Το ωραιότερο σπίτι είναι αυτό που θα χτίσουμε όλοι μαζί.
Από τον χρόνο της ανέγερσης τους έως και τη σημερινή τους μορφή, τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι ζωντανή απόδειξη πως η ιστορία δεν βαδίζει γραμμικά: σέρνεται, επιμένει, επιστρέφει. Τα κτήρια των Προσφυγικών κουβαλάνε πάνω τους τα ίχνη πολιτικών συγκρούσεων, κατοχικών συνεργασιών και διεθνών παρεμβάσεων που σημάδεψαν τη νεότερη ελληνική ιστορία. Από καταφύγιο κατατρεγμένων μικρασιατών προσφύγων, σε πόλο αποδοχής πυρών το Δεκέμβρη του 44′. Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα της “αξιοποίησης” αυτών των κτιρίων είχε ξεκινήσει από την εποχή της χούντας.Πώς φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα όπου τα συγκροτήματα των προσφυγικών κατοικιών δέχονται ξανά μια κατάφωρη επίθεση από τους σημερινούς πραίτορες της αστικής δημοκρατίας;
Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα αξίζει να δούμε πρώτα από όλα τι είναι σήμερα και πως δημιουργήθηκαν. Εδώ και δεκαέξι χρόνια τα κατειλημμένα προσφυγικά αποτελούν ένα απελευθερωμένο έδαφος που μετουσιώνει σε πράξη την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη και την πολυπολιτισμικότητα. Η κοινότητα γεννήθηκε το 2010 μέσα σε μια περίοδο όπου ήδη ο ελλαδικός χώρος είχε σημαδευτεί από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08, και την έντονη κοινωνική αναταραχή που επέφερε. Παράλληλα, διαμορφωνόταν μια συνθήκη βαθιάς οικονομικής κρίσης, η οποία τα επόμενα χρόνια θα σφραγιζόταν από την επιβολή των μνημονίων και τις σκληρές αναδιαρθρώσεις στην οικονομία και την κοινωνία. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη αποσταθεροποίησης και επισφάλειας γεννήθηκε το όραμα για έναν αυτοοργανωμένο τρόπο ζωής εντος των συγκροτημάτων των προσφυγικών. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου το όραμα έχει πάρει σάρκα και οστά, καθώς σε αυτά τα χρόνια λειτουργίας της, η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών φιλοξενεί εκατοντάδες κατοίκους, ανάμεσα τους Έλληνες, πρόσφυγες και μετανάστες, πενήντα παιδιά, καθώς και ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες όπως πάσχοντες από ψυχικά νοσήματα, καρκινοπαθείς και υπερήλικες. Επίσης, έχουν συγκροτηθεί δεκάδες αυτοοργανωμένες δομές που στοχεύουν στην κάλυψη βασικών αναγκών τόσο των μελών της όσο και της ευρύτερης γειτονιάς. Ενώ παράλληλα ως συνέλευση (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) αποτελούν σημαντικό κομμάτι του ανταγωνιστικού κινήματος με την ενεργό συμμετοχή τους σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Δείχνουν εν ολίγοις έμπρακτα μια διαφορετική προσέγγιση της ζωής βασισμένη στην αλληλεγγύη και στο συλλογικό αγώνα μακριά από τον ατομικισμό που προωθεί το σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα.
