Συνήγοροι υπεράσπισης
Μαριάννα Μανουρά: Θανάσης Καμπαγιάννης, Κώστας Παπαδάκης
Δήμητρα Ζαραφέτα: Άννυ Παπαρούσου, Γιάννης Ραχιώτης
Δημήτρης: Χαραλαμπάκης
Νίκος Ρωμανός: Μαρίνα Δαλιάνη, Καλογήρου, Λίλα Ραγκούση
Αργύρης: Αλέξανδρος Κανελλόπουλος
Σύσταση έδρας
Πρόεδρος δικαστηρίου: Σπυρίδων Γεωργουλέας
Εισαγγελέας: Αλεξάνδρα Πίσχοινα
Υπόθεση Αμπελοκήπων – 1η Δικάσιμος – 01/04/2026
(αναλυτική ανταπόκριση)
Η δίκη της υπόθεσης Αμπελοκήπων είχε αριθμό πινακίου 1 σε ένα πινάκιο με συνολικά 9 υποθέσεις.
Η δίκη ξεκίνησε με τον πρόεδρο της έδρας, Σπυρίδων Γεωργουλέα, να ανακοινώνει πως δεν μπορεί η παρούσα έδρα να δικάσει όλες τις υποθέσεις, καθώς η υπόθεση 1 θα καταλάβει αρκετές συνεδριάσεις. Ανακοίνωσε ακόμα, πως τις υπόλοιπες υποθέσεις θα τις αναλάβει η αναπληρωματική έδρα.
Ταυτόχρονα, ετέθη ζήτημα εξαίρεσης της εισαγγελέως Αλεξάνδρας Πίσχοινα, λόγω προηγούμενης επαγγελματικής συσχέτισης με έναν εκ των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων της υπόθεσης Αμπελοκήπων.
Προτού διακόψουν για να επεξεργαστούν το ζήτημα εξαίρεσης, ο Κώστας Παπαδάκης, συνήγορος της συντρόφισσας Μαριάννας Μανουρά, ζήτησε από την έδρα το έγγραφο στο οποίο εξηγείται το σκεπτικό που η κύρια σύνθεση του δικαστηρίου αναλαμβάνει την υπόθεση 1, και η αναπληρωματική τις υπόλοιπες, και δεν γίνεται το αντίστροφο.
*
Μετά τη διακοπή, η κύρια έδρα συνέχισε δίνοντας στον συνήγορο Παπαδάκη το έγγραφο που ζήτησε, κατά το οποίο σύμφωνα με πράξη του διευθύνοντα του εφετείου διατάχθηκε η κατάτμηση του πινακίου, με γνώμονα το να δικαστούν όλες οι υποθέσεις.
Αφού διάβασε το έγγραφο, ο συνήγορος έκανε ένσταση, τονίζοντας πως η έδρα έπρεπε να είχε οριστεί με συμπληρωματική κλήρωση, ακριβώς όπως ορίστηκε στην αρχή. Με αυτό το σκεπτικό συντάχθηκε και συνήγορος της υπόθεσης 4.
Η πρόταση της εισαγγελέως πάνω στην ένσταση ήταν πως είναι αλυσιτελής, αόριστη και αντιφατική. Δήλωσε πως αυτή η σύνθεση κληρώθηκε νομίμως, και δεν συντρέχει λόγος για νέα κλήρωση, προτείνοντας να απορριφθεί.
Δευτερολογώντας, ο Παπαδάκης ήταν κατηγορηματικός πως η κατάτμηση του πινακίου καταργεί την κλήρωση. Ο διευθύνων του εφετείου, που πήρε την απόφαση, δεν έχει γράψει με ποιο κριτήριο την έλαβε. Με αυτό ως δεδομένο, και οι δύο συνθέσεις, η κύρια και η αναπληρωματική, είναι άκυρες.
Η ένσταση απορρίφθηκε.
*
Κατόπιν ορίστηκαν οι επόμενες δικάσιμοι, που θα είναι οι εξής:
02/04, αίθουσα Δ5, ισόγειο
03/04, αίθουσα Δ4, ισόγειο
07-08/04 αίθουσα Δ5, ισόγειο
15-17/04 αίθουσα Δ5, ισόγειο
Στα σοβαρά κωλύματα συνηγόρων (π.χ. από Άννυ Παπαρούσου για τις 02/04, που έχει δίκη για την υπόθεση Μάγγου στα δικαστήρια Καρδίτσας), ο πρόεδρος είπε πως δεν θα αφήσει καμία μέρα. Ως επιχειρήματα, αφενός έβαλε μπροστά την πίεση από την παρέλευση του 18μηνου, και αφετέρου το καλό «των κατηγορουμένων που θέλουν να ξεμπερδεύουν με τη δίκη», να αξιοποιήσουν όλους τους μάρτυρες υπεράσπισης και να έχουν επαρκή χρόνο για τις απολογίες τους.
