Γενική Απεργία 1 Οκτώβρη, κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα ενάντια στο αντεργατικό κυβερνητικό νομοσχέδιο

ΟΧΙ ΣΤΟ 13ΩΡΟ – ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.30
ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΛ. ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ, 13.30

Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή ένα ακόμα αντεργατικό νομοσχέδιο, βαφτίζοντάς το «εκσυγχρονισμό» και «προσαρμογή στις ανάγκες εργαζομένων και επιχειρηματιών». Στην πραγματικότητα, το μόνο που κάνει είναι να εξυπηρετεί τις εργοδοτικές απαιτήσεις, τσακίζοντας τα δικαιώματα και τη ζωή μας. Είναι ένα ακόμη δώρο για τους εργοδότες από την υπουργό Κεραμέως, μετά τα προηγούμενα προκατόχων της, Κωστή Χατζηδάκη και Άδωνι Γεωργιάδη. Ουσιαστικά, νομιμοποιεί τις παραβάσεις και αυθαιρεσίες των εργοδοτών όλων των προηγούμενων δεκαετιών.

Στο επικοινωνιακό σόου της κυβέρνησης το «13ωρο» παρουσιάζεται ως ανάγκη των εργαζομένων. Εμείς, οι εργαζόμενοι αυτού του τόπου ξέρουμε σίγουρα τις ανάγκες μας καλύτερα από υπουργούς και εργοδότες. Γνωρίζουμε ως freelancers ότι δουλεύουμε όσες ώρες αντέξουμε, χωρίς καμία διασφάλιση μισθού, με τον αλγόριθμο να αποφασίζει πόσα θα πάρουμε. Ως εργαζόμενοι μέσω εργολάβων αντιμετωπίζουμε σκληρούς όρους, υποδηλωμένη εργασία, χωρίς καμία σταθερότητα ή προστασία. Ως μισθωτοί τρέχουμε σε συνθήκες εντατικοποίησης, έχουμε μισθούς που δεν φτάνουν για τη διαβίωση μας, τρέχουμε υπό τον φόβο της αλγοριθμικής αξιολόγησης και της απόλυσης. Ως εργαζόμενοι στα Efood Market, στο συντονισμό, στα γραφεία, στις αποθήκες παλεύουμε με εξαντλητικά, πυκνά, χωρίς ανάσα ωράρια και υποστελεχωμένα πόστα εργασίας.

Αυτή είναι η καθημερινότητα μας. Και το νομοσχέδιο έρχεται να την κάνει ακόμα χειρότερη:

• Καθιερώνει 13ωρη εργασία στον ίδιο εργοδότη. Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι είναι προαιρετικό είναι αστείος. Ξέρουμε ότι η υπερωριακή εργασία είναι υποχρεωτική. Όπως εξηγούν επιφανείς εργατολόγοι Γιάννης Καρούζος, Αλέξης Μητρόπουλος με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία του Αρείου Πάγου, ο εργαζόμενος έχει υποχρέωση να δεχτεί υπερωριακή εργασία. Το 13ωρο δηλαδή δεν είναι «δικαίωμα επιλογής» αλλά διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη, χωρίς πραγματική προστασία για όποιον αρνηθεί. Στην πράξη το «προαιρετικό» σημαίνει υποχρεωτικό, αλλιώς θα απολύεται όποιος δε συμμορφώνεται στον εργοδότη του.
• Θεσπίζει fast track προσλήψεις και απολύσεις μέσα από εφαρμογή στο κινητό. «Μείωση γραφειοκρατίας» για τους εργοδότες, περισσότερη επισφάλεια και παραβίαση των δικαιωμάτων για εμάς.
• Βάζει στο στόχαστρο ακόμα και την καλοκαιρινή άδεια, καταργώντας την υποχρέωση του εργοδότη να τη χορηγεί.
• Κι όλα αυτά όταν αντί για αύξηση μισθών, αντί για μέτρα προστασίας της υγείας και ασφάλειας, η κυβέρνηση μας φορτώνει περισσότερες ώρες δουλειάς, λιγότερη ξεκούραση, λιγότερο ελεύθερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους μας.

Δεν υπάρχει εργαζόμενος που να επιλέγει ελεύθερα να δουλεύει 10, 12 ή 13 ώρες τη μέρα. Μας σπρώχνουν σε αυτό γιατί οι μισθοί είναι καθηλωμένοι και η ακρίβεια μας τσακίζει. Το 13ωρο δεν είναι «δικαίωμα», αλλά καταναγκασμός.

Γι’ αυτό την 1η Οκτωβρίου απεργούμε!
Βγαίνουμε συλλογικά στο δρόμο, στεκόμαστε αλληλέγγυα όλοι-ες, ενώνουμε τις φωνές μας από όλα τα πόστα της Efood και αντιστεκόμαστε. Θα συναντηθούμε στο υπουργείο Εργασίας στις 10.30 και θα παραμείνουμε στο σημείο εκφράζοντας την αντίθεσή μας στο αντεργατικό νομοσχέδιο της Κεραμέως. Θα συνεχίσουμε με την Γενική Συνέλευση του Σωματείου μας στην Πλατεία Πρωτομαγιάς στις 13.30 με σκοπό να συγκεντρωθούμε μαζικά και να αποφασίσουμε για κλιμάκωση του αγώνα μας απέναντι στην εταιρία για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Το μέλλον μας δεν είναι το 13ωρο. Είναι οι αγώνες μας για αξιοπρεπή δουλειά και ζωή.

Διεκδικούμε:

• Αύξηση μισθών, όχι αύξηση ωρών εργασίας. Αρνούμαστε την ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου
• Σταθερή, εξασφαλισμένη εργασία με πραγματική προστασία της υγείας, της ξεκούρασης και της οικογενειακής μας ζωής
• Ελάχιστη εγγυημένη αμοιβή ανά ώρα, κάλυψη εργατικού ατυχήματος, δωρεάν παροχή ΜΑΠ για τους ψευδώς αυτοαπασχολούμενους-freelancers
• Υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στην Efood, έξω οι στόλοι – απευθείας προσλήψεις από την EFOOD
• Ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά

Όλοι-ες στην απεργία!

Σωματείο Εργαζομένων στην Efood Περιφέρειας Αττικής

ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!  ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΚΛΑΒΟΙ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ : 10:30 π.μ. – ΚΑΜΑΡΑ

 ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ – ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟ  ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ  ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΓΙΑ  ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΨΩΜΙ – ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ,ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ!

Όχι στη βαρβαρότητα του 13ωρου, του πειθαρχικού και της τρομοκρατίας! Ζωή- δουλεία με δικαιώματα. 30ωρο -5νθημερο- 6ωρο.

 Απόσυρση του νέου πειθαρχικού και κάθε πειθαρχικής δίωξης των αγωνιστών.

 Κατάργηση της αξιολόγησης-ακώλυτη μονιμοποίηση όλων

 Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. 1.200 € καθαρά πρώτο μισθό

 Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών. Να καλυφθούν τώρα όλα τα κενά σε όλες τις δομές. Εξίσωση δικαιωμάτων μονίμων- αναπληρωτών.

Ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν σχολείο για όλα τα παιδιά! Όχι στην ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση  της δημόσιας εκπαίδευσης

Παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες, ρεύμα και νερό αποκλειστικά δημόσια αγαθά. Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών. Επιστροφή στο δημόσιο με τον έλεγχο των εργαζόμενων για να λειτουργούν σε όφελος του λαού.

Καμία συγκάλυψη για Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν ξεχνάμε- δε σιωπούμε!

 ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!  Καμιά συνεργασία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. – Τέρμα στον πόλεμο, μπλόκο στο reArm Europe. – 

Γ΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

Μέρα με τη μέρα η τάξη μας χάνει την αξιοπρέπεια της.

Με έναν πλήρως ευφημιστικό λόγο το κράτος κάνει λόγο για το «δικαίωμα στην 13ωρη εργασία», λες και είναι κάτι που πρέπει να το γιορτάσουμε. Στην πραγματικότητα, οι εργασιακές σχέσεις δομούνται πάνω στις απαιτήσεις των αφεντικών, στενεύοντας ασφυκτικά τις ανάγκες των εργαζομένων. Το νομοσχέδιο με τίτλο «Δίκαιη εργασία για όλους» έρχεται να επισφραγίσει αυτήν την καταπιεστική σχέση εξάρτησης, ως μια συνθήκη που προκύπτει με όρους συμφωνίας. Ένα ακόμη νόμιμο εργαλείο καταπίεσης που πλασάρεται ως δικαίωμα.

Ταυτόχρονα, τα (ακόμη) νόμιμα – προσαυξήσεις Κυριακών, νυχτερινά, αργίες, δώρα, επιδόματα αδείας και τα ανάλογα ένσημα – παραμένουν “άπιαστο όνειρο” για την πλειοψηφία του κλάδου. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας, που υποτίθεται πως ήρθε να λύσει το πρόβλημα της υποασφαλισμένης και μαύρης εργασίας, είναι κενό γράμμα από την στιγμή που έχουν πρόσβαση σ’ αυτήν τα αφεντικά ή/και μας λένε «χτύπα την κάρτα και συνέχισε τη δουλειά». Κι εκεί την σκυτάλη παίρνει ο εκφοβισμός, με την αδιάλλακτη θέση των αφεντικών αποτυπωμένη στην ατάκα «εγώ αυτά δίνω εάν δεν σου αρέσει πάνε αλλού».

Την ίδια στιγμή, το κόστος επιβίωσης ολοένα και αυξάνεται. Ρεύμα, νερό, νοίκια, σούπερ μάρκετ εκπαίδευση και περίθαλψη κοστίζουν όλο και περισσότερο, αλλά οι μισθοί μας φτάνουν όλο και λιγότερο. Το μεροκάματο βάρβαρο στις γειτονιές των Airbnb, στα εναλλακτικά μαγαζιά της εκμετάλλευσης και στα κυριλέ εστιατόρια, κι εμείς συζητάμε ακόμα για 4 ή 5 ευρώ την ώρα.

Αυτή ακριβώς η πολιτική, όπως τη βιώνουμε καθημερινά, παρουσιάζει ωραιοποιημένες τις συνθήκες στις οποίες είμαστε αναγκασμένες να ζούμε. Φέρνει ακόμη ένα νομοσχέδιο με πρόφαση το «καλό μας» και «την προστασία μας» που βαθαίνει την εκμετάλλευση των ζωών μας.
Αυτή ακριβώς, όμως, είναι η πολιτική του ελληνικού κράτους που συμμορφώνεται πλήρως με τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

*Το ελληνικό κράτος δεν καινοτομεί- ακολουθεί το κλίμα της εποχής. Εποχή που επιβάλλει απολυταρχία, πόλεμο, γενοκτονία.

Απέναντι στην υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης, την εργασιακή αναδιάρθρωση και τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες, οφείλουμε να σταθούμε ο ένας δίπλα στην άλλη, να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε όλα όσα μας έχουν κλέψει τα αφεντικά. Να σταματήσουμε να είμαστε αναλώσιμοι στις γαλέρες τους και να αλλάξουμε τους όρους εργασίας στις πιάτσες του επισίτισμου. Με όπλο τη συλλογική μας δύναμη, με απεργίες και αγώνες από τα κάτω και τα δικά μας συμφέροντα μπροστά, να αντισταθούμε σε ό,τι έρχεται, χωρίς να μοιρολατρούμε ή να αναθέτουμε τους αγώνες μας σε ξεπουλημένους εργατοπατέρες.

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ/ΠΟΡΕΙΑ:

ΤΕΤΑΡΤΗ 1η ΟΚΤΩΒΡΗ – 10:30 ΚΑΜΑΡΑ

Αντίσταση/Αυτοργάνωση/Αλληλεγγύη

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον Χώρο της Ψυχικής Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας συμμετέχει στην Γενική Απεργία της 1ης Οκτωβρίου 2025 και καλεί όλους/ όλες/ όλα τους/τις/τα συναδέλφους/ισσες/α του κλάδου μας να απεργήσουν.

Κάθε μέρα όλο και περισσότερο τα εργαζόμενα άτομα βρισκόμαστε μπροστά στην έντονη και συνεχή επίθεση ενάντια στα εναπομείναντα εργασιακά δικαιώματά μας. Οι μισθοί μας δεν φτάνουν για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, δουλεύουμε απλήρωτα, πολλές φορές ανασφάλιστα, με υπερωρίες, εκφοβισμούς και με τον συνεχή φόβο της απόλυσης ή της μη ανανέωσης της σύμβασής μας. Ακόμα χειρότερα πολλά από εμάς χύνουν το αίμα τους τραυματιζόμενα ή δολοφονημένα εξαιτίας των πλημμελών μέτρων ασφαλείας που αποτελούν για τα αφεντικά απλά ένα ακόμα πρόσθετο κόστος. Τα τελευταία αντεργατικά νομοσχέδια καταπατούν ό, τι μπορεί να είχε απομείνει και να αποκαλείται εργασιακό δικαίωμα, καθώς νομιμοποιούν με κρατική βούλα τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και συνδυάζονται με την ευθεία επίθεση στο δικαίωμα στην απεργία και την ίδια την ύπαρξη των εργατικών σωματείων και των συλλογικών μας οργάνων, προφανώς για να μην υπάρχει αντίδραση σε όλα τα παραπάνω.

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωπα με άλλο ένα απαράδεκτο νομοσχέδιο της Νίκης Κεραμέως το οποίο περιλαμβάνει τη νομιμοποίηση της 13ωρης εργασίας ακόμα και σε έναν εργοδότη, μείωση του ελάχιστου χρόνου άδειας από 10 μέρες σε 5, 2ήμερες συμβάσεις, υπερωρίες και στην εκ περιτροπής εργασία. Παράλληλα, εισάγονται πειθαρχικές αλλαγές στον δημόσιο τομέα, σύμφωνα με τις οποίες η μη συμμετοχή/ μη συμμόρφωση στην αξιολόγηση θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα. Έχουμε, δηλαδή, ακόμα περισσότερο έλεγχο, ακόμα πιο εξαντλητικά ωράρια, μείωση των διαστημάτων άδειας, υπερωρίες και στη μερική απασχόληση (αν είναι μερική γιατί χρειάζεται υπερωρίες;) υπονομεύοντας την αναγκαιότητα για ξεκούραση, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχημάτων, αλλά και απόλυσης, και καταργώντας τις κεκτημένες 8 ώρες για ό,τι τραβάει η ψυχή μας. Και αυτά παρουσιάζονται από την κυβέρνηση ως ένα σύνολο διατάξεων που δίνει «επιλογές». Επιλογές ποιανού όμως; Μόνο για εμάς που τρέχουμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες μέσα σε ένα πλαίσιο ακρίβειας, πληθωρισμού και στεγαστικής κρίσης, χωρίς σταθερή, μακροχρόνια και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, χωρίς προστασία από εργοδοτικές αυθαιρεσίες με τις πλάτες του κράτους. Αυτές οι «επιλογές» δεν είναι δικές μας. Είναι αποφάσεις που μας επιβάλλονται, που μας εκθέτουν σε κινδύνους, που υπονομεύουν τη ζωή και την υγεία μας, και δεν πρόκειται ποτέ να τις δεχτούμε.

Γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να οργανωνόμαστε στους χώρους δουλειάς μας σε ακηδεμόνευτα και μαχητικά σωματεία. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία για όλους/ες /α και δημόσια δωρεάν παιδεία, σταθερό ωράριο εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς, πλήρη ασφαλιστική κάλυψη και συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καταπολέμηση των διακρίσεων βάσει εθνικότητας, θρησκείας, φύλου και σε βάρος της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας σε όλα τα πεδία της ζωής μας.

Μέσα από τα σωματεία μας μπορούμε να μπλοκάρουμε τα σχέδια τους και να τα ανατρέψουμε με μαζική συμμετοχή, αγώνες και απεργίες. Με όπλο μας την αλληλεγγύη, οργανωνόμαστε αδιαμεσολάβητα και δεν αφήνουμε κανένα(ν) και καμία μόνο ή μόνη απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και αναλγησία.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ & ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 10:30

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ & ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΕΙΩΣΗ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ, ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ & ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ

Δεν ζούμε για να δουλεύουμε

Να μην περάσει το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-έκτρωμα

Η εποχή που διανύουμε είναι μια εποχή οξυμένης επίθεσης απέναντι στην τάξη μας και την κοινωνική βάση από το Κεφάλαιο και τον πιστό υπηρέτη του, το Κράτος. Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε στη ΔΕΘ με μια ομιλία – βασιλικό μονόλογο, παρουσιάζοντας τα ψίχουλα που πέταξε στους “υπηκόους” του, λίγο πολύ σαν μάννα εξ ουρανού.

Το γεγονός ότι σχεδόν κανείς δεν τον πιστεύει πλέον δεν φαίνεται να τον συγκινεί, αφού κάθε αντίλογος πνίγεται και κάθε φωνή που αντιδρά φιμώνεται.

Η αλήθεια όμως που βιώνει καθημερινά η κοινωνική πλειοψηφία είναι μία: Η ακρίβεια χτυπάει κόκκινο, τα ενοίκια βρίσκονται σε μια εκτός ελέγχου ανοδική πορεία, οι τιμές της ενέργειας το ίδιο. Οι πλειστηριασμοί λαϊκών σπιτιών τείνουν γίνουν καθημερινότητα, ενώ κάθε δημόσια υποδομή (υγεία, παιδεία, μεταφορές) υποβαθμίζεται συστηματικά και παραδίδεται κομμάτι-κομμάτι στο Κεφάλαιο. Οι ήδη ξεχειλωμένες εργασιακές σχέσεις αναμένεται να δεχθούν νέο ισχυρό πλήγμα με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που έρχεται σύντομα προς ψήφιση.

Αυτό το νομοσχέδιο της υπουργού Κεραμέως έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενα αντίστοιχα άλλων υπουργών (π.χ. Άδωνις Γεωργιάδης) και να επεκτείνει τα μέτρα υπέρ του Κεφαλαίου σε νέους τομείς της εργασιακής καθημερινότητας. Με κύριο άξονα του νομοσχεδίου την απελευθέρωση της 13ωρης εργασίας σε έναν εργοδότη, δηλαδή τη θεσμοθέτηση της εξάντλησης των εργαζομένων, το νομοσχέδιο φέρνει ωστόσο πολύ μεγαλύτερες και ριζοσπαστικότερες αλλαγές στα εργασιακά, πάντα υπέρ των αφεντικών.

Η “ευελιξία” των εργαζόμενων και η ελαστικοποίηση των ωραρίων είναι ένας από τους κυριότερους στόχους που το Κεφάλαιο κυνηγούσε ανέκαθεν και τον οποίο φαίνεται να κερδίζει με το νέο νομοσχέδιο. Τα σταθερά ωράρια πολύ σύντομα θα ανήκουν πια στο παρελθόν, καθιερώνεται η ευελιξία στην προσέλευση (±2 ώρες), ενώ εισάγονται επίσημα και οι συμβάσεις μηδενικού χρόνου (δηλαδή η παροχή εργασίας μόνο όταν ο εργοδότης έχει ανάγκη τον/την εργαζόμενο/η). Σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω, έρχονται και οι φαστ-τρακ προσλήψεις μέσω κινητού, για εργασία ορισμένου χρόνου μέχρι και λίγων ημερών, υποτίθεται για να λυθούν γραφειοκρατικά ζητήματα, αλλά στην ουσία για να λυθούν τα χέρια των αφεντικών σε συγκεκριμένους κλάδους όπως η εστίαση.

Το σπάσιμο σε περισσότερα κομμάτια του συνεχόμενου χρόνου στις άδειες των εργαζομένων προβλέπεται επίσης στο νέο νομοσχέδιο, όπως και οι υπερωρίες στην εκ περιτροπής, μερική και μη σταθερή εργασία. Άλλο δώρο προς τα αφεντικά είναι η μείωση του ποσού των ασφαλιστικών εισφορών στις υπερωρίες, οι οποίες πλέον κοστίζουν όσο και μια κανονική ώρα εργασίας.

Σημαντικό κομμάτι των επιχειρημάτων Κράτους και Κεφαλαίου σε σχέση με το νέο νομοσχέδιο είναι και το ακόλουθο: Αρκετά από τα παραπάνω μέτρα – και άλλα πολλά που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι/ες στην καθημερινότητά τους αν αυτό το νομοσχέδιο ψηφιστεί – παρουσιάζονται πως θα εφαρμοστούν “με τη σύμφωνη γνώμη τους και μόνο”. Λες και οι εργαζόμενοι/ες ξεκινούν από ισότιμη θέση με τους εργοδότες.

Αντίθετα, τα αφεντικά ξέρουν πολύ καλά πως μπορούν πάντα να χρησιμοποιήσουν τον μπαμπούλα της απόλυσης και της ανεργίας απέναντι σε όποιον/α δεν συμφωνήσει με τις εντολές τους. Στον κλάδο μας ειδικότερα, ο οποίος παρουσιάζεται συχνά ως ένας κλάδος με πολλές “ευκαιρίες καριέρας” και απεριόριστες θέσεις εργασίας, η δικαιολογία πως κάποιος/α εργαζόμενος/η μπορεί να ψάξει να βρει δουλειά αλλού αν δεν ικανοποιείται από τις συνθήκες, αποτελεί πλέον μια εικόνα από το παρελθόν, αφού η αγορά εργασίας όλο και συρρικνώνεται, παρά τα τεράστια κέρδη που συσσωρεύουν οι εταιρίες.

Σε μια συνθήκη όπου οι εργοδότες δεν καλούνται πλέον να αιτιολογήσουν καν τις απολύσεις που πραγματοποιούν, αυτό το νομοσχέδιο επιχειρεί να τους δώσει όλα τα εργαλεία για το πλήρες ξεζούμισμά μας.

Την ίδια ώρα βλέπουμε πως τα αφεντικά γίνονται όλο και πιο αχόρταγα και δεν αρκούνται καν στα δώρα που θέλει να τους δώσει η Κυβέρνηση με το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Ο ΣΕΠΕ ζητάει επιπλέον την κατάργηση κάθε ορίου στις υπερωρίες, ο χρόνος προετοιμασίας των εργαζόμενων να είναι εκτός του 8ωρο και να πληρώνουν οι ίδιοι από την τσέπη τους, σαν παρακράτηση μισθού τα όποια έξοδα εκπαίδευσης για την ίδια τους την εργασία!

