Συνέντευξη του βουλευτή της Ανυπότακτης Γαλλίας Φρανσουά Πικεμάλ στα δύο μέλη του infolibre, που μαζί επιβαίνουν στο πλοίο Βαγγέλης Πισσίας. Είναι ένα απ ΄τα έξι πλοία που απέπλευσαν από την ελληνική γεωγραφία, συμμετέχοντας στο Global Suumud Flotilla για τη Γάζα. Τώρα βρίσκονται στο λιμάνι της Μήλου, αναμένοντας την καλυτέρευσή του καιρού ώστε να αποπλεύσουν και να συναντηθούν με τα άλλα πλοία του Παγκοσμίου Στόλου που έρχονται από τη Σικελία.
Πώς είδατε τις χθεσινές πανγαλλικές κινητοποιήσεις;
” Ήταν μια μεγάλη κινητοποίηση σε όλη τη Γαλλία, που ακολούθησε την πρόσφατη της 10ης Σεπτέμβρη κ κατέβηκαν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για τις ακολουθούμενες κυβερνητικές πολιτικές. Διαμαρτυρίες που δεν σταματούν και ήδη έχει προγραμματιστεί η επόμενη, την ερχόμενη Τρίτη 23/9 από την νεολαία.”
Πώς συγκρίνετε τις κινητοποιήσεις σε σχέση με αυτές των προηγούμενων χρόνων, όπως για το συνταξιοδοτικό ή αυτές για την καθολική ασφάλεια;
“Το ενδιαφέρον σήμερα είναι ότι αυτές οι κινητοποιήσεις ήρθαν μετά την ανατροπή του τελευταίου πρωθυπουργού του Μακρον και ο νέος βρίσκεται σε μια πολύ εύθραυστη κατάσταση, κάτι που τον φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση. Αυτό είναι αποτέλεσμα της στάσης του Μακρόν να μην αναγνώριση το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογών. Το κόμμα του καταποντίστηκε και δε αναγνώρισε τη νέα σύνθεση της γαλλικής εθνοσυνέλευσης. Για αυτό τόσος κόσμος κατέβηκε στους δρόμους.”
Τι προοπτικές βλέπετε στη δυναμική των κοινωνικών αντιδράσεων;
“Η ενδυνάμωση των κινητοποιήσεων ακολουθεί άμεσα, με τη νεολαία να μπαίνει στο παιχνίδι την άλλη εβδομάδα. Σίγουρα θα ακολουθήσουν μέρες νέων κινητοποιήσεων. Ο νέος πρωθυπουργός χρειάζεται ψήφο εμπιστοσύνης και το πιθανότερο είναι να μην την πάρει. Εκείνες τις ημέρες θα επικεντρώσου σε αυτό, ζητώντας την ανατροπή του όπως και του Μακρόν.
Πολλοί έχουν την άποψη ότι δεν υπάρχει σχέδιο ούτε όραμα.
“Όντως δεν υπάρχει ένα συνολικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα του κοινωνικού κινήματος. Πέρα από τα συνδικάτα υπάρχει πολύς κόσμος που δεν ξέρουμε που θα κινηθεί.”
Ποιος είναι ο ρόλος των συνδικάτων, με πολλούς να μη βλέπουν διάθεση για περαιτέρω κλιμάκωση;
“Εμείς, η Ανυπότακτη Γαλλία, ως πολιτικό κίνημα έχουμε σχέδιο. Αλλά ως κοινωνικό, όχι. Είναι θέμα επεξεργασίας και όσμωσης.”
Βλέπετε τον κίνδυνο περαιτέρω αυταρχικοποίησης του συστήματος;
“Ο Μακρόν δεν δέχτηκε το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, που από μόνο του δημιουργεί έλλειμμα δημοκρατίας. Κάτι που ενισχύεται με την εφαρμογή και τη χρήση του άρθρου 49.3 περί έκτακτης ανάγκης. Ακόμη περισσότερο που αυξάνει και εντείνει την καταστολή, πράγμα που βιώνουν όσοι κατεβαίνουν στους δρόμους.”
Ποιο βλέπετε να είναι το μέλλον της νέας κυβέρνησης και του ίδιου του Μακρόν;
“Ο Γάλλος πρόεδρος έχει μπροστά του δύο προοπτικές: ή θα συνεχίσει έτσι με τη μία πολιτική κρίση να διαδέχεται την άλλη ή θα προκηρύξει πρόωρες προεδρικές εκλογές. Η κλιμάκωση των αντιλαϊκων πολιτικών θα οδηγήσει σε δυναμικότερες κοινωνικές αντιδράσεις με στόχο την ανατροπή του Μακρόν. Ο μακρονισμός έχει τελειώσει. Άλλωστε το κόμμα του αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο με πολλούς να οδηγούνται στο ακροδεξιό στρατόπεδο και λιγότερους στο Σοσιαλιστικό κόμμα. Στο τέλος θα υπάρξει αναμέτρηση της ακροδεξιάς με την αριστερά. Η οποία αριστερά θα πρέπει να πείσει τον κόσμο να την ψηφίσει. Αυτούς που αποτελούν τ”ο τέταρτο μπλοκ, μετά την ακροδεξιά, τους μακρονιστές και το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, οι αναποφάσιστοι.”
Βλέπετε τον κίνδυνο της ανόδου στην εξουσία της ακροδεξιάς;
“Η ακροδεξιά είναι μέρος των κυβερνητικών πολιτικών. Σιγά σιγά ενισχύεται, κάτι που μπορεί να την φέρει στην εξουσία, για αυτό πρέπει να ενεργοποιήσουμε όσους δεν προσέρχονται να ψηφίσουν.”
Κλείνοντας να αναφερθούμε στο παλαιστίνιων και τη γαλλική πολιτική ως προς αυτό
“Η γαλλική πολιτική έχει διασχίσει μεγάλο δρόμο. Η πολιτική ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ από την αρχή ήταν στο πλευρό του Ισραήλ. Καθοριστικό ρόλο είχαν διαδραματίσει οι μνήμες και η ιστορία- ένα ευαίσθητο ζήτημα. Ακόμη και το Σοσιαλιστικό, φοβούμενο τη στάμπα του αντισημιτισμού. Η αριστερά ήταν η περισσότερο φιλοπαλαιστινιακή, πιέζοντας για αναγνώριση της Παλαιστίνης. Μετά την 7η Οκτώβρη του 2023 η αριστερά ήταν πιο συγκρατημένη, όμως οι σφαγές του παλαιστινιακού λαού που ακολούθησαν από το Ισραήλ οδήγησαν και το Σοσιαλιστικό κόμμα να ακολουθήσει το Κομμουνιστικό, με την Ανυπότακτη Γαλλια να είναι η πιο φιλοπαλαιστινιακή. Όλα αυτά οδήγησαν και τον Μακρόν να φτάσει να δηλώσει ότι θα αναγνωρίσει την Παλαιστίνη.”