*
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος έδωσε κάποιες οδηγίες για την «ομαλή διεξαγωγή» της δίκης, ζητώντας να μην είναι όρθιος κόσμος στην αίθουσα, μόνο όσα άτομα είναι σε καθίσματα, και να μην φωνάζονται συνθήματα.
Ο αντίλογος του συνηγόρου Παπαδάκη, πως μπορεί να κάθεται κόσμος στα πλαϊνά περβάζια της αίθουσας και στο πίσω μέρος αρχικά δεν έγινε δεκτός. Ο πρόεδρος είπε πως θα είναι ελαστικός σε αυτό στην πορεία, και πως τον απασχολεί περισσότερο το δεύτερο.
*
Τον λόγο πήρε ο συνήγορος υπεράσπισης Α. Κ., Κανελλόπουλος, κάνοντας ένσταση καθώς στην κλήτευση κατηγορουμένου δεν υπήρχε σφραγίδα και υπογραφή εισαγγελέα. Την ένσταση υποστήριξε και ο Παπαδάκης. Η ένσταση απορρίφθηκε.
*
Στη συνέχεια προσφωνήθηκαν οι μάρτυρες του κατηγορητηρίου, 14 στον αριθμό, και οι μάρτυρες υπεράσπισης, που είναι συνολικά 32.
Σε αυτό το σημείο, κάποιοι εκ των κατοίκων της πολυκατοικίας στην οδό Αρκαδίας, μέσω συνηγόρου δήλωσαν παράσταση υποστήριξης κατηγορίας, μόνο για τη συντρόφισσα Μαριάννα για φθορά του κτιρίου.
*
Η δίκη συνεχίστηκε με νέα ένσταση από τον Παπαδάκη, αναφορικά με την αναρμοδιότητα του συγκεκριμένου δικαστηρίου να δικάσει πράξεις που στην ουσία χαρακτηρίζονται ως «πολιτικό έγκλημα».
Ο νόμος ορίζει πως το «πολιτικό έγκλημα» δικάζεται από μικτό ορκωτό δικαστήριο. Τα τελευταία χρόνια, έχει επικρατήσει στη νομολογία το αντίθετο, και υποθέσεις 187Α, που αποτελεί μια περιγραφή του «πολιτικού εγκλήματος» δικάζονται μόνο από τακτικούς δικαστές, και κατ’ αυτόν τον τρόπο περιορίζεται η αποφασιστική συμμετοχή των ενόρκων, και κατ’ επέκταση η αρχή της «λαϊκής κυριαρχίας».
Προτού κλείσει την εισήγηση της ένστασης, ο συνήγορος δήλωσε πως δεν στέκει πως οι πράξεις έγιναν με σκοπό την πρόκληση σοβαρού κινδύνου της χώρας, κάποιου διεθνούς οργανισμού, ή για την πρόκληση φόβου στον πληθυσμό.
Συμπληρωματικά σε αυτά, ο έτερος συνήγορος της Μαριάννας, Θανάσης Καμπαγιάννης, ανέπτυξε πως έχει επικρατήσει η στενή αντικειμενική έννοια του «πολιτικού εγκλήματος». Αυτό απορρέει και από έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους λαϊκούς δικαστές (ενόρκους), που συνήθως υποστηρίζεται με επιχειρήματα όπως το ότι οι ένορκοι φοβούνται πιο εύκολα, ή ότι δεν έχουν επαρκή νομική κατάρτιση. Ο συνήγορος ανέφερε και το σχήμα που λέει ότι οι τακτικοί δικαστές συνεισφέρουν τη νομική γνώση και οι ένορκοι την κοινωνική εμπειρία.
Τα ανέφερε αυτά για να προσθέσει πως δεν τα συμμερίζεται, καθώς και οι τακτικοί δικαστές κουβαλάνε κοινωνική εμπειρία, όπως επίσης φοβούνται.
Συμπλήρωσε ακόμα πως σε μια εποχή που γίνεται μεγάλη προσπάθεια να επανακτηθεί η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στον θεσμό της δικαιοσύνης, ο μόνος τρόπος για αυτό είναι η συμμετοχή των λαϊκών δικαστών στη διαδικασία.
Έκλεισε λέγοντας πως τα τελευταία χρόνια έχουμε δει σωρεία κακοδικιών σε υποθέσεις με 187 ή 187Α.
*
Την εισήγηση της ένστασης ακολούθησε και μια σύντομη δήλωση της συντρόφισσας Μαριάννας πάνω στο ίδιο ζήτημα.
Η συντρόφισσα εξέθεσε τα επιχειρήματα από τη δική της πλευρά που προχωράει σε ένσταση αναρμοδιότητας του δικαστηρίου. Είπε πως πρόκειται για μια υπόθεση αμιγώς πολιτικού χαρακτήρα, όπου γίνονται ειδικά δικαστήρια, με ειδικούς εφέτες ανακριτές και ειδικούς νόμους. Στην ουσία αναγνωρίζεται η πολιτική διαδρομή, χωρίς να αναγνωρίζεται το πολιτικό πλαίσιο.