Για το λόγο αυτό έχουν βρεθεί αρκετές φορές στο στόχαστρο της καταστολής με την τωρινή επίθεση να είναι η πιο έντονη. Το Καλοκαίρι του 2025, η Περιφέρεια Αττικής με τις ευλογίες του Υπουργείου Πολιτισμού, ανακοίνωσε μέσω προγραμματικης σύμβασης και χρηματοδότησης από ΕΣΠΑ (με συνολικό προϋπολογισμό τα 15 εκατομμύρια ευρώ!) την εκκίνηση σχεδιασμού για εκκένωση και “αξιοποίηση” του χώρου. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπλαση των 4 πρώτων από τα 8 κτιριακά συγκροτήματα των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας. Η προκήρυξη του διαγωνισμού και η ανάθεση του έργου προβλέπονται στο πρώτο τρίμηνο του 26, κάτι που φανερώνει την κρισιμότητα της κατάστασης. Ως πρόσχημα του σχεδίου αυτού παρουσιάζεται η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και υποστηρικτικών δομών, μεταξύ άλλων και για συγγενείς ασθενών του Άγιος Σάββας. Είναι εξάλλου συνήθης τακτική το κράτος για να δικαιολογήσει την καταστολή και την εκκένωση κατειλημμένων δομών να προσφεύγει στη μετέπειτα αξιοποίηση τους για κοινωνικούς σκοπούς διατυμπανίζοντας τον “φιλανθρωπικό” του χαρακτήρα.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι ίδιοι οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει στη σύσταση Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας και έχουν διαμορφώσει μια ολοκληρωμένη πρόταση για την ανακαίνιση των κτιρίων. Το σχέδιο βασίζεται κυρίως σε ίδιους πόρους και αυτοχρηματοδότηση, ενώ υποστηρίζεται τεχνικά από μηχανικούς και άλλους 
επιστήμονες. Προτείνεται μια σταδιακή διαδικασία ανακαίνισης χαμηλού κόστους, η οποία σέβεται τον διατηρητέο χαρακτήρα των κτιρίων και, κυρίως, δεν προϋποθέτει την απομάκρυνση των κατοίκων από τον χώρο. Οι κάτοικοι δηλαδή δείχουν ξανά πως δεν χρειάζονται καμία βάρβαρη κρατική παρέμβαση για την “ανοικοδόμηση” των Προσφυγικών, προτάσσοντας την οργάνωση από τα κάτω σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας και αποδεικνύοντας πως πράγματι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός.
Η σχεδιαζόμενη ανάπλαση της συγκεκριμένης γειτονιάς δεν συνιστά μια ουδέτερη πολεοδομική πρωτοβουλία ούτε μπορεί να εκληφθεί ως μεμονωμένη επιλογή αστικής διαχείρισης. Πρόκειται για διαδικασία που εντάσσεται στη συνολικότερη επιδίωξη του κράτους και των κυρίαρχων οικονομικών δυνάμεων να απονεκρώσουν περιοχές στις οποίες αναπτύσσονται μορφές ζωής και αγώνα που δεν υπάγονται πλήρως στους μηχανισμούς ελέγχου και κερδοφορίας τους. Οι παρεμβάσεις που προβάλλονται υπό τον ευφημιστικό τίτλο της «ανάπτυξης» λειτουργούν στην πράξη ως εργαλεία αναδιάταξης των κοινωνικών και χωρικών σχέσεων εντός της πόλης. Μέσω αυτών δημιουργούνται νέα πεδία επενδυτικής δραστηριότητας και συσσώρευσης κεφαλαίου. Έτσι η μετατροπή του αστικού χώρου σε επενδυτικό πεδίο οδηγεί σε διαδικασίες εξευγενισμού γειτονιών (gentrification), κατά τις οποίες περιοχές που ιστορικά κατοικούνταν από λαϊκά ή χαμηλότερα στρώματα μετασχηματίζονται σταδιακά σε ζώνες αυξημένης οικονομικής αξίας και τουριστικής αξιοποίησης. Γειτονιές, πλατείες, στέκια και καταλήψεις, αποτελούν πολιτικά πεδία και σημεία συνάντησης στα οποία ο κόσμος του αγώνα ζυμώνεται πολιτικά, οργανώνει τις δράσεις του και εδραιώνει τις ιδέες του. Κάτι τέτοιο είναι ασύμφορο για ένα κράτος που θέλει να εξωβελίσει οποιαδήποτε φωνή αντιστέκεται αλλά και να καθαρίσει τον κοινωνικό ιστό από όσους δεν του είναι εμπορικά χρήσιμοι.
Παράλληλα δεν είναι η τυχαία και η περίοδος στην οποία επιλέγεται μια τέτοια επίθεση. Το ελληνικό κράτος μοιάζει να έχει εισέλθει σε μια φάση διμέτωπης πολεμικής κινητοποίησης. Από τη μία πλευρά, παρεμβαίνει ενεργά στο πλέγμα των διακρατικών συγκρούσεων, λειτουργώντας ως κρίκος της ευρύτερης ιμπεριαλιστικής αρχιτεκτονικής ισχύος. Ως πιστός σύμμαχος των “σωτήρων” της Δύσης (άξονας ΗΠΑ-Ισραήλ) και όντας υπό την επήρεια ενός πολεμοχαρούς παροξυσμού, παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη και συνδράμει στρατιωτικά στις πολεμικές επιχειρήσεις που εκτυλίσσονται στη Μέση Ανατολή. Από την άλλη, διεξάγει έναν παράλληλο πόλεμο στο εσωτερικό κοινωνικό πεδίο, ο οποίος προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά μιας διαρκώς διογκούμενης κατάστασης εξαίρεσης, όπου η κυρίαρχη εξουσία αναπτύσσει ένα ολοένα και πυκνότερο πλέγμα τεχνολογιών επιτήρησης, ποινικοποίησης και προληπτικής καταστολής. Κάθε έκφανση συλλογικής αμφισβήτησης-αντίστασης και κοινωνικής διεκδίκησης αντιμετωπίζεται ως εν δυνάμει απειλητικός παράγοντας της κρατικής κανονικότητας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο επιχειρείται η αποσιώπηση, η περιθωριοποίηση και τελικώς η απονεύρωση των εξεγερσιακών κινημάτων προς όφελος της απρόσκοπτης αναπαραγωγής της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.