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η τάξη μας μπορεί να βασιστεί μόνο στον εαυτό της και στις δικές της δυνάμεις. Καμία αντιπολίτευση δεν υπάρχει που να μπορεί και να θέλει να θέσει θεσμικό εμπόδιο στην αντεργατική αυτή λαίλαπα. Μόνο οι ίδιοι/ες εργαζόμενοι/ες, μέσα από τους μαζικούς συλλογικούς τους φορείς, τα συνδικάτα και τις οργανώσεις τους μπορούν να στήσουν ανάχωμα. Ένα ανάχωμα ταξικό, υλικό, που δεν πρέπει να περιοριστεί σε συμβολικές διαμαρτυρίες, καθώς έχουμε πλέον ξεπεράσει αυτό το σημείο ιστορικά.

Είναι πλέον η ώρα για πραγματικά μαζικές κινητοποιήσεις, για απεργίες διαρκείας και για ευθεία σύγκρουση με τα συμφέροντα των αφεντικών -αλλά και με τους κρατικούς, πολιτικούς τους υπηρέτες- σε κάθε πεδίο της ζωής των εργαζομένων. Υπάρχει άμεση ανάγκη για αποτελεσματική παρέμβαση σε κάθε εργασιακό χώρο, η αντίσταση στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο να γίνει κτήμα του συνόλου της τάξης μας. Η απεργία της 1ης Οκτωβρίου να μην είναι η κορύφωση, αλλά μάλλον η αφετηρία ενός σκληρού αγώνα, που δεν πρέπει να σταματήσει είτε το νομοσχέδιο ψηφιστεί στη Βουλή, είτε όχι. Έχουμε δει στο παρελθόν πως η κοινωνία και η τάξη μας, όταν το επιθυμεί πραγματικά, έχει τον τρόπο να αναγκάσει την πολιτική εξουσία να αποσύρει τέτοιου είδους εκτρώματα.

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της 1ης Οκτώβρη με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη κιόλας ημέρα.

Ταυτόχρονα, δεν ξεχνάμε τη γενοκτονία της εποχής μας, που το σιωνιστικό κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ πραγματοποιεί στη Γάζα, η οποία φαίνεται πλέον να μπαίνει στην τελική της φάση. Το Ελληνικό κράτος και το ντόπιο Κεφάλαιο είναι συνένοχα στη γενοκτονία, καθώς το πρώτο αποτελεί κομβικό στρατηγικό στρατιωτικό και οικονομικό σύμμαχο του Ισραήλ, ενώ αμφότερα συνεχίζουν απτόητα τις μπίζνες με τις εταιρίες ισραηλινών συμφερόντων.

Απαιτούμε να πάψει άμεσα κάθε συνεργασία του Ελληνικού Κράτους με το Ισραήλ. Οι εργατικές τάξεις με τα συνδικάτα τους και οι λαοί όλου του κόσμου να συνεχίσουν να πιέζουν προς το σταμάτημα της ισραηλινής πολεμικής μηχανής, το σταμάτημα της γενοκτονίας.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ – ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΌ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Τετάρτη 1 Οκτωβρίου, 10:30πμ., Καμάρα

Ταξική Πρωτοβουλία Βάσης Εργαζομένων στις Τηλεπικοινωνίες και την Πληροφορική

Κάλεσμα από Σωματείο των Εργαζομένων στη ΒΙΟΜΕ

Το σωματείο των εργαζομένων στην ΒΙΟΜΕ και οι εργαζόμενοι/νες στην Συνεργατική ΒΙΟΜΕ καλούμε τον κόσμο της εργασίας, τους ανέργους, του σπουδαστές- φοιτητές, τις νοικοκυρές και την κοινωνία ολόκληρη να απαντήσουμε ανάλογα, στον “κεντρικό επιβάλλον σχεδιασμό” που μας επιβάλουν η κυβέρνηση μαζί με τα αφεντικά και όσους τους εξυπηρετούν.

Να απαντήσουμε με ένα μεγάλο μαχητικό “ΟΧΙ” στον τρόπο ζωής που θέλουν να επιβάλουν στα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας αποφασίζοντας και νομοθετώντας το 13ωρο εργασίας και ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα θα σκαρφιστούν για να μας εξοντώσουν. Μαζί και αντάμα με την δικαστική εξουσία που προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έχουμε δικαίωμα στον θρήνο.

Με Κρεόντιες αποφάσεις μας αφαιρούν το δικαίωμα να ξέρουμε ποιον θρηνούμε και τι περιέχει ο μαύρος σάκος που μας παρέδωσαν.

Καλούμε σε κοινωνική, εργατική, μαχητική απεργία την Τετάρτη 1/10/25 και ώρα 10:30 στην Κάμαρα ή στα Χαυτεία στις 11:00 για να γίνουμε οι Ερινύες τους που θα τους καταστρέψουν!

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ10,30 π.μ.

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΩΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Η Απεργία της 1ης του Οκτώβρη είναι κρίσιμος σταθμός στον αγώνα ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης της ΝΔ, που καθιερώνει το 13ωρο στην εργασία, επιβάλλοντας εξοντωτικά ωράρια και διαλύοντας τα εργατικά δικαιώματα.

Η απεργία της 1 του Οκτώβρη είναι αγώνας ενάντια στην αντεργατική επίθεση που έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και συνδέεται με την πολιτική των “Συμφώνων Σταθερότητας”, τα αιματηρά πλεονάσματα τη συνολική πολιτική του κεφαλαίου: δουλειά χωρίς δικαιώματα, κοινωνία σε μόνιμη κρίση για να θησαυρίζουν οι λίγοι.

Η απεργία της 1 του Οκτώβρη συνδέεται με τον αγώνα ενάντια στην στάση της κυβέρνησης στο έγκλημα που συντελείται στην Παλαιστίνη και στην άρνηση της στο αίτημα των γονιών που χάσανε τα παιδιά τους στα Τέμπη για δικαιοσύνη. 

Συνάδελφοι/ισσες, η κυβέρνηση της Ν.Δ. βουτηγμένη στα σκάνδαλα, τη διαφθορά και τη συγκάλυψη εγκλημάτων, ετοιμάζει νέο βάρβαρο χτύπημα στον κόσμο της εργασίας. Το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο θεσμοθετεί 13 ώρες συνεχούς δουλειάς ημερησίως, συμβάσεις “λάστιχο”, κομματιασμένες άδειες και επιστροφή σε εργασιακές συνθήκες του 19ου αιώνα.

Ταυτόχρονα συνδέεται με το νέο πειθαρχικό της ΝΔ που ποινικοποιεί την αντίσταση των εργαζομένων, ενώ η αντίσταση απέναντι στην αξιολόγηση χαρακτηρίζεται ιδιώνυμο αδίκημα, διώκοντας χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους.

Αυτοί που απειλούν με χρεοκοπία αν δοθούν αυξήσεις ή μαζικές προσλήψεις, είναι οι ίδιοι που λεηλάτησαν το Ταμείο Ανάκαμψης, που δίνουν δις σε εξοπλισμούς, που μοιράζουν μίζες και φοροαπαλλαγές σε Κεφάλαιο και επιχειρηματίες. Με 8,5 δις πλεόνασμα το πρώτο 7μηνο, η ακρίβεια και η φορολογία πλήττουν καθημερινά τα λαϊκά στρώματα.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τη στήριξη της αντιπολίτευσης, επιβάλλει αυτή την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επιχειρώντας να μετατρέψει τις εργασιακές σχέσεις σε εργασία χωρίς όρια, με φόβο, καταστολή και πειθαρχία.

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, η λύση δεν βρίσκεται σε επιφανειακές ή μονοήμερες κινητοποιήσεις, αλλά σε κοινούς μαζικούς και συντονισμένους αγώνες διαρκείας, που περιλαμβάνουν γενικές συνελεύσεις, συλλαλητήρια και συνεχή κλιμάκωση της απεργιακής δράσης.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Απόσυρση του νομοσχεδίου για το 13ωρο

· Κατάργηση του νέου πειθαρχικού νόμου στο Δημόσιο- Απόσυρση των πειθαρχικών διώξεων,

υπεράσπιση της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας

·  Πραγματικές αυξήσεις (και όχι ψίχουλα) στους μισθούς και στις συντάξεις (κύριες και επικουρικές). Άμεση αποκατάσταση των απωλειών των προηγούμενων 15ετών και κάλυψη του πραγματικού πληθωρισμού στα βασικά είδη ανάγκης, για να ζούμε με αξιοπρέπεια.

· Επαναφορά 13ης–14ης σύνταξης/μισθού

· Μόνιμη και σταθερή εργασία, κατάργηση ελαστικής εργασίας, μαζικές προσλήψεις

· Καμία ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών, διπλασιασμός κοινωνικών δαπανών

·Κατάργηση του Ν. Κατρούγκαλου και όλων των αντεργατικών ασφαλιστικών νόμων και ρυθμίσεων.

· Τερματισμό του πολέμου, χρήματα για υγεία/παιδεία/μεταφορές, όχι για εξοπλισμούς, αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη

· Παύση πληρωμών του χρέους – μη αναγνώριση και διαγραφή του. Ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ του κεφαλαίου, του ρατσισμού, του φασισμού και του πολέμου.

·  Καμία συγκάλυψη για Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕ

Η 1η Οκτωβρίου να αποτελέσει την αρχή μαζικής, αποφασιστικής και μακροχρόνιας κινητοποίησης που θα ενώσει εργαζόμενους και συνταξιούχους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ενάντια στην υποτίμηση της ζωής και της εργασίας. 

Να βγούμε στους δρόμους για να ανατρέψουμε  την πολιτική κυβέρνησης-κεφαλαίου  και να διεκδικήσουμε ψωμί, δουλειά, υγεία-παιδεία, ειρήνη, δημοκρατία.

Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
Γενική Απεργία ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, τη μισθωτή σκλαβιά, την εργοδοτική τρομοκρατία και την κρατική καταστολή

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο γενικευμένης όξυνσης της επίθεσης των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών απέναντι στους πληβείους, μέσα από το βάθεμα των αντικοινωνικών αναδιαρθρώσεων σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας με την ψήφιση μιας σειράς νομοσχεδίων που άπτονται της υγείας, της παιδείας, της εργασίας, της στέγασης, της φορολογίας, της πολιτικής και κοινωνικής έκφρασης, της δικαιοσύνης και της φύσης. Κράτος και αφεντικά στοχεύουν στην όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση των φτωχών, βαθαίνοντας συνεχώς τους όρους καταπίεσης. Η κατεύθυνση, αυτή, προς την επιβολή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, βάσει της οποίας κινείται η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά κυβέρνηση της Ν. Δημοκρατίας, αποτυπώνεται σε ένα πλήθος αναδιαρθρώσεων, που εξυπηρετούν διακηρυγμένες και πάγιες στοχεύσεις του κόσμου της Εξουσίας, ανεξαρτήτως πολιτικής διαχείρισης. Στην πραγματικότητα όμως ο λόγος που η δεξιά σήμερα επιβάλει με τέτοια ευκολία την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και επεκτείνει την πολιτική της επιτιθέμενη στους εργαζόμενους, τους ανέργους και όλους τους από τα κάτω, είναι γιατί η προηγούμενη πολιτική διαχείριση, η κυβέρνηση της σοσιαλδημοκρατίας στο όνομα της ριζοσπαστικής αριστεράς συνέτριψε τα κινήματα, σκόρπισε αυταπάτες και ψευδαισθήσεις σε μεγάλα κοινωνικά κομμάτια μόνο για να βάλει άλλο ένα τούβλο στο οικοδόμημα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού και να εδραιώσει ακόμη παραπάνω την αντίληψη πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική για τους πληβείους, κανένας άλλος κόσμος πέρα από αυτόν του κράτους και του καπιταλισμού.

Η εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου στο εργασιακό πεδίο, μέσω των συνεχιζόμενων αντικοινωνικών μεταρρυθμίσεων, έχει διαμορφώσει για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας συνθήκες ακραίας εκμετάλλευσης και τρομοκρατίας. Τα ελαστικά ωράρια, η αδήλωτη και μαύρη εργασία, η απουσία μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και του 8ώρου, η απελευθέρωση των απολύσεων, ο καθημερινός εκφοβισμός και η απειλή της ανεργίας, η ανάπτυξη των μορφών εργασίας με περιορισμένα δικαιώματα όπως η εργασία με “μπλοκάκι”, η εντατικοποίηση των εργασιακών συνθηκών καθώς και οι εκδικητικές απολύσεις που αποτελούν απάντηση στις εργατικές διεκδικήσεις, συνιστούν τα όπλα που το κράτος έχει παράσχει στην φαρέτρα των εργοδοτών για την περαιτέρω εκμετάλλευση των εργαζομένων. Προς αυτή την κατεύθυνση του νεοφιλελεύθερου προτύπου καθοριστικό ρόλο έχει διαδραματίσει το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οποίο δεν ήταν έμπνευση αποκλειστικά της τρέχουσας ακροδεξιάς διαχείρισης του κράτους αλλά ήρθε να στηριχθεί σε αντεργατικούς νόμους που ψηφίστηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ αλλά και να προετοιμάσει το έδαφος για την κλιμακούμενη εκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας με νέους νόμους-εκτρώματα όπως το νομοσχέδιο Γεωργιάδη. Μέσω αυτού του νομοσχεδίου διάφοροι εργοδότες αποκτούν τη δυνατότητα να απασχολούν έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους και 6 ημέρες εβδομαδιαίως. Αυτές είναι συνθήκες που ήδη επιχειρούνταν να κυριαρχήσουν. Στη σειρά αυτών των νομοσχεδίων, η νυν υπουργός εργασίας Νίκη Κεραμέως εισάγει ένα νέο αντεργατικό νομοσχέδιο όπου πλέον ο ίδιος εργοδότης θα έχει το δικαίωμα να απασχολεί έως και 13 ώρες ημερησίως τους εργαζόμενους, ενώ θα ελαστικοποιήσει ακόμη περισσότερο τον χρόνο εργασίας εντός του έτους. Το κράτος και τα αφεντικά επιχειρούν να ανατρέψουν τα εργατικά κεκτημένα (τα οποία αποτελούν προηγούμενα σημεία συμβιβασμού της ταξικής πάλης μεταξύ των αφεντικών και των εργατών), που κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και αιματηρούς αγώνες του παρελθόντος, όπως το 8ωρο και η απεργία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο που πρόκειται να έρθει προς ψήφιση, βάσει του οποίου ο ελεύθερος χρόνος των εργατών θα πάψει να υφίσταται και ο εργαζόμενος θα μετατραπεί σε “ελατήριο” για τις ανάγκες του κεφαλαίου, “διαθέσιμος” κάθε στιγμή για τις ορέξεις των αφεντικών.

Όλες αυτές οι «παρεκκλίσεις» είναι που νομοθετούνται επισήμως, τις τελευταίες δεκαετίες συνεχών αναδιαρθρώσεων, σφραγίζοντας την αφαίμαξη και εξάντληση της κοινωνίας, τη θυσία της στον βωμό των κερδών των εργοδοτών. Εντός αυτού του πλαισίου οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι συνεχίζουμε να πληρώνουμε με το αίμα μας τη διατήρηση και αναπαραγωγή του βάρβαρου εκμεταλλευτικού καταπιεστικού συστήματος που κυριαρχεί, δολοφονεί και εξαθλιώνει. Αυτό αποδεικνύουν οι δεκάδες δολοφονίες εργατών στα κάτεργα της σύγχρονης δουλείας, που μόνο για τους πρώτους 9 μήνες του 2025 έχουν σημειωθεί ήδη 152, ενώ περισσότεροι από 235 εργάτες έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Διότι η διαιώνιση της εξουσίας και των κερδών των οικονομικών και πολιτικών κυρίαρχων διέρχεται μέσα από την όξυνση της εκμετάλλευσης της τάξης μας, τη λεηλασία της ύπαρξής μας και τη σίγαση και καταστολή όλων όσων αρνούνται να αποδεχτούν αυτή τη βαρβαρότητα ως τη μόνη προοπτική.

Από την εξελισσόμενη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και τον εκτοπισμό του από τη γη του ως κορύφωση των επί 77 χρόνια θηριωδιών που συντελούνται στην Παλαιστίνη από τους σφαγείς του Ισραήλ, τον πόλεμο στην Ουκρανία που συνεχίζεται εδώ και 3 χρόνια μετά την εισβολή ρωσικού στρατού αφήνοντας πίσω του χιλιάδες νεκρούς, εξαθλιωμένους και ξεριζωμένους πληθυσμούς, έως τις καθημερινές εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς, τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις δολοφονίες μεταναστών/τριών στα χερσαία και υδάτινα σύνορα της Ευρώπης Φρούριο, τους θανάτους στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία και στα διαλυμένα και απαξιωμένα τρένα, τις πυρκαγιές που κάθε χρόνο κατακαίουν τα δάση και το οικοσύστημά τους και καταστρέφουν τις τοπικές κοινωνίες, το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα περισσότερο από θάνατο, πόλεμο, ξεριζωμό και εκμετάλλευση.

Η υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας περνά μέσα από την κοινή, οριζόντια συντονισμένη, οργανωμένη από τα κάτω δράση. Η οργάνωση των αντιστάσεών μας αποτελεί κομβικής σημασίας ζήτημα, ειδικά μέσα σε μια περίοδο συνολικής και οργανωμένης επίθεσης του κρατικού και καπιταλιστικού συστήματος. Η συλλογικοποίηση, η κοινή δράση και η συναντίληψη βάσει των αναρχικών αξιών είναι τα εργαλεία μας απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό κράτους και κεφαλαίου, απέναντι στην προσπάθειά τους να μας πείσουν ότι έχει επέλθει το τέλος της Ιστορίας, πως δεν υπάρχει καμία προοπτική πέρα από το δυστοπικό παρόν και το σύστημα εξουσίας που το δημιουργεί και πως αν επιλέξουμε το δρόμο του αγώνα και της αξιοπρέπειας θα συντριβούμε. Σε κάθε ανοιχτό μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, όπου εκδηλώνεται η επιθετικότητα του κράτους και του κεφαλαίου, επιχειρώντας την ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων μέσα από τη σύνδεσή τους με το καθολικό κοινωνικό όραμα της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, προτάσσοντας τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο που έχουν οι καταπιεσμένοι, την οργάνωση του αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό. Για να χτίσουμε μια χειραφετημένη κοινωνία με βάση την αξιοπρέπεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την αλληλεγγύη, έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου από άνθρωπο.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Υγεία – Παιδεία – Τροφή – Στέγαση – Μεταφορές
ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Απεργιακές διαδηλώσεις Τετάρτη 1η Οκτώβρη
Αθήνα: Χαυτεία, 11.00 (διαδηλώνουμε με το μπλοκ της Συνέλευσης Αναρχικών για την Κοινωνική & Ταξική Χειραφέτηση)
Θεσσαλονίκη: Καμάρα, 10.30

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ

ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΕ,

ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ – (ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ)

ΚΑΤΩ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΣΚΛΑΒΩΝΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Με μια χωρίς προηγούμενο επίθεση στον κόσμο της δουλειάς η άθλια κυβέρνηση της ΝΔ, προσπαθεί να κλείσει τις εκκρεμότητες με τους χρηματοδότες της και τα αφεντικά της, δηλαδή τις μεγάλες επιχειρήσεις, το μεγάλο κεφάλαιο.

· Με το νομοσχέδιο για τις 13 ώρες δουλειάς την ημέρα να μας γυρίσει στην εποχή που ο εργάτης δούλευε ήλιο με ήλιο.

· Με τον νόμο για τον «πειθαρχικό κανονισμό» στο δημόσιο να μας γυρίσει στην εποχή της «πλατείας Κλαυθμώνος», που η κάθε κυβέρνηση απέλυε τους υπαλλήλους του δημοσίου και διόριζε τους δικούς της.

Η κυβέρνηση αυτή, όσο πιο πολύ καταρρέει, όσο πιο πολύ βουλιάζει στον βούρκο της κλεψιάς, των σκανδάλων και της συγκάλυψης των εγκλημάτων της, με πρώτο τα Τέμπη και την Πύλο, τόσο πιο αδίστακτα επιτίθεται στον λαό, για την επιβολή των βάρβαρων Συμφώνων Σταθερότητας της ΕΕ και της πολεμικής οικονομίας.

Μόνη λύση ο αγώνας για ψωμί, ειρήνη, ελευθερία, δημόσια αγαθά, για την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, της ΕΕ και του κεφαλαίου.

ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 13-ΩΡΟ: ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΟ

Με το τερατούργημα που καταθέτει η κυβέρνηση της ΝΔ δίνει την δυνατότητα στους εργοδότες:

o να υποχρεώνουν έναν εργαζόμενο σε μέχρι και 13 ώρες δουλειά την ημέρα.

o να αυξομειώνουν τον χρόνο εργασίας ακόμα και μέσα στην ίδια βδομάδα, παρακάμπτοντας συμβάσεις και σωματεία.

o κατοχυρώνει την «ευέλικτη προσέλευση» ±120′, ώστε να συνεχίζεται η αδήλωτη εργασία αλλά να ισχυρίζονται ότι «έχει αποτέλεσμα» η ΕΡΓΑΝΗ.

o να κομματιάζουν την ετήσια άδεια των εργαζομένων, ανάλογα με το πώς βολεύει τον εργοδότη.

o να προσλαμβάνουν εργαζόμενους ακόμα και με συμβάσεις δύο ημερών.

Επιπλέον απαλλάσσει την εργοδοσία από τις ασφαλιστικές εισφορές σε προσαυξήσεις από υπερεργασία, υπερωρίες, νυχτερινά και αργίες που προβλέπονται από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας καθώς και σε «προσαυξήσεις που χορηγούνται οικειοθελώς από τον εργοδότη». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εργοδοτικές εισφορές θα πληρώνει ο εργοδότης μόνο για τον βασικό μισθό, οδηγώντας σε κατάρρευση τα ταμεία και τις συντάξεις!

ΝΕΟΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

«Διότι δεν συνεμορφώθην προς τα υποδείξεις»

Το νέο Πειθαρχικό επιχειρεί να καταπνίξει κάθε φωνή αντίστασης και αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, να επιβάλλει τη σιωπή, την καταστολή, την τρομοκράτηση κάθε εργαζόμενου στο δημόσιο που βάζει το κοινωνικό συμφέρον πάνω από τα κέρδη, την κυβερνητική – αντιλαϊκή πολιτική, το κράτος των επιχειρηματιών, όπως εκείνοι οι εργαζόμενοι της ΕΡΓΟΣΕ ή του ΟΠΕΚΕΠΕ που κατήγγειλαν την κατάσταση και κυνηγήθηκαν! Αυτό είναι το Πειθαρχικό!