«Είμαι αναρχική και αναρχικός ήταν ο Κυριάκος Ξυμητήρης που ήταν στο διαμέρισμα. Ο Κυριάκος Ξυμητήρης ως ένοπλος αγωνιστής πήρε συγκεκριμένες αποφάσεις που τον οδήγησαν στο διαμέρισμα και εγώ ως σύντροφος του πήρα άλλες αποφάσεις για να τον βοηθήσω. Οι αποφάσεις αυτές ήταν και πολιτικές και συνειδητές».
«Αν η συνδρομή προς τον σύντροφο μου, παρότι δεν ήμασταν ούτε ομάδα ούτε οργάνωση, αποτελεί ένα πολιτικό έγκλημα, τότε αρμόδιο δικαστήριο είναι το Μικτό Ορκωτό»
Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να αποπολιτικοποιηθεί η επαναστατική δράση, καθώς δεν αναγνωρίζεται ο εσωτερικός εχθρός. Δεν αναγνωρίζεται το καθεστώς του πολιτικού κρατούμενου. Πρόκειται για αυτό που αποκαλούμε καθεστώς εξαίρεσης, όπου επιστρατεύεται ένα ειδικό πλαίσιο για την ποινική αντιμετώπιση του εσωτερικού εχθρού, χωρίς να κατονομάζεται ως τέτοιος.
«Θα προσπαθήσω καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης να καταδείξω το γεγονός ότι είμαστε δυο στρατόπεδα σε έναν πόλεμο και στον πόλεμο εγώ έχω τη θέση της πολιτικής κρατούμενης».
*
Και ο Γιάννης Ραχιώτης, συνήγορος υπεράσπισης της συντρόφισσας Δήμητρας Ζαραφέτα, συντάχθηκε με το σκεπτικό της ένστασης, λέγοντας μάλιστα πως είναι σημαντικό να μην ξεχνιούνται αδικίες, επειδή απλώς επαναλαμβάνονται εδώ και 2 δεκαετίες. Μετά την εισαγωγή του 187Α έχει καταπέσει κάθε πρόσχημα ώστε να μην δικάζεται το «πολιτικό έγκλημα».
Συγκεκριμένα ανέπτυξε πως ο 187Α καταργεί τη σχέση πράξης-δράστη, και κατονομάζει τη σχέση δράστη με πληθυσμούς και οργανισμούς. Με αυτόν τον τρόπο διατυπώθηκε για πρώτη φορά ακριβώς τι είναι το πολιτικό έγκλημα.
Στο ίδιο πλαίσιο συνέχισε και η Άννυ Παπαρούσου, επίσης συνήγορος υπεράσπισης της Δήμητρας. Ανέφερε πως η νομολογία είναι απογοητευτική, όταν εντοπίζει το «πολιτικό έγκλημα» μόνο στην περίπτωση της εσχάτης προδοσίας. Παρέθεσε μάλιστα τον ισχυρισμό του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη πως όταν ο νόμος δεν προσδιορίζει ακριβώς την πράξη είναι αντισυνταγματικός.
Έκλεισε λέγοντας πως τα τελευταία χρόνια έχει μετριαστεί η χρήση του 187Α, και έχουμε πιο στέρεα κριτήρια.
Το δικαστήριο διέκοψε για να το επεξεργαστεί η εισαγγελέας και να αγορεύσει επ’ αυτού.
*
Η εισαγγελέας είπε πως θεωρεί ορθή τη νομολογιακή προσέγγιση της μη αναγνώρισης της πολιτικής διάστασης των εγκλημάτων τρομοκρατίας.
Για την εισαγγελέα, μοναδική προϋπόθεση για να οριστεί το «πολιτικό έγκλημα» είναι το να διαπιστωθεί αν οι πράξεις προσβάλλουν άμεσα το κράτος. Αντιθέτως, είναι πολύ πιο ευρεία η περίσταση που καλύπτει ο 187Α. Ειδικά στο κατηγορητήριο της υπόθεσης, οι πράξεις που περιγράφονται δεν στοχεύουν στην κατάργηση του πολιτεύματος.
*
Κατά τη δευτερολογία, ο Παπαδάκης επέμεινε πως είναι αντισυνταγματικό να δικαστεί η υπόθεση από αυτό το δικαστήριο, και πως με αυτόν τον τρόπο συρρικνώνεται το αντικείμενο του «πολιτικού εγκλήματος». Το γεγονός ότι δεν καθορίζεται οποιαδήποτε έννοια του πολιτικού εγκλήματος, κατατείνει στην αποψίλωση των αρμοδιοτήτων των μικτών ορκωτών δικαστηρίων, μια λογική που έχει επεκταθεί και επικρατήσει γενικά στα κακουργήματα (και πέραν του 187Α). Ενισχύοντας την επιχειρηματολογία του, ανέφερε πως νομικά η τρομοκρατική οργάνωση είναι στην ουσία μια εγκληματική οργάνωση με πολιτικά κίνητρα, που έχουν πολιτικά αποτελέσματα.