Για όλους τους λόγους του κόσμου λοιπόν ο Αριστοτέλης Χατζής μέλος της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών, στις 5/2 βάζοντας ως ανάχωμα το ίδιο του το σώμα προχώρησε σε απεργία πείνας. Τα αιτήματα αυτού αλλά και της ίδιας της κοινότητας περιλαμβάνουν την άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής, εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών όχι από δημόσια κεφάλαια αλλά από τη μη κερδοσκοπική εταιρεία “Κάτοικοι και φιλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Μη Κερδοσκοπική Εταιρία Αστικού Δικαίου” και ως εκ τούτου καμία απομάκρυνση των κατοίκων της κοινότητας από τα σπίτια τους. Έτσι και μεις απο την πλευρά μας για όλους τους λόγους του κόσμου στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό της κοινότητας και των κατοίκων της. Είναι χρέος μας ως αναρχικοί/ες να σταθούμε στο πλευρό του συντρόφου που θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του υπερασπίζεται τη συλλογική ζωή και ολόκληρη την κοινότητα αγώνα, αλλά και να ενώσουμε τις φωνές μας προπαγανδίζοντας τα αιτήματα της απεργίας και το δίκαιο του αγώνα των Προσφυγικών. Οι κατειλημμένες δομές αγώνα είναι ρήγματα μέσα στην καθημερινότητα του κέρδους και της απομόνωσης. Είναι μια έμπρακτη μορφή αμφισβήτησης των ιδιοκτησιακών σχέσεων αλλά και ολόκληρου του κρατικού συστήματος. Στις καταλήψεις γεννιόμαστε και ανθίζουμε, εμείς και οι ιδέες μας, γι αυτό θα ματώσετε για να τις πάρετε. Είναι λοιπόν καθήκον μας να εξεγερθούμε στους γδάρτες των ονείρων μας.
Μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλλημένων Προσφυγικών την Πέμπτη 19/03 στις 18:30 Τσιμισκή με Ναυαρίνου
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΤΖΗ, ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 5/2
ΟΛΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΕ ΒΙΛΕΣ ΚΑΙ ΕΚΓΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΝΑΠΛΑΣΗ» ΤΩΝ «ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ / ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
Για άλλη μια φορά η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, ένας απελευθερωμένος δημόσιος χώρος στον ιστό της πόλης, αποτελεί στόχο της Περιφέρειας Αττικής, συγκεκριμένα, είναι η τέταρτη μέσα στην τελευταία δεκαετία. Εν όψει της ευρωπαικής χρηματοδότησης του ΕΣΠΑ που αφορά τη Αττική για τα έτη 2021-2027, προβλέπεται η εκκένωση του κτηριακού συγκροτήματος της Λ. Αλεξάνδρας, με πρόσχημα τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων για τους ασθενείς και τους συνοδούς του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας». Αυτή η απόπειρα αποτελεί ξεκάθαρα πολιτική επίθεση σε ένα εγχείρημα των από τα κάτω, με ψεύτικες προθέσεις. Αφενός, τα «προσφυγικά» αποτελούν ήδη 
κοινωνικές κατοικίες που φιλοξενούν πάνω απο 400 ανθρώπους, οι οποίοι χτυπήθηκαν από την στεγαστική κι οικονομική κρίση, καθώς και αγωνιστές κι αγωνίστριες από την Ελλάδα, την Τουρκία, το Κουρδιστάν και αλλού. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια έχουν συγκροτηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας κι αυτο-οργάνωσης, με σκοπό την υποστήριξη των κατοίκων, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλά παιδιά και ευάλωτα άτομα, μεταξύ των οποίων η δομή φιλοξενίας θεραπευόμενων και συνοδών του αντικαρκινικού νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», για τους οποίους το Κράτος δεν έδειξε κανένα αντανακλαστικό χρόνια ολόκληρα. Χαρακτηριστικά, εντός της κοινότητας υπάρχει επίσης: γυναικεία δομή, κοινωνικό κέντρο, δομή υγείας και κοινωνικού φαρμακείου, δομή συλλογικού φούρνου «Berkin Elvan», δομή παιδικού στεκιού και αυτομόρφωσης, αλλά και αυτοοργανωμένος βρεφονηπιακός σταθμός κι άλλες.
