>Πορεία για τα 2 χρόνια της δολοφονίας του Μοχάμεντ Καμράν – Άγ. Παντελεήμονα
>Συμπεράσματα από τον νικηφόρο αγώνα ενάντια στη δυνητική αργία – διαδικτυακή ενημέρωση
>Διήμερο γενεθλίων | 1 χρόνος Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Βόλου
>19η Αντιρατσιστική Γιορτή – Πάντειο
>Εκδήλωση για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη – Rosa Nera
>Αντιφασιστική εκδήλωση – Πάτρα
>Πορεία για τα 2 χρόνια της δολοφονίας του Μοχάμεντ Καμράν
ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ. Ο ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΚΑΜΡΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2024, ο Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ δολοφονήθηκε από αστυνομικούς στο Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα. Τον Ιανουάριο του 2026, ο εισαγγελέας Σωτήρης Μπουγιούκος αποφάσισε να αρχειοθετήσει την υπόθεση, ισχυριζόμενος ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να παραπεμφθεί σε δίκη. Ως αποτέλεσμα, δεν υπάρχουν πλέον νομικά μέσα για τη συνέχιση της υπόθεσης στα ελληνικά δικαστήρια. Οι αστυνομικοί που τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου συνεχίζουν τη ζωή τους χωρίς καμία συνέπεια.
Ο Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, εργάτης από το Πακιστάν, συνελήφθη, μεταφέρθηκε και κρατήθηκε σε πέντε διαδοχικά αστυνομικά τμήματα, όπου υπέστη επανειλημμένη σωματική βία, χωρίς ουσιαστική επικοινωνία με την οικογένειά του ή πρόσβαση σε νομική υποστήριξη. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2024 βρέθηκε νεκρός μέσα στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίου Παντελεήμονα, στον μοναδικό χώρο που δεν είχε κάλυψη από κάμερες. Ακόμα και η ίδια η κρατική ιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από ισχαιμία του μυοκαρδίου, ως αποτέλεσμα έντονου σωματικού και ψυχικού στρες που συνδέεται με τον συνεχή ξυλοδαρμό κατά την κράτησή του.
Τη δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν ακολούθησε εκτεταμένη συγκάλυψη της υπόθεσης (όπως τέτοια ακολούθησε και το κρατικό έγκλημα στην Πύλο). Οι αστυνομικοί του Α.Τ. Αγίου Παντελεήμονα ισχυρίστηκαν ότι «αυτοτραυματίστηκε λόγω στερητικού συνδρόμου αλκοόλ». Ο εισαγγελέας Σωτήρης Μπουγιούκος πολύ στοχευμένα παρέλειψε στην επίσημη αναφορά το ιατρικό συμπέρασμα που ξεκάθαρα αποδίδει την καρδιακή αποτυχία του Μοχάμεντ Καμράν ως αποτέλεσμα του εκτεταμένου και άγριου ξυλοδαρμού του. Αυτή η απόφαση είναι ξεδιάντροπη συγκάλυψη του βασανισμού και της δολοφονίας του Μοχάμεντ Καμράν από την ελληνική αστυνομία.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα, μία από τις περιοχές όπου πολλοί άνθρωποι ωθήθηκαν να εγκατασταθούν εξαιτίας του ραγδαίου εξευγενισμού του κέντρου, διαμορφώνοντας έτσι τον πολύμορφο χαρακτήρα της. Άνθρωποι από την Αλβανία, τη Συρία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Αφγανιστάν, το Κονγκό, τη Σομαλία, την Αίγυπτο, τη Γεωργία και άλλες χώρες έχουν χτίσει τη ζωή τους σε αυτή τη γειτονιά και ακόμη περισσότεροι επιλέγουν να μετακομίσουν εκεί, λόγω των ήδη υπαρχόντων δικτύων και του κλίματος σχετικής ασφάλειας ή οικειότητας.
Σήμερα, η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα δεν βρίσκεται πλέον υπό πολιορκία από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, όπως την περίοδο 2010-2012, όταν το τοπικό αστυνομικό τμήμα είχε γίνει συνώνυμο των βασανιστηρίων μεταναστών και προσφύγων. Ο μακροχρόνιος αγώνας των κατοίκων για τη συγκρότηση κοινοτήτων αντιστάθηκε σε αυτή τη ρατσιστική βία. Παρ’όλα αυτά, τα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων, οι συνεχείς έλεγχοι ταυτοποιητικών εγγράφων (που μπορεί να οδηγήσουν σε φυλάκιση σε κέντρα κράτησης ή και σε θάνατο) και η αδιάκοπη παρενόχληση στο δρόμο από την αστυνομία δείχνουν ότι η βία συνεχίζεται.