Σε σχέση με την πρόταση της εισαγγελέως, σχολίασε πως αυτό που εκείνη λέει βασίζεται σε νομολογία προγενέστερη του 187Α. Ο σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα δεν είναι αντικειμενικό κριτήριο για τον προσδιορισμό «πολιτικού εγκλήματος».
Σε αυτό το σημείο έγινε ακόμα μία διακοπή. Όταν η έδρα επανήλθε απέρριψε την ένσταση.
*
Στη συνέχεια ο Παπαδάκης επανήλθε με νέα ένσταση αοριστίας και ακυρότητας του παραπεμπτικού βουλεύματος, οι οποία βασίστηκε σε 3 άξονες:
α) Το βούλευμα οφείλει να έχει σαφή αναφορά της αποδιδόμενης πράξης, και του νόμου που την προβλέπει, και όχι μια απλή επανάληψη του νόμου, και φράσεων που περιέχει. Αυτό αποτελεί μια κακιά πρακτική πολλών βουλευμάτων, που στην πραγματικότητα αφήνει τον κατηγορούμενο μαζί με τους συνηγόρους να υποθέσουν ποια είναι η αποδιδόμενη πράξη.
β) Δεν προσδιορίζεται ο χρόνος συγκρότησης της οργάνωσης. Ακριβώς επειδή η συγκρότηση αποτελεί στιγμιαίο αδίκημα, πρέπει να αναγράφεται μέσα στο βούλευμα. Διαφορετικά συμβάλλει στην ιδέα της διαρκούς δράσης.
Ταυτόχρονα δεν υπάρχουν ούτε δομές, ούτε υποδομή, ούτε άλλα χαρακτηριστικά όπως π.χ. ιεραρχία, αλλά μόνο ένας καταμερισμός κάποιων ρόλων.
γ) απουσιάζουν τα στοιχεία που συνθέτουν τη διακεκριμένη περίσταση που ορίζει ο 187Α. Συγκεκριμένα όσον αφορά την αντικειμενική διάσταση δεν υπάρχει ούτε ο τρόπος, ούτε η έκταση αλλά ούτε και οι συνθήκες με τα οποία προκαλείται σοβαρός κίνδυνος για τη χώρα.
Αλλά και όσον αφορά τα υποκειμενικά στοιχεία και πάλι δεν προσδιορίζεται:
1) ο εκφοβισμός του πληθυσμού
2) ποιος πληθυσμός είναι αυτός, ή ποιο μέρος του εκφοβίζεται
3) η πράξη που θα στοχεύει κάποια δημόσια αρχή
4) η ίδια η δημόσια αρχή
5) η πράξη που θα στοχεύει κάποιον διεθνή οργανισμό
6) ο διεθνής οργανισμός
7) η βλάβη που θα προκαλείτο και ο βαθμός σοβαρότητάς της
8) η πρόθεση καταστροφής υποδομών
9) το είδος αυτών των υποδομών (πολιτικές, οικονομικές, συνταγματικές)
10) ο τρόπος βλάβης αυτών των υποδομών
11) σε ποια χώρα ή διεθνή οργανισμό ανήκουν αυτές οι υποδομές
Συνοψίζοντας δεν υπάρχει καμία συγκεκριμενοποίηση της αποδιδόμενης κατηγορίας από τον 187Α.
Ταυτόχρονα υπάρχει και μια αντίφαση στη διατύπωση. Δεν γίνεται η οργάνωση να κατασκευάσει εκρηκτικό μηχανισμό για να προμηθεύσει την οργάνωση. Η οργάνωση δεν είναι τρίτη οντότητα ως προς τα μέλη της.
*
Ο Καμπαγιάννης συμπλήρωσε τον παραπάνω συλλογισμό λέγοντας πως είναι προφανής η αμηχανία του ανακριτικού γραφείου που κατάρτισε τον κατάλογο μαρτύρων και παραπεμπτικών. Στην πραγματικότητα τίθεται ζήτημα ανεύρεσης της τρομοκρατικής οργάνωσης, αφού μετά από άπειρες εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης, συγκεκριμένα 7 μεγάλους φακέλους δικογραφίας, έχουμε πολύ λίγα αποτελέσματα. Και μια άγνωστη οργάνωση.
*
Πάνω σε αυτήν την ένσταση, η εισαγγελέας χαρακτήρισε την επιχειρηματολογία δαιδαλώδη και αντιφατική. Είπε πως θα έπρεπε να είχε υποβληθεί νωρίτερα, καθώς η παραπομπή των κατηγορουμένων είναι αμετάκλητη. Ακόμα πρόσθεσε πως κάποια από τα επιχειρήματα αφορούν την ουσιαστικά βιωσιμότητα της κατηγορίας. Έκλεισε λέγοντας πως συνιστά απλούστευση το να ζητάμε βαφτίσια για μια οργάνωση. Αν και ο λαός έχει συνηθίσει να ταυτίζει μια οργάνωση με ένα όνομα, αυτό δεν είναι απαραίτητο να συμβαίνει. Πρότεινε να απορριφθεί η ένσταση.