Φυσικά, το Κράτος δεν αποδέχεται τις «κοινωνικές κατοικίες» που δεν μπορεί να ελέγξει ούτε είναι σε θέση να αντιληφθεί τους δεσμούς κοινότητας και αλληλοβοήθειας που έχουν αναπτύξει οι, επί χρόνια, κατοικούντες των «προσφυγικών». Για το Κράτος όλα σχετίζονται με την πολιτική επιβολή και το κέρδος, όμως η ζωή τόσων δεκάδων ανθρώπων που θα μείνουν στον δρόμο, δεν μπορεί να είναι παιχνίδι στα χέρια του κάθε καριερίστα πολιτικού που θέλει να επιδείξει «έργο» και του κάθε εντολοδόχου του Κεφαλαίου. Η καταστροφή των «προσφυγικών» σημαίνει, μεταξύ άλλων, και την επέκταση του εξευγενισμού, αφού θα σημάνει την εκτόξευση των ενοικίων της περιοχής.
Στο πλαίσιο αυτό, ο Αριστοτέλης Χαντζής, ως μέλος και κάτοικος της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, προχωρά σε απεργία πείνας μέχρι θανάτου, αναγνωρίζοντας, όπως δηλώνει, σε αυτήν την ενέργεια ένα μέσο αγώνα για την ανάδειξη ενός συλλογικού αγώνα που στόχο έχει τη διατήρηση των Προσφυγικών της Λ. Αλεξάνδρας, με αιτήματα:
* Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
* Παραμονή όλων των κατοίκων των προσφυγικών στα σπίτια, στον τόπο και την περιοχή που διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά, πολιτισμικά και οργανικά μαζί της.
* Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των προσφυγικών από την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία με την επωνυμία «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε».
Λαμβάνοντας υπόψη τις επιθέσεις της Κυβέρνησης Μητσοτάκη στο κίνημα, αυτή η επίθεση θα είναι ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα στον κόσμο της αυτοοργάνωσης. Το έδαφος των «προσφυγικών» αποδεικνύει πως η οργάνωση της ζωής με αντιεραρχικά και κοινοτικά χαρακτηριστικά, με βάση την άμεση δημοκρατία, μπορεί να είναι εφαρμόσιμη στο «εδώ και στο τώρα».
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες της κοινότητας και καλούμε όλους να σταθούμε δίπλα τους.
Η κοινή μας γλώσσα είναι η αλληλεγγύη.
Στις κατειλλημένες γειτονιές ανθίζουν οι κοινότητες του μέλλοντος.
Αλληλεγγύη στα «Προσφυγικά»!
Νίκη στην απεργία πείνας του συντρόφου Αριστοτέλη Χαντζή!
Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
Ανάμεσα σε δύο πυλώνες της εξουσίας, την ΓΑΔΑ και το Εφετείο, στέκεται η γειτονιά και η Κοινότητα των Κατειλημμένων Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Οκτώ μπλοκ εργατικών κατοικίων που στέγασαν μικρασιάτες πρόσφυγες και έγιναν πεδίο μάχης στα Δεκεμβριανά του ’44, μεταξύ των ανταρτισσών από την μία και του εθνικού στρατού και των βρετανών στρατιωτών από την άλλη, κρατιούνται όρθια και ζωντανά από την Κοινότητα. Από το 2010, μέσα στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της εποχής, οι κάτοικοι της γειτονιάς σύστησαν κοινότητα, αποφάσισαν δηλαδή την κοινοκτημοσύνη, την μεταξύ τους συνεργασία χωρίς χρήματα και την μεταξύ τους ειρήνευση, γύρω από την πρώτη ανάγκη των κατοίκων να προστατευθούν από τις ναρκομαφίες και τα κυκλώματα σωματεμπορίας που λυμαίνονταν την γειτονιά, αποδεικνύοντας πως είναι η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων και όχι οι μπάτσοι και οι φυλακές που μπορούν να μας προστατεύσουν.