Με τον νέο Νόμο:

– Ποινικοποιείται η συνδικαλιστική και πολιτική δράση των δημοσίων υπαλλήλων. Εύκολα κάθε αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική ονοματίζεται «αναξιοπρεπής ή ανάρμοστη ή ανάξια για υπάλληλο συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας», «απείθεια», «κακόβουλη άσκηση κριτικής…», «παραβίαση της υποχρέωσης εχεμύθειας», μετατρέπεται σε πειθαρχικό παράπτωμα και οδηγεί σε εξοντωτικές ποινές όπως στέρηση μισθών, αργία, απόλυση.

-Η άρνηση συμμετοχής στην αξιολόγηση, δηλαδή στην υποταγή στους αντικοινωνικούς και αντεργατικούς στόχους του «επιτελικού» κράτους γίνεται ιδιώνυμο αδίκημα και μετά από δύο αρνήσεις ο υπάλληλος που απεργεί ενάντια της οδηγείται στα πειθαρχικά με το ερώτημα της απόλυσης!

– Τα πειθαρχικά διορίζονται πλέον από το Νομικό Συμβούλιο του κράτους χωρίς τη συμμετοχή των εργαζομένων που εξασφάλιζε μια στοιχειώδη διαφάνεια στις διαδικασίες, ενώ καταργείται το δικαίωμα της ένστασης! .

Συναδέλφισσες / οι

Οι δύο νόμοι που προωθεί η κυβέρνηση της ΝΔ έχουν τον ίδιο στόχο! Να συντρίψουν τις αντιστάσεις για να επιβάλλουν την φτώχεια, την εκμετάλλευση, την ιδιωτικοποίηση-ξεπούλημα και εμπορευματοποίηση κάθε δημόσιου αγαθού.

Πρόκειται για την εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ και του κεφαλαίου για φθηνή, ευέλικτη, χωρίς δικαιώματα εργασία, στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» και της «ανάπτυξης», την πολιτική των νέων «Συμφώνων Σταθερότητας» και των ματωμένων πλεονασμάτων που πάνε στους τραπεζίτες και το χρέος, της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας του πολέμου, της αύξησης των πολεμικών δαπανών των χωρών μελών του ΝΑΤΟ στο 5% του ΑΕΠ.

Η τομή που συντελείται όλα αυτά τα χρόνια είναι μεγατόνων.

Όλα τα νομοθετήματα χτυπούν στην καρδιά της εκμετάλλευσης. Ο χρόνος εργασίας ρευστοποιείται, όλος ο χρόνος ζωής γίνεται εργάσιμος. Σε μια εποχή που ο αναγκαίος χρόνος εργασίας για την παραγωγή ενός προϊόντος μειώνεται δραματικά λόγω των εξελίξεων στην επιστήμη και την τεχνική, ο καπιταλισμός απαιτεί όλο και περισσότερα από τον εργάτη δίνοντάς του όλο και λιγότερα. Γι’ αυτό επιδιώκουν να βγάλουν στην «παρανομία» τους αγώνες και τις αντιστάσεις, να οδηγηθούμε σε έναν νέο «ολοκληρωτισμό».

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ

Η φθορά της κυβέρνησης είναι μεγάλη. Ξεχειλίζει ο κοινωνικός θυμός και η οργή. Υπάρχουν πραγματικές δυνατότητες να υπάρξει κλονισμός της κυβερνητικής πολιτικής, να δημιουργηθεί πολιτική αστάθεια ικανή να μπλοκάρει τα αντεργατικά μέτρα και να συμβάλλει στην κυβερνητική αποσταθεροποίηση, στην πτώση αυτής της κυβέρνησης και σε ρήγματα στην σιδερόφραχτη πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Η πυγμή που δείχνει δεν αντλείται από καμιά λαϊκή στήριξη. Στηρίζεται περισσότερο από την συναίνεση της συστημικής αντιπολίτευσης από την στήριξη σε βασικές επιλογές της από ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, ΠΑΣΟΚ, Πλεύση Ελευθερίας. Δεν ξεχνάμε ότι με τους Νόμους Βρούτση – Αχτσιόγλου, καταργήθηκε ο 13ο και 14ο μισθός και σύνταξη των δημοσίων υπάλληλων, ότι ψηφίζουν όλους του νόμους και τους κανονισμούς της ΕΕ.

Αντλείται από την πολιτική του ΚΚΕ που αρκείται σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, με κύριο στόχο την εκλογική του ενίσχυση στη βουλή και στα συνδικάτα, χωρίς να επιδιώκει γενίκευση των αγώνων ικανών να ραγίσουν την κυβερνητική πολιτική, χωρίς να θέτει τον στόχο της πτώσης της κυβέρνησης.

Αντλείται από τη στάση του εργοδοτικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ που ακόμα και στο νομοσχέδιο για το 13ωρο βρήκε «θετικά»!!

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

Καλούμε το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, όλες και όλους να ξεσηκωθούμε:

· ενάντια στη νέα επίθεση, να παλέψουμε ώστε να μην κατατεθεί και ψηφιστεί το νομοσχέδιο-έκτρωμα του Υπουργείου Εργασίας / Να ακυρωθεί το νέο πειθαρχικό

· για την ψωμί, δουλειά, δημόσια αγαθά, ειρήνη, κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για πλήρη και σταθερή εργασία, μείωση του εργάσιμου χρόνου με 5ημερο – 6ωρο – 30ωρο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με 1200 καθαρά κατώτερο μισθό, ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων, της εμπορευματοποίησης, της αξιολόγησης και της κατηγοριοποίησης

· την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης. Καμία αυταπάτη στους επίδοξους διαχειριστές της ίδια πολιτικής.!

· για απειθαρχία / κατάργηση του αντιλαϊκού συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, που θυσιάζει τον λαό για τα ματωμένα πλεονάσματα και το χρέος. Για σχολεία και νοσοκομεία αντί για Rafale και φρεγάτες, για την υπεράσπιση της ζωής και της ειρήνης απέναντι στην πολεμική οικονομία και τους ΝΑΤΟϊκούς φονιάδες, του παλαιστινιακού και των άλλων λαών.

Συναδέλφισσες / οι

Ξεσηκωμός με απεργίες και διαδηλώσεις τώρα. Να οργανωθούμε, από τα κάτω, με γενικές συνελεύσεις, και επιτροπές αγώνα, σε κάθε χώρο δουλειάς, εκπαίδευσης και γειτονιάς, με πρωτοβουλίες συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων και των συλλογικοτήτων και να δώσουμε μαζική απεργιακή απάντηση κόντρα στα αντεργατικά τερατουργήματα με ένα συνολικό αγωνιστικό πρόγραμμα διαρκείας με απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, να γεμίσουμε τις πλατείες και τους δρόμους σε όλη τη χώρα. Με πυξίδα ένα μαχητικό, πολιτικοποιημένο εργατικό πολιτικό κίνημα σε γραμμή σύγκρουσης με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που κάνουν πλάτες στην ταφόπλακα των δικαιωμάτων μας.

Με αγωνιστική – ανατρεπτική ενότητα όλων των μαχόμενων δυνάμεων.

Με ενίσχυση των μαχόμενων δυνάμεων και της αριστεράς της ανατροπής ενάντια στους επίδοξους «σωτήρες» τύπου Σαμαρά ή Τσίπρα που έχουν αποστολή να μπαζώσουν το σύστημα.

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΕΕ – ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ!

Πριν από 140 περίπου χρόνια οι εργάτες στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν και έδωσαν την ζωή τους για το 8ωρο. Από τότε η παραγωγικότητα της εργασίας έχει πολλαπλασιαστεί. Και όμως αντί ο χρόνος που κερδίζουμε να γίνεται ελεύθερος χρόνος, για μια ολοκληρωμένη ζωή, γίνεται πρόσθετος χρόνος για τους καπιταλιστές, ενώ οι εργάτες πρέπει να δεχτούν μια ζωή φτώχειας και μιζέριας, όπου ζούμε για να δουλεύουμε!

Μας αξίζει και μπορούμε να έχουμε μια άλλη ζωή, αν η κοινωνία απαλλαγεί από την εκμετάλλευση, το κέρδος, την μεγάλη ιδιοκτησία, όταν εμείς οι παραγωγοί του πλούτου, πάρουμε στα χέρια μας τα εργοστάσια και τη γη, την επιστήμη και την τεχνολογία, την ίδια την εξουσία και τη ζωή μας.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

1η Οκτώβρη: Όλες και όλοι στην απεργία.

11:00 Καμάρα

Ξεσηκωμός, πανεργατικός αγώνας, κίνημα ρήξης κι ανατροπής

Μπλόκο στο το αντεργατικό τερατούργημα και στα αντιλαϊκά μέτρα – Για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της

Η κυβέρνηση της ΝΔ βουλιάζοντας στην ανυποληψία, στον βούρκο των σκανδάλων και της συγκάλυψης των εγκλημάτων σε Τέμπη και Πύλο, και ενώ είναι συνένοχη και συμμέτοχη στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, θέλει να κλείσει τις όποιες εκκρεμότητες έχει με την εργοδοσία και το κεφάλαιο.

Με νομοσχέδιο για τις 13 ώρες δουλειάς την ημέρα θέλει να μας γυρίσει στην εποχή που ο εργάτης δούλευε ήλιο με ήλιο και να επιβάλλει εργασιακή χούντα!

Το νομοσχέδιο Κεραμέως αποτελεί περαιτέρω αντιδραστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και συνολικά ενισχύει τη σχέση μισθών-κερδών υπέρ των κερδών.

Είναι το τρίτο σε σειρά νομοθέτημα της κυβέρνησης ενάντια στο σταθερό χρόνο εργασίας που φέρνει την «ελευθερία» της 13ωρης σκλαβιάς. Ο χρόνος εργασίας ρευστοποιείται, όλος ο χρόνος ζωής γίνεται εργάσιμος.

Προβλέπει «fast track προσλήψεις» για δουλειά δύο ημερών ενώ καταργεί την κεκτημένη ενιαία θερινή άδεια των εργαζόμενων. Κατοχυρώνει την «ευέλικτη προσέλευση», ώστε να συνεχίζεται η αδήλωτη εργασία. Χτυπάει τα ασφαλιστικά ταμεία καθώς απαλλάσσει την εργοδοσία από τις προσαυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές σε υπερεργασία, ή υπερωρίες και γενικά στις αποδοχές που υπερβαίνουν τις συμβατικές αμοιβές. Θα ακολουθήσει νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο που θα αυξήσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και θα εντάξει πιο οργανικά στο ασφαλιστικό σύστημα τα λεγόμενα «επαγγελματικά» ταμεία και τον ιδιωτικό τομέα.

Παράλληλα, με νόμο που ψήφισε το καλοκαίρι, η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να επιβάλει νέο πειθαρχικό για τους δημοσίους υπαλλήλους, που μετατρέπει κάθε φωνή αντίστασης σε «παράπτωμα». Η επιλογή της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη: συντριβή δικαιωμάτων, επιβολή σιωπής και φόβου, γενικευμένη πειθάρχηση.

Ένα νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο για τα κέρδη του κεφαλαίου

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει την 13ωρη εργασία σαν «ευελιξία» και «επιλογή του εργαζόμενου». Στην πραγματικότητα πρόκειται για εξαναγκασμό, σε μια αγορά εργασίας που χαρακτηρίζεται από ανεργία, ανασφάλεια και φτώχεια. Η κυβέρνηση υλοποιεί κατά γράμμα την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου: περισσότερη δουλειά, λιγότερα δικαιώματα, μεγαλύτερη εκμετάλλευση.

Δεν είναι «μοντέρνο» ούτε «αναγκαίο» μέτρο. Είναι το νέο βήμα μετά από δεκαετίες αντεργατικών επιθέσεων: μνημόνια, διάλυση του 8ώρου, κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, ελαστικοποίηση χωρίς όρια. Είναι συνέχεια της πολιτικής που θέλει να φορτώνει την κρίση, την ακρίβεια, τον πληθωρισμό στις πλάτες μας, για να διατηρούνται και να αυξάνονται τα κέρδη του κεφαλαίου

Την ώρα που εκατομμύρια εργαζόμενοι δεν τα βγάζουν πέρα με τον μισθό, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι τράπεζες και οι πολυεθνικές ανακοινώνουν ρεκόρ κερδών. Η κυβέρνηση της ΝΔ πληρώνει δισεκατομμύρια για τους εξοπλισμούς και την πολεμική προετοιμασία, αλλά και για την «συμμαχία» με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Να απαντήσουμε με ανυποχώρητο αγώνα

Η απάντησή μας δεν μπορεί να περιοριστεί σε «διαμαρτυρίες». Οι πρόσφατοι αγώνες σε εκπαίδευση, υγεία, ναυτεργάτες, οι μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα για τα Τέμπη, το κίνημα υπεράσπισης του παλαιστινιακού λαού, δείχνουν ότι η κοινωνία μυρίζει «μπαρούτι», που μπορεί να «βάλει φωτιά» στο σκηνικό συναίνεσης.

Η πανεργατική απεργία της 1ης Οκτώβρη είναι η αφορμή για να νεκρώσουν εργοστάσια, λιμάνια, εργοτάξια, γραφεία, σχολεία και μαγαζιά, να γεμίσουν δρόμοι και πλατείες με χιλιάδες φωνές αντίστασης. Να εμπνευστούμε και να βαδίσουμε στους «καυτούς» δρόμους του λαού της Γαλλίας και αλλού, που αποδεικνύουν στην πράξη τι θα πει λαϊκή κοινωνική αντιπολίτευση και πόσο την τρέμουν τα καθεστωτικά επιτελεία.

Η 1η Οκτώβρη μπορεί και πρέπει να αποτελέσει βήμα ανυποχώρητου απεργιακού αγώνα που θα βάλει στο κέντρο τις δικές μας ανάγκες και θα ανατρέψει την κυβέρνηση και την πολιτική της. Με οργάνωση από τα κάτω, με συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, με επιτροπές αγώνα και συντονισμό σωματείων. Για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια που διαρκώς βάζουν οι συμβιβασμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, που χρόνια τώρα υπογράφουν την υποταγή και που ούτε μπορούν, ούτε θέλουν να οργανώσουν τον αγώνα.

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ, ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

· Παλέψουμε για να μην κατατεθεί και ψηφιστεί το νομοσχέδιο-έκτρωμα του Υπουργείου Εργασίας / Να ακυρωθεί το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων

· Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων, Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μείωση του εργάσιμου χρόνου με 5ημερο – 7ωρο – 35ωρο, ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς με 1200 καθαρά κατώτερο μισθό,

· Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών. Επιστροφή στο δημόσιο με εργατικό έλεγχο για να λειτουργούν σε όφελος του λαού.

· Κατάργηση του αντιλαϊκού συμφώνου σταθερότητας της ΕΕ, που θυσιάζει τον λαό για τα ματωμένα πλεονάσματα και το χρέος. Για σχολεία και νοσοκομεία αντί για Rafale και φρεγάτες. Για την υπεράσπιση της ζωής και της ειρήνης απέναντι στην πολεμική οικονομία και τους ΝΑΤΟϊκούς φονιάδες, του παλαιστινιακού και των άλλων λαών.

· Τέρμα στον πόλεμο, μπλόκο στο reArm Europe. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

Όλοι, όλες στην απεργία!

Γενική Απεργία: Τετάρτη 1 Οκτώβρη | 10:30 | Καμάρα

Η σημερινή πραγματικότητα που διαμορφώνει το χρεοκοπημένο καπιταλιστικό σύστημα και η πολιτική του ηγεσία στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ένα ιδιαίτερα δυσβάστακτο κόστος ζωής για την κοινωνική πλειοψηφία, ακρίβεια σε όλα τα βασικά προϊόντα και την ενέργεια, σε συνδυασμό με την πραγματική καθήλωση των μισθών, οι οποίοι ούτε κατά διάνοια δεν ανταποκρίνονται στο ύψος των απαιτήσεων και των αναγκών επιβίωσης. Η αύξηση της τάξης των 70 ευρώ στον κατώτατο μισθό αποτελεί καταφανή εμπαιγμό, τη στιγμή που ο πληθωρισμός «καλπάζει», μειώνοντας την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και υποτιμώντας εμμέσως την αξία της εργασίας τους. Μάλιστα, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ κατατάσσουν την Ελλάδα στην 4η θέση των χωρών με τα πιο ακριβά τρόφιμα στον κόσμο (2η στην Ευρωπαϊκή Ένωση), ενώ ταυτόχρονα έχει τη δεύτερη ακριβότερη τιμή στη βενζίνη μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ένα ακόμα βασικό πρόβλημα επιβίωσης για τον περισσότερο κόσμο αποτελεί το ζήτημα της στέγασης. Οι τιμές των ενοικίων έχουν εκτοξευθεί το τελευταίο διάστημα. Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η μέση τιμή ξεπερνά τα 10€/τ.μ. και γκαρσονιέρες 45 τ.μ. νοικιάζονται πάνω από 450€. Αυξήσεις της τάξης του 50% ή και 100% μετά τη λήξη του συμβολαίου αποτελούν πλέον τον κανόνα. Η τουριστικοποίηση και ο αστικός εξευγενισμός ολόκληρων γειτονιών συνάδουν με τη μετατροπή της στέγασης σε εμπόρευμα που κοστολογείται αλόγιστα και αποφέρει εύκολα κέρδη στους επιχειρηματίες (αλλά και σε μικροϊδιοκτήτες) που δραστηριοποιούνται με το air bnb, την αγορά και τη μετέπειτα ενοικίαση ολόκληρων συγκροτημάτων από επενδυτές που κατοχυρώνουν τη golden visa. Βέβαια, στρατηγικός στόχος του στεγαστικού, μεσιτικού και τραπεζικού κεφαλαίου είναι η εκμηδένιση της ιδιοκατοίκησης, η αφαίρεση των κόπων μιας ζωής ανθρώπων του μόχθου και της εργασίας. Με αυτόν τον τρόπο το μεγάλο κεφάλαιο επιζητεί τη συγκέντρωση ακινήτων και τη συνακόλουθη ρύθμιση της αύξησης των ενοικίων. Την ίδια στιγμή -εν μέσω τριών απανωτών αυξήσεων των επιτοκίων από την ΕΚΤ, αύξησης των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων και της ψήφισης του νέου πτωχευτικού κώδικα από τη ΝΔ- η λαϊκή κατοικία απειλείται με την επίσπευση των πλειστηριασμών (που γίνονται ηλεκτρονικά με απόφαση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) και τη διευκόλυνση που παρέχεται από την αστική δικαιοσύνη για τη ληστρική αρπαγή κατοικιών που φέρουν εις πέρας τα funds και οι εισπρακτικές εταιρείες.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ετοιμάζεται να καταθέσει προς ψήφιση ένα νέο νομοσχέδιο με τίτλο «Δίκαιη εργασία για όλους», το οποίο όχι μόνο δεν προστατεύει τους εργαζόμενους, αλλά εντείνει ακόμα περισσότερο την εκμετάλλευσή τους, προσφέροντας στα αφεντικά νέους τρόπους για να αυξάνουν την κερδοφορία τους εις βάρος μας. Το νομοσχέδιο πατάει πάνω στο ήδη αντεργατικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν προηγούμενοι νόμοι, όπως ο νόμος Χατζηδάκη και ο νόμος Γεωργιάδη, οι οποίοι νομιμοποίησαν το 10ωρο χωρίς αμοιβή, την παράλληλη εργασία σε πολλαπλούς εργοδότες, την 6ήμερη απασχόληση, την υπονόμευση της συνδικαλιστικής δράσης και την αποδυνάμωση των Συλλογικών Συμβάσεων.

Με το νέο νομοσχέδιο, ένας εργοδότης αποκτά πλέον τη δυνατότητα να απασχολεί έναν εργαζόμενο για 13 συνεχόμενες ώρες. Μέχρι τώρα, αυτό το 13ωρο μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με εργασία σε δύο διαφορετικές επιχειρήσεις, μέτρο που είχε παρουσιαστεί ως δήθεν «δικαίωμα» για να συμπληρώσει κάποιος το εισόδημα του. Πλέον, ένας και μόνο εργοδότης θα μπορεί να κρατά έναν εργαζόμενο στη δουλειά επί 13 ώρες, χωρίς καν να παραβιάζεται η «11ωρη ανάπαυση» που ορίζει η ΕΕ. Η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως «προαιρετικό», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η τελική απόφαση ανήκει στον εργαζόμενο. Στην πραγματικότητα, όμως, όταν η άρνηση μπορεί να οδηγήσει σε απόλυση και όταν οι μισθοί δεν επαρκούν για τις βασικές ανάγκες, αυτή η «επιλογή» είναι καθαρός εκβιασμός. Ουσιαστικά, το μέτρο παραδίδει τον έλεγχο των ζωών μας στα χέρια των αφεντικών, αναγκάζοντας μας να δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια για να επιβιώσουμε.

Παράλληλα, το νομοσχέδιο νομιμοποιεί την επιβολή υπερωριών ακόμη και σε όσους εργάζονται εκ περιτροπής, δίνοντας τη δυνατότητα στα αφεντικά να επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο ανθρώπους που ήδη βιώνουν συνθήκες ακραίας επισφάλειας. Αυτό εξυπηρετεί απόλυτα την εργοδοτική αυθαιρεσία σε κλάδους όπως ο τουρισμός και η εστίαση, όπου η εκ περιτροπής εργασία αποτελεί τον κανόνα.

Επιπλέον, εισάγεται η λεγόμενη «ευέλικτη προσέλευση», η οποία επιτρέπει στα αφεντικά να μεταβάλλουν την ώρα προσέλευσης ή αποχώρησης έως και κατά δύο ώρες από το καθιερωμένο ωράριο. Παράλληλα, ο χρόνος προετοιμασίας πριν και μετά τη βάρδια δεν θα θεωρείται πλέον εργάσιμος: 30 λεπτά για τις βιομηχανίες και 10 λεπτά για τον τουρισμό και την εστίαση. Έτσι, οι εργαζόμενοι θα αναγκάζονται να εργάζονται περισσότερες ώρες, χωρίς αυτές να καταγράφονται ή να αμείβονται.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ακόμη τις λεγόμενες «συμβάσεις δύο ημερών», δίνοντας τη δυνατότητα πρόσληψης προσωπικού για ελάχιστες ημέρες, ακόμα και ανηλίκων, επιτρέποντας την προσωρινή και ελαστική εργασία. Παράλληλα, επιτρέπει στα αφεντικά να «σπάνε» την κανονική άδεια σε κομμάτια. Η μοναδική τους υποχρέωση θα είναι να παρέχουν μία εβδομάδα συνεχόμενης άδειας μέσα σε διάστημα 15 μηνών, ενώ οι υπόλοιπες μέρες μπορούν να δίνονται μεμονωμένα, ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Αυτό στερεί από τους εργαζόμενους τη δυνατότητα πραγματικής ξεκούρασης.