Επιπλέον, η βία έχει κλιμακωθεί στα σύνορα, μέσω των συνεχών επαναπροωθήσεων και δολοφονιών και στα κέντρα κράτησης όπως η Αμυγδαλέζα με τις ακραίες συνθήκες κράτησης, καθώς και με την απομόνωση στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων. Η αρχειοθέτηση της δολοφονίας του Μοχάμεντ Καμράν αποτελεί ξεκάθαρη συγκάλυψη από το κράτος, το δικαστικό σύστημα και την αστυνομία. Το κράτος και οι τραμπούκοι μπάτσοι του μπορούν πάντοτε να δρουν εκτός του πλαισίου της «νομιμότητας», τροποποιώντας τον νόμο όπως τους εξυπηρετεί και ασκώντας βία απέναντι σε όποιον στοχοποιούν ως απειλή για τη δική τους εξουσία, ενώ ταυτόχρονα οι φυλετικοποιημένοι άνθρωποι απανθρωποποιούνται από τα ΜΜΕ ώστε να παρενοχλούνται, να απελαύνονται, να ξυλοκοπούνται, να φυλακίζονται, να ποινικοποιούνται, να δολοφονούνται και να χαρακτηρίζονται «παράνομοι». Αυτή η δολοφονία δεν πρέπει να ιδωθεί ως μεμονωμένη πράξη κάποιων λίγων αστυνομικών, αλλά ως προϊόν ενός κράτους που έχει κανονικοποιήσει και προωθήσει τους θανάτους μη λευκών ανθρώπων, δικαιολογώντας τους μέσω της παρουσίασης των μεταναστών ως «εχθρού της πατρίδας». Οι αστυνομικοί είναι εργαλεία του κράτους και πρόθυμοι συμμετέχοντες στην καταπίεση. Η απαλλαγή τους συμβαδίζει με την κρατικά παρεχόμενη ασυλία: σε αστυνομικά τμήματα, φυλακές, στα σύνορα και στους γενοκτονικούς πολέμους.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ, ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΕΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ
Λίγες ημέρες μετά την δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν, ο Khalis Miah από το Μπαγκλαντές βρέθηκε νεκρός μέσα στο Α.Τ. Ομόνοιας, με την επίσημη ανακοίνωση να αναφέρει ότι βρέθηκε απαγχονισμένος στην τουαλέτα του κρατητηρίου. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το ίδιο συνέβη με τον Qayyum Khan, τον Μία Χαριζούλ, τον Εμπουκά Μαμασουμπέκ και άλλους που δολοφονήθηκαν στα ελληνικά αστυνομικά τμήματα και κέντρα κράτησης. Αυτόν τον Αύγουστο, στα κρατητήρια του Α.Τ. Χανίων δολοφονήθηκε ο Asraph μετά από άγριο ξυλοδαρμό από μπάτσους και άρνηση για ιατρική περίθαλψη. Για μια ακόμα φορά τα κρατικά καθάρματα ισχυρίζονται δημόσια ότι αυτοκτόνησε για να καλύψουν τις πλάτες τους. Πρέπει να θυμόμαστε όσους σκοτώθηκαν στις φυλακές και τα ονόματα των οποίων δεν μάθαμε ποτέ.
Καλούμε σε διαρκή αντίσταση μέσα στις γειτονιές μας απέναντι στην καθημερινή κρατική βία και στη διεθνή επίθεση εναντίον των ανθρώπων που επιλέγουν να ζήσουν κάπου αλλού ή δεν έχουν άλλη επιλογή. Καλούμε σε αντίσταση ενάντια σε όλες τις κρατικές δολοφονίες: για το Νίκο Σαμπάνη, τον Βασίλη Μάγγο, τον Κώστα Μανιουδάκη, τη Zackie, τον Θοδωρή -δολοφονημένο από σφαίρα μπάτσων αυτόν τον Ιούλιο. Χρειάζεται να ενωθούμε απέναντι στον πραγματικό μας εχθρό: τα κράτη, το κεφάλαιο και όλα τα συστήματα καταπίεσης.
