Πώς η κρατική πολιτική φανερώνεται πίσω από μια κατασταλτική επιχείρηση
Ενημέρωση – Τοποθέτηση της Ανοιχτής Συνέλευσης Αναρχικών για τη 17Ν, για τα γεγονότα της 15/11/2025 στο Πολυτεχνείο
… άνθρωποι που δεν έχουν τίποτα να πουν
σε θέση ισχύος μόνο φλυαρούν …
Τώρα και για πάντα αναζωπύρωση
(Για τώρα και για πάντα- Γενιά του Χάους, 1989)
Στο κάλεσμά μας ([Αθήνα] Πορεία για την εξέγερση της 17 Νοέμβρη) προς τους/τις καταπιεσμένους/ες, τις/τους εξεγερμένες/ους και τον κόσμο του αγώνα, για πλαισίωση του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού μας μπλοκ για τη 17 Νοέμβρη, γράφαμε χαρακτηριστικά: «Η επίκληση στο δημοκρατικό πολίτευμα από την πλευρά του κράτους και των θιασωτών του, με όποιο προσωπείο, αριστερό ή δεξιό, συνιστά παραπλάνηση για τους/τις από τα κάτω. Η εξουσιαστική βία και η προσπάθεια εκτόπισης των ανατρεπτικών κοινωνικών αγώνων και των εξεγερσιακών τους χαρακτηριστικών, από τη δημόσια σφαίρα και τη συλλογική συνείδηση, αποτελούν μέσα τρομοκράτησης και φίμωσης των ανατρεπτικών ιδεών και ελευθεριών. […] Ελεύθερα Πολυτεχνεία εδώ και τώρα για όλες, όλα κι όλους, έξω από τα δεσμά της κομματικής χειραγώγησης και κοροϊδίας.» Κι όπως αποδείχθηκε από την ιστορία, ήταν λες και προλογίζαμε με αυτή μας την απεύθυνση, όσα θα ακολουθούσαν την πρώτη μέρα του φετινού διημέρου του Πολυτεχνείου, με την κατασταλτική επίθεση (και την απόπειρα εκτοπισμού από τον δημόσιο ιστορικό χώρο) προς συγκεντρωμένο σώμα της συνέλευσής μας στο προαύλιο του ΕΜΠ, από τον κομματικό στρατό της ΑΡΑΣ.
Στο κάλεσμά μας, ανταποκρίθηκαν συντρόφια, άτομα όλων των ηλικιών κι εν γένει ελευθεριακές δυνάμεις, πλαισιώνοντας πολύμορφα την αλληλεγγύη και τη συσπείρωση ενάντια στην καταστολή, την Ανοιχτή Κατάληψη Μηχανουργείου και τέλος, το μπλοκ μας στην πορεία της 17 Νοέμβρη. Ωστόσο, κατασταλτική αντίδραση σημειώθηκε από το καθεστωτικό μπλοκ της αντιεξέγερσης, η οποία κι υλοποιήθηκε κατόπιν στο πεδίο του Πολυτεχνείου: από αυτό το καλαναθρεμμένο εξουσιαστικό μπλοκ που αναγεννήθηκε μέσα από τα σπλάχνα της «πρώτης φοράς αριστεράς» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (& ΑΝΕΛ -μην το ξεχνάμε αυτό, όπως και τις σχέσεις Καμμένου με τον θεωρητικό της χούντας, Γεωργαλά) και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς και τις διαμάχες με τις πάλαι συνιστώσες γύρω από το «διακύβευμα» της «εθνικής κυριαρχίας», μέχρι τη σημερινή παρα-κρατική εκδοχή «τελικής λύσης», με στόχευση την κυριαρχία κυρίως εντός αλλά και εκτός πανεπιστημιακών χώρων.
Άλλωστε με την εσωτερική καταστολή, την απόπειρα επικράτησης συγκεκριμένων τάσεων, τις συνεργασίες με ομάδες που πρόσκεινται στην ΑΡΑΣ, τον άλλοτε κομμουνιστικό κι άλλοτε σοσιαλδημοκρατικό εισοδισμό και τον επίπλαστο διαχωρισμό μεταξύ «καλών/νόμιμων» και «κακών/παράνομων» αναρχικών, το έδαφος ήταν παραπάνω από στρωμένο. Πρόκειται για μία ξεκάθαρα αντιεξεγερτική αντιεπαναστατική πολιτική θέση και στάση η οποία καλλιεργείται εδώ και πολύ καιρό εντός των κινημάτων.
