Απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, Τρίτη 14/10

Κλιμακώνουν τον αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο της αποκτήνωσης Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Συνδικάτα σε όλη τη χώρα, προχωρώντας σε νέα 24ωρη απεργία την Τρίτη 14 Οκτώβρη που το έκτρωμα της 13ωρης σκλαβιάς και της «ευελιξίας» θα βρίσκεται στην Ολομέλεια της Βουλής.

Το μήνυμα που στέλνουν με την απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις είναι ένα: Το νομοσχέδιο απορρίπτεται. Είναι για τα σκουπίδια. Απέναντι στη σύγχρονη σκλαβιά προβάλλουν τα αιτήματα για 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις.

Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση των συνδικάτων θα γίνει στις 10.30 π.μ., στα Προπύλαια, στη Θεσσαλονίκη στις 10.30 π.μ., στο Άγαλμα Βενιζέλου, ενώ απεργιακές συγκεντρώσεις έχουν ήδη καθοριστεί και σε άλλες πόλεις

Όλοι στην απεργία την Τρίτη 14 Οκτώβρη και στις απεργιακές συγκεντρώσεις των Συνδικάτων, στην Αθήνα στις 10.30 π.μ. στα Προπύλαια σημειώνει το ΠΑΜΕκαι τονίζει: «Στα σκουπίδια το κατάπτυστο νομοσχέδιο για το 13ωρο και την ευελιξία. Διεκδικούμε 7ωρο, 5ημερο, 35ωρο με αυξήσεις στους μισθούς, χρήματα για μισθούς, συντάξεις, Υγείας και Παιδεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία».

Όλοι στην απεργία την Τρίτη 14 Οκτώβρη – Στα σκουπίδια το κατάπτυστο νομοσχέδιο για το 13ωρο και την «ευελιξία»! | 902.gr

---

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου–Χάρτου–ΨηφιακώνΜέσωνΑττικής(ΣΥΒΧΨΑ):

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 11 π.μ., ΧΑΥΤΕΙΑ

Να ανατραπεί το αντεργατικό νομοσχέδιο Κεραμέως που οξύνει το βάρβαρο καθεστώς εργασιακής και κοινωνικής εξαθλίωσης

Οι εργοδότες χειροκροτούν / Οι εργαζόμενοι καταρρέουν

8 ώρες είναι ήδη πολλές

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 11 π.μ., ΧΑΥΤΕΙΑ

Το νομοσχέδιο επιδεινώνει τους νόμους τους (Χατζηδάκη – Γεωργιάδη). Και όσοι νόμιζαν ότι δεν πάει άλλο με τα δώρα στην εργοδοσία, με την απόλυτη απογείωση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και τη δημιουργία συνθηκών μισθωτής δουλείας διαψεύδονται από την κυβέρνηση ακόμα μια φορά. Το νομοσχέδιο Κεραμέως που κατέθεσε η κυβέρνηση δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες να μας κάνουν κυριολεκτικά λάστιχο.

Πιο συγκριμένα τα αφεντικά θα μπορούν:

• να υποχρεώνουν έναν εργαζόμενο σε μέχρι και 13 ώρες δουλειά την ημέρα
• να αυξομειώνουν τον χρόνο εργασίας μέσα στην ίδια εβδομάδα, επιβάλλοντας τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας
• να απαιτήσουν την «ευέλικτη προσέλευση» (±120 λεπτά κάθε μέρα), «νομιμοποιώντας» την αδήλωτη εργασία
• να κατακερματίσουν την ετήσια άδεια των εργαζομένων, σε πενθήμερα, καθώς αυτές είναι οι υποχρεωτικές ημέρες της αδιαίρετης άδειας
• να προσλαμβάνουν εργαζομένους ακόμα και με συμβάσεις δύο ημερών και με ένα απλό κλικ στο κινητό τους
• και τέλος το μεγάλο δώρο – επιστέγασμα αθλιότητας σε όλα αυτά: οι εργοδότες – εταιρείες απαλλάσσονται από τις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, καθώς και από τις ασφαλιστικές εισφορές για «προσαυξήσεις που χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εργοδοτικές εισφορές θα πληρώνει ο εργοδότης μόνο για τον βασικό μισθό, οδηγώντας σε κατάρρευση τα ταμεία και τις συντάξεις!

Και όλα αυτά την ώρα που τα εργατικά «ατυχήματα» έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και καθημερινά πια ακούμε για εργαζομένους που είτε καταρρέουν την ώρα της δουλειάς, είτε χάνουν τη ζωή τους στο μεροκάματο. Τα προβλήματα υγείας πολλαπλασιάζονται σε έναν άνισο αγώνα επιβίωσης και συνάδελφοί μας σε βιβλιοπωλεία, αποθήκες, εκδοτικούς οίκους και φωτοτυπικά κέντρα καταρρέουν από την εντατικοποίηση, το συνεχές κουβάλημα, την ορθοστασία και τις εξαντλητικές υπερωρίες.

Στα αιτήματά μας για εργασία με αξιοπρεπείς όρους η εργοδοσία απαντά με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή προσλήψεις με προγράμματα ΔΥΠΑ, απογυμνώνοντας τους εργαζομένους από τα δικαιώματά τους και απαλλάσσοντας τους εργοδότες από τις υποχρεώσεις τους. Αυτές τις προσλήψεις μάλιστα μας τις προωθούν κράτος και εργοδότες ως κοινωνική προσφορά.

Αυτές είναι οι συνθήκες τις οποίες βιώνουμε οι εργαζόμενοι καθημερινά, ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται να έχει επιβληθεί ένα πέπλο σιωπής στον αγώνα για επιβίωση. Ξέρουμε όμως από την εμπειρία μας ότι όλα όσα κατακτήθηκαν για μας και όσα αντεργατικά μέτρα ανατράπηκαν μέσα στο κεφαλαιοκρατικό σύστημα, όλα αυτά έγιναν με σκληρή, μαζική, συλλογική μάχη του κόσμου της δουλειάς. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί αιτία πολέμου για όλους τους εργαζομένους.

Γνωρίζοντας καλά ότι αυτά που πάνε να ψηφιστούν δεν είναι τρέλα κάποιου υπουργού ή μιας κλίκας, αλλά η συγκεκριμένη εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου για φθηνή, ευέλικτη και χωρίς δικαιώματα εργασία, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και της «ανάπτυξης».

Έρχονται να υπηρετήσουν την πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων που πάνε στους τραπεζίτες και στην εξυπηρέτηση του χρέους. Έρχονται να υπηρετήσουν την πολεμική οικονομία και την προετοιμασία του πολέμου, την αύξηση των πολεμικών δαπανών των χωρών – μελών του ΝΑΤΟ στο 5% του ΑΕΠ.

Η ΓΣΕΕ υπονομεύει τους αγώνες μας, στέκεται εμπόδιο στην πάλη των εργαζομένων, προκαλεί την οργή μας, αφού και αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή αρνείται να προκηρύξει απεργία για να συνεχιστεί και να κλιμακωθεί ο αγώνας μας μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Τι ειρωνεία, τι εμπαιγμός να καλεί στη συγκέντρωση και τη διαδήλωση! Ξέρουμε καλά ότι την αντιπαράθεση με όλους τους αντεργατικούς νόμους δεν θέλει και δεν μπορεί να τη «σηκώσει» η υποταγμένη γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και των Ομοσπονδιών, που αποτελούν φιλο-εργοδοτικά και φιλο-κυβερνητικά θεσμικά όργανα. Μόνο ένας δρόμος υπάρχει για μας τους εργαζομένους, συλλογική και από τη βάση αντίσταση και πάλη ενάντια στα αντεργατικά τερατουργήματα που απαξιώνουν κατάφωρα τις συνθήκες εργασίας, την υγεία, τη ζωή μας.

Η επίθεση των κυβερνήσεων και των εργοδοτών δεν πρόκειται να σταματήσει, αν δεν τους σταματήσουμε εμείς. Η αδηφαγία τους για κέρδος (άρα και για εκμετάλλευση της εργασίας μας και της ζωής μας) δεν έχει ταβάνι. Θέλουν όλο και περισσότερα. Ταυτόχρονα το κράτος επιτίθεται και σε αγωνιζόμενες/ους εργαζόμενες/ους που υπερασπίζονται το δικαίωμα του Λαού της Παλαιστίνης για την Λευτεριά. Με πρόσφατο παράδειγμα τη σύλληψη του συναδέλφου Ι.Α. που συμμετείχε στην πορεία αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη μετά από απρόκλητη τρομοκρατική επίθεση των δυνάμεων καταστολής.

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,

το δυνάμωμα του κλαδικού σωματείου (ΣΥΒΧΨΑ) είναι απαραίτητος όρος για να αντισταθούμε και να διεκδικήσουμε. Στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία οι συνάδελφοι συσπειρώθηκαν στο Επιχειρησιακό τους Σωματείο και πέτυχαν την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης.

Όλοι μαζί μπορούμε να διεκδικήσουμε:

• Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων
• Επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας
• Πλήρη και σταθερή εργασία για όλες και όλους
• Μείωση του εργάσιμου χρόνου
• Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς
• Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους εργασίας
• Ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 11 π.μ., ΧΑΥΤΕΙΑ

---

ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ!

Να μην ψηφιστεί το αντεργατικό τερατούργημα

Να ανατραπεί η κυβέρνηση και η πολιτική της

Η κυβέρνηση αγνοώντας το πανεργατικό όχι στο νομοσχέδιο-τερατούργημα Κεραμέως που μαζικά και αποφασιστικά είπαν οι εργαζόμενοι με την Απεργία στις 1 Οκτωβρίου, αλλά και συντριπτικά στη «δημόσια διαβούλευση», καταθέτει για άμεση ψήφιση το έκτρωμα νομοσχέδιο για το 13ωρο. Είναι ένα «πακέτο» σκληρών αντεργατικών μέτρων κατά παραγγελία των εργοδοτών, που οδηγεί σε ένα ακόμα πιο απάνθρωπο και ληστρικό καθεστώς εργασίας χωρίς ωράριο, χωρίς συμβάσεις, χωρίς εργατικά δικαιώματα, με πλήρη ευελιξία και με μέτρα διευκόλυνσης και απαλλαγές για το κεφάλαιο.

Την ίδια ώρα όμως η φθορά της κυβέρνησης είναι μεγάλη. Βουλιάζει βαθιά μέσα στα σκάνδαλα, στην υποκρισία και στην συγκάλυψη για εγκλήματα όπως τα Τέμπη και η Πύλος. Η υποχώρηση στην απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι είναι μια ήττα για την κυβέρνηση της ΝΔ, που νιώθει την κοινωνική οργή για την ακρίβεια, την υποβάθμιση της ζωής, τον μισθό που δεν φτάνει, το 13ωρο και την εργασιακή ζούγκλα για τα κέρδη.

Παράλληλα το κίνημα αλληλεγγύης στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού έχει βάλει εδώ και μήνες τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση εξακολουθεί να κάνει τη βρόμικη δουλειά για το κεφάλαιο, τους τραπεζίτες, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Στηρίζει την στρατηγική συμμαχία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, ενώ με την καταστολή και τα ΜΑΤ προσπαθεί να τρομοκρατήσει όσους αντιστέκονται σε αυτή την πολιτική.

