Ο πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον της Βενεζουέλας διαρκεί σχεδόν 27 χρόνια, από τότε που ο Ούγκο Τσάβες κέρδισε την προεδρία και, μαζί με τον λαό του και ξεκίνησε μια σειρά μετασχηματισμών που ανησύχησαν τους πολεμοκάπηλους και την πλούσια ελίτ. Ο λαός της Βενεζουέλας, με επικεφαλής τον Τσάβες, σημείωσε πρόοδο στην ανάκαμψη της πετρελαϊκής του βιομηχανίας και πέτυχε μια κήρυξη εθνικού αναλφαβητισμού μέσω πρωτοβουλιών όπως η Mission Robinson με το πρόγραμμα αλφαβητισμού “Ναι, Μπορώ”.
Με τη δημιουργία της κοινοτικής εξουσίας, μιας από τις πιο ενδιαφέρουσες -και όχι χωρίς αντιφάσεις- πρωτοβουλίες λαϊκής εξουσίας του 21ου αιώνα, μεγάλα τμήματα της εκμεταλλευόμενης και καταπιεσμένης κοινωνίας κατάφεραν να προτείνουν κάτι τόσο αυθεντικό όσο και αντιφατικό: το Κοινοτικό Κράτος. Για τις ΗΠΑ, η Βενεζουέλα έγινε έτσι ένα κακό παράδειγμα για τον κόσμο. Ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας κατά τη διάρκεια αυτών των 27 ετών ήταν συνεχής και έχει περάσει από διαφορετικές φάσεις.
Η παραπληροφόρηση και οι επιθέσεις στα μέσα ενημέρωσης ήταν πάντα παρούσες, όπως και η χρηματοδότηση ομάδων της αντιπολίτευσης και η παροχή πολιτικών και στρατιωτικών συμβουλών για πραξικοπήματα. Το πραξικόπημα και η απαγωγή του Ούγκο Τσάβες το 2002, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, παραμένει μια έντονη υπενθύμιση αυτών των επιθέσεων και τελικά αντιστράφηκε χάρη στον κινητοποιημένο λαό. Θυμόμαστε επίσης την απόπειρα δολοφονίας του Νικολάς Μαδούρο το 2018, η οποία περιελάμβανε τη χρήση drones και εκρηκτικών.
Παράλληλα με την παραπληροφόρηση, τις επιθέσεις στα μέσα ενημέρωσης, τις πολιτικές και στρατιωτικές συμβουλές και χρηματοδότηση, υπάρχουν επίσης οικονομικές κυρώσεις, το πάγωμα λογαριασμών και άλλα οικονομικά μέτρα που πάντα επιδίωκαν να πνιγεί ο λαός της Βενεζουέλας. Ενώ όλες οι μορφές πολέμου έχουν χρησιμοποιηθεί και συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται εναντίον της Βενεζουέλας, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, οι σύμμαχοί της και ορισμένοι παραπλανημένοι προοδευτικοί έχουν ενισχύσει τους ηγέτες καρικατούρες μέσω των μέσων ενημέρωσης.
Αν και οι Χουάν Γκουαϊδό, Κορίνα Ματσάδο, Λεοπόλδο Λόπεζ και Εντμούντο Γκονζάλες ισχυρίζονταν επανειλημμένα ότι είχαν «κερδίσει εκλογές», «είχαν την υποστήριξη της κοινωνίας» και μάλιστα αναγνωρίστηκαν ως «πρόεδροι» από κυβερνήσεις άλλων χωρών, είναι πλέον σαφές ότι ήταν απλώς αναλώσιμες μαριονέτες της Ουάσινγκτον.
Ο λαός της Βενεζουέλας αντιστάθηκε σε όλα αυτά και συνεχίζει να αντιστέκεται. Αντιστάθηκε στον θάνατο του Ούγκο Τσάβες, όταν είχε προβλεφθεί ότι όλα θα τελείωναν εκεί, και αντιστέκεται σήμερα στην απαγωγή του προέδρου του, Νικολάς Μαδούρο, και της Σίλια Φλόρες. Ο λαός της Βενεζουέλας αντιστέκεται στις πολλές μορφές πολέμου που του επιβάλλονται από το εξωτερικό, και αντιστέκεται επίσης στις αντιφάσεις και τα λάθη της ηγεσίας και της γραφειοκρατίας του.