(εδώ) Πολυτεχνείο 2025
Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025, πρώτη ημέρα του φετινού τριημέρου του Πολυτεχνείου, 40 χρόνια από την δολοφονία του αναρχικού Μιχάλη Καλτεζά και 30 χρόνια από το μαζικό εξεγερσιακό γεγονός της κατάληψης του Πολυτεχνείου του 1995, ο κατασταλτικός μηχανισμός του κράτους, λόγω της πιθανής μη επάρκειας των αμιγώς αστυνομικοστρατιωτικών του μέσων σε σημεία, επέλεξε να επιχειρήσει επίθεση στο τριήμερο λαϊκής εξεγερτικής μνήμης αλλά κι εκτοπισμό των αναρχικών κομματιών, μέσω αριστερών συνεργατών του καθεστώτος και δη, μέσω του επιχειρησιακού κομματικού στρατού τους στο πεδίο των πανεπιστημίων.
Από νωρίς το πρωί, όλο το συγκρότημα Πατησίων, με παράταξη ταγμάτων κρούσης γύρω από την ευρύτερη κυκλική ακτίνα του κτιρίου Αβέρωφ (το οποίο σημειωτέον είχε παραχωρηθεί στο πλαίσιο της συνολικής μεθόδευσης, στους Φοιτητικούς Συλλόγους της αριστεράς μόλις λίγες ημέρες πριν), βρισκόταν υπό τον στρατιωτικού τύπου έλεγχο ομάδων-αγημάτων με κόκκινα περιβραχιόνια και κόκκινα αυτοκόλλητα Φοιτητικών Συλλόγων (σε κράνη και μπουφάν). Στη συνέχεια της από μέρες μεθοδευμένης κι επιχειρησιακά οργανωμένης επίθεσης, να σημειωθεί ότι οι Αρασίτες, είχαν φροντίσει από την ώρα της έλευσής τους να έχουν πάρει όλα τα τεχνικά μέτρα στον χώρο του προαυλίου, με σκοπό τη μη καταγραφή των βαρύτατων τραυματισμών που σκόπευαν να προκαλέσουν. Μάλιστα, όπως μαθεύτηκε στη συνέχεια, στην επίθεση είχαν συμμετάσχει Αρασίτες από πολλές διαφορετικές πόλεις που κατέφτασαν επί τούτου στην Αθήνα για το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Ο φανατισμένος αυτός στρατός συσπειρώνεται τόσο γύρω από το παραδοσιακό ΚΚΕδικο κι εν γένει αριστερίστικο αφήγημα που χαφιεδοποιεί όσους/ες απειλούν την εξουσία του και τον μηχανισμό επί του συνόλου, όσο και γύρω από την παραμύθα της προβοκατορολογίας και του «ξεκουκουλώματος» που καλλιεργείται συστηματικά από τους ρουφιάνους των ΜΜΕ, για να προστατευτεί όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά η θεσμική σταθερότητα.
Η κατασταλτική επιχείρηση, ο σχεδιασμός κι ο τρόπος εκτέλεσής της (ακόμη και με χρήση pepper spray κατά την πολιορκία της πόρτας του ΜΑΧ, μέχρι τελικώς την είσοδο των Αρασιτών εντός του κτιρίου), και κυρίως η περικύκλωση χωρίς καμία επιλογή διεξόδου, μπορεί να οδηγήσει σε εξαιρετικά επικίνδυνη συνθήκη. Όταν συμπιέζεις τη βία σε ένα τόσο μικρό χώρο, χωρίς περιθώριο εκτόνωσης, με αναντίστοιχες δυναμικές (όπως συνηθίζουν εξουσιαστές και κακοποιητές με διάθεση ηγεμονισμού και καταστολής κάθε αδιαμεσολάβητης δράσης στα πανεπιστήμια), προκαλείς άμεσα ασφυκτικό κλοιό, οπότε και πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες για ανυπολόγιστες απώλειες. Χαρακτηριστικό είναι το στιγμιότυπο να χτυπιούνται ακόμα και ήδη λιπόθυμοι άνθρωποι, καθώς κι εκείνο με συντρόφι που βρέθηκε στο περβάζι παραθύρου του ΜΑΧ στην κορύφωση του πογκρόμ κι οι Αρασίτισσες από κάτω στο προαύλιο, να φωνάζουν «πέσε, πέσε, να πεθάνεις».