ΜΠΑΤΣΟΙ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΚΑΜΡΑΝ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ
ΜΠΑΤΣΟΙ ΤΙΒΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ
Ανοιχτή συνέλευση ενάντια στην κρατική δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν
DEMONSTRATION FOR THE 2 YEARS SINCE MOHAMMED KAMRAN’S MURDER, 20/09 18:30 AGIOS PANTELEIMONAS
ONE MORE STATE MURDER, ONE MORE COVER UP. MOHAMMED KAMRAN WAS MURDER BY THE COPS.
On the 21st September 2024, Mohammad Kamran Asik was murdered by cops in Agios Panteleimonas police station. In January 2026, the public prosecutor, Sotiris Bougioukos (Σωτήρης Μπουγιούκος) decided to archive the case, claiming there was not enough evidence to bring it to trial. As a result, there are no more legal avenues to pursue in greek courts. The cops who beat him to death are allowed to continue their lives without consequences.
Mohammed Kamran Asik, a worker from Pakistan, was arrested, transferred, and held in 5 successive police stations, repeatedly subjected to physical violence, without meaningful communication with his family or access to legal support. On September 21, 2024, he was found dead inside the Agios Panteleimonas Police Station, in the only area not monitored by CCTV. His body bore extensive injuries and bruises, findings that were incompatible with self-harm or an isolated incident of violence. Even the state’s forensic medical examination concluded that his death was caused by myocardial ischemia, as a result of intense physical and psychological stress linked to continuous beatings during his detention.
The murder of Mohammed Kamran was followed by an extensive cover-up (just like the state crime in Pylos). The police officers of the Agios Panteleimonas Police Station, claimed Mohammed Kamran “self-harmed, due to ‘alcohol withdrawal syndrome.’ The prosecutor, Sotiris Bougioukos, deliberately omitted the part of the medical conclusion which directly stated that Kamran’s heart failure was caused by prolonged beatings. His decision implicates him in the cover-up of the torture and death of Mohammed Kamran by the cops.
This all happened in the neighbourhood of Agios Panteleimonas, one of the areas that people where forced to go due to the rapid gentrification of the center, creating its diverse character. People from Albania, Syria, Pakistan, Bangladesh, Afghanistan, Congo, Somalia, Egypt, Nepal, Georgia and other places have built their lives in this neighbourhood, with more people choosing to move there, because of the existing networks and the environment of relative safety or familiarity.
Today, the square of Agios Panteleimonas is no longer under siege by the Golden Dawn neo-Nazis as it was in 2010-2012, when the local police station became synonymous with the torture of migrants and refugees. The long struggle by the residents of the area to establish communities has fought back against this racist violence, nevertheless, cells in police stations, continuous ID checks (that can lead people to be imprisoned in detention centers or even murdered) and relentless harassment on the street from cops, means the violence persists.
Moreover, it has also escalated at the borders through the relentless pushbacks and murders, in detention centres like Amygdaleza and their extreme conditions and with the isolation of camps.The archiving of Kamran’s murder is a clear cover-up by the State, the justice system and the police. The State and its bully cops can always act outside the frame of “legality”, modifying the law as they want, enacting violence against whoever they target as a threat to their own power, while people of colour are dehumanised through the mass media to be harassed, deported, beaten, imprisoned, criminalised, murdered and labelled as “illegal”. This murder should not be taken as an isolated action of a few cops, but as the outcome of a state that has normalised and endorsed the deaths of people of colour; by framing migrants as an enemy to the “homeland”. Cops are the tools of the state, willing participants in oppression. Their absolution goes hand in hand with the state’s granted immunity: in police stations, prisons, at the borders and genocidal wars.
THEY ARE NOT ISOLATED CASES, THEY ARE SYSTEMIC STATE MURDERS
A few days after Kamran’s murder, Khalis Miah, from Bangladesh, was found dead inside Omonia Police Station, with the official announcement claiming that he was found hanged in the detention cell’s toilet. This August, Ashraf was murdered in Xania police station, beaten by cops and denied medical care. Once again, the official statements tell a lie to cover themselves, stating that he took his own life by hanging. We remember Qayyum Khan, Ebuka and others who were also murdered in Greek police stations and detention centres. We remember those killed due to incarceration whose names we never learnt.
We call for continued resistance within our neighbourhoods to the daily state violence, and the global attack on individuals who choose to live somewhere else or have no other choice. We call for resistance against all state murders, for Nikos Sampanis, Vasileios Maggos, Kostas Manioudakis, and Zackie, and for Thodoris, murdered by police bullets in Argos this July. We unite against our real enemy, the state, the capital and all systems of oppression.