Η απάντηση μας είναι ο ανυποχώρητος αγώνας. Ένας πραγματικός ξεσηκωμός με απεργίες και διαδηλώσεις για συγκρουστούμε με την κυβέρνηση και την πολιτική της και να ανοίξουμε τον δρόμο για την ανατροπή τους.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ – ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Να κάνουμε την απεργία της 14ης Οκτώβρη βήμα κλιμάκωσης του αγώνα. Να μετατρέψουμε τα απεργιακά συλλαλητήρια σε μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και να γεμίσουμε τις πλατείες και τους δρόμους σε όλη τη χώρα.

Να ξαναπάρουμε την υπόθεση του αγώνα στα δικά μας χέρια. Με οργάνωση από τα κάτω, με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα και συντονισμό σωματείων, να βάλουμε στο κέντρο τις δικές μας ανάγκες.

Οι κινητοποιήσεις και οι διαδηλώσεις του προηγούμενες διαστήματος, οι απεργιακές κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη στις 10 Οκτώβρη έδειξαν πως μπορούμε με οργάνωση από τα κάτω να προσπεράσουμε τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ -ΑΔΕΔΥ. Αλλά και την πολιτική του ΚΚΕ -ΠΑΜΕ που επιδιώκει κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, αντί για αγώνες που θα προκαλέσουν ρήγματα στην κυβερνητική πολιτική.

Με ταξική αγωνιστική και ανατρεπτική ενότητα μπορούμε να μπλοκάρουμε τα αντεργατικά μέτρα να ανατρέψουμε την κυβέρνηση και να προκαλέσουμε ρήγματα την σιδερόφραχτη πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ.

· Να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο-έκτρωμα του Υπουργείου Εργασίας

· Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μείωση του εργάσιμου χρόνου με 5ημερο – 7ωρο – 35ωρο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με 1200 καθαρά κατώτερο μισθό.

· Να ακυρωθεί το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.

· Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών. Επιστροφή στο δημόσιο με εργατικό έλεγχο για να λειτουργούν σε όφελος του λαού.

· Κατάργηση του αντιλαϊκού συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, που θυσιάζει τον λαό για τα ματωμένα πλεονάσματα και το χρέος. Για σχολεία και νοσοκομεία αντί για Rafale και φρεγάτες. Για την υπεράσπιση της ζωής και της ειρήνης απέναντι στην πολεμική οικονομία και τους ΝΑΤΟϊκούς φονιάδες, του παλαιστινιακού και των άλλων λαών. Τέρμα στον πόλεμο, μπλόκο στο reArm Europe

· Άμεση διακοπή της στήριξης της κυβέρνησης στο κράτος-τρομοκράτη, στρατιωτικά, διπλωματικά και οικονομικά. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Όλοι, όλες στην απεργία

Αθήνα, Χαυτεία, ώρα 10.30 π.μ. – Θεσσαλονίκη, Καμάρα, ώρα 10.30 π.μ.

---

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων:

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Γενική Απεργία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, τη μισθωτή σκλαβιά, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο γενικευμένης όξυνσης της επίθεσης των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στους πληβείους, μέσα από το βάθεμα των αντικοινωνικών αναδιαρθρώσεων σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας με την ψήφιση μιας σειράς νομοσχεδίων που άπτονται της υγείας, της παιδείας, της εργασίας, της στέγασης, της φορολογίας, της πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης, της δικαιοσύνης και της φύσης. Κράτος και αφεντικά στοχεύουν στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φτωχών, βαθαίνοντας συνεχώς τους όρους καταπίεσης. Η κατεύθυνση, αυτή, προς την επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, βάσει της οποίας κινείται η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας, αποτυπώνεται σε ένα πλήθος αναδιαρθρώσεων, που εξυπηρετούν διακηρυγμένες και πάγιες στοχεύσεις του κόσμου της Εξουσίας, ανεξαρτήτως πολιτικής διαχείρισης. Στην πραγματικότητα όμως ο λόγος που η δεξιά σήμερα επιβάλει με τέτοια ευκολία την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και επεκτείνει την πολιτική της επιτιθέμενη στους εργαζόμενους, τους ανέργους και όλους τους από τα κάτω, είναι γιατί η προηγούμενη πολιτική διαχείριση, η κυβέρνηση της σοσιαλδημοκρατίας στο όνομα της ριζοσπαστικής αριστεράς συνέτριψε τα κινήματα, σκόρπισε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις σε μεγάλα κοινωνικά κομμάτια μόνο για να βάλει άλλο ένα τούβλο στο οικοδόμημα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και να εδραιώσει ακόμη παραπάνω την αντίληψη πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική για τους πληβείους, κανένας άλλος κόσμος πέρα από αυτόν του κράτους και του καπιταλισμού.
Η εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στο εργασιακό πεδίο, μέσω των συνεχιζόμενων αντικοινωνικών μεταρρυθμίσεων, έχει διαμορφώσει για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης και τρομοκρατίας. Τα ελαστικά ωράρια, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η απουσία μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και του 8ώρου, η απελευθέρωση των απολύσεων, ο καθημερινός εκφοβισμός και η απειλή της ανεργίας, η ανάπτυξη των μορφών εργασίας με περιορισμένα δικαιώματα όπως η εργασία με “μπλοκάκι”, η εντατικοποίηση των εργασιακών συνθηκών καθώς και οι εκδικητικές απολύσεις που αποτελούν απάντηση στις εργατικές διεκδικήσεις, συνιστούν τα όπλα που το κράτος έχει παράσχει στην φαρέτρα των εργοδοτών για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργαζομένων. Προς αυτή την κατεύθυνση του νεοφιλελεύθερου προτύπου καθοριστικό ρόλο έχει διαδραματίσει το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οποίο δεν ήταν έμπνευση αποκλειστικά της τρέχουσας ακροδεξιάς διαχείρισης του κράτους αλλά ήρθε να στηριχθεί σε αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ αλλά και να προετοιμάσει το έδαφος για την κλιμακούμενη εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας με νέους νόμους-εκτρώματα όπως το νομοσχέδιο Γεωργιάδη. Μέσω αυτού του νομοσχεδίου διάφοροι εργοδότες αποκτούν τη δυνατότητα να απασχολούν έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους και 6 ημέρες εβδομαδιαίως. Αυτές είναι συνθήκες που ήδη επιχειρούνταν να κυριαρχήσουν. Στη σειρά αυτών των νομοσχεδίων, η νυν υπουργός εργασίας Νίκη Κεραμέως εισάγει ένα νέο αντεργατικό νομοσχέδιο όπου πλέον ο ίδιος εργοδότης θα έχει το δικαίωμα να απασχολεί έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους, ενώ θα ελαστικοποιήσει ακόμη περισσότερο τον χρόνο εργασίας εντός του έτους. Το κράτος και τα αφεντικά επιχειρούν να ανατρέψουν τα εργατικά κεκτημένα (τα οποία αποτελούν προηγούμενα σημεία συμβιβασμού της ταξικής πάλης μεταξύ των αφεντικών και των εργατών), που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος, όπως το 8ωρο και η απεργία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που πρόκειται να έρθει προς ψήφιση, βάσει του οποίου ο ελεύθερος χρόνος των εργατών θα πάψει να υφίσταται και ο εργαζόμενος θα μετατραπεί σε “ελατήριο” για τις ανάγκες του κεφαλαίου, “διαθέσιμος” κάθε στιγμή για τις ορέξεις των αφεντικών.
Όλες αυτές οι «παρεκκλίσεις» είναι που νομοθετούνται επισήμως, τις τελευταίες δεκαετίες συνεχών αναδιαρθρώσεων, σφραγίζοντας την αφαίμαξη και εξάντληση της κοινωνίας, τη θυσία της στον βωμό των κερδών των εργοδοτών. Εντός αυτού του πλαισίου οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που κυριαρχεί, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό αποδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας, που μόνο για τους πρώτους 9 μήνες του 2025 έχουν σημειωθεί ήδη 152, ενώ περισσότεροι από 235 εργάτες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Διότι η διαιώνιση της εξουσίας και των κερδών των οικονομικών και πολιτικών κυρίαρχων διέρχεται μέσα από την όξυνση της εκμετάλλευσης της τάξης μας, τη λεηλασία της ύπαρξής μας και τη σίγαση και καταστολή όλων όσων αρνούνται να αποδεχτούν αυτή τη βαρβαρότητα ως τη μόνη προοπτική.
Από την εξελισσόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τον εκτοπισμό του από τη γη του ως κορύφωση των επί 77 χρόνια θηριωδιών που συντελούνται στην Παλαιστίνη από τους σφαγείς του Ισραήλ, τον πόλεμο στην Ουκρανία που συνεχίζεται εδώ και 3 χρόνια μετά την εισβολή ρωσικού στρατού αφήνοντας πίσω του χιλιάδες νεκρούς, εξαθλιωμένους και ξεριζωμένους πληθυσμούς, έως τις καθημερινές εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις δολοφονίες μεταναστών/τριών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο, τους θανάτους στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και στα διαλυμένα και απαξιωμένα τρένα, τις πυρκαγιές που κάθε χρόνο κατακαίουν τα δάση και το οικοσύστημά τους και καταστρέφουν τις τοπικές κοινωνίες, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα περισσότερο από θάνατο, πόλεμο, ξεριζωμό και εκμετάλλευση.
Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, επιχειρώντας την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από τη σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, προτάσσοντας τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι, την οργάνωση του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό. Για να χτίσουμε μια χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Υγεία – Παιδεία – Τροφή – Στέγαση – Μεταφορές
ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Απεργιακές διαδηλώσεις Τρίτη 14 Οκτώβρη
Αθήνα: Χαυτεία, 11.00 (διαδηλώνουμε με το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Χειραφέτηση)
Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10.30

---

Αγωνιστικές Κινήσεις:

Αγωνιστικές Κινήσεις | 14/10, Όλοι στην απεργία! Κοινός αγώνας φοιτητών και εργαζομένων για σπουδές, δουλειά με δικαιώματα

Αθήνα|10:30, Χαυτεία

Θεσσαλονίκη|10:30, Καμάρα

Γιάννενα|10:30, Εργ. Κέντρο

Πάτρα|10:30, Πλ. Γεωργίου

Προσυγκέντρωση 9:30, Παράρτημα

Βόλος|10:00, Πλ. Ελευθερίας

Ξάνθη|12:00 Κεντρική Πλ.

Χανιά|10:30, Πλ. Αγοράς

Τρίκαλα| 10:00 Πλ. Ρήγα Φεραίου

ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ ΑΝΑ ΠΟΛΗ:

ΑΘΗΝΑ:

Σωματείο Εργαζομένων efood Π.Αττικής:

Δεν υπάρχει εργαζόμενος που να επιλέγει ελεύθερα το 13ωρο. Μας σπρώχνουν σ’αυτό γτ οι μισθοί είναι καθηλωμένοι & η ακρίβεια μας τσακίζει. Γι’ αυτό την Τρίτη 14/10 απεργούμε! 10:30 στο υπ.Εργασίας. Να είμαστε όλοι και όλες εκεί!

---

Ταξική Πορεία:

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ! 10:30 στα ΧΑΥΤΕΙΑ

ΟΛΟΙ την Τρίτη 14 Οκτώβρη στην απεργιακή συγκέντρωση 10:30 στα Χαυτεία

Η οργή κι η αγανάκτηση να γίνουν οργάνωση κι αγώνας!

• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 5ΗΜΕΡΟ – 8ΩΡΟ!
• ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ!
• ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΑΠΕΡΓΙΑ!

---

Σωματείο Σεριβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού:

ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

11:00 ΧΑΥΤΕΙΑ (Αιόλου και Σταδίου)

Καλούμε ολες τις εργαζόμενες-α-ους του κλάδου της εστίασης, σε συμμετοχή στην απεργία ενάντια στο νομοσχέδιο Κεραμέως και στη νέα επίθεση που δεχόμαστε από την κυβέρνηση και τα αφεντικά.

ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΕΙΝΑΙ:

• Νομιμοποίηση της 13ης ώρας υπερωρίας. Μέχρι σήμερα ισχύει οτι η 10η ως 12η ώρα αμοίβεται με 40% προσαύξηση (νόμιμη υπερωρία) και από τη 13η ώρα και μετά με 120% προσαύξηση (παράνομη υπερωρία). Τώρα η 13η ώρα θα αμοίβεται και αυτή με 40% ως νόμιμη πια υπερωρία.

• «Fast-track» προσλήψεις μέσω κινητού για συμβάσεις έως 2 ημερών. Αυτό που αλλάζει πια είναι οτι δεν χρειάζεται να μεσολαβήσει ο λογιστής για την πρόσληψη. Έτσι μια επιχείρηση μπορεί να καλύψει μέχρι και τελευταία στιγμή τις ανάγκες της απο τις δεξαμενές εφεδρικού προσωπικού που ζει στην ανασφάλεια, έτοιμο να κάνει τα πάντα, περιμένοντας να προκύψει μεροκάματο. Δεν θα μας κάνει εντύπωση αυτός ο νόμος να ανοίξει τον δρόμο για εταιρείες πλατφόρμες στον επισιτισμό, οπως έχουμε δει και σε άλλους κλάδους.

• Απαλλαγή για τα αφεντικά από τις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εργοδοτικές εισφορές θα πληρώνουν τα αφεντικά μόνο για τον βασικό μισθό, μειώνοντας άμεσα συντάξεις και παροχές υγείας.

• Κατακερμάτιση της ετήσιας άδειας. Μέχρι τώρα έπρεπε να παίρνουμε την άδεια μας σε 2 τουλάχιστον συνεχόμενες βδομάδες. Τώρα θα μπορούν να την σπάνε σε πενθήμερα, αφού το καλοκαίρι είναι για να κάνουν διακοπές οι τουρίστες και μεις να δουλευουμε.

• Αυξομοίωση του χρόνου εργασίας μέσα στην ίδια βδομάδα, επιβάλλοντας τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας. Δηλαδή για μια ημέρα που θα δουλέψουμε 13ωρο, δεν θα πληρωθούμε καν την υπερωρία αλλά θα την ισοφαρίσουμε με λιγότερες ώρες μια άλλη μέρα που δεν θα έχει πολλή δουλειά.

• Νομιμοποίηση υπερωρία στην εκ περιτροπής εργασία. Ενω πριν οι υπερωρίες στην εκ περιτροπής εργασία ήταν παράνομες και πληρώνονται με 120% προσαύξηση τώρα θα είναι νόμιμες και θα πληρώνονται με 40%.

ΠΟΥ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ:

• “Απάντηση” στην ακρίβεια: Την ίδια στιγμή που ο μισθός δεν φτάνει ούτε μέχρι τη μέση του μήνα, τα ενοίκια είναι πανάκριβα, η ακρίβεια μας τσακίζει καθημερινά, τα κέρδη του εξοπλιστικού κεφαλαίου αυξάνονται εις βάρος μας, το νέο αυτό νομοσχέδιο στοχοποιεί και ελλαστικοποιεί περεταίρω την εργασίας μας, ικανοποιόντας τα αιτήματα των αφεντικών για τις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, τις κάρτες εργασίας και την ακρίβεια. Ενω σε άλλες χώρες βλέπουμε μείωση του χρόνου εργασίας εδώ μας λένε οτι η λύση για τη φτώχεια που μας επιβάλουν είναι να δουλέψουμε περισσότερο.

• “Απαντηση” στις κενές θέσεις εργασίας : Είναι δεδομένο οτι υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας λόγω των χαμηλών μισθών και συνολικά των κακών συνθηκών. Μεγάλο κομμάτι της εργατικής τάξης αναγκάζεται να μεταναστευσει ή να αλλάξει κλάδο όπως συνέβη στον επισιτισμό μετά την πανδημία. Αντί να ανεβάσουν τους μισθούς, ξεζουμίζουν τα ήδη υπάρχοντα εργατικά χέρια. Αντι να εντάξουν τους μετανάστες με ίσα δικαιώματα, που βρίσκονται παγηδευμένοι στα στατόπεδα συγκέντρωσης της χώρας, αναζητούν λύσεις-φιάσκο προσφέροντας ψίχουλα σε διακρατικές συμφωνίες για “νόμιμη”μετανάστευση.

• Πειθάρχηση: Όταν η ακρίβεια βαράει κόκκινα, οι συνθήκες εργασίας είναι επισφαλείς, δουλεύουμε 13ωρα και δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος, τότε επικρατεί η υπακοή, ο φόβος, και ο μεταξύ μας ανταγωνισμός. Με αυτόν τον τρόπο πειθαρχούν όσα ήδη εργάζόμαστε και στρώνουν το έδαφος για όσους αποτελούν εφεδρικό εργατικό δυναμικό.

ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Οργανωνόμαστε συλλογικα και αγωνιζόμαστε μεσα απο τα σωματεία βάσης. Αυτο που ονομάζουν συνεναίση ειναι για μας εκβιασμός. Δεν θα ζουμε για να δουλεύουμε . Δεν θα δουλεύουμε για να επιβιώνουμε. Δεν βάζουμε πλάτη στην εθνική ανάπτυξη και στα πολεμικά τους σχέδια που στο σήμερα αποτυπώνονται στη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στην γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού και στους εν εξελίξει περιφερειακούς πολέμους.

Για να απεργήσουμε ενημερώνουμε το αφεντικό μας μέχρι και 24 ώρες πριν από την απεργία. Είναι δικαίωμά μας να απεργήσουμε και είναι παράνομο να μας απολύσουν για αυτό. Σε κάθε περίπτωση επικοινωνούμε με το σωματείο για ό,τι χρειαστεί. Κάνουμε συνελεύσεις κάθε Τετάρτη στις 16:30 και άνοιγμα την ίδια μέρα στις 15:00 – 16:30. Σας καλούμε να συμμετέχετε στη συνέλευση και τις δράσεις του σωματείου.

---

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση:

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ – ΚΑΤΩ Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

Γενική Απεργία: Τρίτη 14 Οκτώβρη | 11:00 | Χαυτεία

Την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η διαβούλευση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου με τον ψευδεπίγραφο τίτλο “Δίκαιη Εργασία για Όλους”, το οποίο ετοιμάζεται προς ψήφιση και το μόνο που προωθεί είναι το βάθεμα των όρων εκμετάλλευσης των εργαζομένων και την μετατροπή τους σε αναλώσιμα εξαρτήματα στα χέρια των αφεντικών, κατοχυρώνοντας την 13ωρη και 6ήμερη εργασία ως “διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη”. Το υποχρεωτικό (όπως το ορίζει η διάταξη του Άρθρου 6 του νομοσχεδίου) 13ωρο εργασίας, το οποίο θα μπορεί ανά εβδομάδα να μεταβάλλεται από τα αφεντικά, καταστρατηγεί τον ελεύθερο χρόνο των εργαζόμενων, καθιστώντας τους βορά στις ορέξεις των αφεντικών, και δημιουργεί μια εξοντωτική σωματικά και ψυχολογικά συνθήκη για την τάξη των καταπιεσμένων στην οποία καλούνται να συμβιβαστούν υπό τον φόβο της απόλυσης ή μιας εκδικητικής μεταχείρισης λόγω μη “καλής πίστης”, όπως ορίζει το Άρθρο 11 του Εργατικού Κώδικα (ΠΔ80/2022).
Η σαρωτική επίθεση των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών κλιμακώνεται με αιχμή τη συνέχιση των αντικοινωνικών κρατικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που απαξιώνουν τις βασικές κοινωνικές ανάγκες όπως την υγεία, την παιδεία, τη στέγαση, τη σίτιση και τη μετακίνηση και εντείνουν συνεχώς τους κοινωνικούς και ταξικούς αποκλεισμούς. Η νεοφιλελεύθερη και ακροδεξιά πολιτική διαχείριση επιχειρεί έτσι να ανατρέψει τα εργατικά κεκτημένα – τα οποία αποτελούν προηγούμενα σημεία συμβιβασμού της ταξικής πάλης μεταξύ των αφεντικών και των εργατών – που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος, όπως το 8ωρο και η απεργία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που ως στόχο έχει την αύξηση των ωρών εργασίας ως και 13 ώρες ημερησίως. Τα απελευθερωμένα ωράρια, η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η έλλειψη μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, η καταπάτηση της 8ωρης εργασίας και το νέο νομοσχέδιο είναι που διαμορφώνουν τη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα.
Πρόκειται για μια διαρκώς κλιμακούμενη επίθεση του Κράτους και των αφεντικών στην κοινωνική βάση, η οποία έχει ως προϋπόθεση το τσάκισμα κάθε κοινωνικής και ταξικής αντίστασης, όπου αυτή επιχειρείται να εκδηλωθεί, όπως καταδεικνύεται και από τις τελευταίες εργατικές αναδιαρθρώσεις οι οποίες ποινικοποιούν τις εργατικές κινητοποιήσεις, τη συνδικαλιστική δράση και την απεργία. Χαρακτηριστικό όλης της προαναφερθείσας κατάστασης είναι βέβαια και η προσπάθεια καταστολής τόσο διοικητικά όσο και ποινικά της οποιασδήποτε εργατικής κινητοποίησης με απολύσεις εργαζομένων που συμμετέχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή ακόμη και αντίστοιχες πειθαρχικές διώξεις χιλιάδων απεργών εκπαιδευτικών. Ταυτόχρονα, η απελευθέρωση των απολύσεων, ο καθημερινός εκφοβισμός και η απειλή της ανεργίας, η γιγάντωση των μορφών εργασίας με μειωμένα δικαιώματα, όπως αυτή με μπλοκάκι, η εντατικοποίηση των συνθηκών εργασίας είναι τα όπλα που έχει προσφέρει το κράτος στη φαρέτρα των αφεντικών για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργατών. Όλες αυτές οι «παρεκτροπές» που νομοθετούνται επίσημα τις τελευταίες δεκαετίες συνεχών αναδιαρθρώσεων, έρχονται να επισφραγίσουν την αφαίμαξη και εξάντληση της κοινωνίας, τη δολοφονία της στο βωμό του κέρδους των αφεντικών.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που καταδυναστεύει, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό καταδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας, που μόνο για τους πρώτους 9 μήνες του 2025 έχουν σημειωθεί ήδη 152, ενώ περισσότεροι από 235 εργάτες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Παράλληλα το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη 2,5 χρόνια πριν, αλλά και η εμπειρία από προηγούμενα μαζικά κρατικά εγκλήματα, όπως στη Ρικομέξ, το Σάμινα, την Ηλεία, τη Μάνδρα, το Μάτι και την Πύλο καταδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο την αθεράπευτα αντικοινωνική και δολοφονική φύση του επιβαλλόμενου εξουσιαστικού και ιεραρχικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας από το κράτος και το κεφάλαιο.
Σε τούτη την παρατεταμένη περίοδο γενίκευσης και όξυνσης της επίθεσης των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στους πληβείους, γίνεται εκκωφαντικά ξεκάθαρο ότι ο χρεοκοπημένος κόσμος της εξουσίας δεν έχει να προσφέρει τίποτα πλέον στους από τα κάτω πέρα από πόλεμο και φασισμό, τίποτα πέρα από προσφυγιά, εξαθλίωση και θάνατο. Η γενοκτονία που συντελείται σήμερα εναντίον του παλαιστινιακού λαού αποτελεί την κλιμάκωση του εδώ και 77 χρόνια διωγμού του λαού της από τη γη του από το κράτος του Ισραήλ και τους συμμάχους του, κομμάτι των οποίων αποτελεί το ελληνικό κράτος, με την ανάπτυξη των σχέσεων συνεργασίας μέσα από μία σειρά στρατηγικών ενεργειακών, στρατιωτικών και οικονομικών συμφωνιών. Η κυριαρχία κλιμακώνοντας την επιθετικότητα της σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, εξαπολύει μια ολομέτωπη επίθεση απέναντι στην κοινωνική βάση, στους φτωχούς και τους απόκληρους και επιχειρεί να αναχαιτίσει την όποια έκφραση κοινωνικής δυσαρέσκειας, στοχεύοντας στην πλήρη καθυπόταξή της ανθρωπότητας στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών.
Μέσα σε όλο αυτό κλίμα τρομοκρατίας και συνεχούς υποβάθμισης της ζωής μας, από την πλευρά μας αντιλαμβανόμαστε ότι ο μόνος δρόμος που έχουν οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι είναι ο αγώνας για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, ο αγώνας που έχουμε να δώσουμε όλοι μαζί και όχι σαν εξατομικευμένες μονάδες μπροστά στην υπεροπλία ενός εχθρού που προορίζει για τους φτωχούς μόνο εκμετάλλευση, δυστυχία, πολέμους και θάνατο. Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Η ιστορία των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων που διεκδίκησαν και πάλεψαν για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση μας δείχνει πως οι προλετάριοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από τους θεσμούς, τα κοινοβούλια, τις γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους διαμεσολαβητές της ταξικής πάλης. Το όραμα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για μια κοινωνία Ίσων δεν θα δικαιωθεί μέσα από τα ατομικά, μερικά ή αυθόρμητα ξεσπάσματα της δίκαιης οργής μας αλλά μέσω των πλατιών, οργανωμένων στη βάση, μαχητικών και ριζοσπαστικών αγώνων ενάντια στους καταπιεστές μας. Ο δρόμος που καλούμαστε να επιλέξουμε είναι ο δύσκολος δρόμος, αυτός που έχει ως πυξίδα τον καινούριο κόσμο που κουβαλάμε στις καρδιές μας, που ξεγεννά την Ιστορία και παλεύει για την Υπόθεση. Την Κοινωνική Επανάσταση.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΤΡΟΦΗ – ΣΤΕΓΑΣΗ – ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