Αυτή η επίθεση σε κομμάτι του ενεργού αναρχικού χώρου, ισοδυναμεί με βία παρακρατικού τύπου, με σχέδιο, οργάνωση και στόχευση πλήρους διάλυσης. Το ότι δεν το κατάφεραν παρά τους πολύ σοβαρούς τραυματισμούς των συντρόφων και συντροφισσών μας, είναι γιατί η αυτοάμυνα ενήργησε στο μέγιστο των δυνατοτήτων της, με αλληλεγγύη, συντροφικότητα και αντίσταση. Μια χούφτα αναρχικοί κι αναρχικές κράτησαν για ώρα, αλληλέγγυα, πέφτοντας με τα σώματά τους πάνω από τα συντρόφια τους, για να τα προστατέψουν από τις επιθέσεις, και συνολικά, στάθηκαν σθεναρά απέναντι στα σκουπίδια της ΑΡΑΣ.
Θέλουμε μάλιστα να σημειώσουμε τον βαθιά σεξιστικό χαρακτήρα των ταγμάτων αυτών, καθώς τον κομματικό στρατό απαρτίζουν αυστηρά άντρες (οι οποίοι δεν δίστασαν φυσικά να κακοποιήσουν γυναίκες που δεν είχαν ρόλο περιφρούρησης), ενώ οι γυναίκες της ΑΡΑΣ περιορίζονται με βάση το έμφυλο στερεότυπο, σε ρόλους «κατασκοπείας»-ρουφιανιάς. Δεν είναι διόλου τυχαίο τέλος, πως μεγαλοστέλεχος της ΑΡΑΣ στο Ηράκλειο Κρήτης, έχει διαπράξει βιασμούς και παρενοχλήσεις και παραμένει φυσικά, εντελώς ανέγγιχτος, ενώ οι επιζώσες τραμπουκίζονται.
Η επίθεση του κομματικού στρατού της ΑΡΑΣ, ουσιαστικά στράφηκε εναντίον του ιδίου του Πολυτεχνείου, στον χρόνο που επέλεξαν να την εκτελέσουν. Θέση μας είναι πως η απόπειρα παρακώλυσης κινηματικών διεργασιών και εκδηλώσεων -που κρίνονται ως ανεπιθύμητες για το κράτος και τους θεσμούς-, αποτελεί απόσπαση του αγωνιστικού πεδίου από τον κύριο εχθρό που δεν είναι άλλος από την εξουσία, το κράτος και το κεφάλαιο.
«Κεφαλές» της ΑΡΑΣ παρίσταντο από την αρχή κιόλας, πριν ακόμη μετακινηθούν τα τάγματα για τον κυκλωτικό σχηματισμό πέριξ του σημείου όπου βρισκόμασταν στο προαύλιο, μεταξύ κτιρίων ΜΑΧ και Γκίνη: συντόνιζαν, επόπτευαν και συμμετείχαν επιχειρησιακά σε σημεία. Υψηλόβαθμο στέλεχος της ICAP[1] και αιώνια τραμπούκος του φοιτητικού κινήματος, μέσα από την πλαϊνή πρασιά του ΜΑΧ, κι ο έτερος επικεφαλής στη γραμμή μπροστά από το ΜΑΧ, ως άλλοι «Μαλάμηδες», επανέλαβαν την ιστορία: στο Χημείο του 1979, ο Μαλάμης εισέβαλε μέσα στη συνέλευση με το τάγμα εφόδου της ΚΝΕ και ισοπέδωσε τα πάντα και τους πάντες, για να αποτραπεί η κατάληψη. Όπως και τότε, με την πολιτική αγκάλη ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΠΣΚ και ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, έτσι και τώρα, με την πολιτική προστασία των ΜΕΡΑ25, ΛΑΕ και ΚΝΕ, ο 60χρονος «νέος Μαλάμης», επιτέθηκε με κρανιά και πισώπλατα σε αναρχικό φοιτητή ήδη χτυπημένο κι ενώ αποχωρούσε από το Πολυτεχνείο.