COPS – FASCIST – MURDERS
COPS, TV, JUDICIAL AUTHORITIES, ALL OF THE TRASH WORK TOGETHER
Είμαστε όλα όσα εχθρεύεται το κράτος – Στήριξη των πορειών για τις κρατικές δολοφονίες Καμράν και Ζάκι
Κείμενο στήριξης των πορειών για τις κρατικές δολοφονίες Καμράν και Ζάκι
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΘΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2024 ο Μοχάμεντ Καμράν δηλώνεται νεκρός στο διαβόητο κολαστήριο του Α.Τ Αγίου Παντελεήμονα, όντας για μια ολόκληρη εβδομάδα αγνοούμενος. Σε αυτή την εβδομάδα που η οικογένεια του προσπαθεί να τον εντοπίσει, ο Μοχάμεντ μεταφέρεται σε 5 διαφορετικά AT, δεν του επιτρέπεται η επικοινωνία με κανέναν, βασανίζεται και ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου.
Η δολοφονία του Καμράν δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό ρατσιστικών κίνητρων. Ο Μοχάμεντ ήταν 38 χρονών μετανάστης εργάτης πακιστανικής καταγωγής και δούλευε σαν διανομέας. Αυτός, όπως και χιλιάδες άνθρωποι που έχουν εξωθηθεί στην μετανάστευση, βίωνε καθημερινά τον ρατσισμό του Ελληνικού κράτους και της κοινωνίας, από τα μεροκάματα που παραπέμπουν σε καθεστώς δουλείας μέχρι τους εκβιασμούς για την χορήγηση εγγράφων, από τις φυλακίσεις/ξυλοδαρμούς και τα push-backs ως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις δολοφονίες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα. Μια βδομάδα μετά, η Ελληνική Αστυνομία δολοφονεί στο ΑΤ Ομόνοιας και τον 29χρονο Μία Χαριζούλ από το Μπαγκλαντές.
Η μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση στον ελλαδικό χώρο, υπό την αποσιώπηση των γεγονότων από τα ΜΜΕ αλλά και υπό την κάλυψη του κράτους, έχει την πλήρη άδεια να εκβιάζει, να βασανίζει, να βιάζει και να σκοτώνει.
Όταν το κράτος δεν δολοφονεί άμεσα, δηλαδή δια μέσου του ένοπλου στρατού της, δολοφονεί έμμεσα, δια μέσου όλων των τιμητών των «ιερών» και των «όσιων» της κοινωνίας τους.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018 στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος δολοφονείται η Ζάκι. Λιντσαρίστηκε, χτυπήθηκε βίαια και δολοφονήθηκε από αφεντικά και μπάτσους και ύστερα ήρθε η σειρά των ΜΜΕ να κάνουν την δουλειά τους. Το κράτος απαξιώνει τα θύματα που δολοφονεί, παρουσιάζοντας τα, με εργαλείο τα ΜΜΕ, στην κοινωνία ως κακούργους/παράνομους/σεσημασμένους. Τα ΜΜΕ, ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους, επιτελούν τον ρόλο τους άψογα: δεν μεταδίδουν απλώς τα γεγονότα, τα οργανώνουν. Κατασκευάζουν τους «αθώους» και τους «ένοχους» νεκρούς. Αυτός είναι ο πραγματικός ρατσισμός του κράτους και των Μέσων: Η ιεράρχηση της ζωής και του θανάτου. Η πένθιμη επιλεκτικότητα της εξουσίας. Η πραγματικότητα όμως είναι μια. Δεν είναι «νοικοκύρηδες», είναι δολοφόνοι, ρατσιστές, φασίστες, σεξιστές, μισογύνηδες, άπληστοι, θολωμένοι από λεφτά και εξουσία και η δολοφονία της Ζάκι είναι η απόδειξη ότι ο μέσος μικροαστός, δεν θα διστάσει να λιντσάρει μέχρι θανάτου, κάποιον που θα τον αντιληφθεί ως απειλή απέναντι σε όλα αυτά τα «ιερά» και προπάντων απέναντι στην ιδιοκτησία του.