Μέσα σε αυτή τη δυσχερή συνθήκη γίνεται αντιληπτό ότι δυσκολεύουν όλο και περισσότερο οι όροι επιβίωσης της εργατικής τάξης. Ήδη εργαζόμαστε μέχρι εξάντλησης, και τώρα μας ζητούν να δώσουμε ακόμη περισσότερα. Η 13ωρη εργασία σημαίνει ότι απομένουν μόλις 11 ώρες για να ζήσουμε. Οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε απλές μηχανές παραγωγής κέρδους, στερημένοι από προσωπικό χρόνο και το δικαίωμα για αξιοπρεπή ζωή. Η υγεία και η ασφάλειά μας τίθενται σε άμεσο κίνδυνο: η υπερκόπωση αυξάνει δραματικά τα εργατικά ατυχήματα – δολοφονίες, οδηγεί σε σοβαρά λάθη, χρόνιες παθήσεις και πρόωρους θανάτους. Δεν είναι θεωρητικός κίνδυνος. Μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2025 καταγράφηκαν 114 θάνατοι εργαζομένων την ώρα της δουλειάς. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αντισταθούμε, να μην παραμείνουμε παθητικοί θεατές, καθώς δεν μπορούμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες και οι κυρίαρχοι θέλουν να μας σύρουν σε ένα ανθρώπινο σφαγείο για τα κέρδη τους και τη νομή της εξουσίας στην ιμπεριαλιστική πίτα. Το παρόν και το μέλλον μας κρίνεται από την οργάνωσή μας. Από την ικανότητά μας να ενωθούμε, για να υπερασπίσουμε τα δικά μας συμφέροντα, τα συμφέροντα της τάξης μας.

Η γενική απεργία στις 1 Οκτωβρίου αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό, για να υψώσουμε τις φωνές μας και να διεκδικήσουμε αυξήσεις στους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις και μείωση των ωρών εργασίας, ενάντια στο δυσβάστακτο κόστος ζωής που επιβάλλουν τα αφεντικά και το κράτος. Να θέσουμε, επίσης, στο προσκήνιο των διεκδικήσεών μας την υπεράσπιση του αναφαίρετου κοινωνικού δικαιώματος στη στέγαση, την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν υγείας και παιδείας που γίνονται βορά των ιδιωτικοποιήσεων με τα απογευματινά χειρουργεία (επί της ουσίας νομιμοποίηση στο φακελάκι) και την επικείμενη ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ αντίστοιχα.

Απέναντι στον ξεπουλημένο εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της γραφειοκρατικής και αστικοποιημένης ΑΔΕΔΥ, να στηρίξουμε τον ακηδεμόνευτο, μαχητικό συνδικαλισμό από τη βάση. Να οργανωθούμε στα σωματεία στους χώρους εργασίας μας, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε συλλογικά την αυθαιρεσία και τις επιθέσεις που διεξάγουν συντονισμένα τα αφεντικά και το κράτος. Γιατί η ταξική οργάνωση και αλληλεγγύη μπορούν στην πράξη να επιφέρουν νίκες για την τάξη μας και να υπερασπίσουν τα κεκτημένα αγώνων που θέλει να πάρει πίσω το κεφάλαιο. Την ίδια στιγμή, χωρίς να χάνουμε χρόνο, πρέπει να δυναμώσουμε το αντι-ιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα, έχοντας ως «πυξίδα» μας τον προλεταριακό διεθνισμό και όχι την επιλογή προτιμότερου ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου, σαμποτάροντας τους πολεμικούς εξοπλισμούς και προετοιμασίες, τα πολεμοκάπηλα σχέδια του ελληνικού κράτους και της εγχώριας αστικής τάξης, «ρίχνοντας άμμο στα γρανάζια» του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος γίνονται όλο και πιο εμφανή από τη στιγμή που οξύνεται η δομική κρίση του συστήματος και εντείνεται η πολιτική και γεωπολιτική αποσταθεροποίηση. Ο καπιταλισμός δεν έχει να μας προσφέρει τίποτα παραπάνω από φτώχεια, εξαθλίωση και εκατόμβες νεκρών. Στο χέρι μας είναι να αποφασίσουμε πώς θέλουμε να ζήσουμε και αν θα επιτρέψουμε στους ισχυρούς να συνεχίσουν να παίζουν με τις ζωές μας, ενώ εκείνοι εξακολουθούν, εκ του ασφαλούς, να πλουτίζουν με τον ιδρώτα και τις ζωές μας.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ένα σύστημα που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και καταπίεση ανθρώπου (και φύσης) από άνθρωπο δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί, ούτε να απαλλαγεί από τον βάρβαρο χαρακτήρα του. Για αυτό και είναι αναγκαία η ανατροπή του, η κατάργηση του κράτους και των τάξεων, η αταξική και ακρατική οργάνωση της κοινωνίας στις βάσεις του ελευθεριακού κομμουνισμού.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ – Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΔΕ ΘΑ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΟΥΜΕ – ΔΕ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΣΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΛΑΔΟΥΣ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ – ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΖΕΤΑΙ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ: ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, 10:30, ΚΑΜΑΡΑ
*Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων βάσης.

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

ⒶΚράτος και Αφεντικά : 13 να’ναι οι ώρες σας!

Όλοι και όλες στην Γενική Απεργία 1/10

Ο νέος αντεργατικός νόμος της υπουργού Κεραμέως, που πρόκειται να τεθεί σύντομα προς ψήφιση, έρχεται να προστεθεί σε μια μακριά αλυσίδα νομοθετημάτων που έχουν ως στόχο την απορρύθμιση κάθε μορφής εργατικής προστασίας. Από τους αντεργατικούς νόμους όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων έως και τους τελευταίους (Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως) η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα είναι συνεχής και εντεινόμενη. Αυτοί οι νόμοι ακολουθούν μια στοχευμένη ταξική στρατηγική που επιτρέπει στα αφεντικά να αντλούν όλο και μεγαλύτερο κέρδος από την εργασία μας, με το κράτος να αναλαμβάνει τον ρόλο του θεσμικού προστάτη της εκμετάλλευσης, καταστέλλοντας οποιαδήποτε φωνή αντίδρασης.

Αυτή η μεταρρύθμιση δεν πραγματοποιείται ούτε για λόγους ισότητας, ούτε για λόγους κοινωνικής «προόδου» – όπως θέλουν να την παρουσιάσουν – αλλά για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των οικονομικά ισχυρών. Κάθε κυβέρνηση, προκειμένου να εξυπηρετήσει το Κεφάλαιο, υλοποιεί την ίδια στρατηγική: διάλυση των συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση ωραρίων.

Η πρόβλεψη για 13ωρη εργασία στον ίδιο εργοδότη είναι η θεσμοθέτηση της εξάντλησης. Δεν πρόκειται για κάποια εξαίρεση ή «ευελιξία», αλλά για τον κανόνα της νέας εργασιακής κανονικότητας που μας επιβάλλουν. Άλλωστε η δήθεν “δικλείδα ασφαλείας” ότι η παράταση του ωραρίου θα πραγματοποιείται μόνο με την συναίνεση των εργαζόμενων, καταργείται στην πράξη από τον εργοδοτικό εκβιασμό και τον μπαμπούλα της απόλυσης.

Άλλη σημαντική αλλαγή είναι οι προσλήψεις – αλλά και απολύσεις- μέσω κινητού, για εργασία ακόμη και μερικών ημερών! Αυτή η αλλαγή επιθυμεί δήθεν να πατάξει την μαύρη εργασία κάποιων έκτακτων μεροκαμάτων που πραγματοποιούν εργαζόμενοι/ες κυρίως νεαρής ηλικίας σε κλάδους όπως η εστίαση, αλλά ουσιαστικά, αντί να χτυπήσει τα αίτια που οδηγούν σε αυτή την βραχυχρόνια εκμετάλλευση χωρίς δικαιώματα, δίνει αντίθετα το δικαίωμα στους εργοδότες να νομιμοποιούν αυτή την συνθήκη χωρίς να χρειάζεται να παρέχουν πραγματικές συμβάσεις μόνιμης και σταθερής εργασίας. Έχουμε δει ήδη πώς τα αφεντικά εκμεταλλεύονται την δωρεάν ή κακοπληρωμένη εργασία εργαζομένων “υπό εκπαίδευση” για ολόκληρες ημέρες ή και εβδομάδες. Τώρα θα μπορούν να το κάνουν νόμιμα, χωρίς να χρειάζεται να υπογράφουν μακροχρόνιες συμβάσεις και να παραχωρούν εργασιακά δικαιώματα.

Σημαντικές επίσης αλλαγές που φέρνει το νέο νομοσχέδιο είναι η επέκταση των υπερωριών σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης, αλλα και η μείωση του κόστους των ασφαλιστικών εισφορών των υπερωριών στο ύψος μιας τυπικής ώρας εργασίας, κάτι που φυσικά βολεύει οικονομικά τους εργοδότες.

Τέλος, θεσμοθετείται πλέον και επίσημα η δυνατότητα “σπασίματος” των ετήσιων αδειών σε πολλά μέρη μέσα στον χρόνο – πάντα μετά από…αίτημα του εργαζόμενου και “χωρίς εξαναγκασμό”, για να μην ξεχνιόμαστε- κάτι που, αν και συνέβαινε ανεπίσημα σε πολλές εταιρίες και κλάδους, πλέον λύνει και επίσημα τα χέρια των αφεντικών, ώστε να ρυθμίζουν οι ίδιοι την ανάπαυση των εργαζομένων, αναλόγως των αναγκών της επιχείρησης.

Σε μια εποχή που η τεχνολογική πρόοδος – αν τεθεί φυσικά στην υπηρεσία όλης της κοινωνίας και όχι απλά του Κεφαλαίου- επιτρέπει την ραγδαία μείωση των ωρών εργασίας με δουλειά για όλους/ες, βλέπουμε πως κινούμαστε προς την αντίθετη κατεύθυνση, κάτι που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την υποταγή του Κράτους στις ανάγκες του ντόπιου και ξένου Κεφαλαίου ως προς την άντληση απόλυτης υπεραξίας από την εργασία μας. Με λίγα λόγια, όσες περισσότερες ώρες δουλεύουμε, τόσο περισσότερο κερδίζουν τα αφεντικά μας.

Η ζωή του εργαζόμενου γίνεται λάστιχο• μια ζωή καθορισμένη από την ανάγκη επιβίωσης, την ανασφάλεια και τον διαρκή φόβο της απόλυσης. Σύμφωνα με την κυβέρνηση οι νόμοι αυτοί είναι υπέρ των εργαζομένων, διότι τους προσφέρουν ευελιξία, ενώ παριστάνει πως προσπαθεί δήθεν να μειώσει την αδήλωτη μαύρη εργασία. Παράδειγμα αυτών των γελοιοτήτων αποτελεί η ψηφιακή κάρτα εργασίας, αφού οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες γνωρίζουμε πολύ καλά τους τρόπους με τους οποίους εφαρμόζεται αυτό το μέτρο και ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει πετύχει τον δήθεν διακηρυγμένο σκοπό του.

Για να το κάνουμε πιο ξεκάθαρο: Για το Κράτος και το Κεφάλαιο, ο/η εργαζόμενος/η δεν είναι άνθρωπος. Είναι ένα γρανάζι που πρέπει να δουλεύει περισσότερο, να πληρώνεται λιγότερο και να πετάγεται όταν χαλάει. Στον βωμό της “ανάπτυξης” οι εργαζόμενοι/ες αντιμετωπίζονται σαν αριθμοί . Μια “ανάπτυξη” όμως που δεν έχει καμία σχέση με τις ανάγκες της τάξης μας. Μια “ανάπτυξη” που έχει ξεπουλήσει όλες τις κρατικές δομές στο ξένο κεφάλαιο. Μια “ανάπτυξη” που έχει διαλύσει την εγχώρια παραγωγή σε όλα τα επίπεδα και έχει καταστήσει την ελληνική οικονομία παρασιτική. Και επιπρόσθετα, μέσα στην όλη αυτή την κατάσταση, ξοδεύονται πολλά δισεκατομμύρια (τα οποία θα αυξηθούν ακόμα παραπάνω – “reArm Europe”) σε πολεμικούς εξοπλισμούς, μέρος των οποίων διοχετεύεται σε ενεργούς πολέμους και γενοκτονίες (Ρωσία-Ουκρανία, Παλαιστίνη), την ίδια ώρα που τα νοσοκομεία και τα σχολεία ρημάζουν, που πραγματοποιούνται εξώσεις σε φτωχές οικογένειες, που τα ενοίκια είναι στα ύψη και οι μισθοί δεν φτάνουν ούτε για τις 20 μέρες του μήνα, λόγω της ακρίβειας σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Τέλος, τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής φαίνονται με τραγικό τρόπο μέσα από τα εργατικά “ατυχήματα” και “δυστυχήματα” . Το 2023 καταγράφηκαν περισσότερα από 4.100 εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα, ενώ τα θανατηφόρα περιστατικά αυξήθηκαν κατά 33% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Οι κλάδοι με τα περισσότερα “δυστυχήματα” είναι η οικοδομή, η μεταφορά, η καθαριότητα και η βιομηχανία – όλοι τους τομείς όπου κυριαρχεί η ακραία επισφαλής εργασία, η εντατικοποίηση και η πλήρης έλλειψη ελέγχων. Οι εργάτες/τριες πεθαίνουν στις σκαλωσιές, σε εργοτάξια, σε αποθήκες logistics, σε delivery, στα νοσοκομεία – και τα αφεντικά συνεχίζουν ανενόχλητα να μιλούν για “ανθρώπινα λάθη” και “κακιά στιγμή”. Όμως η αλήθεια είναι πως αυτά τα “ατυχήματα” είναι το φυσικό αποτέλεσμα ενός καθεστώτος βίας, εκμετάλλευσης και κρατικής συγκάλυψης. Είναι εργοδοτικές δολοφονίες.

Και εν μέσω μιας τέτοιας κατάστασης μας λένε πως έχουμε την “επιλογή” – λες και το αφεντικό και ο εργαζόμενος μιλάνε σε μία ισότιμη βάση και δεν υπάρχει σχέση εξουσίας- να δουλέψουμε 13ωρα. Γνωρίζουμε καλά ότι για κάποιους/ες εργαζόμενους/ες αυτό είναι ήδη πραγματικότητα – ή έστω κοντά στην πραγματικότητα τους- ωστόσο είναι πολύ σημαντικό να μην επιτρέψουμε να νομοθετηθεί επίσημα, διότι με αυτό τον τρόπο η άθλια αυτή κατάσταση αποκτά περαιτέρω νομιμοποίηση, ενώ δυσχεραίνονται ακόμα περισσότερο οι συνθήκες για τους συνδικαλιστικούς μας αγώνες και τη δράση μας.

Επιπλέον, οι νίκες της εργατικής τάξης δίνουν έμπνευση στους εκμεταλλευόμενους και δημιουργούν ρωγμές στην φιλελεύθερη ιδεολογία. Τους κάνουν να πιστέψουν στις δυνάμεις τους και να αντιληφθούν ότι αν παλέψουν μαζικά και δυναμικά χωρίς αρχηγούς και καθοδηγητές δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν και τίποτα που δεν μπορούν να καταφέρουν.

Ζούμε σε μια περίοδο που διαφαίνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως το Κράτος κάνει όλα τα χατίρια στο Κεφάλαιο, χτυπάει απεργίες και εργατικές συγκεντρώσεις και συλλαμβάνει συνδικαλιστές κατά παραγγελία των αφεντικών. Πιο πρόσφατη περίπτωση αυτή της διεκδίκησης των δεδουλευμένων στα Yes στο υποκατάστημα της Δελφών στη Θεσσαλονίκη, όπου εργαζόμενος “παγιδεύτηκε” από τους μπάτσους με σημαδεμένα χαρτονομίσματα (δεδουλευμένα χρήματα) και κατηγορήθηκε για εκβίαση του αφεντικού, ενώ λίγες μέρες μετά, συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εργαζόμενους στο ίδιο ίδιο κατάστημα χτυπήθηκε άγρια από δυνάμεις ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ κλπ, με αποτέλεσμα την σύλληψη 30 ατόμων με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμησης, πάντα κατά παραγγελία του αφεντικού.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν υπάρχει χώρος για αυταπάτες ή αναμονή. Το αφήγημα της μη εναλλακτικής που προωθεί η κυρίαρχη αφήγηση είναι ίσως μία από τις μεγαλύτερες παγίδες. Οφείλουμε να δράσουμε αν θέλουμε να αλλάξει η κατάσταση και έχει αποδειχτεί συχνά από την ιστορία πως όταν αντιδρούμε μαζικά και δυναμικά κερδίζουμε. Μέσα από τα σωματεία μας να οργανώσουμε την πάλη της τάξης μας ενάντια στους καταπιεστές μας. Τίποτα δεν μας χαρίστηκε ποτέ – όλα κατακτήθηκαν μέσα από ευθείες συγκρούσεις με τα κράτη και τα αφεντικά. Και μόνο αν αγωνιστούμε, μπορούμε να πάρουμε πίσω το χρόνο, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

Ενάντια στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο-έκτρωμα, να απαντήσουμε με αγώνες συλλογικούς και ταξικούς

Κάτω τα χέρια από την Εργατική Τάξη

Όλοι και όλες στην Γενική Απεργία 1/10, 10.30πμ, Καμάρα

Στηρίζουμε το μπλοκ των Σωματείων Βάσης και των Ταξικών Πρωτοβουλιών

🏴Οριζόντια Κίνηση – Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό🚩

Απεργιακη διαδήλωση:
Τετάρτη 1η Οκτώβρη – Καμάρα, 10.30

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου η επίθεση του κράτους και των αφεντικών γίνεται ολοένα και πιο σκληρή και ολομέτωπη, με στόχο την πλήρη μετάβαση σε ένα πιο καθαρό καπιταλιστικό μοντέλο που αφήνει πίσω τα κεκτημένα της μεταπολίτευσης. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί πλέον ξεκάθαρο στον τομέα της εκπαίδευσης αφού με μια σειρά νομοσχέδιών ,που ξεκινούν από την άρση του ασύλου, έχει δομηθεί ένα πλήρως νεοφιλελεύθερο μοντέλο το οποίο δεν έχει στόχο την δωρεάν πρόσβαση στην γνώση για όλα τα κομμάτια της κοινωνίας, αλλά τον στείρο καριερισμό, αφού λειτουργεί ως μια μηχανή παραγωγής ανθρώπινου δυναμικού για τα συμφέροντα των εταιριών και των αφεντικών. Φυσικά αυτό δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, αλλά ξεκινάει από το σχολείο, με την Ε.Β.Ε. , τα πειθαρχικά σε μαθητές και εκπαιδευτικούς, καθώς και την δημιουργία των Ωνάσειον Ιδρυμάτων.

Όπως ήδη αναφέραμε όμως η επίθεση είναι ολομέτωπη και όλο και πιο όξινη. Οι αντικοινωνικές μεταρρύθμισεις που αφορούν την υγεία, την φορολογία, την στέγαση, την φύση, την εργασία καθώς και κάθε μορφή κοινωνικής και πολιτικής αντίστασης εξυπηρετούν πλήρως το νεοφιλελεύθερο μοντέλο αυτό.

Στον τομέα της εργασίας τα πράγματα πλέον μοιάζουν όλο ένα και πιο δυστοπικά. Τα ελαστικά ωράρια, η μαύρη εργασία, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και του 8ώρου και η ποινικοποίηση κάθε συνδικαλιστικής δράσης είναι μόνο λίγα από αυτά που δόθηκαν απλόχερα στους εργοδότες έτσι ώστε να εκμεταλλεύονται ακόμα περισσότερο τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους. Καθοριστικό ρόλο σε όλα αυτά έπαιξε το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οποίο ήρθε να κολλήσει πάνω σε μια σειρά νομοσχεδίων που έχουν ξεκινήσει ήδη από την προηγούμενη κυβέρνηση, με νόμους-εκτρώματα όπως το νομοσχέδιο Γεωργιάδη. Σε όλα αυτά η νυν υπουργός εργασίας έρχεται να δώσει στα αφεντικά ακόμα περισσότερη ελευθερία προς την αφαίμαξη της κατώτερης κοινωνικής τάξης, με την θέσπιση της 13ωρης εργασίας, ενώ θα ελαστικοποιήσει ακόμη περισσότερο τον χρόνο εργασίας εντός του έτους. Ο ελεύθερος χρόνος των εργατών θα πάψει να υφίσταται και ο εργαζόμενος θα μετατραπεί σε “ελατήριο” για τις ανάγκες του κεφαλαίου, “διαθέσιμος” κάθε στιγμή για τις ορέξεις των αφεντικών.

Η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι κάτι που έρχεται με την συλλογική και καθημερινή αντίσταση τόσο στον χώρο εργασίας, όσο και στον δρόμο. Υψώνουμε κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και την εργασιακή σκλαβιά.

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Υγεία – Παιδεία – Τροφή – Στέγαση – Μεταφορές
ΟΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere

ΑΠΕΡΓΙΑ 1Η ΟΚΤΩΒΡΗ

Η πρωτοβουλία για σχηματισμό σωματείου βάσης ανειδίκευτων γιατρών συμμετέχει στην Γενική Απεργία της 1ης Οκτώβρη 2025 και καλεί όλες/όλους τους/τις συναδέλφους/ισσες στον χώρο της Υγείας να απεργήσουν.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. πιστή στις αντικοινωνικές της πολιτικές νομοθετεί ένα νομοσχέδιο με τίτλο ¨Δίκαιη εργασία για όλους όπου, στο όνομα μιας επικαλούμενης ευελιξίας του εργαζομένου ανοίγει τον δρόμο προς την κανονικοποίηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και την επίθεση στο δικαίωμα στην απεργία. 13 ώρες δουλειάς την ημέρα, αύξηση των ωρών απλήρωτης δουλειάς, διήμερες συμβάσεις, μείωση των διαστημάτων άδειας παρουσιάζονται ως ελευθερία επιλογής του εργαζομένου ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν μια κατά μέτωπο επίθεση σε όλα τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Ωστόσο, αυτή η απέχθεια προς το 8ωρο δεν μας είναι άγνωστη καθώς η Ν.Δ. μαζί με τους προκατόχους της έχουν φροντίσει για την εξαθλίωση των συνθηκών εργασίας στο ΕΣΥ πολύ πριν εμφανίσουν το νέο νομοσχέδιο έκτρωμα. Πάνω από 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα με ελάχιστα ρεπό, 32 συνεχείς ώρες εργασίας χωρίς ξεκούραση, κάλυψη ταυτόχρονα πολλαπλών πόστων λόγω της έλλειψης προσωπικού είναι η καθημερινότητα για τους ανειδίκευτους/ες γιατρούς οι οποίοι/ες στελεχώνουν το ΕΣΥ. Επιπλεόν, η υιοθέτηση της τακτικής του εντέλλεσθαι εξαναγκάζει τους ειδικευόμενους/ες γιατρούς να ξεπεράσουν το νόμιμο όριο εφημεριών ή ακόμα και να εργαστούν σε νοσοκομεία άλλων νομών με πρόσχημα την κάλυψη έκτακτων αναγκών.