*
Ο Παπαδάκης ξεκαθάρισε πως το όνομα συνδέεται με τη διάρκεια. Τα υπόλοιπα δεν αποτελούν ζήτημα αποδείξεως, είναι αοριστίες που δεν συγκεκριμενοποιούνται.
Μετά από διακοπή, το δικαστήριο απέρριψε την ένσταση.
*
Από τον Παπαδάκη έγινε ακόμα μία ένσταση που αφορά την απολογία της Μαριάννας στις 09/11/2024, όταν ακόμα νοσηλευόταν στον Ευαγγελισμό. Βάσει αυτής της απολογίας εκδόθηκε το ένταλμα προφυλάκισης και τα παραπεμπτικά βουλεύματα.
Ο συνήγορος ανέπτυξε την κατάσταση της υγείας της Μαριάννας, που ήταν πολυτραυματίας, με εγκεφαλική αιμορραγία, μετά από πολλές χειρουργικές επεμβάσεις.
Η ανάκριση βασίστηκε σε μια ιατρική βεβαίωση από γναθοχειρούργο. Η βεβαίωση είναι συντεταγμένη πάνω στην κλίμακα της Γλασκώβης, που υποδεικνύει τον βαθμό κώματος ενός ασθενόυς. Το πόρισμα της γνωμάτευσης ήταν πως η Μαριάννα είχε την ικανότητα εκφοράς λόγου, ενώ στην ουσία επιβεβαίωνε πως η συντρόφισσα δεν είναι σε κώμα, και τίποτα πέρα από αυτό.
Η Μαριάννα δεν επικαλέστηκε το δικαίωμα της σιωπής, αλλά την αδυναμία να καταθέσει, με δεδομένη την κατάσταση της υγείας της, και το γεγονός ότι δεν ήταν σε θέση να επεξεργαστεί τις κατηγορίες που τις αποδίδονταν.
Ο Παπαδάκης επεσήμανε μάλιστα πως η εμμονή για απολογία υπ’ αυτές τις συνθήκες συνιστά βασανιστήριο. Στην συνέχεια πρότεινε να εξεταστεί για αυτήν την ένσταση ένας εκ των μαρτύρων υπεράσπισης, που είναι ιατρός που παρακολουθεί την Μαριάννα τακτικά.
Το δικαστήριο τον δέχτηκε και κλήθηκε να καταθέσει.
*
Ο ιατρός είναι παθολόγος, και εργάζεται στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Επικύρωσε όλα όσα ανέφερε ο Παπαδάκης προηγουμένως. Επεσήμανε ακόμα πως η ΜΕΘ είναι χώρος για ασθενείς με αυξημένες ανάγκες, όπου λιγότερο το 1% του πληθυσμού καταλήγει να τη χρειαστεί. Πρόσθεσε πως ήταν μια κακή στιγμή για να γίνει η απολογία της Μαριάννας, και σίγουρα θα μπορούσε να βρεθεί μια καλύτερη στιγμή αργότερα. Ξεκαθάρισε επίσης πως η κλίμακα της Γλασκόβης, στην οποία βασίστηκε η βεβαίωση του γναθοχειρουργού, μπορεί ναι μεν να επιβεβαιώσει ότι ένα άτομο δεν είναι σε κώμα, αλλά δεν εξασφαλίζει πως έχει νοητική και ψυχική κατάσταση για να προχωρήσει σε μια απολογία.
Μετά από ερωτήσεις της εισαγγελέως και του Παπαδάκη, ο ιατρός ανέφερε πως είχε πλήρη εικόνα του ιατρικού φακέλου και του ιστορικού της Μαριάννας, και βάσει αυτών κρίθηκε πως ενώ την κρίσιμη περίοδο μπορεί να είχε δυνατότητα εκφοράς λόγου, δεν σημαίνει πως είχε και τη δυνατότητα συνομιλίας.
Στις επόμενες ερωτήσεις, ο ιατρός ανέφερε πως τα προβλήματα που αντιμετώπιζε τότε η συντρόφισσα δεν αφορούσαν μόνο τη γναθοχειρουργική, καθώς υπάρχουν επίσημα έγγραφα του νοσοκομείου και από διάφορες άλλες ειδικότητες. Χαρακτήρισε ως σφάλμα το γεγονός ότι η απολογία βασίστηκε σε μία μόνο ιατρική βεβαίωση, που μάλιστα ζητήθηκε από έναν άνθρωπο που απάντησε σε πράγματα πέραν του αντικειμένου του.
