–“Ιουλιανά 1965 – 70 μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο”, στις 19:00 στο Πάρκο Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης
–Πολιτική- ιστορική εκδήλωση για τα 60 χρόνια από τα Ιουλιανά και τη δολοφονία του λαϊκού αγωνιστή Σωτήρη Πέτρουλα στο χώρο της Ταξικής Αντεπίθεσης
Θεσσαλονίκη
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τετάρτη 17 ΙΟΥΛΗ, 7μμ,
Πάρκο ΕΚΘ
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
Τάσος Αναστασιάδης, Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης
Γιώργος Γιαννόπουλος, Περιοδικό ΕΝΕΚΕΝ
Συμπληρώνονται 60 χρόνια από το εκρηκτικό καλοκαίρι του 1965, όταν οι απλοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι, η νεολαία συγκρούστηκαν επί 70 μέρες με τη Μοναρχία και τα ανδρείκελά της.
Πολιόρκησαν τη Βουλή με απεργίες και συλλαλητήρια ακυρώνοντας τις απόπειρες για κυβερνήσεις «αποστατών», πρώτα του Νόβα και ύστερα του Τσιριμώκου. Άνοιξαν μέτωπο ανατροπής της Μοναρχίας, παρά την «αυτοσυγκράτηση» που συνιστούσε η ηγεσία της ΕΔΑ.
Ήταν ένα κίνημα που δεν έπεσε από τον ουρανό. Ο κόσμος που βγήκε στους δρόμους είχε φοβερές εμπειρίες από τους αγώνες του ενάντια στην τρομοκρατία της ΕΡΕ και τη δολοφονία του Λαμπράκη το 1963. Η κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου δεν είχε καταφέρει να σταματήσει τις εργατικές διεκδικήσεις καθώς εγκατέλειπε τις υποσχέσεις της. Η άρχουσα τάξη ανησυχούσε για εκείνη τη δυναμική του κόσμου από τα κάτω.
Δεν ήταν μόνο η άρχουσα τάξη στην Ελλάδα που ανησυχούσε. Το πέρασμα της δεκαετίας του 1960 σηματοδοτούσε το τέλος της «χρυσής εποχής» του καπιταλισμού. Το σύστημα πορευόταν προς την κρίση, ενώ τα κινήματα προχωρούσαν προς τον Μάη του ’68.
Εξήντα χρόνια μετά, τα μηνύματα εκείνης της εξέγερσης παραμένουν επίκαιρα. Όχι μόνο επειδή στην κυβέρνηση βρίσκεται ο γιος του Μητσοτάκη, του αρχιτέκτονα της «αποστασίας». Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κλυδωνίζεται από την πολιτική κρίση και τη μαζική οργή για τα εγκλήματά της στα Τέμπη, στην Πύλο, στην Παλαιστίνη. Παλεύουμε για την ανατροπή της και χρειαζόμαστε δυνατή Αριστερά με επαναστατική στρατηγική, σε ρήξη με τους συμβιβασμούς που κόστισαν τόσο ακριβά τότε.
Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα
Αθήνα
Πολιτική- ιστορική εκδήλωση για τα 60 χρόνια από τα Ιουλιανά και τη δολοφονία του λαϊκού αγωνιστή Σωτήρη Πέτρουλα με ομιλητή τον Γιώργο Βοϊκλή συγγραφέα, παλιό αγωνιστή και σύντροφο του Πέτρουλα [Πέμπτη 17 Ιουλίου 8μμ Καλλιδρομίου 49 Εξάρχεια]
[…] Την επταετία 1943-1950 συνολικά 31 μέλη της οικογένειας Πέτρουλα από τη Μάνη, δολοφονήθηκαν από τη Χωροφυλακή, τον Στρατό, τους Χίτες. Άνδρες και γυναίκες, αντάρτες και αντάρτισσες, αγωνιστές και αγωνίστριες, κομμουνιστές και κομμουνίστριες.Τελευταίος νεκρός της οικογένειας, ο φοιτητής και μέλος της ΕΔΑ Σωτήρης Πέτρουλας, 22 ετών, ο οποίος δολοφονήθηκε από την
αστυνομία στις 21 Ιουλίου 1965 κατά τη διάρκεια γιγαντιαίας διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με μαρτυρίες ο χτυπημένος από δακρυγόνο Πέτρουλας, στραγγαλίστηκε από τους αστυνομικούς. Ο Σωτήρης ήταν ο μοναδικός Πέτρουλας που η οικογένεια του μπόρεσε να θάψει. « Όλοι οι άλλοι χώθηκαν σε λάκκους».
Στρατευμένος από την εφηβική του ηλικία στην Αριστερά και το κομμουνιστικό κίνημα, πνεύμα ανήσυχο και δυναμικό, ο Πέτρουλας μαζί με σειρά άλλων αγωνιστών, εξέφραζε την έμπρακτη άρνηση στην υποταγή του επαναστατικού κινήματος στην αστική πολιτική που προωθούσε η ηγεσία της ΕΔΑ – και την οποία πρακτικά είχε θεμελιώσει η αναθεωρητική 8η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ με την απόφαση της διάλυση των παράνομων οργανώσεων του κόμματος- αναζητώντας αυτόνομες, από την αστική πολιτική, οδούς εκδήλωσης της λαϊκής πάλης. Στο φούντωμα των ιουλιανών κινητοποιήσεων και στην επένδυση τους με ριζοσπαστικό περιεχόμενο, η συμβολή του ήταν καθοριστική. Παρότι η απώλεια του υπήρξε δυσαναπλήρωτη στην κατεύθυνση της παραπέρα -πολιτικής και οργανωτικής- ανάπτυξης των Ιουλιανών, η θυσία του ωστόσο αποτέλεσε το λίπασμα για τη πολυήμερη συνέχιση τους. Και σε κάθε περίπτωση αποτέλεσε τη παρακαταθήκη «για την καινούργια γέννα» που λίγα χρόνια μετά θα λάβει σάρκα και οστά με το αντιδικτατορικό κίνημα και την Εξέγερση του Πολυτεχνείου […]