Η κυβέρνηση 2 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη επιλέγει να συνεχίζει να μπαλώνει τρύπες σε ζωτικής σημασίας θέσεις. Οι υπερωρίες χωρίς ρεπό και η υπερεφημέρευση βρίσκουν τους συναδέλφους μας συχνά να συμπληρώνουν πάνω από 80 ώρες εργασίας σε 7 ημέρες ώστε να καλύψουν την αδυναμία του Υπουργείου να εγγυηθεί την ομαλή λειτουργία των νοσοκομείων της χώρας. Επιπλέον οι πολίτες που προσέρχονται στις εφημερίες στο τμήμα επειγόντων περιστατικών συχνά εξυπηρετούνται από γιατρούς οι οποίοι έχουν ήδη εργαστεί για 30 συνεχόμενες ώρες άυπνοι την ίδια εβδομάδα (ορισμένοι για πάνω από μία φορά την ίδια εβδομάδα). Ταυτόχρονα με το νέο νομοσχέδιο εξαπολύεται μια επίθεση στις εργαζόμενες/ους σε όλους τους κλάδους πέραν της υγείας ,σε μία εποχή όπου η κάλυψη των βασικών μας αναγκών αποτελεί αγώνα της καθημερινότητας με την άνοδο του πληθωρισμού , την φτωχοποίηση όλο και μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας και την υποβάθμιση της παιδείας .

Ερχόμαστε λοιπόν αντιμέτωποι με την συνειδητοποίηση της τραγικής πραγματικότητας πως η εύρυθμη λειτουργία του ΕΣΥ βασίζεται κυριολεκτικά στην υγεία ή/και την διαθεσιμότητα των λιγοστών γιατρών και νοσηλευτών οι οποίοι απέμειναν να το στελεχώνουν. Επιπλέον, βρισκόμαστε αντιμέτωποι, με την τραγική συνειδητοποίηση πως το Υπουργείο Υγείας ,μη έχοντας καταφέρει να στελεχώσει τα νοσοκομεία της χώρας και μη έχοντας λάβει υπόψιν τις προειδοποιήσεις των γιατρών τα τελευταία χρόνια για την υποστελέχωση του ΕΣΥ, αναζητά λύσεις οι οποίες ενέχουν την εξαθλίωση των γιατρών οι οποίοι εργάζονται ήδη σε κακοποιητικές συνθήκες. Παράλληλα, έχοντας παραδοσιακά αποστραγγίξει τον προϋπολογισμό για την Υγεία, η κυβέρνηση αποφασίζει να χρηματοδοτήσει και να υποστηρίξει την πολεμική μηχανή η οποία σκοτώνει τον Παλαιστινιακό λαό.

Τόσο το νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο όσο και η υπονόμευση της υγείας αποτελούν όψεις του ίδιου νομίσματος. Κάθε επίθεση στα δικαιώματα ενός μέρους των εργαζομένων αποτελεί προθάλαμο για την επικείμενη απόπειρα ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων από αυλοκόλακες του κεφαλαίου που υπηρετούν στις κυβερνήσεις.

Οι εργαζόμενοι/ες είναι οι γονείς μας, οι φίλοι/ες μας, ασθενείς μας. Με όπλο την συλλογική μας δύναμη να αντισταθούμε στην κρατική λεηλασία που έρχεται. Να οργανωθούμε στα σωματεία βάσης μας με οριζόντιους και μαχητικούς αγώνες ενάντια στην εργοδοτική αυθερεσία και σε όσα μας καταπιέζουν. ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ & ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 10:30

ΝΑ ΜΗ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ 1Η ΟΚΤΩΒΡΗ

Η πρωτοβουλία για σχηματισμό σωματείου βάσης ανειδίκευτων γιατρών συμμετέχει στην Γενική Απεργία της 1ης Οκτώβρη 2025 και καλεί όλες/όλους τους/τις συναδέλφους/ισσες στον χώρο της Υγείας να απεργήσουν. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. πιστή στις αντικοινωνικές της πολιτικές νομοθετεί ένα νομοσχέδιο με τίτλο ¨Δίκαιη εργασία για όλους¨ όπου, στο όνομα μιας επικαλούμενης ευελιξίας του εργαζομένου ανοίγει τον δρόμο προς την κανονικοποίηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και την επίθεση στο δικαίωμα στην απεργία. 13 ώρες δουλειάς την ημέρα, αύξηση των ωρών απλήρωτης δουλειάς, διήμερες συμβάσεις, μείωση των διαστημάτων άδειας παρουσιάζονται ως ελευθερία επιλογής του εργαζομένου ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν μια κατά μέτωπο επίθεση σε όλα τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Ωστόσο, αυτή η απέχθεια προς το 8ωρο δεν μας είναι άγνωστη καθώς η Ν.Δ. μαζί με τους προκατόχους της έχουν φροντίσει για την εξαθλίωση των συνθηκών εργασίας στο ΕΣΥ πολύ πριν εμφανίσουν το νέο νομοσχέδιο έκτρωμα. Πάνω από 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα με ελάχιστα ρεπό, 32 συνεχείς ώρες εργασίας χωρίς ξεκούραση, κάλυψη ταυτόχρονα πολλαπλών πόστων λόγω της έλλειψης προσωπικού είναι η καθημερινότητα για τους ανειδίκευτους/ες γιατρούς οι οποίοι/ες στελεχώνουν το ΕΣΥ. Επιπλεόν, η υιοθέτηση της τακτικής του εντέλλεσθαι εξαναγκάζει τους ειδικευόμενους/ες γιατρούς να ξεπεράσουν το νόμιμο όριο εφημεριών ή ακόμα και να εργαστούν σε νοσοκομεία άλλων νομών με πρόσχημα την κάλυψη έκτακτων αναγκών.

Η κυβέρνηση 2 χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη επιλέγει να συνεχίζει να μπαλώνει τρύπες σε ζωτικής σημασίας θέσεις. Οι υπερωρίες χωρίς ρεπό και η υπερεφημέρευση βρίσκουν τους συναδέλφους μας συχνά να συμπληρώνουν πάνω από 80 ώρες εργασίας σε 7 ημέρες ώστε να καλύψουν την αδυναμία του Υπουργείου να εγγυηθεί την ομαλή λειτουργία των νοσοκομείων της χώρας. Επιπλέον οι πολίτες που προσέρχονται στις εφημερίες στο τμήμα επειγόντων περιστατικών συχνά εξυπηρετούνται από γιατρούς οι οποίοι έχουν ήδη εργαστεί για 30 συνεχόμενες ώρες άυπνοι την ίδια εβδομάδα (ορισμένοι για πάνω από μία φορά την ίδια εβδομάδα). Ταυτόχρονα με το νέο νομοσχέδιο εξαπολύεται μια επίθεση στις εργαζόμενες/ους σε όλους τους κλάδους πέραν της υγείας ,σε μία εποχή όπου η κάλυψη των βασικών μας αναγκών αποτελεί αγώνα της καθημερινότητας με την άνοδο του πληθωρισμού , την φτωχοποίηση όλο και μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας και την υποβάθμιση της παιδείας .

Ερχόμαστε λοιπόν αντιμέτωποι με την συνειδητοποίηση της τραγικής πραγματικότητας πως η εύρυθμη λειτουργία του ΕΣΥ βασίζεται κυριολεκτικά στην υγεία ή/και την διαθεσιμότητα των λιγοστών γιατρών και νοσηλευτών οι οποίοι απέμειναν να το στελεχώνουν. Επιπλέον, βρισκόμαστε αντιμέτωποι ,με την τραγική συνειδητοποίηση πως το Υπουργείο Υγείας ,μη έχοντας καταφέρει να στελεχώσει τα νοσοκομεία της χώρας και μη έχοντας λάβει υπόψιν τις προειδοποιήσεις των γιατρών τα τελευταία χρόνια για την υποστελέχωση του ΕΣΥ , αναζητά λύσεις οι οποίες ενέχουν την εξαθλίωση των γιατρών οι οποίοι εργάζονται ήδη σε κακοποιητικές συνθήκες. Παράλληλα, έχοντας παραδοσιακά αποστραγγίξει τον προϋπολογισμό για την Υγεία, η κυβέρνηση αποφασίζει να χρηματοδοτήσει και να υποστηρίξει την πολεμική μηχανή η οποία σκοτώνει τον Παλαιστινιακό λαό.

Τόσο το νέο αντιλαϊκό νομοσχέδιο όσο και η υπονόμευση της υγείας αποτελούν όψεις του ίδιου νομίσματος. Κάθε επίθεση στα δικαιώματα ενός μέρους των εργαζομένων αποτελεί προθάλαμο για την επικείμενη απόπειρα ισοπέδωσης των εργατικών δικαιωμάτων από αυλοκόλακες του κεφαλαίου που υπηρετούν στις κυβερνήσεις.

Οι εργαζόμενοι/ες είναι οι γονείς μας, οι φίλοι/ες μας, ασθενείς μας. Με όπλο την συλλογική μας δύναμη να αντισταθούμε στην κρατική λεηλασία που έρχεται. Να οργανωθούμε στα σωματεία βάσης μας με οριζόντιους και μαχητικούς αγώνες ενάντια στην εργοδοτική αυθερεσία και σε όσα μας καταπιέζουν.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ & ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 10:30

ΝΑ ΜΗ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Τετάρτη, 1/10, Καμάρα 10:30

Μέσα σε ένα ιδιαίτερα έντονο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο, πριν περίπου ένα μήνα, κατατέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο, το οποίο πλασαρίστηκε με τον τίτλο “Δίκαιη εργασία για όλους” σε μια έκδηλη προσπάθεια εμπαιγμού της κοινής γνώμης. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σημαντικές τροποποιήσεις στους χώρους εργασίας όπως η νομιμοποίηση της 13ώρης εργασίας,οι αλλαγές στον τρόπο χορήγησης αδειών με τον ελάχιστο χρόνο άδειας να μειώνεται από 10 σε 5 μέρες και μετατροπές στις υπερωρίες της εκ περιτροπής εργασίας. Επιπλέον, σε ό,τι αφορά τον δημόσιο τομέα έχουμε την εισαγωγή αλλαγών στον πειθαρχικό τομέα, αφού πλέον η μη συμμετοχή στην διαδικασία της αξιολόγησης θα θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα. Η υπουργός εργασίας, με απύθμενο θράσος, έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει περιοδεία στα τηλεοπτικά κανάλια σε μια πλήρως αποτυχήμενη προσπάθεια να πείσει την κοινή γνώμη ότι το νομοσχέδιο είναι προς όφελος όλων, τόσο εργαζόμενων όσο και αφεντικών.

Και την χαρακτηρίζουμε αποτυχημένη, γιατί ως κομμάτια της εργατικής τάξης, γνωρίζουμε καλά οτί (και) αυτό το νομοσχέδιο έχει έναν και μοναδικό τρόπο ανάγνωσης: τον ταξικό. Αν είσαι εργάτης/τρια γνωρίζεις καλά πως όλες οι τροποποιήσεις των τελευταίων χρόνων από το ελληνικό κράτος έχουν ένα και μοναδικό στόχο: να λύνουν τα χέρια των αφεντικών, ώστε αυτοί να μπορούν να αντλούν και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους με όσο το δυνατόν πιο ευνοικούς (για αυτούς) όρους. Η νομιμοποίηση της 13ωρης εργασίας και οι υπόλοιπες προαναφερθείσες τροποποιήσεις δεν έρχονται να ανακουφίσουν κανέναν/καμία εργαζόμενο/η αλλά να δώσουν το απαραίτητο νομικό πλαίσιο για την 13ώρη εργασία σε όσα αφεντικά δεν την εφαρμόζουν μέχρι σήμερα και να χτυπήσει στοργικά την πλάτη σε όσα από αυτά την εφαρμόζουν ήδη παράνομα τόσα χρόνια τώρα.

Όλα τα παραπάνω συντελούνται σε ένα πλαίσιο, ήδη δυσβάσταχτο για την εργατική τάξη. Από τις μεγάλες βιομηχανίες μέχρι τα πιο μικρά εργοστάσια και τους εργαζόμενους/ες στον τομέα του τουρισμού και του επισιτισμού, οι έννοιες της εκμετάλλευσης, της εντατικοποίησης, της επισφάλειας είναι συνυφασμένες με την ζωή και την καθημερινότητα μας. Η μαύρη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες είναι πράγματα που συμβαίνουν εδώ και χρόνια στους εργασιακούς χώρους. Ταυτόχρονα, οι απανωτές καπιταλιστικές κρίσεις των τελευταίων ετών, τις οποίες έχει κληθεί να επωμιστεί -όπως παντα άλλωστε- η κοινωνική βάση, έχουν δημιουργήσει ένα υπέρογκο κόστος ζωής. Με απλά λόγια, το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο κατατίθεται σε μια περίοδο που ήδη η εργατική τάξη δουλεύει όλη μέρα και όλη την εβδομάδα και παρόλα αυτά βλέπει τα έσοδα της να μην της φτάνουν πολλές φορές ούτε για την κάλυψη των βασικών αναγκών.

Ταυτόχρονα, όπως είπαμε και στην αρχή, το κράτος φέρνει αυτό το νομοσχέδιο μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συνολικά πλαίσιο. Δεν πρέπει και δεν γίνεται προφανώς να ξεχνάμε την ενεργότατη συμμετοχή του ελληνικού κράτους στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Η υλική και πολιτική στήριξη στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ είναι σίγουρα ο πιο βασικός άξονας της εξωτερικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Μάλιστα, γνωστά καθάρματα – πυλώνες της ελληνικής κυβέρνησης, με κυνισμό δεν χάνουν την ευκαιρία σε τηλεπαράθυρα να χαρακτηρίζουν το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ, εκτός από δυνατότερο στρατιωτικό σύμμαχο, ως κράτος – υπόδειγμα και παράδειγμα προς μίμηση για το ελληνικό. Οι βάσεις που βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος χρησιμοποιούνται -για ακόμη μια φορά- και στην γενοκτονία των Παλαιστινίων με το ελληνικό κράτος, ως ένα από τα βασικά γρανάζια της στρατιωτικής συμμαχίας του ΝΑΤΟ, να παίζει σημαίνοντα ρόλο στην γενοκτονία και να διεκδικεί και αυτό το κομμάτι της πίτας που του αναλογεί από τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή.

Οι πρακτικές που εφαρμόζει το σιωνιστικό καθεστώς στον παλαιστινιακό πληθυσμό δεν είναι κάτι πολύ μακριά από τις πρακτικές του ελληνικού κράτους εις βάρος των μεταναστ(ρι)ών. Αντιθέτως, οι εθνοκαθαρτικές και γενοκτονικές επιχειρήσεις επιστρατεύονται ήδη ή πρόκειται να επιστρατευτούν από τα δυτικά κράτη εναντίον των μεταναστευτικών πληθυσμών για την διαχείριση και την εκμετάλλευση τους, όντας το πλέον εξαθλιωμένο κομμάτι της εργατικής τάξης. Άλλωστε λίγο πριν το αντεργατικό ψηφίστηκε το αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο. H διαχρονική αντιμεταναστευτική πολιτική κορυφώθηκε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο καταργεί την 7ετία, που μέχρι τώρα όριζε πως εάν κάποια μετανάστρια αποδείκνυε την 7ετή παραμονή της ή τριετή παραμονή με αποδεδειγμένη νόμιμη εργασία στην Ελλάδα, αποκτούσε το δικαίωμα αίτησης άδειας παραμονής χωρίς προσφυγικό άσυλο, αυστηροποιεί τις ποινές για παράνομη είσοδο των μεταναστριών και ελαστικοποιεί τα κριτήρια για την απέλαση τους. Ταυτόχρονα, οι συνθήκες ζωής στα καμπ μεταναστών γίνονται ακόμα πιο άθλιες με βασικά αγαθά να στερούνται από τους ανθρώπους που διαμένουν εκεί. Το τελευταίο μάλιστα αποτελεί βασική εξαγγελία του υπουργείου μετανάστευσης, που δημιουργώντας μια κόλαση επί γης στα καμπ στο εσωτερικό της χώρας, θέλει να εμποδίσει μελλοντικές μεταναστευτικές ροές προς τον ελλαδικό χώρο.

Η ακραία υποτίμηση και ασημαντότητα της ζωής μας, της ζωής των ανθρώπων της τάξης μας, από τον καπιταλισμό και το σύμπλεγμα κράτους-κεφαλαίου αποτυπώθηκε με τον πιο βίαιο τρόπο και με το έγκλημα στα Τέμπη, στο οποίο δολοφονήθηκαν 57 άτομα, με τέτοια γεγονότα να αποτελούν υπολογισμένα ατυχήματα με στόχο το μέγιστο κέρδος με το μικρότερο κόστος.
Σχεδόν τρία χρόνια μετά, οι συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να αγωνίζονται για τη δικαίωση των ανθρώπων τους με τη στήριξη του κόσμου, παρά τα εμπόδια που θέτει το κράτος και οι μηχανισμοί του. Τις τελευταίες μέρες το ζήτημα έχει αναζωπυρωθεί ξανά με αφορμή την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, πατέρα ενός εκ των θυμάτων, ο οποίος ζητάει την εκταφή του γιου του για την διερεύνηση των πραγματικών αιτιών του θανάτου του, διανύοντας την 16η μέρα απεργίας.

Το έγκλημα στα Τέμπη, οι εργατικές δολοφονίες, η μαζική δολοφονία 600+ μεταναστ(ρι)ών στην Πύλο δεν συνιστούν λάθη ενός κράτους που υπολειτουργεί, αλλά βασική πολιτική ενός κρατικού μηχανισμού που λειτουργεί στην εντέλεια. Ωστόσο, όπου υπάρχει εκμετάλλευση και καταπίεση, θα υπάρχει πάντα η αντίσταση των καταπιεσμένων. Από τον αγώνα για γη και ελευθερία των Παλαιστινίων μέχρι τους αγώνες του πολυεθνικού προλεταριάτου στα καμπς και στις δυτικές μητροπόλεις, να αγωνιστούμε ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ο ένας δίπλα στην άλλη.

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ 1η ΟΚΤΩΒΡΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΚΕΡΑΜΕΩΣ.

Με το νομοσχέδιο-έκτρωμα που φέρνει η κυβέρνηση, θέλουν να μας γυρίσουν στον Μεσαίωνα. Θέλουν να ζούμε για να δουλεύουμε και να πεθαίνουμε χωρίς φωνή, χωρίς δικαιώματα. Αλλά δεν θα τους περάσει!

Ένα νομοσχέδιο που έχει φέρει πλήθος αντιδράσεων από εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες και σωματεία, μιας και όχι μόνο δεν ικανοποιεί τα πάγια αιτήματα των εργαζομένων για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, αυξήσεις στους μισθούς, μείωση του εργάσιμου χρόνου και βελτίωση των συνθηκών εργασίας, αλλά ευθυγραμμίζεται, για ακόμα μια φορά, με τις επιδιώξεις των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων.
Την Τετάρτη 1η Οκτώβρη, ο κόσμος της εργασίας βγαίνει στους δρόμους με πανελλαδική απεργία και συγκεντρώσεις από άκρη σ’ άκρη σε όλη τη χώρα. Τα συνδικάτα απαντούν μαζικά και μαχητικά στο αντεργατικό τερατούργημα κόντρα στη κυβέρνηση, που μας υπενθυμίζει πως το κράτος δεν δουλεύει για εμάς, αλλά για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τα μονοπώλια. Το μήνυμα να γίνει ξεκάθαρο: Ή εμείς ή αυτοί. Ή οι ανάγκες μας ή τα κέρδη τους
Δεν θα τους αφήσουμε να μας πάρουν πίσω έναν αιώνα!

Οι αντεργατικοί νόμοι της τελευταίας 12ετίας έχουν δώσει πράσινο φως για την άγρια εκμετάλλευσή μας στους χώρους δουλειάς από τους εργοδότες, έχουν μειώσει το κόστος των ασφαλιστικών εισφορών ρισκάροντας με την επιβίωση των ασφαλιστικών μας ταμείων, έχουν προχωρήσει στην ουσιαστική ποινικοποίηση της απεργίας και της περιφρούρηση της, έχουν εξαλείψει τα δικαιώματά μας, έχουν υποστελεχώσει και διαλύσει το ΣΕΠΕ.
Και όλα αυτά, σε μία περίοδο όπου το κόστος ζωής βρίσκεται στα ύψη, με την ακρίβεια να καλπάζει και το στεγαστικό να αποτελεί ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη και τα κατώτερα λαϊκά στρώματα, η κυβέρνηση εφαρμόζοντας πιστά τη νεοφιλελεύθερη συνταγή του κατακερματισμού των κοινωνικών κεκτημένων και της εντατικοποίησης εις βάρος των εργαζομένων, επιχειρεί να θεσπίσει το εν λόγω νομοσχέδιο. Με 88 ρυθμίσεις που βαφτίζουν την υπερεργασία ως δήθεν «ευελιξία» και την εξάντληση ως «προσαρμοστικότητα» (!!), η κυβέρνηση επιλέγει να σταθεί δίπλα στο κεφάλαιο, μεταφέροντας ουσιαστικά το κόστος των επί σειρά αντι-εργατικών και αντικοινωνικών επιλογών της, στις πλάτες του εργαζόμενου λαού, αφήνοντάς τον αντιμέτωπο με 13ωρα, fast-track προσλήψεις, καλοκαιρινή άδεια σε δόσεις, διευθέτηση της εργασίας σε εβδομαδιαία βάση και ευελιξία στον χρόνο προσέλευσης.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση, αντί να αυξήσει τους μισθούς, εκμεταλλεύεται μία σκληρά βιωμένη πραγματικότητα για ένα σημαντικό κομμάτι της εργατικής τάξης που δεν ανταπεξέρχεται οικονομικά, εξαναγκάζοντάς το να δουλεύει εξαντλητικά πολλές ώρες, αφαιρώντας του τη δυνατότητα για μία αξιοπρεπή ζωή με ελεύθερο χρόνο, εντατικοποιώντας τις συνθήκες εργασίας του ανάλογα με τις επιταγές του εκάστοτε εργοδότη με αντάλλαγμα μια πενιχρή, δυσανάλογη ενίσχυση στον ήδη υποτιμημένο μισθό του.