Το τελευταίο πράγμα που δήλωσε ο ιατρός είναι ότι κανένα άτομο σε εκείνη την κατάσταση δεν θα είχε τη δυνατότητα μέσα σε 5 ημέρες να επεξεργαστεί και να κατανοήσει 100αδες σελίδες δικογραφίας ώστε να απολογηθεί.
*
Τον λόγο πήρε εκ νέου η εισαγγελέας αναφέροντας πως τίθεται ένα δικονομικό ζήτημα μέσα από την ένσταση, υπενθυμίζοντας όμως πως η παραπομπή της συντρόφισσας είναι αμετάκλητη.
Σε αυτό ο Παπαδάκης επανέλαβε πως σε αυτήν την απολογία βασίστηκε τόσο η σύλληψη όσο και η παραπομπή.
Η εισαγγελέας επιμένοντας ανέφερε πως στη συμπληρωματική απολογία τον Σεπτέμβρη του 2025 είχε περάσει ικανό χρονικό διάστημα, και τότε η συντρόφισσα δεν ακύρωσε κάτι όσον αφορά την αρχική απολογία της. Έκλεισε λέγοντας πως δεν στερήθηκε κανένα εκ των δικαιωμάτων της.
Ο Παπαδάκης τόνισε πως η Μαριάννα δεν έχει παραπεμφθεί ορθώς στο ακροατήριο, κάνοντας μάλιστα και μια αναφορά στην περίπτωση του Σάββα Ξηρού, που ενώ συνελήφθη στα τέλη Ιούνη, απολογήθηκε στις αρχές του Αυγούστου του 2002.
Μετά από διακοπή και αυτή η ένσταση απορρίφθηκε.
*
Ακολούθησαν δηλώσεις των δύο συντροφισσών
Μαριάννα Μανουρά
Προς τους ενοίκους της πολυκατοικίας να δηλώσω πως η έκρηξη δεν ήταν αποτέλεσμα οργανωμένου σχεδίου. Επέφερε τον θάνατο του συντρόφου μου, Κυριάκου Ξυμητήρη, και τον βαρύ τραυματισμό μου. Δεν θέλαμε ποτέ να ταλαιπωρηθούν καθημερινοί άνθρωποι, ούτε να προκληθούν φθορές σε ανθρώπους ενώ οι κοινωνικές συνθήκες είναι ήδη βεβαρημένες. Όταν ο πολιτικός μας χώρος θέλει να επιτεθεί, λαμβάνει τα μέτρα του, και δεν συνάδει με τις αξίες του η λογική των παράπλευρων απωλειών. Χρησιμοποιούμε τα μέσα μας απέναντι στο σύστημα, και μόνο.
Ευχαριστώ τους δύο ανθρώπους που με βοήθησαν, αμέσως μετά την έκρηξη.
Η έκρηξη αξιοποιήθηκε από το κράτος από την πρώτη στιγμή
Δεν θα υποδυθώ ότι ήταν σκευωρία, αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη των πράξεων αλλά δεν θα χαραμίσω ούτε ένα λεπτό από την ελευθερία μου για πράγματα που δεν έκανα.
Ο σύντροφός μου, Κυριάκος Ξυμητήρης, έχασε τη ζωή του για έναν καλύτερο κόσμο.
Ο θάνατός του εργαλειοποιήθηκε και λοιδορήθηκε, μέσα από την κατηγορία της έκρηξης, που αποτελεί υπόνοια της αντιτρομοκρατικής ότι ο Κυριάκος ήξερε τι θα ακολουθούσε.
Ο Κυριάκος, ως πολιτικό υποκείμενο, αγαπούσε τη ζωή, όχι μόνο τη δική του, αλλά και των άλλων. Ως άνθρωπος αποκλείεται να ήθελε να επιβαρύνει καθημερινούς ανθρώπους με φθορές στην κατοικία τους.
Δεν είμαι υπόλογη σε κανένα δικαστήριο, είμαι υπόλογη μόνο στους συντρόφους και τις συντρόφισσές μου.
Είναι στα χέρια σας το πώς θα διεξαχθεί αυτή η δίκη, το αν θα ακολουθήσετε τις εντολές της αντιτρομοκρατικής, ή αν θα δικάσετε με βάση τα πραγματικά γεγονότα.
Μπορώ να αναλάβω την πολιτική ευθύνη για αυτά που μου αναλογούν.
Αφιερώνω στη μνήμη του Κυριάκου κάθε λεπτό αυτής της διαδικασίας.
Ο Κυριάκος ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και ένας ευαίσθητος επαναστάτης.
Η 31/10 αποτελεί για μένα μια ρωγμή, τόσο για το ηθικό βάρος από τις ζημιές στην πολυκατοικία, όσο και για την απώλεια. Θα τη διαφυλάξω, για να διαφυλάξω τη μνήμη του Κυριάκου, τις επιλογές του, και τη θέση μου μέσα σε αυτές.