---

Αναρχική πρωτοβουλία αντίστασης και δράσης “Francisco Ascaso”

Κάλεσμα στην πανεργατική απεργία της 14ης Οκτώβρη, ενάντια στη νέα επίθεση που δέχεται η τάξη μας, μέσω του νομοσχεδίου Κεραμέως, το οποίο έρχεται προς ψήφιση στη βουλή:

Τρίτη 14 Οκτώβρη, 11.00, συγκέντρωση στα Χαυτεία και πορεία προς το Σύνταγμα.

Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης.

Αναλυτικά το κείμενο του καλέσματος:

Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας, ως ο τωρινός διαχειριστής του ελληνικού κράτους και ικανοποιώντας τις πάγιες ανάγκες της ελληνικής αστικής τάξης και του δυτικού/ευρωπαικού καπιταλιστικού μπλοκ, φέρνει προς ψήφιση το νέο εργασιακό νομοσχέδιο το οποίο ονόμασε ευφάνταστα “Δίκαιη εργασία για όλους”, στις αρχές Οκτωβρίου. Ας δούμε γιατί μας ενδιαφέρει σαν εργάτριες και ποια είναι η πολιτική μας θέση ως αναρχικοί απέναντι στη νέα επίθεση που εξαπολύεται από το κεφάλαιο στην τάξη μας.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τις εξείς βασικές ρυθμίσεις:

• Επέκταση των νόμιμων ωρών εργασίας από 12 σε 13 ώρες, πατώντας πάνω στην οδηγία της Ε.Ε. για μείωση του απαραιτήτου ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων σε 11 ώρες (επίσης προβλέπει ειδική “άδεια” σε επιχειρήσεις για εργασία άνω των 13 ωρών).
• Χαρίζει τις προσαυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών που θα πλήρωναν τα αφεντικά για τις επιπλέον ώρες εργασίας μας.
• Κατάτμηση των αδειών μας. Από εκεί που τα αφεντικά αναγκάζονταν να δώσουν μεγάλο μέρος της άδειας μας 20 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου, πλέον έχουν την δυνατότητα διάσπασης της άδειας και χορήγησης της σε κομμάτια οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου.
• 2μερες “fast-track” συμβάσεις εργασίας. Πρόσληψη και απόλυση εργαζομένων με το πάτημα ενός κουμπιού για διάστημα 2 ημερών.

Φυσικά όλα αυτά, με τη “σύμφωνη γνώμη του εργαζομένου”. Ποια είναι όμως αυτή η περίφημη συναίνεση μεταξύ εργαζόμενου και αφεντικού? Η εργασία, στην τωρινή της μορφή εντός του καπιταλιστικού συστήματος και όπως καθορίζεται από την σχέση του εργάτη με τον εργοδότη και τα μέσα παραγωγής/υπηρεσιών, δεν είναι παρά ο εξαναγκασμός μας – μέσω της απειλής της φτώχειας – στην παροχή χρόνου, φυσικής και διανοητικής δύναμης με την οποία παράγονται εμπορεύματα, υπηρεσίες και αυξάνονται τα κέρδη των αφεντικών. Για να υπάρξει δηλαδή, χρησιμοποιεί τον εξαναγκασμό, ο οποίος υπαρχει ως δομική σχεσή καθόλη τη διάρκεια της ζωής μας. Δούλεψε λοιπόν 13 ώρες όλο το καλοκαίρι και πάρε άδεια το χειμώνα, αλλιώς απολύεσαι και βρες μετά τρόπο να πληρώσεις τα υπέρογκα ενοίκια ή τις εξεφτελιστικά ψηλές τιμές βασικών αγαθών στα σουπερμαρκετ. Αυτοί μιλάνε για “συναίνεση”, εμείς οι εργαζόμενοι ξέρουμε πολύ καλά πως απλά μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό.

Το νομοσχέδιο, ως ο επόμενος κρίκος της αλυσίδας των συνεχών αντεργατικών ρυθμίσεων (νόμος Χατζηδάκη και άλλες), ήρθε για άλλη μια φορά να νομιμοποιήσει παράνομες συνθήκες εργασίας που επικρατούσαν και στη συνέχεια να ωθήσει το σύνολο του εργατικού δυναμικού σε αυτές. Τα 13ωρα, η κατάτμηση των αδειών μας ανάλογα με τις ανάγκες των αφεντικών και την πολιτική κέρδους ελληνικού/ευρωπαικού καπιταλισμού συνιστούν την απόλυτη εντατικοποίηση της εργασίας μας και την συσσώρευση ακόμα μεγαλύτερων κερδών από τα αφεντικά. Οι 2μερες συμβάσεις εργασίας, διαλύουν τον ενιαίο χρονικό χαρακτήρα της δουλειάς σε έναν εργοδότη, κάνωντας αδύνατες τις διεκδικήσεις μας και δημιουργούν ένα τεράστιο εφεδρικό “στρατό” ανέργων, από τον οποίο τα αφεντικά θα προσλαμβάνουν εργαζόμενους εκβιαστικά επιβάλλοντας απάνθρωπες συνθήκες εργασίας. Γνωρίζουμε τις συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε (9ωρα/10ωρα, απλήρωτες υπερωρίες, εξαντλητικές συνθήκες εργασίας) που με αυτό το νομοσχέδιο επεκτείνονται χρονικά και ποιοτικά. Μας το θυμίζουν οι νεκρές και οι νεκροί της τάξης μας, που έγιναν αριθμοί στις στατιστικές κράτους-κεφαλαίου και βαφτίστηκαν ατυχήματα. Γνωρίζουμε ότι η εντατικοποίηση της εργασίας και τα 13ωρα είναι οι προσυμφωνημένες εργοδοτικές δολοφονίες από τη μεριά του κράτους και των αφεντικών. Την ίδια στιγμή, αυξάνεται η συσσώρευση του πλούτου τους, αφού οι 13 ώρες με τον ίδιο εργαζόμενο καλύπτουν σχεδόν 2 βάρδιες σε πολλούς χώρους εργασίας συνδυασμένες με την κατάργηση των προσαυξήσεων στις ασφαλιστικές εισφορές, με αποτέλεσμα οι εργοδότες να μειώνουν τα πάγια έξοδα τους (ασφαλιστικές εισφορές, μισθοί).

Η επίθεση που δεχόμαστε ντύνεται με όμορφους όρους. Άλλωστε και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης είχαν σαν κεντρικό σύνθημα “Η εργασία απελευθερώνει”. Τώρα η εργασία είναι “δίκαιη” και για “όλους”, με το μότο της “κοινωνικής κινητικότητας” να αποτελεί το ιδεολογικό επιστέγασμα του νομοσχεδίου, άρα και τον βασικό εχθρό μας. Το ψέμα της ταξικής ανέλιξης, της υποτιθέμενης δυνατότητας μας να αναρριχηθούμε κοινωνικά, πατώντας επί πτωμάτων και αναπαράγωντας τις σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης. Διακυρήσσουν ότι οι αγώνες δεν “συμφέρουν” πλέον, ότι πρέπει δουλέψουμε σκληρά ώστε κάποια στιγμή να γίνουμε κ εμείς μικρά αφεντικά, κάποιου μικρού μαγαζιού. Έτσι διατηρούν τις εργαζόμενες μάζες στη μισθωτή σκλαβιά, εντατικοποιούν τις συνθήκες δουλειάς, αυξάνουν την παραγωγή και φυσικά τα κέρδη από την δική μας εργασία.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν ήρθε σε κενό χρόνο, ούτε οφείλεται στον “κακό” χαρακτήρα της ακροδεξιάς υπουργού Ν. Κεραμέως. Το πολιτικό προσωπικό του συστήματος δρα ως εντεταλμένο όργανο των αποφάσεων του ευρωπαικού καπιταλισμού, μετατρέποντας τις ευρωπαικές αποφάσεις σε ευνοικές συνθήκες για την αύξηση των κερδών της ελληνικής αστικής τάξης. Ταυτόχρονα, ως οργανικό κομμάτι της (αφού εφαρμόζει την πολιτική της τάξης που ανήκει) επωφελείται από το αποτέλεσμα των νόμων που περνάει, είτε μέσω των επιχειρήσεων που διαθέτει, είτε μέσω του συστήματος της διαφθοράς, είτε και από τα δύο. Η Ε.Ε. λοιπόν αποφάσισε μείωση του ελεύθερου χρόνου μας στις 11 ώρες, και στη συνέχεια η οδηγία αυτή προσαρμόστηκε στις ανάγκες των κατά τόπους περιφερειακών και εθνικών οικονομιών, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα η κοινή πορεία του ευρωπαικού καπιταλισμού.