Οι Σαμπάνης, Φραγκούλης, Μιχαλόπουλος, Ζάκι, Μάγγος, Mανιουδάκης, Καμράν, Χαριζούλ και Θοδωρής είναι οι πιο πρόσφατες υποθέσεις που προστέθηκαν στην λίστα των δολοφονιών από μπάτσους ενώ δεν μπορούμε να υπολογίσουμε και τις υποθέσεις αυτές που δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ ή επικράτησε το αφήγημα των μπάτσων για «παθολογικά αίτια», «αυτοκτονίες» «ατυχήματα κατά την προσπάθεια αποδράσεων»…
Όπως και στην περίπτωση της δολοφονίας του Κώστα Μανιουδάκη από τους μπάτσους των ΤΑΕ Σούδας Λιανιδάκη, Τσιχλάκη, Μόσχου, Γεωργιάδη, έτσι και σε αυτές τις δολοφονίες, ποντάρουν στην λήθη.
Εμείς απ’ την άλλη παλεύουμε για την μνήμη την οποία την αντιλαμβανόμαστε ως πράξη αντίστασης. Χρειάζεται να αρθρώσουμε λόγο, να πάρουμε θέση, να υπερασπιστούμε την ζωή, να παλέψουμε για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.
Μέχρι να δικαιωθεί και ο τελευταίος νεκρός.
Δεν είναι ατυχήματα. Δεν είναι λάθη. Είναι κρατικές δολοφονίες.
Και θα μας βρίσκουν μπροστά τους κάθε φορά.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΘΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΑΣ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ:
ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20/09 ΣΤΙΣ 18:30 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΟΧΑΜΕΝΤ ΚΑΜΡΑΝ
ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 21/09 ΣΤΙΣ 18:30 ΣΤΗΝ ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΑΚΙ
Ανοιχτή συνέλευση για την κρατική δολοφονία του Κώστα Μανιουδάκη (Αθήνα)
“Συμπεράσματα από τον νικηφόρο αγώνα ενάντια στη δυνητική αργία”
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών πραγματοποιούν πανελλαδική διαδικτυακή εκδήλωση την Κυριακή, 20 Σεπτέμβρη, στις 19:00, με θέμα
«Συμπεράσματα από τον νικηφόρο αγώνα ενάντια στη δυνητική αργία… Συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά!»
Θα μιλήσει ο Γιάννης Παπαδόπουλος από τον ΣΕΠΕ Αλ. Δελμούζος.
Θα παρέμβουν η Χρύσα Χοτζόγλου και εκπαιδευτικοί από τις επιτροπές αγώνα πανελλαδικά.
Τον συντονισμό θα κάνει η Κλαίρη Ανδρέου από την ΕΛΜΕ Πειραιά.
Σύνδεσμος συμμετοχής στην εκδήλωση: https://meet.jit.si/Ekdilwsi_AKE_20_9_26
ΔΙΗΜΕΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΤΕΚΙ ΒΟΛΟΥ
Ένας χρόνος αυτοοργάνωσης, συλλογικής δράσης και αλληλεγγύης.
Ένας χρόνος συναντήσεων, συζητήσεων, αγώνων και σχέσεων που συνεχίζουν να δίνουν ζωή σε έναν χώρο που ανήκει σε όλους και όλες μας.
ΣΑΒΒΑΤΟ 19/9
Συλλογική κουζίνα
21:00 | HIP HOP LIVE
TRIK + DISSOCIATE
THE VOCULTS
ΚΥΡΙΑΚΗ 20/9
19:00 | Εκδήλωση – συζήτηση
με τις συνελεύσεις “Το Πήλιο είναι τα νερά του”
και “Σταγιάτες-ελεύθερα νερά”.
21:30 | Προβολή ταινίας
«Ακόμα και η βροχή»
Ένας χρόνος πίσω μας.
Όχι ως επέτειος, αλλά ως συνέχεια.
Για όσα χτίζουμε συλλογικά και για όσα μένουν να διεκδικήσουμε.
Αυτοοργάνωση – Αντιφασισμός – Αλληλεγγύη
19η Αντιρατσιστική Γιορτή
Πάντειο Πανεπιστήμιο | 19 & 20 Σεπτεμβρίου
Συναυλίες, συζητήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και σκίτσου, παιδότοπος, προβολή, διεθνής κουζίνα, βιβλιοπωλείο, τραπεζάκια δεκάδων συλλογικοτήτων και κοινοτήτων
Δείτε αναλυτικά όλο το πρόγραμμα:
https://www.kar.org.gr/2026/09/05/to-programm…
Το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Σεπτέμβρη, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, θα γίνει η 19η Αντιρατσιστική Γιορτή του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της Κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό».