Δήμητρα Ζαραφέτα
Αρνούμαι το σύνολο των κατηγοριών.
Να αναφερθώ στη μνήμη του συντρόφου μου, Κυριάκου Ξυμητήρη.
Ποινικοποιείται πολιτική δράση, οι συντροφικές και πολιτικές σχέσεις.
Η στέρηση της ελευθερίας μου είναι ευθύνη του δικαστηρίου, που επιτρέπει να στήνονται τέτοιου είδους υποθέσεις.
Συγνώμη στην οικογένεια που έχει το διαμέρισμα, καθώς χωρίς τη γνώση μου, τους έφερα σε δυσάρεστη θέση τόσο λόγω των ζημιών, όσο και λόγω της επαφής με τον κατασταλτικό μηχανισμό.
*
Μετά τις δηλώσεις των δύο συντροφισσών ξεκίνησε η εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας.
Πρώτος κλήθηκε ένας ιδιοκτήτης στον οποίο ανήκει ένα διαμέρισμα στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας, και ένα κατάστημα στο ισόγειο.
Ο πρόεδρος μέσα από τις ερωτήσεις του επέμεινε στο να αναδειχθεί η εικόνα των υλικών ζημιών στο κτίριο. Ο μάρτυρας ανέφερε αρκετές φορές τις σπασμένες τζαμαρίες, την αναστάτωση που αντίκρισε όταν έφτασε στο σημείο κ.ο.κ. Το διαμέρισμα που κατέχει είχε σπασμένες τζαμαρίες, και ζημιές που δεν έχουν αποκατασταθεί ακόμα, παρ’ όλο που, κατά τα λεγόμενά του, έχει αναλάβει την ανακατασκευή η ΤΕΡΝΑ.
Σε σχέση με το μέγεθος της ζημιάς, είπε ότι δεν έχει εκτίμηση, ανέφερε τις τεχνικές εκθέσεις του δήμου και του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), τις οποίες όμως δεν είχε δει. Ανέφερε πως το κτίριο είναι ακατάλληλο για κατοίκηση, και πως οι ιδιοκτήτες που διέμεναν εκεί, μέχρι και σήμερα διαβιούν σε ξενοδοχείο.
Δεν αναγνώρισε κάποιο από τα άτομα που κατηγορούνται, και είπε πως δεν είχε πέσει οτιδήποτε περίεργο στην αντίληψή του.
Στη μοναδική ερώτησή της, η εισαγγελέας έδωσε έμφαση στα «εισοδήματα» που έχασαν όσοι μίσθωναν τα σπίτια τους.
Στη συνέχεια ο συνήγορος από την πολιτική αγωγή ρώτησε για τη θέση του διαμερίσματος σε σχέση με το διαμέρισμα όπου έγινε η έκρηξη, όπου προέκυψε πως βρίσκεται «πάνω και διαγώνια». Ακόμα, ρώτησε αν το διαμέρισμα είναι κατοικήσιμο, και αν έχει προχωρήσει την αποκατάσταση η ΤΕΡΝΑ, για να λάβει αρνητική απάντηση σε αμφότερα.
Κατόπιν, κατά την εξέταση του μάρτυρα από τον Παπαδάκη, προσδιορίστηκε πως το διαμέρισμα του μάρτυρα βρίσκεται στην αριστερή πτέρυγα του κτιρίου.
Ο μάρτυρας δεν θυμόταν πότε ακριβώς πήγε στην πολυκατοικία, και μετά την πρώτη επίσκεψη είχε δηλώσει στην κατάθεσή του ζημιές μόνο στο διαχωριστικό του μπαλκονιού. Στο δικαστήριο βέβαια δήλωσε επιπλέον ζημιές στα τζάμια αλλά και ρωγμές στους τοίχους, που δεν τις δήλωσε ποτέ νωρίτερα.
Το κατάστημα δεν είχε καμία ζημιά.
Στην ερώτηση για το τι συμβαίνει με την επισκευή, και αν έχει γίνει κάποια συνέλευση της πολυκατοικίας που να ασχοληθεί με αυτό, ο μάρτυρας δήλωσε πως δεν έχει γνώση, και ακόμα δεν γνωρίζει για ποιον λόγο ανέλαβε η ΤΕΡΝΑ. Συγκεκριμένα για τη συνέλευση, είπε πως αναφέρθηκε πως η βόμβα «έσκασε στα χέρια των τρομοκρατών», χωρίς να είναι σε θέση να προσδιορίσει ποιος από τους συμμετέχοντες έφερε αυτόν τον όρο (τρομοκράτες) στη συνέλευση.
Η εξέταση του μάρτυρα ολοκληρώθηκε με τις ερωτήσεις του Καμπαγιάννη, ο οποίος ανέφερε πως έγγραφο που έχει στα χέρια της η υπεράσπιση δείχνει πως μόνο η δεξιά πτέρυγα της πολυκατοικίας έχει βγει σε αχρησία, και όχι ολόκληρο το κτίριο όπως ισχυρίζεται ο μάρτυρας. Προέκυψε ακόμα πως δεν έχει καταστραφεί η ηλεκτρολογική εγκατάσταση του κτιρίου, αλλά έχει διακοπεί από τον ΔΕΔΔΗΕ.