Στο ίδιο πλαίσιο, λοιπόν, με όλα τα προηγούμενα αντεργατικά νομοθετήματα, το παρόν νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως «εκμοντερνισμός» της εργατικής νομοθεσίας και μάλιστα χαρακτηρίστηκε από την κυβέρνηση και ως «επιθυμία των ίδιων εργαζομένων»! Η πραγματικότητα όμως δεν έχει καμιά σχέση με αυτό.
Για τους/τις εργαζόμενους/νες, την ώρα που οι χαμηλοί μισθοί και ο φόβος για ανεργία είναι κυρίαρχοι, η «ευελιξία της επιλογής» στα 13ωρα και όλες τις άλλες ελαστικές μορφές απασχόλησης δεν σημαίνει τίποτα παραπάνω από εργοδοτική τρομοκρατία και αυθαιρεσία με την σφραγίδα του νόμου για συναίνεση στην κάλυψη των εταιρικών αναγκών – πάντα υπό τον φόβο της απόλυσης. Στον 21ο αιώνα, όπου η ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι τέτοια που θα μπορούσε να βελτιώσει την ζωή της εργατικής τάξης, παρουσιάζονται ως «σύγχρονες» η εντατικοποίηση, η δουλειά-λάστιχο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελεύθερο χρόνο, η δεύτερη και η τρίτη δουλειά για να μπορέσει ένας εργαζόμενος να τα βγάλει πέρα.

Η νομιμοποίηση της αύξησης του ορίου του χρόνου εργασίας, η αύξηση των ημερών εργασίας ανά εβδομάδα, σε συνδυασμό με τα ελλιπή μέτρα προστασίας στους χώρους εργασίας, έχουν φέρει την κατακόρυφη αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, με χαρακτηριστικό και τελευταίο παράδειγμα τον χαμό του 20χρονου ναυτεργάτη στο λιμάνι του Πειραιά. Ταυτόχρονα, η ακρίβεια σε βασικά είδη ανάγκης, όπως τρόφιμα και ενέργεια, η αύξηση των ενοικίων και η εγκληματική κρατική διαχείριση των αναγκών μας (υγεία, μεταφορές, παιδεία, πυρκαγιές και πλημμύρες) φέρνουν, σε όλο και μεγαλύτερη εξαθλίωση τα εργατικά-λαϊκά στρώματα, καθιστώντας την Ελλάδα προτελευταία σε αγοραστική δύναμη, ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες

Η καπιταλιστική ανάπτυξη είναι που οδηγεί στο σακάτεμα τα κορμιά των εργατ(τι)ών, στις επαγγελματικές ασθένειες, στην επιδείνωση της ψυχικής και σωματικής υγείας, στα αιματοβαμμένα μεροκάματα και τα εργατικά «ατυχήματα». Αυτή τους η ανάπτυξη όμως έρχεται σε αντιπαράθεση με τις ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο, πως οι ανάγκες των πολλών, μπαίνουν στο ζύγι με τα κέρδη των λίγων. Όσο αυτοί κερδοφορούν, εμείς οι εργαζόμενοι/ες υποφέρουμε.
Απέναντι σε όλα αυτά η οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία τους, η ταξική επανανοηματοδότηση των τελευταίων και ο διαρκής ταξικός αγώνας για δουλειά με δικαιώματα και ζωή με αξιοπρέπεια είναι μονόδρομος. Η ψήφιση και η εφαρμογή του νέου αντεργατικού νόμου πρέπει να βρει την εργατική τάξη οργανωμένη και σε κίνηση!

Σε όλη την Ελλάδα, τα σωματεία καλούν σε καθολική συμμετοχή στην απεργία. Ξεκαθαρίζουν πως αν τολμήσει η κυβέρνηση να περάσει το νομοσχέδιο, θα μας βρει μπροστά της – στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς, στην οργάνωση από τα κάτω, απέναντι σε όσους θέλουν να κερδοφορούν με τίμημα το αίμα και τον ιδρώτα των εργαζόμενων και της νεολαίας.

Δεν χαρίζουμε τις ζωές μας στα αφεντικά και στις κυβερνήσεις τους.

Δεν ανεχόμαστε να δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε.

Παίρνουμε πίσω όσα μας ανήκουν – με αγώνα, με απεργία, με οργάνωση.

ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΑΠΕΡΓΙΑ 1η ΟΚΤΩΒΡΗ – ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Αθήνα: Χαυτεία 11:00
Θεσσαλονίκη: Στηρίζουμε τα καλέσματα των ταξικών σωματείων

ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ 1/10, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ & τις Συγκεντρώσεις Αλληλεγγύης στον Π. Ρούτσι

Αθήνα: 10:30, πλ. Κλαυθμώνος και πορεία στο Σύνταγμα

Θεσσαλονίκη: 10:30, Εγνατία με αγίας Σοφίας

Από τις 14 Σεπτεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι παραμένει στο Σύνταγμα και συνεχίζει ανυποχώρητα την απεργία πείνας, έχοντας στο πλευρό του κι άλλους απεργούς πείνας, αλληλέγγυους και χιλιάδες ανθρώπους που δείχνουν καθημερινά την υποστήριξή τους. Το αίτημα του Πάνου και των άλλων συγγενών είναι νόμιμο, ηθικό και δίκαιο, ζητούν να εξετάσουν από τι πέθαναν τα παιδιά τους, τα πτώματα των οποίων τα πήραν σε κλειστά φέρετρα που απαγορεύονταν να ανοίξουν.

Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από την δικαιοσύνη για να συγκαλύψει τα αίτια του εγκλήματος. Ενώ αρνιόταν με αυταρχικό τρόπο οποιαδήποτε συζήτηση για την εκταφή, αναγκάστηκε να προβεί σε μια πρώτη υποχώρηση όταν η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για την εκταφή του γιου του Πάνου και άλλων συγγενών των θυμάτων.

Ο εισαγγελέας με υπόδειξη του Υπουργού Δικαιοσύνης εμπαίζει τον απεργό πείνας και τους συγγενείς των θυμάτων. Η προανάκριση θα είναι χρονοβόρα χωρίς να είναι ξεκάθαρο τελικά αν απαντηθεί θετικά ή αρνητικά το αίτημα για εκταφή. Κι αν εντέλει το αίτημα γίνει δεκτό, θα αφορά μόνο την ταυτοποίηση DNA και όχι τοξικολογικές εξετάσεις, ώστε να αποδειχθούν τα πραγματικά αίτια του θανάτου του Ντένις. Η συγκάλυψη δεν κρύβεται ούτε για τα προσχήματα πλέον! Ξέρουν ότι οι πλήρεις εξετάσεις των θυμάτων θα άλλαζε αναγκαστικά το πόρισμα της ντροπής που βγήκε με fast track διαδικασίες, βγάζοντας «λάδι» όλη την κυβέρνηση και τους ενόχους και αποκρύπτοντας βασικά στοιχεία της υπόθεσης.

Είναι εξοργιστικό ότι μιλάμε για αυτονόητα δικαιώματα, όπως αυτό της εκταφής, που αντιμετωπίζουν αρχικά την αλαζονική άρνηση και έπειτα τα διάφορα νομικίστικα τερτίπια της κυβέρνησης και της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης». Οι Μητσοτάκης-Φλωρίδης πετάνε το μπαλάκι στη δικαιοσύνη για να θολώσουν και να ολοκληρώσουν στο τέλος το έργο της συγκάλυψης. Όμως δεν θα τους περάσει!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ!

ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ Η ΑΠΕΡΓΙΑ (1/10)

Το κύμα συμπαράστασης στους απεργούς πείνας μεγαλώνει! Εργαζόμενοι και νεολαία  που στάθηκαν δίπλα τους από την πρώτη στιγμή, συμμετέχουν πανελλαδικά σε μαζικές κινητοποιήσεις. Το ποτάμι οργής ξεχειλίζει, από μια κοινωνία που ψάχνει να βρει Οξυγόνο: αυτό είναι που φοβίζει την κυβέρνηση, γιατί δεν μπορεί να το ελέγξει!

Μπορούμε και πρέπει να τιμωρήσουμε πραγματικά τους ενόχους των Τεμπών και της Συγκάλυψης, αλλά και της ακρίβειας, της φτώχειας, των σκανδάλων. Να κλείσουν τα πάντα στην απεργία την Τετάρτη 1/10! Να συμμετέχουμε μαζικά και να κάνουμε την αλληλεγγύη στην απεργία πείνας αγώνα για την αξιοπρέπειά μας! Την Τετάρτη να φωνάξουμε: «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ»!

• Να στηρίξουμε έμπρακτα τον Π. Ρούτσι, κάνοντας την απεργία πείνας ένα κέντρο αγώνα και συντονισμού.
• Με διαδηλώσεις, απεργίες και αγώνα διαρκείας: Να μην είμαστε θεατές στο έγκλημα – Να συμμετέχουμε ενεργά ΜΕ ΔΡΑΣΕΙΣ στην δίκαιη υπόθεση του Πάνου!

ΠΑΛΕΨΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, την ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ, να μπλοκάρουμε την αντιλαϊκή-αντεργατική-αντιεκπαιδευτική πολιτική – Συγκέντρωση 10.30π.μ., στο Ε.Κ.Θ.

Συνάδελφοι/ισσες,

Μαζί με τη νέα σχολική χρονιά που πριν λίγο ξεκίνησε παρουσιάζεται με νέα ένταση και η επίθεση εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών της, με παλιά και νέα αντιεκπαιδευτικά και αντιλαϊκά μέτρα που ενισχύουν το σχολείο της αγοράς, της ιδιωτικοποίησης/εμπορευματοποίησής του (Ωνάσεια Σχολεία, Διεθνές Απολυτήριο, ρυθμίσεις καταβαράθρωσης της Ειδικής Αγωγής, εξετάσεις τύπου PISA, ιδιωτικά πανεπιστήμια, νέο πειθαρχικό «δίκαιο» απολύσεων,  κ.ά.). Την ίδια στιγμή η φτωχοποίηση των εργαζομένων και των εκπαιδευτικών συνεχίζεται με τους μισθούς πείνας, η ακρίβεια γιγαντώνεται, ενώ η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών δεν έχει τέλος. Προωθείται ταυτόχρονα και  με βάση τον ν. Κατρούγκαλου νέο χτύπημα στο ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κατά 1,5 χρόνο μέχρι το 2030 ενώ αυτές τις μέρες ψηφίζεται το αντεργατικό τερατούργημα για 13ωρη δουλειά και την περαιτέρω ελαστικοποίηση της εργασίας.

Η πολιτική της βαριάς λιτότητας στους μισθούς συνεχίζεται με τον μισθό των 795 ευρώ των νεοδιόριστων, τα 958 ευρώ  για τους αναπληρωτές, και τα 1.100 ευρώ κατά μέσω όρο για τη μεγάλη πλειονότητα των εκπαιδευτικών. Και ενώ η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων στην Ελλάδα είναι η μικρότερη στην Ευρώπη, οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ για μειώσεις στη φορολογική κλίμακα που θα επιφέρουν αυξήσεις στους μισθούς το 2026, αποτελούν εμπαιγμό. Ειδικά για τους αναπληρωτές μεγάλο χτύπημα αποτελεί η νέα προπληρωμένη κάρτα ανεργίας και η αύξηση των ενσήμων για το επίδομα. 

Την ίδια στιγμή στην εκπαίδευση άλλη μια χρονιά ξεκίνησε με δεκάδες χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που διαψεύδουν τις τυμπανοκρουσίες για ομαλή λειτουργία των σχολείων. Στις Δ/νσεις Π.Ε. και τα ΠΥΣΠΕ εξελίσσεται ένα όργιο παρατυπιών και αυθαιρεσίας, με αποκλεισμό εκπαιδευτικών από νεοδημιουργηθείσες (μέσα στον Αύγουστο!) οργανικές θέσεις, με τοποθετήσεις μονίμων και αναπληρωτών στα τυφλά και χωρίς κριτήρια διαφάνειας και ισονομίας, τοποθετήσεις στα τυφλά, τοποθετήσεις αναπληρωτών μέσω ΟΠΣΥΔ με διαβλητό τρόπο και με προεπιλεγμένα κενά από τις Δ/νσεις Εκπαίδευσης.

Και ενώ για πέμπτη κατά σειρά σχολική χρονιά συνεχίζουμε σθεναρά τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση σχολείου και εκπαιδευτικών, η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλλει την αξιολόγηση (και τα άμεσα συνδεμένα μ’ αυτήν μέτρα ιδιωτικοποίησης/εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης) συμπληρώνοντας με νέα αυταρχικά μέτρα  το οπλοστάσιό της με μια βιομηχανία διώξεων και πειθαρχικών διώξεων για τους εκπαιδευτικούς που απεργούν υλοποιώντας τις αποφάσεις των Σωματείων τους. Ευελπιστώντας να κάμψει τις αντιστάσεις μας, το καλοκαίρι ψήφισε  νέο πειθαρχικό «δίκαιο» (ν. 5225/25)  ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και της ελευθερίας έκφρασης, με αυστηροποίηση των ποινών για την αξιολόγηση. Η εφαρμογή του “στρατιωτικού νόμου” με αποκλειστική παρουσία νομικών συμβούλων του κράτους στα πειθαρχικά συμβούλια, χωρίς εκπροσώπους εργαζομένων, για να βάλουν ταφόπλακα στη συνδικαλιστική δράση, ενάντια στους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται, επιδιώκεται να ξεκινήσει από το 2026.

Και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον πολέμου, με τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς να εξοντώνουν ολόκληρους λαούς για να μοιράσουν γη και πόρους. Η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, τα χιλιάδες νεκρά και υποσιτισμένα παιδιά χωρίς ασφάλεια και σχολείο στη Γάζα αποκαλύπτουν την αποκρουστική πραγματικότητα της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Η ακραία λιτότητα για τα φτωχά λαϊκά στρώματα εντείνεται ακόμη περισσότερο από την ενεργό συμμετοχή της χώρας στους πολέμους, τους εξοπλισμούς και την οικονομία πολέμου.       

Όμως την ίδια στιγμή που προωθεί τα αντιλαϊκά και  αντιεκπαιδευτικά της μέτρα, η κυβέρνηση φαίνεται να έχει χάσει κάθε νομιμοποίηση, να κλονίζεται από την εγκληματική πολιτική της (Τέμπη), από την ανάμειξη/καθοδήγησή της σε σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕ κ.ά.) και από τις αντιστάσεις στα αντιλαϊκά μέτρα που προωθεί. Οι περσινοί μεγάλοι αγώνες για το έγκλημα στα Τέμπη –αγώνες τομή για το εργατικό και λαϊκό κίνημα– μπορούν και επιβάλλεται να συνεχίσουν να τροφοδοτούν δυναμικούς, αποφασιστικούς κι ανυποχώρητους αγώνες για την ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών και συνολικά αντιλαϊκών μέτρων, την ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε αντιλαϊκής πολιτικής. Οι αποφασιστικοί εργατικοί αγώνες σε Γαλλία και Ιταλία, η δυναμική είσοδος των εργαζόμενων ενάντια στο δημοσιονομικό σφαγείο και τον πόλεμο, δείχνουν τον δρόμο.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ

• Να αποσύρει τώρα η κυβέρνηση το αντεργατικό τερατούργημα της 13ωρης δουλείας
• Κατάργηση του νέου πειθαρχικού νόμου των απολύσεων και της ποινικοποίησης της δράσης των Σωματείων
• Αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις που να καλύπτουν απώλειες 15ετίας – Επαναφορά 13ου-14ου μισθού και του κλεμμένου Μ.Κ. – Κανένα μισθός κάτω από 1.200 ευρώ
• Να μειωθούν οι τιμές σε βασικά είδη και ενέργεια – Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης  
• Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας ή στα 58 (άνδρες) και 55 (γυναίκες). Εφάπαξ στα όρια προ κρίσης – Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ – Κατάργηση όλου του νομοθετικού παλισίου για την αξιολόγηση – Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο
• Να καλυφθούν τώρα όλα τα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία – Μείωση των μαθητών στους 15/τμήμα – Να λειτουργήσουν όλα τα Τμήματα Ένταξης – Καμία  περικοπή στην Παράλληλη – Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία 
• Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις. Παιδεία-υγεία-ρεύμα-νερό-ασφάλιση-συγκοινωνίες δημόσια αγαθά. 
• Ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε αντιλαϊκής-αντιεκπαιδευτικής κυβερνητικής πολιτικής 
• Καμία εμπλοκή στους πολέμους σε Παλαιστίνη και Ουκρανία – Να σταματήσει η κυβέρνηση να στηρίζει το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τη Γενοκτονία στην Παλαιστίνη – Λευτεριά στην Παλαιστίνη! 

1η Οκτώβρη να γίνει η αρχή ενός ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ!

 Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

1η ΟΚΤΩΒΡΗ: ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 10:30 ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ. ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 9:30 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ | ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ

Ενάντια σε πόλεμο, σιωνισμό, ιμπεριαλισμό. Λευτεριά στην Παλαιστίνη – Μπλόκο στη γενοκτονία. Αλληλεγγύη σε όσους σαλπάρουν προς τη Γάζα.

Εδώ και δυο χρόνια, το σιωνιστικό κράτος, με τις πλάτες των Δυτικών συμμάχων του, ανάμεσα τους και το ελληνικό κράτος, εξαπολύει έναν ανηλεή γενοκτονικό πόλεμο με σκοπό τον εκτοπισμό και τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Περισσότεροι από 65 χιλιάδες Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από τον Οκτώβρη του 2023, στην συντριπτική τους πλειοψηφία άμαχοι (και κυρίως παιδιά). Ταυτόχρονα, το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ χρησιμοποιεί το βασανιστήριο της πείνας, εμποδίζοντας τα οχήματα που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια να προσεγγίσουν τη Γάζα ή μετατρέπει σε παγίδες θανάτου τα σημεία διανομής τροφίμων. Στις 16 Σεπτέμβρη, ο ισραηλινός στρατός έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο ολοκληρωτικής ισοπέδωσης και κατάληψης της Γάζας περνώντας σε αυτό που ονομάζει «τελική λύση» του παλαιστινιακού ζητήματος.

Η εξόντωση του παλαιστινιακού λαού, βέβαια, δεν ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια. Αντίθετα, εδώ και δεκαετίες οι παλαιστίνιοι βιώνουν αδιανόητες συνθήκες κατοχής της γης τους, ξεριζωμού, σφαγών, βασανιστηρίων, φυλακίσεων, εθνοκάθαρσης, διαμελισμού, γενοκτονίας. Ταυτόχρονα, όμως, δίνουν και έναν διαρκή και εμβληματικό αγώνα για αξιοπρέπεια και λευτεριά. Για 77 χρόνια, ο Παλαιστινιακός λαός και η ηρωική του οργανωμένη αντίσταση, σπλάχνο από τα σπλάχνα του, αρνούνται να γονατίσουν και δίνουν το αίμα τους για να σταθούν όρθιοι απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς και σιωνιστικούς σχεδιασμούς. Το ίδιο θα πράξουν και τώρα!

Ολόκληρη η ανθρωπότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τα γεγονότα στη Γάζα, διατρανώνοντας παράλληλα ένα πηγαίο και παλλαϊκό μήνυμα αλληλεγγύης στη μαρτυρική Παλαιστίνη, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο διεθνής στόλος Global Sumud Flotilla έχει ήδη σαλπάρει και θα επιχειρήσει να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια. Μπροστά του έχει να αντιμετωπίσει έναν πανίσχυρο δολοφονικό στρατό. Πλέει, ωστόσο, με την ώθηση των ανέμων της αλληλεγγύης των λαών όλης της Γης. Η σκέψη μας μαζί τους. Τα μάτια μας και η καρδιά μας στη Γάζα!

Ενάντια στη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον εργασιακό μεσαίωνα, τις εξώσεις και τους πλειστηριασμούς, τις εργοδοτικές δολοφονίες, την κρατική τρομοκρατία και την ποινικοποίηση των αγώνων.

Στους ακραίους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς της εποχής μας τα πρώτα θύματα είναι οι λαοί, καθώς, όπως διαπιστώνουμε και στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, παρατηρείται μεγάλη ένταση της κρατικής και καπιταλιστικής επίθεσης σε όλους τους τομείς, περεταίρω φτωχοποίηση και εξάντληση της κοινωνικής βάσης. Μετά από 15 χρόνια μνημονίων και ακραίας λιτότητας, τα νέα οικονομικά μέτρα και η στρατηγική – για το ελληνικό κράτος- στήριξη της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, εμφανίζει διαρκώς στο προσκήνιο νέες θυσίες που πρέπει να κάνει η εργατική τάξη.

Οι πολιτικές που ήδη καταστρώνονται και τα νέα νομοσχέδια που ετοιμάζονται να κατατεθούν το επόμενο διάστημα, καθώς και όσα πέρασαν ήδη στην προηγούμενη περίοδο κινούνται στην ίδια αντικοινωνική κατεύθυνση υπακούοντας στις ντιρεκτίβες των δανειστών για μετατροπή της εργατικής τάξης της χώρας σε υποτιμημένο, εύπλαστο και πειθήνιο δυναμικό, χωρίς δικαιώματα. Η στόχευση είναι τριπλή:

Πρώτα-πρώτα, να ικανοποιηθεί η βασική στόχευση της αστικής τάξης που σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης γίνεται ακόμα πιο επιτακτική, δηλαδή η αύξηση της κερδοφορίας της. Αυτή περνάει μέσα από τη νομιμοποίηση της εργοδοτικής ασυδοσίας και αυθαιρεσίας, την επιβολή εργασιακής ζούγκλας και ανασφάλειας, την περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας (βλ. νομοσχέδιο για το 13ωρο).

Παράλληλη στόχευση είναι η τρομοκράτηση των εργαζομένων με μια σειρά νόμων και διατάξεων που επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου. Ήδη, στη βασική κατεύθυνση της αποδυνάμωσης του συνδικαλισμού και των μέσων πάλης των εργαζομένων (απεργίες, σωματεία κλπ), έρχονται να προστεθούν οι πειθαρχικές διώξεις, η ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης κ.α. Η ένταση της καταστολής, ηθικής, ιδεολογικής, φυσικής, είναι σήμερα για το κράτος και τα αφεντικά ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί, ειδικά από τη στιγμή που έχουν κερδίσει σημαντικό έδαφος σε αυτή την κατεύθυνση τις τελευταίες δεκαετίες.