Ένα μεγάλο φεστιβάλ συνύπαρξης με δεκάδες μεταναστευτικές και προσφυγικές οργανώσεις, αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές κινήσεις, εργατικά σωματεία, ομάδες δικαιωμάτων, φεμινιστικές, lgbtqi+ και αναπηρικές συλλογικότητες.
Φέτος το κεντρικό σύνθημα της Γιορτής μας είναι: «Δώστε τα χέρια αδέλφια μου, αυτό ‘ναι η ειρήνη», ένας εμβληματικός στίχος του κορυφαίου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου. Σας καλούμε λοιπόν να δώσουμε τα χέρια. Για έναν κόσμο ειρηνικό, με αλληλεγγύη, δικαιοσύνη και ισότητα. Για μια ζωή χωρίς ρατσισμό και διακρίσεις, φτώχεια και πόλεμο.
Η φετινή αντιρατσιστική μας γιορτή γίνεται την ώρα που οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι συνεχίζουν να σπέρνουν θάνατο και απελπισία σε μια σειρά από περιοχές του κόσμου, ταυτόχρονα και ανεξάρτητα με τις εύθραυστες συμφωνίες που υπογράφονται. Επιβεβαιώνοντας πως στη Γάζα, στο Λίβανο, στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή, στην Ουκρανία και σε όλο τον κόσμο, δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη ειρήνη χωρίς πραγματική δικαιοσύνη.
Την ίδια ώρα οι προσφυγ(ισσ)ες και οι μετανάστ(ρι)ες, τα αθώα θύματα των πολέμων και της φτώχειας, αντιμετωπίζονται ως κίνδυνος και απειλή, με δολοφονίες και pushbacks στα σύνορα, με φυλακίσεις και ρατσιστικούς νόμους στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Απέναντι στις απάνθρωπες πολιτικές που στρώνουν το δρόμο στην ακροδεξιά και στο φασισμό, το Σαββατοκύριακο 19 και 20 Σεπτέμβρη δίνουμε τα χέρια σε ένα πανηγύρι συνύπαρξης και έμπρακτης αλληλεγγύης ντόπιων και μεταναστ(ρ)ιών. Στον κοινό αγώνα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όλων. Για δικαιοσύνη στα θύματα στα Τέμπη, στη Χίο, στην Πύλο, στη Βιολάντα. Γιατί οι ζωές όλων των ανθρώπων είναι πολύτιμες, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, θρησκεία ή εθνικότητα.
Σας περιμένουμε λοιπόν, στις 19 & 20 Σεπτέμβρη να βρεθούμε από κοντά. Να τραγουδήσουμε, να χορέψουμε, να διασκεδάσουμε, να συζητήσουμε. Γιατί ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δώσαμε. Και η μόνη χαμένη γιορτή είναι αυτή που δεν πήγαμε!
Kυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών – Κίνηση «Απελάστε τον Ρατσισμό»
#antiratsistikigiorti
{EN}
On the weekend of September 19 and 20, at Panteion University, the 19th Anti-Racism Celebration organized by the Sunday School for Migrants and the “Deport Racism” Movement will take place. A major festival of coexistence featuring dozens of immigrant and refugee organizations, anti-racist and anti-fascist movements, labor unions, rights groups, and feminist, LGBTQI+, and disability collectives.
This year, the central slogan of our Celebration is: “Join hands, my brothers and sisters, this is peace,” an iconic line by our leading poet Yannis Ritsos. We therefore invite you to join hands. For a peaceful world, with solidarity, justice, and equality. For a life free from racism and discrimination, poverty and war.
This year’s Anti-Racism Celebration takes place at a time when imperialist wars continue to sow death and despair in a number of regions around the world, simultaneously and independently of the fragile agreements being signed. This reaffirms that in Gaza, Lebanon, Iran, and the Middle East, in Ukraine, and throughout the world, there can be no lasting peace without true justice.
At the same time, refugees and migrants, the innocent victims of war and poverty, are treated as a danger and a threat, through killings and pushbacks at the borders, through imprisonment and racist laws in Greece and across Europe. In the face of inhumane policies that pave the way for the far right and fascism, on the weekend of September 19 and 20, we join hands in a Celebration of coexistence and active solidarity between locals and migrants. In the common struggle for the rights and freedoms of all. For justice for the victims in Tempi, Chios, Pylos, and Violanta. Because all human lives are matter, regardless of gender, race, religion, or nationality.