*
Τελευταίος μάρτυρας τη ημέρας ήταν ο Σαμουίλης, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος Γ5, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο διαμέρισμα του τρίτου ορόφου όπου έγινε η έκρηξη.
Ο μάρτυρας κατέθεσε πως επισκεπτόταν αραιά την πολυκατοικία. Το διαμέρισμα το νοίκιαζε σε φοιτήτριες. Δεν αναγνωρίζει κάποιο από τα άτομα που κατηγορούνται, ούτε είχε ακούσει ποτέ κάποιο παράπονο για κινητικότητα στο διαμέρισμα.
Ανέφερε πως «το διαμέρισμά του καταστράφηκε ολοσχερώς, γκρεμίστηκαν 2 τοίχοι, διαλύθηκαν κρεβάτια, ντουλάπια, κουζίνα, κ.λπ».
Ο μάρτυρας ανέφερε πως έχει ξεκινήσει η αποκατάσταση της πολυκατοικίας, αργά, και ανέφερε επίσης την μελέτη του ΤΕΕ, που κατά τα λεγόμενά του κρίνει την πολυκατοικία ακατάλληλη για κατοίκηση.
Ανέφερε κάποιες από τις εργασίες που γίνονται τώρα στο κτίριο, εργασίες που βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο. Επίσης ανέφερε πως υπάρχει μια οικοδομική άδεια για την επισκευή της πολυκατοικίας, που μάλλον είχε εκδοθεί τον Φλεβάρη του 2026.
Η εισαγγελέας τον ρώτησε από πού πληροφορείται για τις εργασίες, και απάντησε, όχι με απόλυτη βεβαιότητα, από κάποιον εργοδηγό της ΤΕΡΝΑ, ενώ ταυτόχρονα έχει λάβει και εκτιμήσεις από ιδιώτες μηχανικούς.
Στη συνέχεια, ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής έδειξε στον μάρτυρα μερικές φωτογραφίες του διαμερίσματός, που είχαν τραβηχτεί μία μέρα μετά την έκρηξη, ζητώντας του να περιγράψει τι είναι αυτό που βλέπει. Η ενέργεια αυτή έγινε από την πλευρά της πολιτικής αγωγής ώστε να δοθεί υπερβάλλουσα προσοχή στο μέγεθος της ζημιάς.
Στη συνέχεια, και λίγο πριν κλείσει η διαδικασία, ο μάρτυρας εξετάστηκε από τον Παπαδάκη. Έγινε μια προσπάθεια να ξεκαθαριστεί ποιες είναι οι διαθέσιμες τεχνικές εκθέσεις, και τι πορίσματα προκύπτουν από αυτές. Ο μάρτυρας αναφερόταν συνεχώς στην έκθεση του ΤΕΕ, η οποία δεν είναι διαθέσιμη σε κανέναν, ούτε είναι μέρος της δικογραφίας. Ο συνήγορος υπεράσπισης επανέφερε την έκθεση της πολεοδομικής υπηρεσίας του δήμου, που είναι η μόνη διαθέσιμη, και από την οποία προκύπτει πως μόνο η δεξιά πτέρυγα της πολυκατοικίας δεν είναι κατάλληλη για χρήση. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με τον μάρτυρα, «καποιοι θέλουν να μπουν, και η αστυνομία και η πολιτεία του το απαγορεύουν».
Ο μάρτυρας έκλεισε την κατάθεση, δίνοντας μια προσωπική εκτίμηση για το μέγεθος της ζημιάς στο διαμέρισμα, όπου μετά από προφορικές επαφές με ιδιώτες μηχανικούς κατέληξε στο ποσό των 200.000€!!
Σύνοψη ημέρας
Από την πλευρά της υπεράσπισης, στην πρώτη ημέρα της δίκης τέθηκαν κάποια από τα βασικά και ουσιαστικά ζητήματα που εγείρονται μέσα από το κατηγορητήριο: Τόσο όσον αφορά τη φύση του 187Α, και πώς διαστέλλεται για να εξυπηρετεί τις κατασταλτικές βλέψεις, όσο και αναφορικά με τις παρατυπίες που έγιναν για την επίσπευση της προφυλάκισης και παραπομπής των συντρόφων και των συντροφισσών μας.
Η έδρα δείχνει πως βιάζεται να ολοκληρώσει τη δίκη, προσπερνώντας τις ενστάσεις με ελάχιστη και φτωχή επιχειρηματολογία.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
ΠΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ
Επόμενη δικάσιμος: Πέμπτη 02/04, 09:00, αίθουσα Δ5 στο ισόγειο της Λουκάρεως
