Στις γειτονιές μας το μέλλον αρχίζει από Α: Αυτοοργάνωση, Αλληλεγγύη, Αντιφασισμό
Ας το πάρουμε επιτέλους χαμπάρι:
Κανείς/καμιά δεν θα σταματήσει την ακρίβεια, δηλαδή τα καρτέλ των τροφίμων, των σουπερμάρκετ, των καυσίμων, του ρεύματος. Δεν θα μας προστατεύσει από τα ενοίκια που όλο ακριβαίνουν και απο τις εξώσεις. Δεν θα φτιάξει τα νοσοκομεία και τα σχολεία που μας αξίζουν.
Καμία κυβέρνηση δε θα ανεβάσει τις συντάξεις – το πολύ πολύ να μας πετάξει κανένα ψίχουλο με την μορφή επιδόματος. Κανένα κράτος δε θα επέμβει για να μην πλημμυρίζουμε ή καιγόμαστε ή σκοτώνονται τα παιδιά μας, οι άνθρωποί μας στα τρένα. Κανένας νόμος δεν σταματά την εργασιακή μας εκμετάλλευση.
Eιδικά εδώ, δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές!
Εδώ στις δυτικές συνοικίες η ανεργία και η φτώχεια ήταν πολύ μεγαλύτερη πριν την “κρίση”, εδώ η καταφυγή των νέων στις διάφορες “πρέζες” (είτε είναι ουσίες, είτε ιδέες, νόμιμες ή μη) φαίνεται ευκολότερη υπόθεση, εδώ που στριμώχνονται όσοι/όσες τα βγάζουν πέρα δύσκολα. Οι γειτονιές μας κουβαλάνε μεγάλη ιστορία και πολύ πόνο, τον πόνο της προσφυγιάς, του ξεριζωμένου, του φτωχού εργάτη κτλ.
Κι εδώ όπως παντού, Κράτος, κυβερνήσεις, δικαιοσύνη, θεσμοί, αστυνομία υπάρχουν για να προστατεύουν τις οικονομικές ελίτ και τα συμφέροντα που πλουτίζουν ληστεύοντας εμάς, την κοινωνική βάση, τους ανθρώπους που εργαζόμαστε, που παλεύουμε για την επιβίωση, που η κάθε μας μέρα είναι ένας αγώνας για την κάλυψη βασικών αναγκών.
Οκ, και τότε τι κάνουμε;
Αφού, λοιπόν πάρουμε χαμπάρι ότι κράτος και θεσμοί ΔΕΝ πρόκειται να μας σώσουν, να συνειδητοποιήσουμε πως οι ανάγκες μας μπορούν να γίνουν πράξη μόνο από εμάς τους ίδιους!
Ο μόνος τρόπος να προστατευτούμε είναι να οργανωθούμε εμείς μεταξύ μας: στις γειτονιές, στις πλατείες, στις πολυκατοικίες, στη δουλειά μας, όπου ζούμε και κινούμαστε. Όσοι ζούμε στα δυτικά, Ρώσοι, Πόντιοι και Αρμένιοι, Εβραίοι, Αλβανοί, Τούρκοι, Βούλγαροι και Έλληνες, Γυναίκες, Άντρες, Ομοφυλόφιλες, Ανάπηροι, Όλοι οι άνθρωποι ξέρουμε ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους και οι ζωές τους πλάθονται στη συνύπαρξη. Από τα λίγα που διαβάσαμε κι όσα ζούμε μάθαμε ότι τον πόνο των λαών τον προξενούν τα κράτη, οι στρατοί, οι δυνάστες και οι ρουφιάνοι τους.
Να αυτοοργανωθούμε, γιατί η ισότιμη αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη μας είναι αυτοπροστασία, κοινωνική, συλλογική και ατομική και είναι η μόνη απάντηση στις εξώσεις, στα κομμένα ρεύματα, στην εξαθλίωση. Να μην περιμένουμε ηγέτες που έρχονται ως σωτήρες ούτε να ψαρώνουμε με τον φασισμό και τις προβιές που φοράει για να κερδίσει το λαϊκό αίσθημα.
Μόνο εμείς μπορούμε να φέρουμε τον κόσμο στα δικά μας μέτρα. Από κοινού, από εμάς για εμάς.
Στις 8 Νοεμβρίου, όλοι/όλες/όλα εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο οργανώνουμε την Ημέρα Αλληλεγγύης στο Πάρκο Γεννηματά. Για να περάσουμε καλά από κοινού, να φάμε, να πιούμε, να συζητήσουμε, να ακούσουμε μουσική, να παίξουμε μπάσκετ, να δούμε ταινίες, να γλεντήσουμε και να συναντηθούμε. Κυρίως, για να τα κάνουμε όλα αυτά από εμάς για εμάς. Να δούμε πως η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη μπορούν να αλλάξουν τις ζωές μας – αρχίζοντας από αυτή την Ημέρα Αλληλεγγύης και συνεχίζοντας στην καθημερινότητα μας. Γιατί είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι έχουμε μόνο ο ένας την άλλη, η μία τον άλλο .. κι αυτό δεν είναι λίγο!
Συνδιοργανώνουν:
ΑΠΑΝ- Λαϊκή Βιβλιοθήκη
Α.Σ. Αστέρας Κουκλουτζά
Συν-τροφική Κουζίνα Αλληλεγγύης