So we look forward to seeing you on September 19 and 20 to come together in person. To sing, dance, have fun, and discuss. Because the only lost battle is the one we didn’t fight. And the only missed celebration is the one we didn’t attend!
Sunday School for Migrants – “Deport Racism” Movement
Εκδήλωση για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη
Κάλεσμα στα δικαστήρια και εκδήλωση – συζήτηση – προβολή για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη
Κάλεσμα στα δικαστήρια και εκδήλωση – συζήτηση – προβολή από την Πρωτοβουλία για την Δικαίωση για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη και την Κατάληψη Rosa Nera.
Την Τρίτη, 22 Σεπτέμβρη, εκδικάζεται στα Χανιά για πολλοστή φορά λόγω κωλυσιεργιών της ταξικής δικαιοσύνης το αστικό σκέλος της υπόθεσης της εργοδοτικής δολοφονίας του Μανώλη Αφράτη για την οποία έχει καταδικαστεί ήδη η εργοδοσία. Ωστόσο η οικογένεια Αφράτη εξακολουθεί να αγωνίζεται νομικά και να βιώνει έναν Γολγοθά για 6,5 χρόνια στις δικαστικές αίθουσες, παλεύοντας για την δικαίωση του δικού της ανθρώπου.
Η υπόθεση εκδικάζεται σε μια εποχή που δυστυχώς ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων έχουν εκτιναχθεί.
Πιο συγκεκριμένα, από τον Γενάρη του 2026,129 εργαζόμενοι έχουν χάσει τη ζωή τους και άλλοι 256 έχουν σοβαρά τραυματιστεί. Στις περισσότερες υποθέσεις οι εργοδότες- υπαίτιοι για τις εστεμμένες παραλείψεις να αναλάβουν το κόστος του τομέα της ασφαλούς εργασίας, παραμένουν στο απυρόβλητο, συνεχίζοντας τις business τους. Έτσι, στο βωμό του κέρδους η αναλγησία, η έλλειψη κανόνων ασφάλειας και σοβαρών και αυστηρών ελέγχων στους χώρους της δουλειάς οδηγεί σε περισσότερα εγκλήματα.
Είναι νωπό ακόμα το αίμα των 5 εργατριών στο εργοστάσιο φέρετρο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ,την ίδια στιγμή που ο δολοφόνος εργοστασιάρχης Τζωρτζιώτης απόλαμβάνει την ανοχή και την ασυλία της αστικής δικαιοσύνης και ετοιμάζεται να κάνει καινούργιο εργοστάσιο.Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση επεκτείνει την εντατικοποίηση σε όλους τους χώρους εργασίας με την θεσμοθέτηση 13ωρου, εξαήμερης εργασίας και άλλες νομοθετικές αλυσίδες με τις οποίες η εργοδοτική ασυδοσία εκβιάζει τους εργαζόμενους.
Η δικαίωση στην υπόθεση της εργοδοτικής δολοφονίας του Μανώλη Αφράτη και η καταδίκη της εργοδοσίας είναι ένα σημαντικό οδόφραγμα ενάντια στην βαρβαρότητα που θέτει καθημερινά σε κίνδυνο τις ζωές των εργαζόμενων, μην αναλαμβάνοντας το κόστος της ασφαλούς εργασίας. Η υπόθεση Αφράτη σήκωσε ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες. Ως αποτέλεσμα, ο εργοδότης Ηρακλής Μανουκαράκης στο ποινικό σκέλος παραμένει καταδικασμένος με δύο χρόνια και τριετή αναστολή αμετάκλητα και τελεσίδικα. Έτσι κοστολογείται από το κράτος η ανθρώπινη ζωή.
Για όσες και όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, υπενθυμίζουμε τις συνθήκες στις οποίες ο Μανώλης Αφράτης ξεκίνησε να πάει μια μέρα στη δουλειά του και δεν γύρισε ποτέ.