Η επίθεση που δεχόμαστε λοιπόν ως εργατική τάξη, είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ταξικού πολέμου και του αδιάκοπου κοινωνικού ανταγωνισμού, που μέσα από αυτήν αναδεικνύει την οξύτητα της διαπάλης ανάμεσα σε εμάς, που ζούμε από την εργασία μας και σε αυτούς, που κερδοφορούν από την εργασία όλων των άλλων. Οι χώροι που δουλεύουμε μετατρέπονται πια σε πεδία μάχης, μεταξύ του αγώνα για ζώη ή της υποταγής στην αργή βασανιστική επιβίωση της μισθωτής σκλαβιάς. Κάθε κεκτημένο μας, πρέπει να γίνει χαράκωμα του κοινωνικού-ταξικού αγώνα, κάθε σωματείο βάσης, αναρχική/ριζοσπαστική συλλογικότητα, πρέπει να γίνει ο τρόπος οργάνωσης και να παράξει τα υλικά και πολιτικά μέσα αγώνα για την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και την αντεπίθεση των από τα κάτω. Το μεγάλο δίλλημα παραμένει: κοινωνική επανάσταση ή καπιταλιστική βαρβαρότητα.

13 ΩΡΕΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΤΑΞΙΚΑ ΚΑΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΑ

ΚΑΘΕ ΧΩΡΟΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΙΣ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ-ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

---

---

Κίνηση της Βιολέττας (ΚτΒ):

TΗΝ ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ & ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ – ΛΑΙΜΗΤΟΜΟΥ. Για την υπεράσπιση των συμφερόντων και των αναγκών της πολυεθνικής εργατικής Τάξης & της χειμαζόμενης κοινωνικής βάσης που ζει και εργάζεται σ’ αυτόν τον τόπο.

Ένα (ακόμα) νομοθετικό τερατούργημα της πιο ακροδεξιάς – νεοφιλελεύθερης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης ΝΔ, σε συνέχεια των αντίστοιχων προηγούμενων, κομμένο και (γ)ραμμένο από τον ΣΕΒ και τους ντόπιους και πολυεθνικούς κεφαλαιοκρατικούς ομίλους, με στόχο την διασφάλιση και τον πολλαπλασιασμό της κερδοφορίας τους, μέσω της εντατικοποίησης και της επιμήκυνσης της εκμετάλλευσης στους χώρους της μισθωτής σκλαβιάς.

Μεταξύ άλλων, μέσα στις 88 ρυθμίσεις του, προβλέπεται η ουσιαστική κατάργηση της (κατακτημένης με αίμα και αγώνες περασμένων γενιών) 8ωρης και η θέσπιση 13ωρής εργασίας στον ίδιο εργοδότη, χωρίς καμία ουσιαστική κάλυψη των εργαζομένων που θ’ αρνηθούν την υπερεργασία. Παράλληλα, «απελευθερώνεται» περαιτέρω η διαδικασία των προσλήψεων και των απολύσεων, καθιστώντας τους εργαζόμενους σε έρμαια των ορέξεων και των αναγκών των εργοδοτών τους, καθώς και η ελαστικοποίηση των όρων και των χρόνων απασχόλησης. Ταυτόχρονα, μειώνεται η αμοιβή των υπερωριών και πετσοκόβεται το εργατικό δικαίωμα στην καλοκαιρινή άδεια, αφού προσφέρει στα αφεντικά τη δυνατότητα τμηματικής χορήγησής της.

Τρίτη 14 Οκτώβρη 2025. 24ωρη Γενική Απεργία. Κανένας & Καμία στη δουλειά. Όλοι & Όλες στους δρόμους του Αγώνα, τις απεργιακές διαδηλώσεις & τις περιφρουρήσεις στους χώρους δουλειάς.

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ!

13 ΩΡΕΣ ΝΑ ΠΑΝΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΙ (ΠΡΩΘ)ΥΠΟΥΡΓΟΙ – ΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ & ΟΛΑ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ & ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ:

ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ & ΟΛΕΣ.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΜΜΜ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ – ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ & ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ – ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ.

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΕΝΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΠΡΟΥ – ΙΣΡΑΗΛ, ΤΗΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ “ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ” & “ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ” ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ & ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΤΗΣ 7ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΗ ΣΤΗ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ.

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

---

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:

Ταξική Πορεία:

Νέα Απεργία ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο Τρίτη 14/10 στις 10:30 Καμάρα

Νέο απεργιακό κάλεσμα ενάντια στο αντεργατικό Νομοσχέδιο.

Τρίτη 14/10 όλοι στην Απεργία!

Η Ταξική Πορεία καλεί στις 10:30 στην Καμάρα

---

Ταξική Πρωτοβουλία Βάσης Εργαζομένων στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική:

Δεν ζούμε για να δουλεύουμε

Να μην περάσει το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-έκτρωμα

Όλοι/ες στην απεργία, Τρίτη 14/10, ημέρα που κατατίθεται προς ψήφιση το νομοσχέδιο

Η εποχή που διανύουμε είναι μια εποχή οξυμένης επίθεσης απέναντι στην τάξη μας και την κοινωνική βάση από το Κεφάλαιο και τον πιστό υπηρέτη του, το Κράτος. Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε στη ΔΕΘ με μια ομιλία – βασιλικό μονόλογο, παρουσιάζοντας τα ψίχουλα που πέταξε στους “υπηκόους” του, λίγο πολύ σαν μάννα εξ ουρανού.

Το γεγονός ότι σχεδόν κανείς δεν τον πιστεύει πλέον δεν φαίνεται να τον συγκινεί, αφού κάθε αντίλογος πνίγεται και κάθε φωνή που αντιδρά φιμώνεται.

Η αλήθεια όμως που βιώνει καθημερινά η κοινωνική πλειοψηφία είναι μία: Η ακρίβεια χτυπάει κόκκινο, τα ενοίκια βρίσκονται σε μια εκτός ελέγχου ανοδική πορεία, οι τιμές της ενέργειας το ίδιο. Οι πλειστηριασμοί λαϊκών σπιτιών τείνουν γίνουν καθημερινότητα, ενώ κάθε δημόσια υποδομή (υγεία, παιδεία, μεταφορές) υποβαθμίζεται συστηματικά και παραδίδεται κομμάτι-κομμάτι στο Κεφάλαιο. Οι ήδη ξεχειλωμένες εργασιακές σχέσεις αναμένεται να δεχθούν νέο ισχυρό πλήγμα με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που έρχεται σύντομα προς ψήφιση.

Αυτό το νομοσχέδιο της υπουργού Κεραμέως έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενα αντίστοιχα άλλων υπουργών (π.χ. Άδωνις Γεωργιάδης) και να επεκτείνει τα μέτρα υπέρ του Κεφαλαίου σε νέους τομείς της εργασιακής καθημερινότητας. Με κύριο άξονα του νομοσχεδίου την απελευθέρωση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη, δηλαδή τη θεσμοθέτηση της εξάντλησης των εργαζομένων, το νομοσχέδιο φέρνει ωστόσο πολύ μεγαλύτερες και ριζοσπαστικότερες αλλαγές στα εργασιακά, πάντα υπέρ των αφεντικών.

Η “ευελιξία” των εργαζόμενων και η ελαστικοποίηση των ωραρίων είναι ένας από τους κυριότερους στόχους που το Κεφάλαιο κυνηγούσε ανέκαθεν και τον οποίο φαίνεται να κερδίζει με το νέο νομοσχέδιο. Τα σταθερά ωράρια πολύ σύντομα θα ανήκουν πια στο παρελθόν, καθιερώνεται η ευελιξία στην προσέλευση (±2 ώρες), ενώ εισάγονται επίσημα και οι συμβάσεις μηδενικού χρόνου (δηλαδή η παροχή εργασίας μόνο όταν ο εργοδότης έχει ανάγκη τον/την εργαζόμενο/η). Σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω, έρχονται και οι φαστ-τρακ προσλήψεις μέσω κινητού, για εργασία ορισμένου χρόνου μέχρι και λίγων ημερών, υποτίθεται για να λυθούν γραφειοκρατικά ζητήματα, αλλά στην ουσία για να λυθούν τα χέρια των αφεντικών σε συγκεκριμένους κλάδους όπως η εστίαση.

Το σπάσιμο σε περισσότερα κομμάτια του συνεχόμενου χρόνου στις άδειες των εργαζομένων προβλέπεται επίσης στο νέο νομοσχέδιο, όπως και οι υπερωρίες στην εκ περιτροπής, μερική και μη σταθερή εργασία. Άλλο δώρο προς τα αφεντικά είναι η μείωση του ποσού των ασφαλιστικών εισφορών στις υπερωρίες, οι οποίες πλέον κοστίζουν όσο και μια κανονική ώρα εργασίας.

Σημαντικό κομμάτι των επιχειρημάτων Κράτους και Κεφαλαίου σε σχέση με το νέο νομοσχέδιο είναι και το ακόλουθο: Αρκετά από τα παραπάνω μέτρα – και άλλα πολλά που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι/ες στην καθημερινότητά τους αν αυτό το νομοσχέδιο ψηφιστεί – παρουσιάζονται πως θα εφαρμοστούν “με τη σύμφωνη γνώμη τους και μόνο”. Λες και οι εργαζόμενοι/ες ξεκινούν από ισότιμη θέση με τους εργοδότες.

Αντίθετα, τα αφεντικά ξέρουν πολύ καλά πως μπορούν πάντα να χρησιμοποιήσουν τον μπαμπούλα της απόλυσης και της ανεργίας απέναντι σε όποιον/α δεν συμφωνήσει με τις εντολές τους. Στον κλάδο μας ειδικότερα, ο οποίος παρουσιάζεται συχνά ως ένας κλάδος με πολλές “ευκαιρίες καριέρας” και απεριόριστες θέσεις εργασίας, η δικαιολογία πως κάποιος/α εργαζόμενος/η μπορεί να ψάξει να βρει δουλειά αλλού αν δεν ικανοποιείται από τις συνθήκες, αποτελεί πλέον μια εικόνα από το παρελθόν, αφού η αγορά εργασίας όλο και συρρικνώνεται, παρά τα τεράστια κέρδη που συσσωρεύουν οι εταιρίες.

Σε μια συνθήκη όπου οι εργοδότες δεν καλούνται πλέον να αιτιολογήσουν καν τις απολύσεις που πραγματοποιούν, αυτό το νομοσχέδιο επιχειρεί να τους δώσει όλα τα εργαλεία για το πλήρες ξεζούμισμά μας.