Επίσης, στην επίθεση παρίστατο σε βοηθητικό ρόλο, υποψήφια βουλευτής του ΜΕΡΑ25 στον Πειραιά, ενώ την Κυριακή 16 Νοέμβρη και μετά την επιστροφή στον χώρο του ιδρύματος των αγημάτων της ΑΡΑΣ (εν είδει προσωπικής φρουράς των γραμματέων των μακεδονομάχων πατριωτών ΛΑΕτζήδων;), οι γραμματείς ΛΑΕ-ΑΑ, Μαριάνα Τσίχλη (μεγαλοστέλεχος της ΑΡΑΣ) και Δημήτρης Στρατούλης, κατέθεσαν στεφάνια για τα 52 χρόνια από την εξέγερση και μας ενημέρωσαν σε βίντεο με δηλώσεις ότι «πρόκληση είναι η απαγόρευση συγκεντρώσεων μες στο τριήμερο του Πολυτεχνείου λόγω της επίσκεψης του φασίστα Ζελένσκι», ότι «ο αγώνας για ελευθερία είναι πιο επίκαιρος από ποτέ», ενώ το ίδιο επίσης ειπώθηκε για την εξέγερση. Ξέχασαν εντωμεταξύ να μαζέψουν τα ορφανά τους, οι άνθρωποι που κάνουν αγώνα μόνο για βουλευτική και επαγγελματική καριέρα.
Παραμονή της επίσκεψης του νατοϊκού Ζελένσκι στην Αθήνα, 15 Νοέμβρη 2025, η ΑΡΑΣ, γνήσιο γέννημα της σοσιαλδημοκρατίας ως διάσπαση της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος και με σχέσεις στο παρόν με την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων, έδρασε σε αγαστή συνεργασία με τη διαχειρίστρια δεξιά κυβέρνηση, την πρυτανική αρχή και τους δεσμο-φύλακες ΕΜΠ, στην επίθεση στην αναρχία, στο κτίριο ΜΑΧ, στις εργαζόμενες του ΕΜΠ και στο τριήμερο εν γένει, με σκοπό την επιχείρηση τελικής απονεύρωσης του Πολυτεχνείου από καθετί νεανικό, ελεύθερο, ζωντανό, δημιουργικό, συγκρουσιακό, εξεγερτικό. Οι πατριωτικές χωροφυλακές διασφάλισης της τάξης, ως κλασικό παρα-κράτος, δεν έχουν έρθει ποτέπραγματικά αντιμέτωπες με φασίστες, μπάτσους και κεφάλαιο. Διατρανώνουν πως κάνουν αντιπολίτευση εντός της δημοκρατίας τους, ενώ δρουν υπέρ του κάθε καθεστώτος, αριστερού και δεξιού, συγκαλύπτοντας αγκαζέ με όλη την αριστερά Χασάπηδες και Φραπέδες, Γεωργιάδηδες και Λιγνάδηδες, Predator, Siemens και Novartis, «ερευνητικά προγράμματα» του ΕΜΠ σε συνεργασία με το φασιστικό – γενοκτονικό Ισραήλ.
Διώξεις συντροφιών στα πρότυπα εκείνων μετά από επιθέσεις φασιστών
Γνωρίζουμε πλέον με σιγουριά πως η δημοσιοποίηση των στοιχείων των δύο αναρχικών συντρόφων που πιάστηκαν κατά τη διαδικασία του αυτοφώρου και πέρασαν τραυματισμένοι το βράδυ τους στη ΓΑΔΑ, έγινε από τη διοίκηση του ΕΚΑΒ, ενώ κοινοποιήθηκαν τα στοιχεία τεσσάρων ακόμη συντρόφων και συντροφισσών οι οποίοι/ες αναμένεται να κληθούν στο επόμενο διάστημα.