Μια ακόμα βασική επιδίωξη, διακαής πόθος της ακροδεξιάς και νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης και κομμάτι των προγραμματικών της επιδιώξεων είναι η ριζική αποκοπή της κοινωνικής βάσης και μνήμης από τους δεσμούς της με τους συλλογικούς ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες του παρελθόντος. Η πλήρης απαλλαγή της από αυτό που ονομάζεται «εσωτερικός εχθρός». Η καθυπόταξη του ταξικού αντιπάλου. Η αλλαγή παραδείγματος και η μετατροπή της εργατικής βάσης σε εξατομικευμένους υπηκόους χωρίς καν συνείδηση διεκδίκησης, συλλογικοποίησης και αντίστασης, η επιβολή του κοινωνικού κανιβαλισμού και του κοινωνικού αυτοματισμού που διαμορφώνει το αυριανό κατακερματισμένο κοινωνικό σώμα είναι η κυριότερη επιδίωξη, ωστόσο και η πιο δύσκολη να επιτευχθεί από τα αφεντικά. Γι’ αυτό και από το σχολείο και το πανεπιστήμιο μέχρι τους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές διεξάγεται μια ακραία επιχείρηση τρομοκράτησης και εκφοβισμού της νεολαίας και των εργαζομένων, ποινικοποιείται η ελευθερία του λόγου, γι’ αυτό και τα αστικά μίντια εξαπολύουν διαρκώς ιδεολογικές επιθέσεις σε βάρος όσων αγωνίζονται.

Δεν ξεχνάμε-δεν συγχωρούμε το κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη. Αλληλεγγύη στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι. Καμία ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Από την μαζική κρατική δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη και έπειτα, άρχισε να γίνεται περισσότερο σαφές στην πλατιά βάση της κοινωνίας, κάτι που ήταν ξεκάθαρο εδώ και πολλές δεκαετίες και αποτελεί άλλωστε εγγενές χαρακτηριστικό του κράτους, σύμπτωμα και όχι αιτία της διαρκούς σήψης του. Επιβεβαιώθηκε λοιπόν με τον πιο οδυνηρό τρόπο ο παρασιτικός και αντικοινωνικός ρόλος του σε όλα τα επίπεδα.

Και αν στα Τέμπη (όπως και στο μαζικό έγκλημα της Πύλου όπου δολοφονήθηκαν περισσότεροι από 600 άνθρωποι) κάτι τέτοιο εκφράστηκε με ομαδικούς ανθρώπινους τάφους, η αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή και την ασφάλεια της κοινωνίας σε τομείς όπως η υγεία και η περίθαλψη, η καθημερινή διαβίωση, η ανάγκη για στέγαση και σίτιση, για αξιοπρεπή εκπαίδευση, για πρόσβαση σε βασικά αγαθά, σε ασφαλείς μεταφορές, αλλά και σε περιπτώσεις πυρκαγιών, πλημμύρων, σεισμών και γενικότερα φυσικών καταστροφών, είναι μια παγιωμένη συνθήκη, επεισόδια της οποίας διαδραματίζονται καθημερινά και δεν είναι η κακή μας η τύχη και η μοίρα, ούτε το θέλημα του Θεού, ούτε η κλιματική κρίση που τα προκαλούν. Είναι η ίδια η φύση, το dna ενός απάνθρωπου συστήματος που ο μόνος λόγος για τον οποίο έχει ανάγκη την ανθρωπότητα και το φυσικό κόσμο είναι για να μπορεί να αυξάνει τα κέρδη του απομυζώντας την εργατική δύναμη της μιας και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του άλλου.

Σε αυτό το πλαίσιο, το ξέσπασμα σκανδάλων όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, ή αντίστοιχων που έχουν εμφανιστεί στο παρελθόν (βλ. Siemens, Novartis, υποβρύχια κλπ. κλπ.), δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως η κορυφή του παγόβουνου ή ως παρεκκλίσεις ενός μηχανισμού που λειτουργεί άρτια αλλά έχει και κάποια μελανά σημεία. Αντίθετα, είναι καθημερινά περιστατικά της σκανδαλώδους διαχείρισης μια πολιτικής και οικονομικής ελίτ η οποία για να πλουτίζουν μια χούφτα καπιταλιστών, βιομήχανοι, εργολάβοι, εφοπλιστές και τραπεζίτες, υφαρπάζει καθημερινά και «νόμιμα» τον ιδρώτα και τους κόπους της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού, που του παίρνει τα σπίτια στους πλειστηριασμούς, τον κλέβει μέσω της χρηματιστηριακής τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας, μέσω της διπλής και τριπλής πληρωμής των δημόσιων έργων, μέσω της ακρίβειας στα ράφια των σούπερ μάρκετ, μέσω της ακραίας αύξησης στη φορολογία, άμεση και έμμεση.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν χρειάζονται σκάνδαλα, δοσοληψίες κάτω από το τραπέζι, ρουσφέτια, μίζες και διαπλοκή. Είναι η κανονικότητα ενός πολιτικού συστήματος που βασίζεται στη διαπλοκή του με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, στην καταλήστευση, στην εκμετάλλευση και την καταπίεση του πιο αδύναμου και δεν διστάζει να παινεύεται για αυτό καθημερινά τονίζοντας πως είναι δίκαιο. Ενός συστήματος που ο πρώτος νόμος που επιβάλλει είναι πως είναι δίκαιο μια χούφτα άνθρωποι να κατέχουν το σύνολο των μέσων παραγωγής, να ελέγχουν τις διαδικασίες συγκρότησης και λειτουργίας και να καθορίζουν τις τύχες του κοινωνικού συνόλου.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, ο αγώνας που διεξάγει ο απεργός πείνας Πάνος Ρούτσι, πατέρας του δολοφονημένου στα Τέμπη Ντάνιελ, δεν μπορεί παρά να αποτελεί πηγή έμπνευσης και ελπίδας στο ασφυκτικό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί για τον λαό, κυρίως γιατί ανασύρει τις πρόσφατες μνήμες των μεγαλειωδών κινητοποιήσεων για τα Τέμπη και υπενθυμίζει σε όλες τις κατευθύνσεις τι μπορεί να συμβεί αν ο λαϊκός παράγοντας βγει στο προσκήνιο. Το γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κινητοποιούνται πανελλαδικά στηρίζοντας τον σημαίνει πως είναι ακόμα νωπή στην κοινωνική μνήμη η σύγκρουση των δυο τρένων και καταγεγραμμένο στην κοινωνική συνείδηση το συμπέρασμα πως στα Τέμπη συντελέστηκε ένα ακόμα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα. Θα είμαστε στο πλευρό του μέχρι την τελική δικαίωση.

Οφείλουμε να συνεχίσουμε τον αγώνα ακόμα πιο αποφασισμένα ενάντια σε ένα σύστημα που γεννάει Τέμπη, γενοκτονίες, φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, ολοκληρωτισμό. Οφείλουμε να έρθουμε σε σύγκρουση με το σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Αυτό που ευθύνεται για τη σύγκρουση των δύο τρένων, με την απαξίωση, την υποβάθμιση των δημόσιων υποδομών και την ιδιωτικοποίηση των τρένων. Οφείλουμε να αναδείξουμε τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί τα τελευταία χρόνια, να έρθουμε σε ρήξη με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ουσία του συστήματος που θυσιάζει τις ανθρώπινες ζωές στον βωμό της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Να ενώσουμε το νήμα του συνθήματος «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», σκιαγραφώντας όλα τα κοινωνικά ζητήματα που μας κάνουν να ασφυκτιούμε και να μην μπορούμε να αναπνεύσουμε. Οφείλουμε να αναπτύξουμε τη διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών ενάντια στην προοπτική της αλληλοσφαγής που μας ετοιμάζουν. Η πρόσφατη πολιτική, μαζική και μαχητική, απεργία των ιταλών εργαζομένων δείχνει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει το διεθνές προλεταριάτο ενάντια στον πόλεμο.

Οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε τις δυνάμεις μας και να οργανωθούμε για να αντιπαλέψουμε όσα έρχονται. Στα σχολεία, στις σχολές, στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, η μόνη προοπτική είναι ο οργανωμένος αγώνας που θα βάλει αναχώματα στους πολέμους, στη φτώχεια, στην καταστολή. Που θα κρατήσει ανοιχτό το δρόμο για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση.

Με οργάνωση κι αγώνα αλλάζει η ζωή!

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Η Ταξική Πορεία στο Ηράκλειο συμμετέχει και καλεί στην απεργιακή συγκέντρωση 10:00 π.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου

Μας κλέβουν κατακτήσεις ολοκλήρου αιώνα, απαντάμε στο δρόμο του αγώνα!

Να μην περάσει το αντεργατικό νομοσχεδιο!

5νθήμερο-8ωρο-Aυξήσεις στους μισθούς!

Αλληλεγγύη στη Παλαιστινιακή Αντίσταση! Καμία εμπλοκή στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Να καταργήσουμε τα εργοδοτικά “αυτονόητα”, να αγωνιστούμε για ζωή και όχι επιβίωση!

Όλες και όλοι στην απεργία την 1η Οκτώβρη, 10.30 στην κεντρική πλατεία της Λάρισας.

Το Υπουργείο Εργασίας και η Ν. Κεραμέως έβγαλαν στη διαβούλευση το νέο νομοσχέδιο για την εργασία, γνωστό και ως το νομοσχέδιο για το 13ωρο. Ο χρόνος εργασίας δεν είναι όμως η μόνη αιχμή του νομοσχεδίου: Η κυβέρνηση της ΝΔ, αποδεικνύει για άλλη μια φορά την αταλάντευτη στρατηγική της για την πλήρη απορρύθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων που έχουν απομείνει. Σε συνέχεια των μνημονιακών αντεργατικών διατάξεων, του νόμου Χατζηδάκη και του ν. Γεωργιάδη, επιχειρεί, για μια ακόμη φορά, να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Τι προβλέπει όμως συγκεκριμένα το νέο νομοσχέδιο;

Την εμπέδωση της κατάργησης του 8ώρου και την πλήρη αποδιοργάνωση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων. Από τη μία, επιτρέπεται η δουλειά μέχρι και 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη· η αρχή είχε γίνει με τους 2 εργοδότες. Επιπλέον, δίνεται η ελευθερία στον εργοδότη να χρησιμοποιεί το σύστημα διευθέτησης του χρόνου εργασίας σε εβδομαδιαία πλέον βάση -είχε προηγηθεί σε εξαμηνιαία βάση-, αποκλειστικά με γνώμονα τις ανάγκες της επιχείρησής του. Το ωράριο των εργαζομένων θα προσαρμόζεται μέσα στη βδομάδα ανάλογα με τις επιθυμίες των εργοδοτών.

Παράλληλα, επικυρώνει μια πάγια απαίτηση των εργοδοτών, και ειδικά των βιομηχάνων, ο χρόνος προετοιμασίας και αποχώρησης να μη μετράει στο ωράριο: 30λεπτά πριν και μετά το 8ωρο, δηλαδή 1 ώρα αθροιστικά δώρο για τις βιομηχανίες, 20 λεπτά αθροιστικά στους υπόλοιπους κλάδους.

Διευρύνεται η υπερωρία και η υπερεργασία, αλλά μειώνεται η αμοιβή τους. Με την διευθέτηση του χρόνου εργασίας, πολλές υπερωρίες δε θα πληρώνονται επιπλέον, αλλά θα δίνονται σε κάποια στιγμή σε ρεπό, όποτε βολεύει τον εργοδότη. Επιπλέον, η επιτρεπόμενη ημερήσια υπερωρία αυξάνεται κι άλλο, από 3 σε 4 ώρες. Ταυτόχρονα, επιτρέπει την υπερωρία και στην εκ περιτροπής απασχόληση, που μέχρι σήμερα απαγορευόταν. Η μείωση της αμοιβής έρχεται και μέσα από την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για την υπερεργασία και υπερωρία, με το πρόσχημα ότι έτσι μειώνεται η εισφοροδιαφυγή. Το εργατικό δυναμικό γίνεται ακόμα πιο φθηνό και “ευέλικτο”.

Διαλύεται η “κανονική” άδεια. Μέχρι σήμερα, αυτό που πρακτικά εφαρμοζόταν, με βάση τη νομοθεσία, ήταν ότι οι εργαζόμενοι έπρεπε να παίρνουν τουλάχιστον 2 βδομάδες σερί κανονική άδεια. Το νομοσχέδιο το κατεβάζει στη μία βδομάδα, συμπιέζοντας την ξεκούραση.

Την υπονόμευση της πλήρους απασχόλησης: Εισάγονται και συμβάσεις fast track, μέχρι 2 ημερών, για «έκτακτες ανάγκες».

Την περαιτέρω διευκόλυνση των απολύσεων με την «απλοποίηση των διαδικασιών»! Τα προηγούμενα νομοσχέδια προέβλεψαν ότι αν ο/η εργαζόμενος/η λείψει αδικαιολόγητα 5 μέρες, θεωρείται ότι έχει αποχωρήσει οικειοθελώς. Το νομοσχέδιο Κεραμέως μειώνει τον αριθμό ημερών από 5 σε 3, και ταυτόχρονα καταργεί την υποχρέωση να υπογράφει η/ο εργαζόμενη/ος την “οικειοθελή” αποχώρηση.

Δυσκολεύει κι άλλο το έργο των ελεγκτικών μηχανισμών, που ήδη είναι υποστελεχωμένοι: Με την “απλοποίηση των διαδικασιών” πρόσληψης και“οικειοθελούς αποχώρησης”. Με τη δυνατότητα να διαπιστώνονται τρία “μονά χτυπήματα” της ψηφιακής κάρτας (δηλαδή να μην έχει χτυπηθεί η κάρτα και στην προσέλευση και στην αποχώρηση)τον μήνα, χωρίς επιβολή κυρώσεων, με πρόσχημα την αμέλεια των εργαζομένων. Με την κατάργηση της υποχρέωσης να υπάρχουν έντυπα έγγραφα (πίνακες προγράμματος και προσωπικού) στο χώρο εργασίας.

Να σπάσουμε τα “αυτονόητα” των εργοδοτών

Τα τελευταία χρόνια, η διάλυση του ωραρίου και η συμπίεση των αμοιβών έρχεται “σε δόσεις”. Κάθε νομοσχέδιο δημιουργεί νέα “αυτονόητα” στο συσχετισμό δύναμης για τις επιχειρήσεις, και κάθε επόμενο νομοσχέδιο πατάει στα “δεδομένα” που έφτιαξε το προηγούμενο.

Αφού και με την ακρίβεια, ο μισθός δε φτάνει, μας είπαν ότι πολλοί εργαζόμενοι «επιθυμούν» να δουλεύουν σε 2 δουλειές, μέχρι 13 ώρες. Σήμερα μας λένε ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που «επιθυμούν» να είναι “ελεύθεροι” να δουλεύουν 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη. Αφού η σύνταξη δεν φτάνει, οι συνταξιούχοι «επιθυμούν» να συνεχίσουν να εργάζονται, και η κυβέρνηση τους μειώνει την ειδική φορολογία. Αντίστοιχα, και ο αριθμός των ανήλικων εργαζομένων έχει εκτοξευθεί. Έτσι νομιμοποιεί η κυβέρνηση την εργοδοτική αυθαιρεσία, τη φθηνή εργασία και τον αυταρχισμό, με πρόσχημα την «επιθυμία» και την «ελευθερία».

Αυτή η κατάσταση και η εντατικοποίηση της δουλειάς κοστίζει κυριολεκτικά ανθρώπινες ζωές:Το 2024 σκοτώθηκαν πάνω από 140 εργαζόμενοι την ώρα της δουλειάς, και φέτος έχουμε ξεπεράσει τους 150! Η υγιεινή και ασφάλεια σχετίζεται άμεσα με τους όρους εργασίας, και δε λύνεται με τα μαθήματα πρώτων βοηθειών που προβλέπει το νομοσχέδιο: Εργαζόμενες/οι και χρήστ(ρι)ες των υπηρεσιών εξουθενωμένων ανθρώπων της δουλειάς εκτίθενται σε κίνδυνο, όπως έχει αποδειχθεί και στην πράξη, δυστυχώς!

Να αγωνιστούμε για να ανατρέψουμε αυτά τα εργοδοτικά δεδομένα. Το αυτονόητο είναι ο βασικός μισθός και η κατώτατη σύνταξη να φτάνουν για να ζήσεις. Το αυτονόητο είναι να προλαβαίνεις να ξεκουραστείς στις διακοπές.

Το αυτονόητο είναι να μειωθεί δραστικά ο χρόνος εργασίας σε αυτή την εποχή των τεράστιων παραγωγικών δυνατοτήτων. 9 στους 10 εργαζόμενους συμφωνούν με τη μείωση ωραρίου, αναγκάζοντας ακόμα και την φιλοεργοδοτική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ να το θέσει ως αίτημα.

Να αγωνιστούμε ώστε να ανασυγκροτήσουμε το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με όρους μαζικής συμμετοχής, ταξικής ενότητας και δράσης. Για να γίνουν τα συνδικάτα ξανά χρήσιμα για όλους και όλες μας, ενεργά, αγωνιστικά και επικίνδυνα για την αστική τάξη και την πολιτική της.

Η απεργία της 1ης Οκτωβρίου πρέπει να γίνει σταθμός σε αυτόν τον αγώνα.

Έναν αγώνα που δεν μπορεί να μένει μόνο στην απόκρουση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, αλλά χρειάζεται να βάλει τις βάσεις για να ζούμε από τη δουλειά μας, όχι να δουλεύουμε για να ζούμε.

Δραστική μείωση του ωραρίου εργασίας

Ριζικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις στο ύψος της κάλυψης του κόστους ζωής. Επαναφορά των 14 μισθών στο δημόσιο και των 14 συντάξεων – Έλεγχο στις τιμές της αγοράς

Αυστηρά μέτρα προστασίας της υγιεινής και ασφάλειας σε όλους τους χώρους εργασίας, ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών

Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους και όλες!

1 Οκτώβρη Απεργία! Ανεξάρτητη Ταξική Συγκέντρωση 10:30 Ταχυδρομείο (Δημητριάδος και Αγ. Νικολάου)

Να Μπλοκάρουμε τα Πάντα!

Τις συμμαχίες των δολοφόνων της Παλαιστίνης

Τις ροές της εκμετάλλευσης του ελληνικού καπιταλισμού

Ελεύθερη ζωή, λιγότερη δουλειά, όχι άλλα κέρδη για τα αφεντικά!

1η Οκτώβρη όλοι και όλες στην απεργία!

(Τετάρτη στις 10:30, Κεντρική Πλατεία)

Βρισκόμαστε σε περίοδο βαθιάς κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται και ο ολοκληρωτικός πόλεμος που διεξάγει το κράτος του Ισραήλ, με τη στήριξη των αρχιδολοφόνων των ΗΠΑ, εναντίον της Παλαιστίνης και του λαού της, συνεχίζεται. Το σχέδιο «Ριβιέρα», η συνολική εισβολή και κατάληψη της Γάζας, βρίσκεται σε εξέλιξη ταυτόχρονα με τη γενοκτονία που ήδη μαίνεται, μέσα από τον αποκλεισμό, την πείνα και τους καθημερινούς βομβαρδισμούς. Ο θάνατος και η φρίκη στην Παλαιστίνη είναι η πιο ωμή έκφραση της βαρβαρότητας αυτού του συστήματος.

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, το κράτος και το κεφάλαιο εξαπολύουν μια πρωτοφανή επίθεση στην τάξη μας – στον κόσμο της εργασίας, στους φοιτητές, στους ανέργους, στους φτωχούς. Η ακροδεξιά κυβέρνηση ΝΔ με μια σειρά από αντιδραστικά και αντικοινωνικά νομοσχέδια επιχειρεί να θεσμοθετήσει και να κατοχυρώσει την κερδοφορία του κεφαλαίου, τσακίζοντας κοινωνικές και εργασιακές κατακτήσεις. Με νομοσχέδια όπως αυτά για την υγεία και παιδεία ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση αυτών των βασικών αγαθών, με το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο στο δημόσιο που σηματοδοτεί την περεταίρω ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης εξισώνοντας τη με αδικήματα του κοινού ποινικού κώδικα, με το νέο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο Πλεύρη αυστηροποιεί το πλαίσιο για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, ενώ με τον νέο ποινικό κώδικα θεσμοθετείται η ωμή καταστολή ως απάντηση σε όποιον αντιστέκεται.

Κομβικό σημείο της ίδιας αντικοινωνικής πολιτικής είναι και το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο Κεραμέως, με τίτλο «Δίκαιη εργασία για όλους», που αποτελεί συνέχεια των αντεργατικών και αντισυνδικαλιστικών νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη και εισάγει την 13ωρη εργασία. Ενισχύει την ευελιξία των εργοδοτών, επιτρέποντας σπαστές άδειες, συμβάσεις λίγων ημερών και αυξομείωση ωραρίων, οδηγώντας τους εργαζόμενους σε καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας. Παρουσιάζεται η «κοινή συναίνεση» εργοδότη και εργαζόμενου, η οποία στην πράξη σημαίνει εξαναγκασμό σε υπερεργασία λόγω του υψηλού κόστους ζωής. Πρόκειται για μια νέα επίθεση στον κόσμο της εργασίας, που θέτει τους εργαζόμενους σε νέες συνθήκες εργασιακής σκλαβιάς, εντατικοποίησης και εκμετάλλευσης όπου νομοτελειακά θα οδηγήσουν στην εξουθένωση και στην αύξηση των εργατικών «ατυχημάτων». Το νομοσχέδιο, επιπλέον, απαλλάσσει τους εργοδότες από εισφορές σε υπερωρίες και επιδόματα, γεγονός που αποδυναμώνει τα ασφαλιστικά ταμεία και τις συντάξεις, ενισχύοντας τα κέρδη των επιχειρήσεων σε βάρος των εργαζομένων.

Οι πολιτικές του κεφαλαίου και της αστικής τάξης για να εφαρμοστούν, εκτός από την καταστολή του κράτους, αναζητούν εργατική συναίνεση και ενσωμάτωση, που τη βρίσκουν απλόχερα από την εργοδοτική και κυβερνητική γραφειοκρατία των Ομοσπονδιών ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Η ενότητα της εργατικής τάξης και του λαού ,λοιπόν, ο αγώνας και η αποτελεσματικότητά του, δεν έρχεται ούτε με κομματοκεντρικές συγκεντρώσεις ούτε με εκείνες του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, που αντιστρατεύεται τα εργατικά συμφέροντα και διευκολύνει τις κυβερνήσεις να περάσουν την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου.