Σήμερα τα Προσφυγικά αποτελούν μια Κοινότητα που αριθμεί πάνω από 400 ανθρώπους, ντόπιους, πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ των οποίων 50 παιδιά, ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, καρκινοπαθείς και υπερήλικες.
Στα 16 χρόνια λειτουργίας τους έχουν απομακρυνθεί οι πιάτσες παρασκευής και διακίνησης – μεταξύ άλλων και σκληρών – ναρκωτικών που λυμαίνονταν τη γειτονιά με την ανοχή της Γ.Α.Δ.Α. και έχουν συγκροτηθεί 22 αυτόνομες δομές κοινωνικής αυτάρκειας, ωφέλειας και αυτοοργάνωσης για τους ανθρώπους της Κοινότητας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής Αμπελοκήπων και Γκυζίου, ενώ η συνέλευση των Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) συμμετέχει ενεργά στους αγώνες του ελλαδικού κινήματος όπως και σε διεθνιστικούς αγώνες. Είναι αυτή η κοινή ζωή και αυτές οι δομές που οι άνθρωποι της γειτονιάς και το κίνημα της πόλης υπερασπίζονται πετυχημένα εδώ και 16 χρόνια. Είναι αυτή η οργανωμένη αλληλεγγύη πάνω στην οποία σπάνε τα μούτρα τους οι μεγάλες επιχειρήσεις εκκένωσης.
Από το καλοκαίρι του 2025 υπάρχει ένα σχέδιο “ανάπλασης” των Προσφυγικών, φυσικά με χρματοδότηση ΕΣΠΑ, 15 εκατομμυρίων ευρώ, με υποτιθέμενο σκοπό την δημιουργία κοινωνικών κατοικιών και ξενώνων για τους συγγενείς του Αγίου Σάββα, σε μία προσπάθεια του κράτους να εκμεταλλευτεί κοινωνικά αντανακλαστικά, τόσο γελοία που προσβάλει την νοημοσύνη μας. Τα Προσφυγικά είναι ένα ολόκληρο μωσαϊκό των από τα κάτω, που κατοικεί και έχει ριζώσει στην γειτονιά. Η Δομή Υγείας της Κοινότητας μαζί με το Σωματείο Εργαζομένων του Αγίου Σάββα ήδη έχουν στήσει και ανοίξει ξενώνες φιλοξενίας των συγγενών των ασθενών του αντικαρκινικού νοσοκομείου, ανθρώπων που η Περιφέρεια και η διοίκηση του Αγίου Σάββα άφηναν να κοιμούνται στα αυτοκίνητά τους για χρόνια. Κράτος και αφεντικά με το σχέδιο “ανάπλασης” διαβλέπουν τόσο στην εξόντωση ενός πολιτικού αντιπάλου, ενός παραδείγματος ζωής και αγώνα διαμετρικά αντίθετου με τον κανιβαλισμό που προάγει η κουλτούρα τους, όσο και σε κέρδη για τα όποια τα 15 εκατομμύρια αποτελούν μόνο το ορεκτικό. Η εκκένωση της Κοινότητας και ο εκτοπισμός των ανθρώπων της θα άνοιγε την πόρτα για τον συνολικό “εξευγενισμό” των Αμπελοκηπών, την συνολική άνοδο του κόστους ζωής δηλαδή και κατά συνέπεια τον εκτοπισμό των φτωχότερων κατοίκων όλης της περιοχής.
Στο πλαίσιο της άμυνας της Προσφυγικών, ο κάτοικος Αριστοτέλης Χαντζής ξεκίνησε στις 5 Φλεβάρη απεργία πείνας διαρκίας μέχρι θανάτου για την ικανόποιηση των συλλογικών αιτημάτων της Κοινότητας.
ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ “ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ Λ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ Α.Μ.Κ.Ε.” ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ! – ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ” ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ!
ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ.
ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ Δ.ΥΠ.Α. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΝΕΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΩΝ ΕΥΑΛΩΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΣΤΑ 80.000 ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΙΖΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ.
ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ” ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! – ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ “Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ”.