Βέβαια, αξίζει να αναφερθεί πως ένας από τους συντρόφους δεν μεταφέρθηκε με ΕΚΑΒ, οπότε είναι σίγουρο ότι εργαζόμενος/η του νοσοκομείου Ευαγγελισμός παρείχε τα στοιχεία του στους μπάτσους. Πιθανό είναι να έχουν διαρρεύσει και όλα τα υπόλοιπα ονόματα των συντρόφων και συντροφισσών που τραυματίστηκαν και νοσηλεύτηκαν στον Ευαγγελισμό. Το ίδιο συνέβη πρόσφατα και με τα τραυματισμένα συντρόφια μετά τη λυσσαλέα και αναίτια επίθεση των ΜΑΤ στις 31/10/2025, κατά το τέλος της πορείας μνήμης για τον σύντροφο Κυριάκο Ξυμητήρη που έπεσε μαχόμενος. Σε αυτήν την περίπτωση, εργαζόμενοι/ες του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός άφησαν ασφαλίτες να φωτογραφίσουν τα παραπεμπτικά βαρειά τραυματισμένων ατόμων και έτσι βρέθηκαν τα ονόματα δύο εξ αυτών εντός της δικογραφίας που σχηματίστηκε για εκείνη την ημέρα.Τι δουλειά έχει η ασφάλεια να κυκλοφορεί μες στον πόλεμο των εφημερευόντων νοσοκομείων όπου ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό με ασθενείς μαζί, δίνουν καθημερινές μάχες; Έναντι του γενικευμένου κοινωνικού κανιβαλισμού και της ρουφιανοποίησης, οφείλουμε να προτάξουμε την αλληλεγγύη.
Όταν αυτοί που χτίζουν τις προβοκάτσιες κατηγορούν για «πραξικοπηματικές καταλήψεις»
Αρχής γενομένης από τις αναρχικές καταλήψεις στο Πολυτεχνείο του 2017 και του 2018 στο πρόσφατο παρελθόν, με όσες κριτικές μπορούν να τεθούν γι’ αυτές (δεν αναφερόμαστε στην προβοκατορολογία και τις επιθέσεις αριστερού εσμού και «αγανακτισμένων πολιτών»/φασιστών των περασμένων δεκαετιών της μεταπολίτευσης, από την εξέγερση του ‘73 μέχρι τις ακόλουθες καταλήψεις του ‘80 και του ‘90 –στον δρόμο που άνοιξε το κατάπτυστο φύλλο της Πανσπουδαστικής Νο 8 για «τους 350 προβοκάτορες της ΕΥΠ και του Ρουφογάλη-Καραγιαννόπουλου»), το αριστερό παρα-κράτος δείχνει να επαναφέρει τις παραδοσιακές κατασταλτικές του μεθόδους για την περιφρούρηση του καθεστώτος. Ξανά το ίδιο σκηνικό, με καταδοτικές δημοσιεύσεις για «πραξικοπηματικές καταλήψεις προβοκατόρων» και συσπείρωση του ποιμνίου στο θεσμικό μαντρί.
Η παράταξη των διμοιριών φύλαξης της ΑΡΑΣ μπροστά από το κτίριο του Μηχανουργείου, μετά τις κινήσεις τους εντός του συγκροτήματος, με αλλαγές και σχηματισμούς σαν τα ΜΑΤ που φυλάνε τον λόφο του Στρέφη και την πλατεία Εξαρχείων, και μετά την αποπεράτωση της οργανωμένης επίθεσης, αποκαλύπτει τον τρόμο μπροστά στη στέγαση των ιδεών και των εκδηλώσεών μας, μπροστά στην προσέλευση νέων ανθρώπων στα ανοιχτά εγχειρήματα εκτός του ελέγχου του κράτους, μπροστά εν τέλει στον πολιτικό τους αντίπαλο, σε όσους/ες αντιστέκονται και δρουν, στα νέα παιδιά, στον ίδιο τον λαό για τον οποίο και τόσο πολύ αγαπάνε να μιλούν.