Κόντρα στην ολοένα και αυξανόμενη βαρβαρότητα που εξαπολύει αυτό το σύστημα στην κοινωνία, να οργανωθούμε στους χώρους εργασίας μας, να δυναμώσουμε τα σωματεία, να αντισταθούμε όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα και τη βάρβαρη πολιτική του, τη διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, της ΕΕ, του κεφαλαίου που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας.

Κόντρα στην παραίτηση, η μόνη προοπτική βρίσκεται στον δρόμο της αντίστασης και του αγώνα. Για έναν κόσμο ελευθερίας και αξιοπρέπειας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

•Να μην ψηφιστεί το ν/σ Κεραμέως – κατάργηση του νέου πειθαρχικού στο Δημόσιο.

•35ωρο -5νθημερο- 7ωρο

•Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους. Μαζικές μόνιμες προσλήψεις. Κατάργηση της ελαστικής εργασίας.

•Ακύρωση κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησης των δημόσιων αγαθών. Επιστροφή στο δημόσιο με τον έλεγχο των εργαζόμενων για να λειτουργούν σε όφελος του λαού. Όχι στην Αξιολόγηση. Διπλασιασμός των δαπανών για τα κοινωνικά αγαθά και όχι για το χρέος, τα πλεονάσματα και τους εξοπλισμούς.

•Απόσυρση κάθε πειθαρχικής δίωξης των αγωνιστών. Κάτω τα χέρια από τα σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις και την απεργία.

•Τέρμα στον πόλεμο – μπλόκο στο reArm Europe. Να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου.

•Μπλόκο στη γενοκτονία – Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ & ΤΟ ΣΙΩΝΙΣΜΟ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΣΚΛΑΒΙΑ, ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ & ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ – Η ΜΟΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30 ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Δούλοι στη δουλειά δε θα γίνουμε!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Ταξική Πορεία

Κομοτηνή

Το κεφάλαιο επιτείθεται ανελέητα και το κράτος – το τσιράκι του και ο μηχανισμός εύρυθμης λειτουργίας του – θεσπίζει νομοσχέδια ”οδοστρωτήρες”..Από τα εργατικά ζητήματα και τις εργατικές δολοφονίες, μέχρι το έγκλημα της πύλου και των Τεμπών ο ρόλος του κράτους όσον αφορά την προάσπιση των καπιταλιστικών συμφερόντων είναι αδιαμφισβήτητος. Ανέσυραν μάλιστα στην πόλη μας και τα φασιστικά κατακάθια των τελευταίο καιρό που με ψευτοδράσεις προσπαθούν να επανέλθουν στο προσκήνιο. Τούς έχουμε σταμπάρει και δεν έχουν μεγάλα περιθώρια. Είναι στο χέρι μας, στο χέρι της εργατικής τάξης και του αλληλέγγυου/ανατρεπτικού κινήματος να μην περάσει το νομοσχέδιο έκτρωμα, που νομιμοποιέί το 13ώρο και τις πειθαρχικές διώξεις στο δημόσιο..Για άλλη μία φορά τονίζουμε ότι παλεύουμε για συλλογικές συμβάσεις εργασίας, μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, λιγότερη δουλειά και φυσικά υψηλότερους μισθούς..Δεν αρκούμαστε φυσικά σε καμία περίπτωση σε αυτές τις διεκδικήσεις/απαιτήσεις. μετο ρεφοσμισμό βγάζουμε αναφυλαξία, σκοπός μας είναι να πυροδοτήσουμε την ένταση από τα κάτω και η κάθε γενική απεργία να αποτελέσει την προμετωπίδα της γενικευμένης εξέγερσης ,η απεργία αποτελεί άλλωστε από τα πρωταρχικά όπλα μας ανέκαθεν στο αναρχικό κίνημα – για την υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης – για μία κοινωνία ισότητας κι ελευθερίας – για την Αναρχία και τον Κομμουνισμό.

όλες/οι/κτλ στα παλιά κτελ Τετάρτη 1/10/2025 10:30 μμ – Απεργιακή Διαδήλωση

αναρχικές/οί

Την Παρασκευή 26/9, το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Λασιθίου η εκδήλωση της Ταξικής Πορείας και των Αγωνιστικών Κινήσεων εν όψη της απεργίας της Τετάρτης 1 Οκτώβρη για το αντεργατικό νομοσχέδιο.

Από πλευρά Ταξικής Πορείας η τοποθέτηση, αρχικά, στάθηκε στο ζήτημα ότι ενώ έχει ανακοινωθεί το περιεχόμενο του ν/σ από την Άνοιξη, οι συλλογικοί φορείς ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όχι μόνο δεν άνοιξαν τα ζητήματα στους εργαζομένους, αλλά έβλεπαν και θετικές πλευρές καλλιεργώντας έναν εφησυχασμό. Στη συνέχεια αναλύθηκαν οι αιχμές του ν/σ όπως το 13ωρο και η πλήρης προσαρμογή του χρόνου των εργαζομένων στις ανάγκες της εργοδοσίας, η μείωση των ημερών των διακοπών, η κάρτα εργασίας και ο απλήρωτος χρόνος πρόωρης προσέλευσης που αυτή φέρνει, οι αλλαγές για τη δήθεν προστασία των εργαζομένων στην υγιεινή και ασφάλεια όπως και οι προσλήψεις ή και απολύσεις, με ένα κλικ, μέσω της εφαρμογής της ΕΡΓΑΝΗ στο κινητό.

Από την πλευρά των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών έγινε αναφορά στην κατάσταση στην εκπαίδευση με επίκεντρο τις διώξεις και τα πειθαρχικά τα οποία είναι σε εξέλιξη αλλά και τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που έχουν παρθεί πανελλαδικά για τη στήριξη των διωκόμενων. Τέλος τονίστηκε ότι για να μπει φραγμός στην επίθεση που διεξάγεται αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν οι σύλλογοι μπουν ξανά στο δρόμο του αγώνα με συνελεύσεις – απεργίες και έγινε κριτική στις απόψεις που προκρίνουν την νομική οδό, γιατί είναι κάτι που δεν βοηθάει σε καμιά περίπτωση τον κλάδο να αντιληφθεί το βάθος της επίθεσης αυτής .

Η προσέλευση στην εκδήλωση και η συμμετοχή του κόσμου στη συζήτηση ήταν ικανοποιητική με τοποθετήσεις και ερωτήσεις προς τους ομιλητές. Αυτό που εκφράστηκε με τις παρεμβάσεις που έγιναν ήταν η ανάγκη του να κινητοποιηθούμε μπροστά στην απεργία που έρχεται αλλά και το πως οι αγωνιστικές εκφράσεις του κόσμου, που όλο και πυκνώνουν τελευταία, μέσα από διάφορες αφορμές, θα μαζικοποιηθούν, ώστε να αυξηθεί η πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για την Τετάρτη στις 10:30 στην κεντρική πλατεία.

Ταξική Πορεία

Αγωνιστικές Κινήσεις

❗ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

📍ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΗ, 11:00, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ – ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΖΩΗ ΟΧΙ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Τα τελευταία χρόνια ζούμε στο πετσί μας τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τον πόλεμο, τις συνέπειες δηλαδή της τρέχουσας καπιταλιστικής κρίσης. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες καλούμαστε να δουλεύουμε με εξοντωτικά ωράρια, κακοπληρωμένοι, πολλές φορές και απλήρωτοι, σε συνθήκες που μας βάζουν καθημερινά σε κίνδυνο. Τα εργατικά «ατυχήματα» έχουν γίνει κανονικότητα. Με αντεργατικούς νόμους όπως του Χατζηδάκη, του Γεωργιάδη και τώρα με τον πιο πρόσφατο για το 13ωρο το κράτος έρχεται επιθετικά να ξηλώσει κάθε κεκτημένο των εργατικών αγώνων του παρελθόντος: κατάργηση του 8ώρου, γενίκευση των ατομικών συμβάσεων αντί συλλογικών, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Η εξόντωση των εργαζομένων έχει καλυφθεί περίτεχνα κάτω από τον μανδύα του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης.. Η «Ελλάδα 2.0» είναι εδώ, και έχει χτιστεί πάνω στον κόπο μας. Στον κόπο του λιμενεργάτη που κάθε μέρα ρισκάρει τη ζωή του γιατί τα μέτρα ασφαλείας είναι ανύπαρκτα, στον κόπο της σερβιτόρας που μέσα σε μια σεζόν της έφυγε η μέση από την υπερεργασία, στον κόπο του δασκάλου που τρέχει από νησί σε νησί, χωρίς να του μένει φράγκο από τον μισθό, επειδή όλα τα σπίτια έχουν γίνει AirBnB. Στον κόπο όλων μας, που μας ξεζουμίζουν για να αυγατίζουν τα δικά τους κέρδη.

Ενώ τα δικαιώματά μας ξηλώνονται, οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι στον πάτο και το κόστος ζωής εκτοξεύεται. Βασικά αγαθά όπως το νερό και το ρεύμα περνούν στα χέρια ιδιωτών. Οι λογαριασμοί φουσκώνουν τόσο που για πολλές οικογένειες η θέρμανση μοιάζει πολυτέλεια. Η ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ μάς οδηγεί να μετράμε και το τελευταίο ευρώ.

Και σαν να μην έφτανε η εργασιακή ανασφάλεια και η φτώχεια, ετοιμάζουν να μας στείλουν να χύσουμε το αίμα μας για τα συμφέροντα των ισχυρών. Ο πόλεμος αποτελεί καθημερινή είδηση: η γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού προβάλλεται σε ζωντανή μετάδοση, ενώ ο πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας συνεχίζεται. Η Ελλάδα δεν είναι απλός θεατής: συμμετέχει ενεργά, έχοντας συνάψει στρατηγικές συμμαχίες με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, προσφέροντας στρατιωτικές διευκολύνσεις και μετατρεπόμενη σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Το ελληνικό κράτος ξοδεύει δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, όχι για την «ασφάλεια του λαού», αλλά για να υπηρετήσει τα σχέδια του ΝΑΤΟ και να οχυρωθεί απέναντι στον «εσωτερικό εχθρό», δηλαδή σε όλους εμάς που αντιστεκόμαστε.

Σε μια κρίση που βαθαίνει συνεχώς, το κεφάλαιο δεν κοιτάζει τίποτε άλλο πέρα από τη δική του κερδοφορία. Μαζί με το κράτος, που ανέκαθεν εξασφάλιζε τα συμφέροντά του, χτυπούν κοινωνικά αγαθά και κεκτημένα δεκαετιών. Στόχος τους είναι η φτωχοποίηση μας και η σιωπή μας. Όποιος όμως σηκώνει κεφάλι, συναντάει καταστολή: διώξεις συνδικαλιστών στην εκπαίδευση, χτυπήματα σε εποχικούς πυροσβέστες, εκκενώσεις χώρων αγώνα, βία απέναντι στους φοιτητικούς αγώνες, τρομοϋστερία σε κάθε περίπτωση κοινωνικής αντίστασης.

Όσο δεν αντιστεκόμαστε, η κατάσταση θα χειροτερεύει: δουλειά 13 ώρες τη μέρα, φτώχεια, ακρίβεια, εξώσεις, πόλεμοι και καταστολή. Όσο εμείς σκύβουμε το κεφάλι, εκείνοι θα πλουτίζουν πάνω στις δικές μας πλάτες.

Γι’ αυτό είναι καθήκον μας να οργανωθούμε και να δώσουμε απάντηση. Στις 1 Οκτώβρη στηρίζουμε και συμμετέχουμε στη γενική απεργία. Αγωνιζόμαστε για αυξήσεις στους μισθούς, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για δημόσια υγεία και παιδεία, για να μείνουν τα κοινωνικά αγαθά: νερό, ρεύμα, στέγη, στα χέρια του λαού. Παλεύουμε ενάντια στο 13ωρο, στην ακρίβεια, στις ιδιωτικοποιήσεις, στον πόλεμο και στην εξαθλίωση.

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΤΙΣ ΕΞΩΣΕΙΣ, ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Β’ ΕΛΜΕ ΕΒΡΟΥ

1 Οκτώβρη

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ!

ΟΧΙ στον εργασιακό μεσαίωνα, το 13ωρο και το νέο πειθαρχικό!

ΝΑΙ στη δικαιοσύνη – στις γενναίες αυξήσεις – στην επαναφορά 13ου & 14ου μισθού – στη μόρφωση – στην εργασιακή αξιοπρέπεια – στη δημοκρατία!

Συναδέλφισσα, συνάδελφε!

Νιώθεις οργή;

Όταν ο μισθός σου τελειώνει πολύ πριν τελειώσει ο μήνας;

Όταν στήνεται μια πρωτοφανής επιχείρηση εκφοβισμού των εκπαιδευτικών για να περάσει η «αξιολόγηση» — πάντα δήθεν «για το καλό μας»;

Όταν καλείσαι σε πειθαρχικό επειδή συμμετείχες σε κηρυγμένη απεργία της Ομοσπονδίας σου — εσύ που αγωνίζεσαι για τα παιδιά, μέσα κι έξω από την τάξη, ενώ η παρανομία γύρω σου βασιλεύει ατιμώρητη;

Όταν ως αναπληρωτής/αναπληρώτρια απολύεσαι κάθε Ιούνιο και αντί για επίδομα παίρνεις μια προπληρωμένη κάρτα στα τέλη Αυγούστου, με την οποία δεν μπορείς ούτε το νοίκι να πληρώσεις;

Όταν, είσαι έγκυος αναπληρώτρια και κατηγορείσαι από την υπουργό για τα κενά στα σχολεία επειδή διορίστηκες και πήρες την άδεια κύησης που δικαιούσαι;

Νιώθεις οργή;

Όταν οι εργοδότες γυρίζουν το ρολόι της εργασίας δύο αιώνες πίσω — στο 13ωρο;

Όταν η σύνταξη μοιάζει με ορίζοντα που όσο πλησιάζεις απομακρύνεται, κι ακούς ότι τα όρια ηλικίας θα ανέβουν κι άλλο;

Όταν σου μιλούν για «ασφαλή» σχολεία αυτοί που ευθύνονται για τα προκάτ, τα ταβάνια και τους σοβάδες που πέφτουν, ενώ δεν εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη και μας στέλνουν να αναζητούμε χορηγούς;

Όταν υπόσχονται χιλιάδες διαδραστικούς πίνακες, αλλά δεν στέλνουν εκπαιδευτικούς για να καλύψουν τα κενά;

Όταν σε υποχρεώνουν σε υπερωρίες για να καλύψεις κενά που οι ίδιοι άφησαν ακάλυπτα;

Όταν γίνεσαι «εκπαιδευτικός – λάστιχο» που τρέχει από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσει ωράριο;

Νιώθεις οργή;

Όταν βλέπεις συναδέλφους να δουλεύουν δεύτερη και τρίτη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα;

Όταν ακούς τους μαθητές σου να παραπονιούνται ότι δε βλέπουν τους γονείς τους, γιατί δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ;

Όταν γύρω σου παίζεται ένας τρελός χορός δισεκατομμυρίων και προγραμμάτων από τα οποία κάποιοι πλουτίζουν, ενώ εσύ δεν μπορείς να σπουδάσεις το παιδί σου;

Όταν στην εκπαίδευση βασιλεύει η αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός;

Νιώθεις οργή;

Όταν βλέπεις τράπεζες να κλέβουν σπίτια βιοπαλαιστών για χρέη δέκα χιλιάδων, ενώ οι μεγαλοαπατεώνες των επιδοτήσεων ζουν ατιμώρητοι, ποστάροντας αστραφτερές φεράρι;

Όταν μπαζώνονται τα Τέμπη, κι οι «ομάδες αλήθειας» ρίχνουν λάσπη στους γονείς των νεκρών παιδιών που αγωνίζονται για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;

Όταν η χώρα σου στηρίζει πολιτικές ή καθεστώτα που κατηγορούνται για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντί να υπερασπίζεται σταθερά την ειρήνη και τη δικαιοσύνη;

Όταν η πολιτική ηγεσία επιλέγει να συνδιαλέγεται με αμφιλεγόμενους παράγοντες της διεθνούς σκηνής, παρά τις ευθύνες τους για συγκρούσεις και βία;

Όταν η εξωτερική πολιτική δείχνει να υποχωρεί απέναντι σε πιέσεις ισχυρών γειτόνων που αμφισβητούν κυριαρχικά δικαιώματα;

Νιώθεις οργή;

«Νιώθεις πως σε βλέπουν όχι ως πολίτη με δικαιώματα, αλλά ως εμπόδιο που πρέπει να παραμεριστεί;»

ΔΩΣΕ ΤΡΟΠΟ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ!

Η απεργία της 1ης Οκτώβρη πρέπει να ξεσηκώσει ολόκληρη την κοινωνία και να ταρακουνήσει την πολιτική σκηνή!

Με αποφασιστικό αγώνα διαρκείας απαιτούμε:

• Αλληλεγγύη στον αγώνα του Πάνου Ρούτσι και των απεργών πείνας. Να γίνουν δεκτά τα δίκαια αιτήματά τους!
• ΟΧΙ στη συγκάλυψη του κρατικού εγκλήματος στα Τέμπη.
• Όχι στο 13ωρο Κεραμέως και το νέο πειθαρχικό στο Δημόσιο.
• Γενναίες αυξήσεις μισθών & συντάξεων, 13ος & 14ος μισθός/σύνταξη, αναπροσαρμογή με βάση τον τιμάριθμο.
• Ακώλυτη μισθολογική & βαθμολογική προαγωγή για όλους.
• Τριπλασιασμός επιδόματος απομακρυσμένων περιοχών.
• Ελεύθερες ΣΣΕ, κατάργηση φτωχολογίου & ν. 2738/1999.
• Άμεση καταβολή συντάξεων, πλήρης σύνταξη με αναγνώριση χρόνου σπουδών & θητείας, τριπλασιασμός εφάπαξ.
• Μέτρα κατά ακρίβειας: κατάργηση ΦΠΑ & ειδικών φόρων, πλαφόν τιμών, κατάργηση ΕΝΦΙΑ, δημόσια αγαθά χωρίς ιδιωτικοποίηση, επιδότηση ενοικίου & συγκοινωνιών.
• Δημόσια και δωρεάν Υγεία & Παιδεία με πλήρη ασφάλιση, αύξηση δαπανών, κατάργηση voucher & φοροαπαλλαγών στο κεφάλαιο.
• Μόνιμη εργασία με δικαιώματα για όλους, κατάργηση ευέλικτης εργασίας.
• Μαζικοί διορισμοί & μονιμοποίηση αναπληρωτών, πλήρης εξίσωση δικαιωμάτων & αδειών μητρότητας των αναπληρωτών με αυτά των μόνιμων συναδέλφων, κατάργηση ΑΜΩ, κατάργηση προσοντολογίου και ΚΥΑ που στερεί επιδόματα ανεργίας.
• Κατάργηση της διετούς υποχρεωτικής παραμονής των νεοδιορισθέντων εκπαιδευτικών στον τόπο διορισμού τους. Άμεση και ακώλυτη μονιμοποίηση των νεοδιορίστων συναδέλφων (από το 2020 ), (κατάργηση του ν.4823/2021). 
• Στήριξη διαβίωσης νέων & αναπληρωτών συναδέλφων, χρηματοδότηση σχολείων και αύξηση αποζημιώσεων μετακίνησης. Επαναφορά της λειτουργίας των σχ. επιτροπών.
• Κατάργηση αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου Κεραμέως.
• Δημόσια ΤΕΕ & ΕΠΑΛ, όχι σε «ακαδημίες» ή φτηνή κατάρτιση, κατάργηση Ν. 5082/24.
• Όχι στο νέο σχολείο – εξεταστικό κέντρο, κατάργηση ΕΒΕ, Τράπεζας Θεμάτων, PISA, και υπουργικών αποφάσεων για αξιολόγηση.
• Παιδαγωγική ελευθερία & δημοκρατία: επανασχεδιασμός ύλης, επαναφορά Κοινωνιολογίας, επαναφορά ωραρίου στα προ του 2013 ισχύοντα!
• Άμεση κάλυψη κενών, καμία συγχώνευση ή κατάργηση τμημάτων, πλήρης διαφάνεια και αντικειμενικότητα στις τοποθετήσεις εκπαιδευτικών όλων των κατηγοριών, με δημοσιοποίηση όλων των κενών. 
• Στήριξη ΣΔΕ: δωρεάν μεταφορά μαθητών & πλήρη εργασιακά δικαιώματα στους εκπαιδευτικούς.
• Αναβάθμιση Ειδικής Αγωγής: επιδόματα & προσωπικό.
• Επαναλειτουργία της Π.Δ.Σ. σε όλα τα ΓΕΛ και τα ΕΠΑΛ.
• Πρόσληψη κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων και νοσηλευτών σε κάθε σχολική μονάδα.
• Κατάργηση κάμερας & online μετάδοσης μαθημάτων, αναβάθμιση ΠΣΔ & προστασία προσωπικών δεδομένων.
• Ουσιαστική ετήσια επιμόρφωση πανεπιστημιακού επιπέδου για όλους.
• Κατάργηση νόμου για ιδιωτικά πανεπιστήμια & ισοτιμίας κολλεγίων-ΑΕΙ.
• Όριο μαθητών ανά τμήμα: Γυμνάσιο/Λύκειο 20, κατευθύνσεις 15, εργαστήρια 10.
• Ανεξάρτητα Υπηρεσιακά Συμβούλια με δια ζώσης εκλογές, κατάργηση ν.4728/20.
• Σύσταση Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Β. Έβρου, με προσωρινές 3 περιοχές μετάθεσης:
  • Α΄ Έβρου: Αλεξανδρούπολη & Σουφλί
  • Β΄ Έβρου: Διδυμότειχο & Ορεστιάδα
  • Γ΄ Έβρου: Σαμοθράκη
• Κάτω όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι – Ενιαίο 12χρονο Δημόσιο και Δωρεάν Σχολείο για όλα τα παιδιά.
• Περιφρούρηση δημοκρατικών & συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, ανατροπή των αντεργατικών εκτρωμάτων «Χατζηδάκη», «Γεωργιάδη». Άμεση άρση όλων των διώξεων του κλάδου και των πειθαρχικών.
• Απεμπλοκή από πολεμικά μέτωπα, στήριξη καταπιεσμένων λαών.
• Ανατροπή πολιτικής Κυβέρνησης – ΕΕ – ΟΟΣΑ – Κεφαλαίου.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ!

1^η Οκτώβρη κλείνουμε τα σχολεία. Όλοι και όλες στους δρόμους!

«Οι ΖΩΕΣ μας πάνω από τα ΚΕΡΔΗ τους – Ζωή με αξιοπρέπεια»