Από πλευράς μας η στήριξη στα Προσφυγικά είναι αυτονόητη. Στον κόσμο των γενοκτονιών και των γενικευμένων πολέμων, στον κόσμο των pushback, της Χίου, της Πύλου, του Σιντική, των 200 νεκρών εργατών, της αστυνομίας φυλής για Ρομά οικισμούς, των νεκρών εργατριών της Βιολάντα και των πληρωμένων ρουφιάνων, η αυτοοργάνωση της κοινωνικής βάσης και οι πολυεθνικές κοινότητες αγώνα είναι μονόδρομος για την άμυνα, την ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Τα Προσφυγικά αποτελούν παράδειγμα συλλογικής κουλτούρας και οργάνωσης, ένα μαχόμενο κοινωνικό σώμα, μεταναστριών και ντόπιων, που γκρεμίζει στην καθημερινότητα της κοινής ζωής τους διαχωρισμούς που το κράτος μας επιβάλει χύνοντας τόσο από το αίμα μας. Τα Προσφυγικά θα σταθούν ακριβώς για αυτούς τους λόγους όπως και ακριβώς για αυτούς τους λόγους κι άλλες πολλές κοινότητες αγώνα, και εμείς μαζί τους, θα ανθίσουμε.
Καλούμε στην μικροφωνική συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κοινότητα Κατειλλημένων Προσφυγικών την Πέμπτη 19/03 στις 18:39 Τσιμισκή με Ναυαρίνου
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Μαχαλάς
Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δ. Θεσσαλονίκη
Μικροφωνικη συγκέντρωση αλληλεγγύης των Κατειλημμένων Προσφυγικών
Πέμπτη 19/3 | 18:30 | Τσιμισκή με Ναυαρίνου
Στα Προσφυγικά ζουν άνθρωποι από περισσότερες από 27 διαφορετικές χώρες. Η πολυγλωσσία, η διαφορετικότητα και οι ποικίλες εμπειρίες ζωής έχουν μετατρέψει τη γειτονιά σε ένα ζωντανό παράδειγμα συνύπαρξης και αλληλεγγύης.
Στα Προσφυγικά λειτουργούν διάφορες αυτοοργανωμένες δομές και υποδομές που εξυπηρετούν τόσο τους κατοίκους όσο και τη γύρω γειτονιά. Υπάρχουν χώροι συνελεύσεων και εκδηλώσεων, συλλογικές δομές στέγασης και φιλοξενίας, καθώς και μια δομή συλλογικών φούρνων που παράγει ψωμί για την κοινότητα αλλά και για ανθρώπους εκτός αυτής. Παράλληλα λειτουργεί παιδικό στέκι και χώρος αυτομόρφωσης για τα παιδιά της γειτονιάς,
Ωστόσο, ύπαρξη αυτής της κοινότητας βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια σοβαρή απειλή. Το κράτος και διάφοροι επενδυτικοί σχεδιασμοί προωθούν ένα σχέδιο «ανάπλασης» της περιοχής, το οποίο προβλέπει την εκκένωση των κτιρίων και τη μετατροπή τους σε έναν αναβαθμισμένο αστικό χώρο.
Η απειλή εκκένωσης στο όνομα της «ανάπλασης» όμως δεν είναι καθόλου ουδέτερη τεχνική παρέμβαση. Είναι πολιτική επιλογή κράτους και κεφαλαίου που εντάσσεται σε μια ευρύτερη διαδικασία εμπορευματοποίησης του αστικού χώρου.
Στον απόηχο των κρατικών πιέσεων και εν μέσω απειλών εκκένωσης ο σύντροφος Αριστοτέλης Χαντζής, μέλος και κάτοικος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών ξεκινάει (05/02) απεργίας πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση ζωής. Μέσα σε αυτό το διάστημα, ξετυλίγεται ένα μαζικό κύμα αλληλεγγύης πανελλαδικά αλλά και παγκόσμια με την κοινωνία και τα κινήματα να αγκαλιάζουν τον αγώνα του απεργού πείνας και της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών ενάντια στα καταστροφικά σχέδια του καθεστώτος και των εταιρειών. Δεκάδες συλλογικότητες, οργανώσεις, φορείς, σωματεία και σύλλογοι έχουν οργανώσει προπαγανδιστικές δράσεις και παρεμβάσεις, έχουν υπογράψει δημόσια κείμενα και ψηφίσματα αλληλεγγύης. Ο πολύμορφος αγώνας συνεχίζεται και μας αφορά όλα.