Η Ανοιχτή Κατάληψη Μηχανουργείου πραγματώθηκε, εις πείσμα των καιρών κι ενάντια στη σιωπή του αποστειρωμένου κόσμου τους -διότι για την απονέκρωση του συγκροτήματος της Πατησίων σιωπά βροντερά σύσσωμη η αριστερά, όσο οι φασίστες πρυτάνεις μετασχηματίζουν το Πολυτεχνείο σε πανοπτικό «μαγαζάκι» για πειθήνιους και σε ακαδημαϊκή νησίδα για μίζες και μπίζνες. Για μια ολόκληρη μέρα, μέσα στον ιστορικό χώρο του Μηχανουργείου (Ανοιχτή Κατάληψη Μηχανουργείου), μπήκε ξανά κόσμος των κινημάτων, σπουδαστ(ρι)ες αλλά κι επισκέπτ(ρι)ες του τριημέρου που απλώς περιφέρονταν στον ιστορικό χώρο. Φιλοξενήθηκαν μαζικές συνελεύσεις του αναρχικού χώρου και πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πολιτικό κρατούμενο Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη για την ιστορία των Πολυτεχνείων από το ’90 και μετά. Ο χώρος άνοιξε ξανά στην κοινωνία κι απέκτησε ζωή, διότι οι αναρχικοί κι οι αναρχικές, ανοίγουν τους κλειστούς χώρους ιστορικά, αυτούς που το κράτος (εν προκειμένω μέσω των πρυτανικών αρχών) αποκλείει από την κοινωνία μέσω της ελεγχόμενης διαβαθμισμένης πρόσβασης, αυτούς που τα κρατικά security, σαν την κάθε ΑΡΑΣ, τα ΚΝΑΤ ή τους πάλαι ΠΑΣΟΚοφρουρούς, περιφρουρούν με μένος. Ξέρουμε καλά πως διϊστορικά, τίποτε δεν κερδήθηκε «αναίμακτα», δίχως αγώνα.
Δεν υποχωρούμε, δεν εκτοπιζόμαστε – σε ρήξη με το υπάρχον
Η μαζική αντικατασταλτική συγκέντρωση έξω από το κτήριο του ΜΑΧ στο κάτω Πολυτεχνείο το μεσημέρι της Κυριακής 16 Νοέμβρη, με συσπείρωση όλου του αναρχικού χώρου, ενάντια στην απονοηματοδότηση του τριημέρου του Πολυτεχνείου από κάθε λογής κομματικές εμπροσθοφυλακές κατοχής και για τον εκτοπισμό τους από το ιστορικό πεδίο των αγώνων, απέδειξε πως το δίκιο κερδίζεται με ψυχή κι όχι με φασίζουσα επιβολή ισχύος. Το ίδιο απέδειξε και το μαζικό αναρχικό μπλοκ της 17ης Νοέμβρη, καθώς η πολυμορφία του από πιτσιρίκια μέχρι και γονείς και οπαδούς, υπήρξε ενδεικτική του ότι η ελευθερία δίνει χώρο σε όλους/ες/α να χωρέσουν και να εκφραστούν απέναντι στον φασισμό. Το Πολυτεχνείο και τα Εξάρχεια που γεννήθηκαν μέσα από την οργή της Άγριας Νεολαίας στις δεκαετίες, δεν θα παραδοθούν στους κομματικούς λακέδες, όσο κι αν το πασχίζουν αδιάλειπτα αυτοί. Ανήκαν και ανήκουν στον κόσμο της εξέγερσης και του αντικρατικού κινήματος, στον κόσμο του γκρεμίσματος και της αναδημιουργίας, στην αυτονομία της σκέψης, της οργάνωσης και της δράσης.
Συνείδηση, αντίσταση και σύγκρουση με την αριστερή αντιεξέγερση
Το κράτος έδειξε με ξεκάθαρους όρους ακόμη μια φορά, ποιοι είναι οι ρουφιάνοι του. Ο πόλεμος απέναντι στον κόσμο της αναρχίας, είναι πόλεμος απέναντι στην ελευθερία. Όσοι καθεστωτικοί μηχανισμοί και αν μας επιτίθεστε, παρα-κρατικοί, μπάτσοι, φασίστες, αριστεροί δωσίλογοι, ρουφιάνοι, γλείφτες, υπαλληλίσκοι, τραμπούκοι ή μαφιόζοι, μόνος δρόμος μας είναι η αντίσταση κι η εξέγερση, ο αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση.