Την ίδια ώρα βλέπουμε πως τα αφεντικά γίνονται όλο και πιο αχόρταγα και δεν αρκούνται καν στα δώρα που θέλει να τους δώσει η Κυβέρνηση με το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Ο ΣΕΠΕ ζητάει επιπλέον την κατάργηση κάθε ορίου στις υπερωρίες, ο χρόνος προετοιμασίας των εργαζόμενων να είναι εκτός του 8ωρο και να πληρώνουν οι ίδιοι από την τσέπη τους, σαν παρακράτηση μισθού τα όποια έξοδα εκπαίδευσης για την ίδια τους την εργασία!

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η τάξη μας μπορεί να βασιστεί μόνο στον εαυτό της και στις δικές της δυνάμεις. Καμία αντιπολίτευση δεν υπάρχει που να μπορεί και να θέλει να θέσει θεσμικό εμπόδιο στην αντεργατική αυτή λαίλαπα. Μόνο οι ίδιοι/ες εργαζόμενοι/ες, μέσα από τους μαζικούς συλλογικούς τους φορείς, τα συνδικάτα και τις οργανώσεις τους μπορούν να στήσουν ανάχωμα. Ένα ανάχωμα ταξικό, υλικό, που δεν πρέπει να περιοριστεί σε συμβολικές διαμαρτυρίες, καθώς έχουμε πλέον ξεπεράσει αυτό το σημείο ιστορικά.

Είναι πλέον η ώρα για πραγματικά μαζικές κινητοποιήσεις, για απεργίες διαρκείας και για ευθεία σύγκρουση με τα συμφέροντα των αφεντικών -αλλά και με τους κρατικούς, πολιτικούς τους υπηρέτες- σε κάθε πεδίο της ζωής των εργαζομένων. Υπάρχει άμεση ανάγκη για αποτελεσματική παρέμβαση σε κάθε εργασιακό χώρο, η αντίσταση στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο να γίνει κτήμα του συνόλου της τάξης μας. Η απεργία της 14ης Οκτωβρίου να μην είναι η κορύφωση, αλλά μάλλον η αφετηρία ενός σκληρού αγώνα, που δεν πρέπει να σταματήσει είτε το νομοσχέδιο ψηφιστεί στη Βουλή, είτε όχι. Έχουμε δει στο παρελθόν πως η κοινωνία και η τάξη μας, όταν το επιθυμεί πραγματικά, έχει τον τρόπο να αναγκάσει την πολιτική εξουσία να αποσύρει τέτοιου είδους εκτρώματα.

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της 14ης Οκτώβρη, ημερα πιυ κατατίθεται προς ψήφιση το νομοσχέδιο, με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη κιόλας ημέρα.

Απέναντι στα σχέδια των αφεντικών για μια ζωή συνεχούς και ασταμάτητης δουλειάς, απαιτούμε λιγότερες ώρες εργασίας με σημαντική αύξηση στους μισθούς, στο ύψος των αναγκών μας.
Ενάντια στην εντατικοποίηση,
απαιτούμε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Καμία απόλυση εργαζομένου, αλλά αντίθετα προσλήψεις με αξιοπρεπείς όρους.

Ταυτόχρονα, δεν ξεχνάμε τη γενοκτονία της εποχής μας, που το σιωνιστικό κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ πραγματοποιεί στη Γάζα, σκοτώνοντας ανθρώπους μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν την σύναψη της συμφωνίας ειρήνης. Το Ελληνικό κράτος και το ντόπιο Κεφάλαιο είναι συνένοχα στη γενοκτονία, καθώς το πρώτο αποτελεί κομβικό στρατηγικό στρατιωτικό και οικονομικό σύμμαχο του Ισραήλ, ενώ αμφότερα συνεχίζουν απτόητα τις μπίζνες με τις εταιρίες ισραηλινών συμφερόντων.

Απαιτούμε να πάψει άμεσα κάθε συνεργασία του Ελληνικού Κράτους με το Ισραήλ. Οι εργατικές τάξεις με τα συνδικάτα τους και οι λαοί όλου του κόσμου να συνεχίσουν να πιέζουν προς το σταμάτημα της ισραηλινής πολεμικής μηχανής, το σταμάτημα της γενοκτονίας, μέχρι και την ολοκληρωτική απόσυρση των Σιωνιστών απο τη Γάζα, την Δυτική Όχθη και το τέλος των εποικισμών.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΌ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Τρίτη 14 Οκτωβρίου, 10:30πμ., Καμάρα

Ταξική Πρωτοβουλία Βάσης Εργαζομένων στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική
tax-prot–basis@proton.me

---

Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere:

Απεργιακή διαδήλωση: Τρίτη 14 Οκτώβρη, Καμάρα, 10.30

Μας γίνεται φανερό πως η επίθεση κράτους και κεφαλαίου βαθαίνει και λαμβάνει, πλέον, ακόμα πιο βίαια χαρακτηριστικά σε κάθε μία από τις πτυχές των ζωών μας. Ουσιαστικά και ειδικότερα ως προς τα εργασιακά, το τοπίο της εργασίας μεταβάλλεται και ενδεχομένως αποκρυσταλλώνεται τώρα πιο έντονα από ποτέ ένα δυστοπικό μωσαϊκό εκμετάλλευσης και φτωχοποίησης: μαύρη εργασία, ελαστικά ωράρια και εργασία τις Κυριακές, κατάργηση του 8ωρου και θέσπιση 13ωρου. Πίσω από προσχήματα δήθεν «μέριμνας», με το νέο αντιεργατικό νομοσχέδιο ο εργαζόμενος γίνεται εξάρτημα, ο χρόνος του λεία και η ζωή του ρυθμίζεται από τα χτυπήματα ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού που κρατά το αφεντικό. Αυτό φυσικά το αναγιγνώσκουμε σε μια συνάφεια με την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας, κεκτημένα δηλαδή που κατοχυρώθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος. Σαφώς, οι επιταγές του κεφαλαίου έρχονται να επιβληθούν σε βάρος των ταξικών υποκειμένων, των καταπιεσμένων που αγωνίζονται ενάντια στην σαπίλα του συστήματος. Στην πραγματικότητα, καθόλου τυχαίο δεν είναι που κράτος και αφεντικά σφίγγουν ακόμα πιο έντονα την “θηλιά” αυτή γύρω από τον λαιμό της κοινωνικής βάσης, επιβάλλοντας σε μεγάλο βαθμό μια συνθήκη κατά την οποία η επιβίωση αποτελεί απλούστατα και την μοναδική στόχευση, καθιστώντας ακόμα πιο απαιτητικό το πλαίσιο για συλλογικοποίηση και βασικές εργασιακές διεκδικήσεις.

Και συνάμα τις αλλεπάλληλες επιθέσεις που βιώνει η κοινωνική βάση τις αναγνωρίζουμε στην αισχρή υποβάθμιση βασικών δομών και την ιδιωτικοποίηση στοιχειωδών αγαθών όπως η υγεία και η παιδεία, την κατακόρυφη αύξηση των τιμών όσο παράλληλα υπερθερμαίνεται η πολεμική μηχανή, τα κρατικά σκάνδαλα και τα δίκτυα μαφίας, την λεηλασία της φύσης με έργα δήθεν πράσινης “ανάπτυξης”. Η κερδοσκοπία λαμβάνει τα πλέον απροκάλυπτα χαρακτηριστικά στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών και ό,τι έχει ακολουθήσει από άποψη κρατικής διαχείρισης, τα καθημερινά εργατικά “ατυχήματα” που φαίνεται να φτάνουν σχεδόν τα πεντακόσια για το 2025, τα pushbacks και τις δολοφονίες προσφύγων. Παράλληλα, ο πόλεμος και η έμπρακτη υποστήριξη της γενοκτονίας με πάσης φύσεως επικουρικές συμφωνίες αποτελεί την ανώτερη μορφή κρατικο-καπιταλιστικής βαρβαρότητας και αποτυπώνει με τον πιο φρικτό τρόπο την διαχρονικότητα και την θεμελειακότητα της βαρβαρότητας αυτής που αναγάγεται σε βασική στόχευση.

Την ίδια στιγμή, η παιδεία δεν θα μπορούσε να λείπει έξω από την ατζέντα του κράτους, ως βασικό κοινωνικό πεδίο που η εκάστοτε εξουσία θα διαχειριστεί κατά το όφελος της. Στο παραπάνω κλίμα επίθεσης στις συλλογικές διεκδικήσεις, αυταρχισμού και χάραξης ένος δρόμου ατομικισμού συναρμόζουν και οι πειθαρχικές διώξεις που επιβάλλονται σε αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς σε μια παράλληλη ευθεία με την θέσπιση των αξιολογήσεων, την συγχώνευση σχολικών μονάδων, την ίδρυση Ωνάσειων Ιδρυμάτων και γενικότερα την εντατικοποίηση και την τεχνοκρατική θέαση της γνώσης. Τόσο εκπαιδευτικοί όσο και οι μαθητές βρίσκονται μέσα από μια σειρά από αντιεκπαιδευτικά μέτρα στο στόχαστρο του κράτους και του κεφαλαίου, αποτελώντας επί της ουσίας -δυνητικά- φτηνό εργατικό δυναμικό- ένα ακόμα αποπολιτικοποιημένο γρανάζι που θα εξυπηρετεί την αγορά εργασίας και το κέρδος. Στα πανεπιστήμια εν συνεχεία, είδαμε τους ταξικούς φραγμούς να εντείνονται με την υποβάθμιση του ήδη κατακρεουργημένου «δημόσιου και δωρεάν» χαρακτήρα των σπουδών μας με την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά και την όλο και αυξανόμενη καταστολή εντός του ασύλου απέναντι σε κάθε φωνή διεκδίκησης. Μάλιστα, από φέτος κάτω από ψευδοπροσχήματα αναβάθμισης έχουν δρομολογηθεί οι πρώτες 290.000 διαγραφές φοιτητών, ενώ ήδη έχει μπει σε τροχιά το πρώτο πειθαρχικό συμβούλιο στην Αθήνα, που από κοινού με τις υπόλοιπες αναδιατάξεις διαμορφώνουν ένα απολύτως ασφυκτικό πλαίσιο. Όλα αυτά την στιγμή που ήδη τρέχουν προγράμματα επί πληρωμή, απλήρωτες πρακτικές ενώ συγχρόνως η φοιτητική μέριμνα παραγκωνίζεται στον βωμό του κέρδους των εργολάβων. Το πανεπιστήμιο που προκύπτει είναι αυτό των ταξικών φραγμών, της επιτήρησης και της στρατιωτικοποιημένης γνώσης, ένα πανεπιστήμιο για λίγους, όπου η κοινωνική βάση αποκλείεται, ωθούμενη στα ιδιωτικά ιδρύματα των διδάκτρων ή στην τεχνική εκπαίδευση της φτηνής εργασίας.

