ΗΡΑΚΛΕΙΟ: Αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση, 18:30 πλατεία Λιονταριών
ΑΘΗΝΑ: Συζήτηση για τον πόλεμο και το αντιπολεμικό κίνημα, 19:30 ΕΚΧ Αλτάϊ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση
Διανύουμε την εικοστή τρίτη μέρα από την δολοφονική επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Σ’ αυτές τις μέρες, οι εξελίξεις γίνονται ολοένα και πιο επικίνδυνες. Όχι μόνο για τους λαού της περιοχής, αλλά και ευρύτερα. Οι επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί στο Ιράν και στο Λίβανο, η συνεχιζόμενη τραγωδία στην Παλαιστίνη, δημιουργούν ένα επικίνδυνο πλαίσιο, όπου ο κίνδυνος ενός γενικευμένου πολέμου είναι ορατός. Με την ελληνική κυβέρνηση, να συμμετέχει ολοένα και πιο ενεργά στον πόλεμο, υπακούοντας στα κελεύσματα και τις επιταγές των ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, ζητά από τον ελληνικό λαό να αποδεχθεί τα “φέρετρα με σημαία”, την ακόμη μεγαλύτερη πρόσδεση της χώρας στο άρμα των ΗΠΑ με την χρήση των βάσεων για την υλοποίηση των δολοφονικών τους σχεδίων και τις οικονομικές συνέπειες από τις ξέφρενες αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων.
Να συμβάλλουμε στην ενίσχυση του αντιπολεμικού – αντιιμπεριαλιστικού αισθήματος του κόσμου, της αλληλεγγύης των λαών, της ειρήνης και της φιλίας.
Να συμβάλλουμε, με όλες μας τι δυνάμεις, στον ξεσηκωμό της νεολαίας, των εργαζομένων, του λαού συνολικά. Στις σχολές, στους εργασιακούς χώρους, στις γειτονιές.
Η ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ(μ-λ), καλεί όλες/ους τις αγωνίστριες/ές, τις αριστερές οργανώσεις και συλλογικότητες να συμμετέχουν και να στηρίξουν την αντιπολεμική – αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση, την Τρίτη 24 Μάρτη στις 6:30μμ στα λιοντάρια.
- Κάτω τα χέρια από τον λαό του Ιράν!
- Απεμπλοκή της χώρας μας απ’ τον πόλεμο!
- Καμία διευκόλυνση – καμία συνεργασία με τους φονιάδες ΗΠΑ-Ισραήλ!
- Καμιά συμμετοχή στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών!
- Έξω Βάσεις – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ από τη χώρα!
- Νίκη στην παλαιστινιακή αντίσταση! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
- Κάτω τα χέρια από την Κούβα!
ΑΘΗΝΑ
Συζήτηση για τον πόλεμο και το αντιπολεμικό κίνημα
Την Τρίτη 24 Μαρτίου στις 7:30 μ.μ. συζητάμε, μαζί με τους συντρόφους από το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο Αλτάι, για τον πόλεμο και το αντιπολεμικό κίνημα, για την ανάγκη να αντιπαρατεθεί η αλληλεγγύη των λαών με την κρατική τρομοκρατία.
Η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν δεν αποτελεί μόνο το τελευταίο επεισόδιο των διαρκών αυτοκρατορικών πολέμων των τελευταίων χρόνων, αλλά συνιστά μια πρωτοφανή κλιμάκωση της παγκόσμιας κρατικής τρομοκρατίας. Μια ολόκληρη περιοχή πνίγεται στο αίμα χωρίς καν να κρατιούνται τα προσχήματα του «διεθνούς δικαίου» και της «στρατιωτικής απειλής». Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο επικεφαλής της αμερικανικής «αντιτρομοκρατίας» δηλώνει ότι το Ιράν δεν αποτελούσε απειλή για τις ΗΠΑ.
Έχουμε να κάνουμε με έναν πόλεμο που βρίσκει τη «δικαιολόγηση» του αποκλειστικά στην ισχύ των μιλιταριστικών μηχανισμών που τον διεξάγουν. Χιλιάδες δολοφονούνται γιατί ο δολοφόνοι είναι σίγουροι για την ατιμωρησία τους και βλέπουν σε αυτήν την ακραία εκδοχή της θανατοπολιτικής το μέσο για να επιβάλουν ένα νέο καθεστώς γεωπολιτικής πειθάρχησης και καπιταλιστικής κερδοφορίας. Στον πόλεμο του Ιράν η τεχνητή νοημοσύνη συναντιέται με τον κλασικό ιμπεριαλισμό του 19ου αιώνα.
Σε αυτό το σημείο καμπής βρισκόμαστε μπροστά σε τρεις επιλογές:
Η πρώτη είναι να υποταχτούμε στην κρατική τρομοκρατία, να αφεθούμε στο αίσθημα της ανημπόριας απέναντι σε αυτή τη μηχανή του θανάτου, την πιο τρομακτική που έχει υπάρξει ποτέ στην ανθρώπινη Ιστορία, να συνεχίσουμε τις ζωές μας σαν να μην τρέχει τίποτα, την ώρα που το αίμα ρέει κι επιβάλλεται το κράτος του τρόμου. Να μείνουμε απαθείς, θεωρώντας ότι είμαστε ασφαλείς, την ώρα που ο πόλεμος εξαπλώνεται και η Ευρώπη μπαίνει όλο και πιο βαθιά στο έρεβος του μιλιταρισμού.
Μια δεύτερη επιλογή είναι να αναζητήσουμε ένα (ανύπαρκτο) αποκούμπι σε κάποιο από τα καπιταλιστικά κράτη που βρίσκονται αντιμέτωπα με τις ΗΠΑ. Να συνταχτούμε με τον εχθρό του εχθρού μας, «ξεχνώντας» ότι η βαρβαρότητα δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των Αμερικανών και θεωρώντας αμελητέας σημασίας την τρομοκρατία που ασκεί το ιρανικό κράτος επί 50 χρόνια στους πολίτες του, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το αιματοκύλισμα των διαδηλώσεων τον Γενάρη.
Υπάρχει όμως και μια τρίτη επιλογή. Η επιλογή ενός αντιπολεμικού αντιμιλιταριστικού κινήματος που εντάσσει τον αγώνα για την ήττα του ιμπεριαλισμού και των σχέσεων κυριαρχίας στην προοπτική της χειραφέτησης, που δεν κάνει επιλογή μεταξύ «κακής» και «καλής» κρατικής τρομοκρατίας, που θεωρεί ότι η από τα κάτω κινητοποίηση είναι αυτή που μπορεί να σπάσει τον πολεμικό τρόμο, που αρνείται το μιλιταρισμό και την κούρσα των εξοπλισμών, που προτάσσει και δεν εργαλειοποιεί τα δικαιώματα των γυναικών.
Αντιεξουσιαστική Κίνηση
Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