Πέθανε σε ένα φορτηγό που του έδωσε η εργοδοσία, ένα φορτηγό με βλάβη στα φρένα, όπου δεν δούλευαν οι ζώνες και δεν είχε καν τις θέσεις βιδωμένες στο πάτωμα. Τα λάστιχα ήταν φθαρμένα και ακόμα και οι πόρτες δούλευαν με αυτοσχέδια σκοινάκια… σε αυτά τα μεροκάματα του τρόμου χάνονται άνθρωποι. Και όπως έγραψε ο αδερφός του Μανώλη Αφράτη, Στέλιος:
«Οι νεκροί δεν μιλάνε. Εμείς είμαστε η φωνή του. Εμείς πρέπει να δικαιώσουμε τον νεκρό
Το βράδυ όταν πέσω στο κρεβάτι να ηρεμήσω, λέω «αν έτρεχε ή είχε πιει, έφαγε το κεφάλι του. Αν είχε αρρώστια λες, ο Θεός. Εδώ τώρα τι λες; Για 25 ευρώ, [που κόστιζε το σωληνάκι των φρένων], ο εργοδότης σκότωσε τον αδερφό μου;» Και δεν χωνεύεται αυτό. Δεν χωνεύεται…»
Ο εργοδότης εν τελει καταδικάστηκε, η οικογένεια όμως ακόμα τρέχει στα δικαστήρια για εκκρεμότητες της υπόθεσης και έχει ανάγκη την εργατική και κοινωνική αλληλεγγύη.
Γιατί αν οι εκμεταλλευτές έχουν τους μηχανισμούς και την τρομοκρατία, η εργατική τάξη έχει για όπλο την ενότητα, την ταξική αλληλεγγύη και με αυτά πρέπει να πορευτεί ακόμη μία φορά.
Η δικαστική μάχη που δίνει η οικογένεια του Μανώλη για δικαίωση συνεχίζεται την Τρίτη 22/9 στα δικαστήρια Χανίων και είναι μία σημαντική μάχη της εργατικής τάξης.
Αυτός ο αγώνας πρέπει να κερδηθεί.
Είναι υπόθεση όλων μας.
Στο πλαίσιο της Αλληλεγγύης στον αγώνα της οικογένειας Αφράτη, καλούμε την Τρίτη 22 Σεπτέμβρη στα δικαστήρια Χανίων στις 9 π.μ.
Την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου στις 8 μ.μ. εκδήλωση -συζήτηση με τον Στέλιο Αφράτη στην Κατάληψη Rosa Nera,
πριν την συζήτηση προβάλλεται η ταινία ” Εργατικά Ατυχήματα, Οι άνθρωποι πέρα από τους αριθμούς”
* για την ταινία :
“…..Τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα παρουσιάζονται στην ειδησεογραφία διαρκώς ως στατιστικά. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο επειδή υποφωτίζονται από τα Μέσα αλλά και γιατί ο φόβος στους εργαζόμενους να μιλήσουν με το όνομα τους είναι μεγάλος.
Σε μια έρευνα που κράτησε περίπου έναν χρόνο, στην κάμερα μιλούν ο Τάκης Πέττας, που έπεσε από ύψος 14 μέτρων στη δουλειά του, στο λιμάνι του Πειραιά. Η σύζυγος του, Στέλλα, που εξηγεί πως το έζησε εκείνη αλλά και τι προκλήθηκε στο 2.5 χρόνων παιδί τους. Ο Κώστας Χήτας που η δουλειά του είναι επιμεταλλώσεις και αναγομώσεις και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί 31 μέρες στην εντατική και πλέον έχει μόνιμο πρόβλημα στους πνεύμονες. Ο Στέλιος Αφράτης που παλεύει για τη δικαίωση του αδερφού του, Μανώλη, ο οποίος σκοτώθηκε στη δουλειά του, όταν έσπασαν τα φρένα του φορτηγού που οδηγούσε. Ακόμη, στην κάμερα του NEWS24/7 μιλά ο Μιχάλης Καλκάνης που υπηρέτησε για δεκαετίες ως ειδικός επιθεωρητής στην Επιθεώρηση Εργασίας και ο Ανδρέας Στοϊμενίδης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομενων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας.
Έρευνα-Συνεντεύξεις-Σενάριο: Μάνος Φραγκιουδάκης
Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Δημήτρης Κουλελής
Κάμερα (Θεσσαλονίκη): Αλέξανδρος Αβραμίδης…..”
Κατάληψη Rosa Nera & Πρωτοβουλία για την Δικαίωση για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη
Δικαίωση για την εργοδοτική δολοφονία του Μανώλη Αφράτη: https://www.facebook.com/profile.php?id=100088950787884
Αντιφασιστική εκδήλωση
Προβολή ντοκυμαντέρ & συζήτηση για τον (παρα)κρατικό φασισμό, τον κοινωνικό εκφασισμό & τις δικές μας αντιστάσεις
Κυριακή 20/9 στις 20:00 στο Ελευθεριακό Κοινοτικό Στέκι Αντάμα
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ: fean.org.gr
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: fean@riseup.net