Οι μνήμες του παρελθόντος και οι πιο πρόσφατες εμπειρίες σύγχρονων κινημάτων έρχονται να μας φωτίσουν και να μας εμπνέουν, υπενθυμίζοντας καθημερινά ότι ο φόβος μπορεί να αλλάξει πλευρά! Απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό, τις συνθήκες σκλαβιάς και εξαθλίωσης που επιβάλλουν το κράτος και τα αφεντικά, ο δρόμος της οργάνωσης, της αντίστασης, της διεκδίκησης και του κοινωνικού-ταξικού αγώνα είναι η μόνη προοπτική. Ως φοιτητ(ρι)ες οφείλουμε να μην λησμονούμε τα εργαλεία μας και παράλληλα χρειάζεται με θάρρος μέσα στην δύσβατη αυτή συγκυρία να εφευρίσκουμε νέα και να συνδέουμε τους φοιτητικούς αγώνες με τους μαθητικούς, τους εκπαιδευτικούς, τους εργατικούς εν γένει, αναγνωρίζοντας πως μόνη λύση απέναντι στα αφεντικά είναι ο συλλογικός δρόμος της διεκδίκησης, της απεργίας και της αλληλεγγύης. Με συλλογικούς, αδιαμεσολάβητους κι οργανωμένους στη βάση κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, να αντισταθούμε σε κάθε πεδίο της κοινωνικής μας ζωής, στους χώρους εργασίας, στις σχολές, στις γειτονιές, στα σχολεία. Με όπλα μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση να οργανώσουμε την αντεπίθεση μας μέχρι την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς και του συστήματος εξουσίας.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΣΧΟΛΕΣ, ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ & ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΠΑΙΔΕΙΑ – ΥΓΕΙΑ – ΤΡΟΦΗ – ΣΤΕΓΑΣΗ – ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ – ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ

---

ΣΣΜ-Θ:

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε στην απεργία της 14ης Οκτωβρίου, ενάντια στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο.

Πορεία 10:30 Καμάρα

13 ώρες εργασίας ούτε να το σκέφτεστε

Στηρίζουμε τα σωματεία και τις ταξικές πρωτοβουλίες βάσης

*Θα ακολουθήσει απεργιακή κουζίνα στα γραφεία Σωματείων Βάσης

---

Πρωτοβουλία ιατρών άνευ ειδικότητας για το σχηματισμό σωματείου βάσης:

Η πρωτοβουλία για σχηματισμό σωματείου βάσης ανειδίκευτων γιατρών συμμετέχει στην Γενική Απεργία της 14ης Οκτώβρη 2025 και καλεί όλες/όλους τους/τις συναδέλφους/ισσες στον χώρο της Υγείας να απεργήσουν .Απεργιακή πορεία στην Καμάρα στις 10.30 πμ.

Ούτε σκέψη για 13ώρες εργασίας

Να οργανωθούμε στα σωματεία βάσης μας με οριζόντιους και μαχητικούς αγώνες ενάντια στην εργοδοτική αυθερεσία και σε όσα μας καταπιέζουν.

 swmateioiatrwnaneueidikotitas@espiv.net

---

Ελευθεριακή Συνέλευση για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση | ΕΣΤΟΒ:

Καμία σκέψη για 13 ώρες δουλειά – κάτω το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο , δεν ζούμε για να δουλεύουμε!

Όλοι/ες στην απεργία, Τρίτη 14 Οκτώβρη, 10:30, Καμάρα, την ημέρα που κατατίθεται προς ψήφιση το νομοσχέδιο

*Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης και των ταξικών πρωτοβουλιών

Μέσα σε μια ευρύτερη συνθήκη υποτίμησης της ζωής των από τα κάτω, εν μέσω μια γενικευμένης κρίσης του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος, η κυβέρνηση αποφασίζει να φέρει προς ψήφιση ένα νέο αντεργατικό νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο αυτό, στην ίδια κατεύθυνση με άλλα αντίστοιχα παλιότερα, αποσκοπεί στο πλήρες ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου και την περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, στην ενίσχυση της ασυδοσίας των αφεντικών από τη μία και στη διάλυση κάθε ίχνους σταθερότητας και προγραμματισμού στην ζωή των εργαζομένων από την άλλη. Έτσι ουσιαστικά νομιμοποιούνται πολλές από τις πρακτικές που επικρατούν στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας ήδη και επεκτείνονται περαιτέρω τα όρια της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Εν συντομία, κύριες προβλέψεις του νέου νομοσχεδίου αποτελούν η επέκταση του ημερήσιου ωραρίου έως 13 ώρες σε έναν εργοδότη πλέον, η «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου (10ωρη εργασία 4 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς υπερωριακή αμοιβή για όλο το χρόνο), η «ευέλικτη προσέλευση» έως 2 ώρες (δίνοντας τη δυνατότητα στον εργοδότη να παρατείνει τον χρόνο εργασίας χωρίς πρόσθετη αμοιβή ), οι υπερωρίες και στην εκ περιτροπής εργασία, η απαλλαγή εργοδοτών από πρόσθετες εισφορές, σε περιπτώσεις υπερωριών, αργιών, υπερεργασίας κ.λπ, η δυνατότητα συμβάσεων 2 ημερών και η κατάτμηση της άδειας ώστε να μην υπάρχει και τυπικά η υποχρέωση να δίνονται συνεχόμενες 10 μέρες το καλοκαίρι από την εργοδοσία. Όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση προσπαθεί να τα βαφτίσει «ελευθερίες» και εν τέλει επιλογές της εργαζόμενης. Φυσικά δεν ξεγελούν κανέναν! Γνωρίζουμε πως η σχέση μας με τα αφεντικά μας δεν είναι ισότιμη και πως μπροστά στον κίνδυνο της απόλυσης και την βία που συνιστά η ανεργία, ακόμη περισσότερο σε ένα περιβάλλον που με το ζόρι τα βγάζει πέρα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, δεν μπορούμε να μιλάμε για καμία επιλογή, παρά για στυγνό εκβιασμό!

Τι σημαίνει λοιπόν αυτό πρακτικά για τους εργαζομένους; Σημαίνει μια ζωή που θα εργαζόμαστε όποτε και για όσο μας χρειάζονται τα αφεντικά, ενώ ο χρόνος για να ζήσουμε θα είναι ανύπαρκτος. Σημαίνει ότι πλέον θα δουλεύουμε 13 ώρες τη μέρα, τα αφεντικά και το κράτος θα μιλάνε για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη και πλεονάσματα, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια πραγματικότητα διαρκούς εξαθλίωσης, που δεν θα έχουμε τη δυνατότητα κάλυψης βασικών αναγκών όπως τροφή, νερό, ρεύμα, στέγαση, ενώ «καλό θα ήταν» να ξεχάσουμε και κάθε είδους δημόσιου κοινωνικού αγαθού και υπηρεσιών, αφού η συνεχής υποβάθμιση τους αποτελούν στρατηγική πολιτική επιλογή στην κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης όλων αυτών και έτσι την περαιτέρω εξυπηρέτηση των συμφερόντων των αφεντικών. Παράλληλα για την κοινωνική βάση και όσους αγωνίζονται το κράτος και οι πολιτικοί υπηρέτες του κεφαλαίου επιφυλάσσουν περισσότερη καταστολή σε κάθε επίπεδο, εν μέσω μάλιστα γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας. Δεν είναι τυχαίες λοιπόν οι επιθέσεις στο συνδικαλισμό, στα σωματεία, τα μέσα πάλης μας και τις δομές αγώνα και ευρύτερα σε κάθε αντίσταση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι επιθέσεις και τα πειθαρχικά στους αγωνιζόμενους εκπαιδευτικούς και ευρύτερα όσα έρχονται με τις αλλαγές στο πειθαρχικό τομέα στο δημόσιο, που πρακτικά κάθε αντίσταση θα αποτελεί “παράπτωμα” και θα ποινικοποιείται, είτε αφορά καθηγητές που αρνούνται να αξιολογηθούν, είτε φοιτητές που αγωνίζονται κ.λπ.

Δεν μπορούμε φυσικά να αγνοήσουμε τις σειρήνες του γενικευμένου πολέμου που όλο και ηχούν πιο κοντά, με τις πολεμικές προετοιμασίες να εντείνονται, με τα μέτωπα των πολέμων παγκοσμίως να βαθαίνουν και την οικονομία να παίρνει διαρκώς όλο και περισσότερο πολεμική κατεύθυνση. Ξέρουμε πως η τάξη μας κανένα συμφέρον δεν έχει να αποκομίσει από αυτή την τροπή. Το ελληνικό κράτος μάλιστα συμμετέχει ενεργά σε όλα τα πολεμικά μέτωπα και στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, που οδηγούν τους ανθρώπους της τάξης μας στην εξαθλίωση και το θάνατο. Δεν ξεχνάμε, φυσικά, και δεν πρέπει να σταματάμε να μιλάμε για το ζήτημα της Παλαιστίνης, που φαίνεται να περνά σε μια νέα φάση με την υπογραφή συμφωνίας για εκεχειρία, και τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Το ελληνικό κράτος και τα ντόπια αφεντικά, σε αγαστή συνεργασία με το κράτος του Ισραήλ και το ισραηλινό κεφάλαιο, είναι συνένοχα στη γενοκτονία.

Από τη μεριά μας λοιπόν, να αγωνιστούμε για ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας της ζωής, για μια αξιοπρεπή ζωή με βάση τις ανάγκες μας, για καλύτερες συνθήκες εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τον ελεύθερο χρόνο, μέσω Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Να οξύνουμε τα αντιπολεμικά μας αντανακλαστικά, προτάσσοντας τη διεθνιστική αλληλεγγύη, τη συναδέλφωση των ανθρώπων της τάξης μας, στρεφόμενοι ενωμένοι απέναντι στους καταπιεστές μας, τα κράτη και τα αφεντικά! Να σταθούμε με κάθε τρόπο δίπλα στο λαό της Παλαιστίνης, αλλά και σε κάθε λαό που ζει τις συνέπειες των πολέμων. Να μπλοκάρουμε την πολεμική μηχανή του Ισραήλ με κάθε τρόπο, καθώς και τη συνεργασία του ελληνικού κράτους με το κράτος δολοφόνο, τη συμμετοχή του στη γενοκτονία, αλλά και ευρύτερα σε κάθε πόλεμο.

Με από τα κάτω συλλογικούς αγώνες και ταξική οργάνωση στη βάση, ενάντια σε εργοδοτικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και κάθε λογής πολιτικούς καιροσκόπους, να αντεπιτεθούμε στην επέλαση του κράτους και του καπιταλισμού, να αντιπαλέψουμε την υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής προτάσσοντας την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια, τις πανανθρώπινες συλλογικές αξίες της ελευθερίας και της ισότητας. Για έναν κόσμο εν τέλει ελευθερίας, ισότητας, με βάση την αλληλεγγύη, την ειρήνη και τη συναδέλφωση των λαών, χωρίς καταπίεση από άνθρωπο σε άνθρωπο.

ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΟΥΤΕ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ 13ΩΡΟ! ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΖΩΗ, ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ – ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ – ΚΡΑΤΟΣ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ & ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 10:30, ΚΑΜΑΡΑ

---

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο:

ΌΛΟΙ/ ΟΛΕΣ / ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΡΙΤΗ 14/10 στις 10:30, ΚΑΜΑΡΑ

Για το “Δικαίωμα” στην 13ωρη εργασία, και την “Δίκαιη εργασία για όλους”: Σε σειρά απροκάλυπτα αντεργατικών νομοσχεδίων υγρών ονείρων του εκάστοτε μεγαλοτσιφλικά, έρχεται η επόμενη μεγάλη ευκαιρία για την απόλυτη αφαίμαξη της εργατικής τάξης απο το κεφάλαιο, με την υπογραφή της κυβέρνησης – φυσικά. Μείωση του ελάχιστου χρόνου αδείας απο τις 10 στις 5 ημέρες, υπερ-“ευέλικτη” εκ-περιτροπής εργασία και 2ήμερες συμβάσεις μόνο να προσθέσουν μπορούν στο ζοφερό μέλλον των εξώσεων, της ολοένα αυξανόμενης ακρίβειας και γεωπολιτικής αστάθειας – ένα μέλλον όπου φυσικά το κράτος δε στέκεται απών, αλλα έρχεται με σωρεία μέτρων στήριξης- τον απο τα πάνω, φυσικά.