Επιλέξατε να επιτεθείτε τόσο σφοδρά σε όσους/ες προτάσσουν την κοινωνική και πολιτική αντιβία ενάντια στο κράτος, ως δίκαιη πράξη στο εδώ και στο τώρα, επειδή ακριβώς αποτελείτε στυλοβάτες του σάπιου συστήματος εξουσίας στο οποίο και παρακαλάτε να μπείτε, είτε με ψηφαλάκια είτε με δουλίτσες και συναλλαγές με την εξουσία. Αυτό περιφρουρείτε, ως μακρύ χέρι του κράτους και γι’αυτό θα κριθείτε κι αντίστοιχα θα αντιμετωπιστείτε από την ιστορία.
Ο αναρχικός χώρος και το ελευθεριακό κίνημα γενικότερα, οφείλουν να συγκροτήσουν οργανωμένη στάση και δράση αντίστασης και σύγκρουσης απέναντι στην αντιεξεγερτική κι αντεπαναστατική αριστερή καταστολή που έχει ως σκοπό της, υπηρετώντας το καθεστώς, να αφομοιώσει τις ανυπότακτες φωνές και πράξεις στη δημοκρατία τους ή αλλιώς να επιχειρήσει να τις εκκαθαρίσει με παλούκια και καδρόνια. Τα επίπλαστα δίπολα των από τα πάνω, που πολλές φορές αναπαράγονται κι εντός της κοινωνικής βάσης, μας άφηναν πάντα παγερά αδιάφορους/ες. Αντικρατικός αγώνας από το απελεύθερο έδαφος του Πολυτεχνείου μέχρι κάθε γειτονιά, ενάντια σε τοποτηρητές και αφέντες, ενάντια σε ηγεμόνες και τυράννους, ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.
Η πολιτική εκμηδένιση της ΑΡΑΣ κρίνεται άμεση κι επιτακτική εντός του ευρύτερου φοιτητικού και ανταγωνιστικού κινήματος
Φασίζουσες τακτικές επιβολής ισχύος δεν χωρούν στους αγώνες
Αλληλεγγύη, οριζοντιότητα, αντι-ιεραρχία, πολύμορφος αγώνας με όλα τα μέσα, για τη δημιουργία ενός ελεύθερου κόσμου ισότητας και αλληλεγγύης
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ, ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ!
Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών για τη 17 Νοέμβρη 2025
Νοέμβρης 2025
*Τον τρόμο του κράτους απέναντι στην ακηδεμόνευτη συλλογική δύναμη στο Πολυτεχνείο ως πεδίο ιστορικής σύγκρουσης, έρχεται να επιβεβαιώσει η μόλις ανακοινωθείσα απόφαση αναθεώρησης του πλαισίου εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από την πρυτανική αρχή και το Συμβούλιο Διοίκησης του ΕΜΠ. Μετά τη μεθοδευμένη επιχείρηση, το κράτος παρεμβαίνει ως εγγυητής νομιμότητας, αποδεικνύοντας κατάφωρα τη συνεργασία της ΑΡΑΣ -ως εμπροσθοφυλακής του- με τον πρύτανη Χατζηγεωργίου και το σύνολο του μηχανισμού.
[1] ICAP: Πολυεθνική εταιρεία συμβουλευτικής και διαχείρισης/μεταπώλησης βάσεων δεδομένων πάσης φύσεως. Έχουν κατηγορηθεί για αθέμιτες απολύσεις. Επίσης, λειτουργούσε εισπρακτική εταιρεία εντός της ICAP στο παρελθόν, έχουν φάει πρόστιμα για διαρροή προσωπικών δεδομένων του Τειρεσία για ιδία χρήση και όφελος της εταιρείας, και έχουν πραγματοποιήσει μονομερείς μειώσεις μισθών. Κάνουν κατά βάση, δουλειές με το δημόσιο, συνεργάζονται με καθηγητάδες της ΑΣΟΕΕ για την επεξεργασία οικονομικών δεδομένων από φοιτήτ(ρι)ες με τζάμπα ή χαμηλοαμοιβόμενη εργασία και στη συνέχεια, τα μεταπωλούν πανάκριβα μέσω βάσεων δεδομένων σε φορείς, υπουργεία κλπ. Tέλος, διαθέτουν απευθείας συνεργασία με το ΕΜΠ του Χατζηφασίστα για θέσεις πρακτικής άσκησης -πόσο μαρξιστικά και «φιλολαϊκά» ακούγονται όλα αυτά;