Αντιστάθηκαν και συνεχίζουν να αντιστέκονται σε εκείνους τους πολέμους που δεν αφορούσαν ποτέ τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά πάντα το πετρέλαιο και τα εδάφη. Η εντατικοποίηση του πολέμου κατά της Βενεζουέλας τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας αναδιάρθρωσης του κεφαλαίου, με την επέκταση των κατακτητικών πολέμων.
Σε αυτή τη φάση, το πετρέλαιο της Βενεζουέλας παραμένει ο στόχος, αλλά και ένα μήνυμα πειθαρχίας και φόβου: όποιος δεν ακολουθήσει τη γραμμή θα μπορούσε να είναι ο επόμενος στόχος. «Κάθε βόμβα που πέφτει στη Γάζα πέφτει και στις πρωτεύουσες και τις μεγάλες πόλεις του κόσμου, απλώς δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα», δήλωσαν οι Ζαπατίστας το 2023. Αυτές οι βόμβες έχουν ήδη πέσει στη Βενεζουέλα. Περισσότερες πληροφορίες σταδιακά προκύπτουν για το τι συνέβη πριν από λίγες ημέρες στη Βενεζουέλα.
Σήμερα γνωρίζουμε, για παράδειγμα, ότι υπήρξε σθεναρή αντίσταση στην εισβολή, ότι Κουβανοί διεθνιστές μαχητές και πολλοί Βενεζουελάνοι πολέμησαν επίσης για αρκετές ώρες. Ο επίσημος απολογισμός δεν είναι ακόμη γνωστός, αλλά υπάρχουν αναφορές για τουλάχιστον 80 νεκρούς Βενεζουελάνους και περίπου 100 τραυματίες.
Η συμπεριφορά του Νικολάς Μαδούρο κατά τη διάρκεια των μεταθέσεων και στις δημόσιες εμφανίσεις του δίνει την εντύπωση ότι είναι ο νικητής σε αυτή τη μάχη, αν με τη νίκη καταλάβουμε ότι αυτός και η Σίλια είναι ζωντανοί, ότι η Μπολιβαριανή κυβέρνηση συνεχίζεται, ότι η χώρα του δεν κατακτήθηκε, ότι η αφήγηση κερδίζει και, το πιο σημαντικό, ότι ο λαός της Βενεζουέλας θα αντισταθεί στους δρόμους. Στις μέρες που πέρασαν και σε αυτές που θα έρθουν, θα κυκλοφορήσει πολλή παραπληροφόρηση.
Πρέπει να προσκολληθούμε σε μια ηθική θέση και στην αλήθεια: χωρίς την υποστήριξη του νομικού μηχανισμού της χώρας της, η κυβέρνηση των ΗΠΑ εισέβαλε στη Βενεζουέλα, απήγαγε τον πρόεδρό της και τη σύζυγό του, δολοφόνησε δεκάδες ανθρώπους -συμπεριλαμβανομένων αμάχων-, προκάλεσε ζημιές σε σπίτια και εκπαιδευτικά κέντρα και σήμερα προτείνει να επιβάλει ένα είδος προτεκτοράτου.
Συνηθισμένος και προετοιμασμένος να αντισταθεί, ο λαός της Βενεζουέλας αρχίζει να βγαίνει από το σοκ και να βγαίνει στους δρόμους. Χρειάζεται την αλληλεγγύη των λαών όλου του κόσμου, και το πιο σημαντικό, οι λαοί του κόσμου χρειάζονται τον λαό των Ηνωμένων Πολιτειών για να εντείνει τις διαμαρτυρίες από μέσα. Είναι η ώρα του λαού της Βενεζουέλας. Είναι η ώρα του κόσμου.
ΠΗΓΗ La Hornada
Χιλιάδες στους δρόμους του Καράκας ζητούν την απελευθέρωση Μαδούρο