Όταν μέχρι πρότινος λοιπόν η εργαζόμενη καλούταν να εξαναγκαστεί σε πολλαπλές εργασιακές συμβάσεις, ωστε να καλύψει την “ανάγκη” για την 13ωρη εργασία, σήμερα της δίνεται η ευκαιρία να αποφύγει ανάλογα κωλύματα, απασχολούμενη στον ίδιο εργοδότη. Εάν αυτό ωστόσο δεν μας ακούγεται ιδιαίτερα ειδυλλιακό – όντας μέτρο που έρχεται μάλλον να απαντήσει στην ανάγκη αποφυγής της εξαθλίωσης που προκύπτει απο την αδυναμία να ανταπεξέλθουμε πλέον στα βασικά με “μόνο” 8 ώρες εργασίας – τότε, ίσως μια μιζέρια μιας γυρνοβολάει. Ίσως και όχι βέβαια.

“Ευέλικτη προσέλευση”; Χρόνος προετοιμασίας για την εργασία, μέχρι και 30 λεπτά που πλέον δεν οφείλουν να αμείβονται.
“Συμβάσεις δύο ημερών”; Η αλλιώς μία επισφαλής συνθήκη εργασίας οπου ο εργοδότης οφείλει αποκλειστικά την παροχή μιας εβδομάδας συνεχόμενης άδειας ανα 15 μήνες.
Η αλλιώς: Το δικαίωμα στην επισφάλεια, την εξαθλίωση, και την επιβολή του εργασιακού εκβιασμού μέσα απο μια σειρά νομοθετημάτων/ εκτρωμάτων.

Εμείς, αγωνιζόμαστε για ένα άλλο δικαίωμα.

Ένα δικαίωμα στην διέξοδο απο τις αλλεπάλληλες καπιταλιστικές κρίσεις.

Ένα δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του χρόνου, των ζωών, και των σωμάτων μας.

Το δικό μας δικαίωμα είναι η υπεράσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, μέσα απο συλλογικές, αμεσοδημοκρατικούς καθημερινούς αγώνες. Μέσα απο απεργιακές κινητοποιήσεις και αγώνες απέναντι σε κάθε λογής αυθαιρεσίες κυβέρνησης, κεφαλαίου και μικροαστών εκμεταλλευτών.

Στηρίζουμε τα σωματεία βάσης

---

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης:

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ Τρίτη, 14/10, Καμάρα 10:30

Μέσα σε ένα ιδιαίτερα έντονο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο, πριν περίπου ένα μήνα, κατατέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, το οποίο πλασαρίστηκε με τον τίτλο “Δίκαιη εργασία για όλους” σε μια έκδηλη προσπάθεια εμπαιγμού της κοινής γνώμης. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σημαντικές τροποποιήσεις στους χώρους εργασίας όπως η νομιμοποίηση της 13ώρης εργασίας,οι αλλαγές στον τρόπο χορήγησης αδειών με τον ελάχιστο χρόνο άδειας να μειώνεται από 10 σε 5 μέρες και μετατροπές στις υπερωρίες της εκ περιτροπής εργασίας. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τον δημόσιο τομέα έχουμε την εισαγωγή αλλαγών στον πειθαρχικό τομέα, αφού πλέον η μη συμμετοχή στην διαδικασία της αξιολόγησης θα θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα. Η υπουργός εργασίας, με απύθμενο θράσος, έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει περιοδεία στα τηλεοπτικά κανάλια σε μια πλήρως αποτυχήμενη προσπάθεια να πείσει την κοινή γνώμη ότι το νομοσχέδιο είναι προς όφελος όλων, τόσο εργαζόμενων όσο και αφεντικών.

Και την χαρακτηρίζουμε αποτυχημένη, γιατί ως κομμάτια της εργατικής τάξης, γνωρίζουμε καλά οτί (και) αυτό το νομοσχέδιο έχει έναν και μοναδικό τρόπο ανάγνωσης: τον ταξικό. Αν είσαι εργάτης/τρια γνωρίζεις καλά πως όλες οι τροποποιήσεις των τελευταίων χρόνων από το ελληνικό κράτος έχουν ένα και μοναδικό στόχο: να λύνουν τα χέρια των αφεντικών, ώστε αυτοί να μπορούν να αντλούν και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους με όσο το δυνατόν πιο ευνοικούς (για αυτούς) όρους. Η νομιμοποίηση της 13ωρης εργασίας και οι υπόλοιπες προαναφερθείσες τροποποιήσεις δεν έρχονται να ανακουφίσουν κανέναν/καμία εργαζόμενο/η αλλά να δώσουν το απαραίτητο νομικό πλαίσιο για την 13ώρη εργασία σε όσα αφεντικά δεν την εφαρμόζουν μέχρι σήμερα και να χτυπήσει στοργικά την πλάτη σε όσα από αυτά την εφαρμόζουν ήδη παράνομα τόσα χρόνια τώρα.

Όλα τα παραπάνω συντελούνται σε ένα πλαίσιο, ήδη δυσβάσταχτο για την εργατική τάξη. Από τις μεγάλες βιομηχανίες μέχρι τα πιο μικρά εργοστάσια και τους εργαζόμενους/ες στον τομέα του τουρισμού και του επισιτισμού, οι έννοιες της εκμετάλλευσης, της εντατικοποίησης, της επισφάλειας είναι συνυφασμένες με την ζωή και την καθημερινότητα μας. Η μαύρη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες είναι πράγματα που συμβαίνουν εδώ και χρόνια στους εργασιακούς χώρους. Ταυτόχρονα, οι απανωτές καπιταλιστικές κρίσεις των τελευταίων ετών, τις οποίες έχει κληθεί να επωμιστεί -όπως παντα άλλωστε- η κοινωνική βάση, έχουν δημιουργήσει ένα υπέρογκο κόστος ζωής. Με απλά λόγια, το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο κατατίθεται σε μια περίοδο που ήδη η εργατική τάξη δουλεύει όλη μέρα και όλη την εβδομάδα και παρόλα αυτά βλέπει τα έσοδα της να μην της φτάνουν πολλές φορές ούτε για την κάλυψη των βασικών αναγκών.

Ταυτόχρονα, όπως είπαμε και στην αρχή, το κράτος φέρνει αυτό το νομοσχέδιο μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συνολικά πλαίσιο. Δεν πρέπει και δεν γίνεται προφανώς να ξεχνάμε την ενεργότατη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Η υλική και πολιτική στήριξη στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ είναι σίγουρα ο πιο βασικός άξονας της εξωτερικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Μάλιστα, γνωστά καθάρματα – πυλώνες της ελληνικής κυβέρνησης, με κυνισμό δεν χάνουν την ευκαιρία σε τηλεπαράθυρα να χαρακτηρίζουν το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ, εκτός από δυνατότερο στρατιωτικό σύμμαχο, ως κράτος – υπόδειγμα και παράδειγμα προς μίμηση για το ελληνικό. Οι βάσεις που βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος χρησιμοποιούνται -για ακόμη μια φορά- και στην γενοκτονία των Παλαιστινίων με το ελληνικό κράτος, ως ένα από τα βασικά γρανάζια της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, να παίζει σημαίνοντα ρόλο στην γενοκτονία και να διεκδικεί και αυτό το κομμάτι της πίτας που του αναλογεί από τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.

Οι πρακτικές που εφαρμόζει το σιωνιστικό καθεστώς στον παλαιστινιακό πληθυσμό δεν είναι κάτι πολύ μακριά από τις πρακτικές του ελληνικού κράτους εις βάρος των μεταναστ(ρι)ών. Αντιθέτως, οι εθνοκαθαρτικές και γενοκτονικές επιχειρήσεις επιστρατεύονται ήδη ή πρόκειται να επιστρατευτούν από τα δυτικά κράτη εναντίον των μεταναστευτικών πληθυσμών για την διαχείριση και την εκμετάλλευση τους, όντας το πλέον εξαθλιωμένο κομμάτι της εργατικής τάξης. Άλλωστε λίγο πριν το αντεργατικό ψηφίστηκε το αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο. H διαχρονική αντιμεταναστευτική πολιτική κορυφώθηκε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο καταργεί την 7ετία, που μέχρι τώρα όριζε πως εάν κάποια μετανάστρια αποδείκνυε την 7ετή παραμονή της ή τριετή παραμονή με αποδεδειγμένη νόμιμη εργασία στην Ελλάδα, αποκτούσε το δικαίωμα αίτησης άδειας παραμονής χωρίς προσφυγικό άσυλο, αυστηροποιεί τις ποινές για παράνομη είσοδο των μεταναστριών και ελαστικοποιεί τα κριτήρια για την απέλαση τους. Ταυτόχρονα, οι συνθήκες ζωής στα καμπ μεταναστών γίνονται ακόμα πιο άθλιες με βασικά αγαθά να στερούνται από τους ανθρώπους που διαμένουν εκεί. Το τελευταίο μάλιστα αποτελεί βασική εξαγγελία του υπουργείου μετανάστευσης, που δημιουργώντας μια κόλαση επί γης στα καμπ στο εσωτερικό της χώρας, θέλει να εμποδίσει μελλοντικές μεταναστευτικές ροές προς τον ελλαδικό χώρο.

Η ακραία υποτίμηση και ασημαντότητα της ζωής μας, της ζωής των ανθρώπων της τάξης μας, από τον καπιταλισμό και το σύμπλεγμα κράτους-κεφαλαίου αποτυπώθηκε με τον πιο βίαιο τρόπο και με το έγκλημα στα Τέμπη, στο οποίο δολοφονήθηκαν 57 άτομα, με τέτοια γεγονότα να αποτελούν υπολογισμένα ατυχήματα με στόχο το μέγιστο κέρδος με το μικρότερο κόστος.
Σχεδόν τρία χρόνια μετά, οι συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να αγωνίζονται για τη δικαίωση των ανθρώπων τους με τη στήριξη του κόσμου, παρά τα εμπόδια που θέτει το κράτος και οι μηχανισμοί του.

Το έγκλημα στα Τέμπη, οι εργατικές δολοφονίες, η μαζική δολοφονία 600+ μεταναστ(ρι)ών στην Πύλο δεν συνιστούν λάθη ενός κράτους που υπολειτουργεί, αλλά βασική πολιτική ενός κρατικού μηχανισμού που λειτουργεί στην εντέλεια. Ωστόσο, όπου υπάρχει εκμετάλλευση και καταπίεση, θα υπάρχει πάντα η αντίσταση των καταπιεσμένων. Από τον αγώνα για γη και ελευθερία των Παλαιστινίων μέχρι τους αγώνες του πολυεθνικού προλεταριάτου στα καμπς και στις δυτικές μητροπόλεις, να αγωνιστούμε ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ο ένας δίπλα στην άλλη.

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