Γι’ αυτό η υπεράσπιση των Προσφυγικών
Είναι υπεράσπιση της ίδιας της ιδέας της πόλης ως κοινού χώρου ζωής.
Είναι διεκδίκηση του δικαιώματος στη στέγη, στη μνήμη και στη συμμετοχή.
Είναι υπεράσπιση της δυνατότητας μιας κοινωνίας να αυτοοργανώνεται και να αυτοθεσμίζεται.
Το διακύβευμα δεν αφορά μόνο ένα ιστορικό συγκρότημα στην Αθήνα. Αφορά το ερώτημα ποιος αποφασίζει για τον αστικό χώρο: οι κοινότητες που τον κατοικούν ή οι μηχανισμοί εξουσίας και αγοράς που τον διαχειρίζονται από τα πάνω
Η πόλη δεν είναι εμπόρευμα.
Η πόλη ανήκει σε όσους τη ζουν και τη συγκροτούν καθημερινά.
Αλληλεγγύη στους κατειλημμένους, ελεύθερους κοινωνικούς χώρους,
Αλληλεγγύη στα προσφυγικά
Δύναμη στον απεργό πείνας
ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSd8T…
Στο παρακάτω link για την ενίσχυση της κοινότητας για τις επερχόμενες εργασίες αποκατάστασης
https://www.firefund.net/saveprosfygika
Hip Hop Live οικονομικής ενίσχυσης της Κοινότητας των Κατειλημμένων Προσφυγικών, Σάββατο 21/3 στις 21:00 στον Ε.Κ.Χ. Σχολείο
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Σχολείο
ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ…
…ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΣΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ
όσων κατέχουν θέσεις εξουσίας/και παριστάνουν τους ιδιοκτήτες της πόλης, του χρόνου, της ζωής μας/όσων σχεδιάζουν τις γειτονιές μας σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς και ποτέ των ανθρώπων που τις κατοικούν/όσων αποφασίζουν για το ποιο «μοντέλο ανάπτυξης» είναι πιο προσοδοφόρο/ποιο θα χρηματοδοτηθεί πιο γενναία από το ΕΣΠΑ, δηλαδή/ποιο θα φέρει τις μεγαλύτερες μίζες σε εργολάβους και πολιτικό προσωπικό/όσων θέλουν να μας πείσουν πως για τη στέγαση/την ιατροφαρμακευτική μας περίθαλψη/για όλες μας τις ανάγκες γενικά/υπάρχει μόνο ένα πατρικό κράτος να φροντίσει/άλλοτε στοργικό/άλλοτε αυστηρό/άλλοτε στέλνοντας μπάτσους να γκρεμίσουν/να συλλάβουν/να ξυλοκοπήσουν/άλλοτε μιλώντας την πειθήνια γλώσσα των «κοινωνικών αναγκών»/της «κοινωνικής συνοχής»/της αξιοπρέπειας/τι ξεφτίλα, αλήθεια
ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ Ο ΚΟΣΜΟΣ
όσων αρνούνται το καθεστώς των αφεντών της πόλης/όσων αμφισβητούνε τις αλλοτριωτικές και αλλοτριωμένες σχέσεις των άθλιων διαμερισμάτων της μεγαλούπολης/όσων απορρίπτουν τα motto ζωής που μας πλασάρουν/που μας λένε πως το μόνο που μετράει είναι αν είσαι ένα σκαλί πάνω ή ένα σκαλί κάτω στη σκάλα της ιεραρχίας και του πλούτου/όσων αποδρούν από την οικογενειακή εστία του πατέρα-αφέντη/όχι για να φτιάξουν μοναχικά καταφύγια/μα για να βρεθούν δίπλα σ’ όσες αγωνίζονται/ό,τι γλώσσα και να μιλάνε/ό,τι χρώμα και να ‘χει το δέρμα τους/όσων τολμάνε να διαρρήξουν τον παλιό κόσμο φτιάχνοντας μες στο καβούκι του έναν καινούριο/γιατί αυτός ο κόσμος καθημερινά καταστρέφει τις σκέψεις μας/τα συναισθήματά μας/την ίδια μας την ύπαρξη/και δεν περιμένουμε τίποτα απ’ αυτόν τον κόσμο/γιατί εμείς λέμε: ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ
Σ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΑ ΚΑΤΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ
ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΧΑΝΤΖΗ
Κατάληψη Φάμπρικα * Υφανέτ
