«Οφείλουμε να προστατεύσουμε πάση θυσία τους κροίσους της χώρας μας», δήλωσαν οι ομοσπονδιακές αρχές. «Θα διερευνήσουμε [την επίθεση] ως συμβάν εγχώριας τρομοκρατίας», κατέληξαν.
Ο Μαρένο-Γκάμα, συλληφθείς για την επίθεση με κοκτέιλ μολότοφ στη βίλα του Σαμ Άλτμαν, CEO της OpenAI, γνωστή για το ChatGPT, αλλά και για τα τιτάνια συμβόλαια που συνάπτει με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, με σκοπό την ανάπτυξη αυτοματοποιημένου πολεμικού εξοπλισμού, δηλώνει με δωρικό τρόπο: «[let’s go] “Luigi’ing some tech CEOs».
Πέραν της εκδικητικής, χυδαία σκληρής πρότασης των Αρχών για υπερ-αναβαθμισμένο, εκδικητικό κατηγορητήριο του 20χρονου, διαβλέπουμε και από την άλλην πλευρά την συνήθη ψυχολογικοποίηση του Μορένο-Γκάμα, και συγκεκριμένα των ψυχικών συνθηκών (αυτισμός, δύσκολη περίοδος που διένυε) που θαρρείς εκείνες όπλισαν το χέρι του, παρά οποιαδήποτε εν πολλοίς κωδικοποιημένη πολιτική ανησυχία, θέση, και συνεπώς ευθύνη.
Κι όμως, ακόμη και αν εκληφθεί η ψυχολογικοποίηση ως στρατηγική του συνήγορου, τούτο δεν γίνεται αντιληπτό στο δημόσιο λόγο ως αμιγής στρατηγική, παρά πραγματολογική συνθήκη ουδεροποιημένη πολιτικά, μιας που μάλιστα τείνει να επιπροστίθεται σε μια σειρά μοναχικών αποπολιτικοποιήσεων εκ μέρους των καθεστώτων των επιμέρους δράσεων υψηλής έντασης.
Το γεγονός ότι ο νεαρός Μορένο-Γκάμα είχε αφήσει ένα σημαντικό διαδικτυακό-πολιτικό αποτύπωμα, από το Discord μέχρι το Substack, όπου φανερά διαβλέπει κανείς μια πορεία πολιτικοποίησης με μια μορφή, παραλείπεται, με ζοφερές συνέπειες για τις οργανωτικές ικανότητες ομάδων, εν γένει πολιτικών και αντεξουσιαστικών συγκροτήσεων.
Βεβαίως, κι ιδού το ενδιαφέρον, ο εμπλεκόμενος κόσμος εντάσσει τη δράση του 20χρονου σε ένα ευρύτερο συγκείμενο δυσπιστίας, ανησυχίας, αποξένωσης στον ορίζοντα της απλωμένης, διεισδυτικής, πανοπτικής και, σε άλλες μορφές της, φρικτά δολοφονικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ). Ένα εικοσιτετράωρο αργότερα, σφαίρες φέρεται να έπεσαν πάλι στην οικία του κρίσιμου Sam Altman.
Ομάδες, μονάδες, παρέες βλέπουν την επιτήρηση, τη μεταφορά του επιτηρητή από το εργοστάσιο στη πόλη-εργοστάσιο, την ιδρυματοποίηση ολάκερης της πόλης μέσω αφενός ενός ανήλεου, ακατανόητου nine-to-five, αφετέρου της άπειρης συσσώρευσης βιντεοσκοπικού υλικού από τον δημόσιο χώρο, την ιδιωτικοδημόσια ζωή, μέσω των social, της συσσώρευσης πληθώρας μεταδεδομένων, από συνταγογραφήσεις στο NHS μέχρι ευρήματα επισυνδέσεων. Κάπως έτσι θαρρείς “κλειδώνεται” η προοπτική διακοπής ροών, και μέσα από τις διακοπές τούτες να ξεφυτρώσει μια δημιουργία παράταιρη.
Το εν τοις πάσι γνωστό της αυτομάθειας, και της παραγωγικής ΤΝ απλώς νομολογικά επιπροστίθεται στην αβεβαιότητα των ορίων, με μια καίρια αίσθηση απώλειας εργασίας, στάτους, περαιτέρω αποξένωσης – ένας νέος ανθρωπότυπος, καινοφανείς “κοινωνίες” που προχωρούν ανεξέταστες κι ανεξέλεγκτες από τον ίδιο τον εαυτό της.
Στοιχεία ενός νεολουδιτισμού να αχνοφαίνονται πιθανόν, ως μια εσωτερική-ιστορική συνέπεια εν μέσω εισαγωγής στις δομές νέας βιομηχανικής επανάστασης.
Το μανιφέστο της Palantir
Τι βλέπουμε σκιαγραφώντας πολιτικά προφίλ των προσώπων-κλειδιών της βιομηχανικής επανάστασης; Κυρίως αλλόκοτες φασιστικού τύπου διακηρύξεις για την εκ νέου εγκαθίδρυση μιας μάχιμης, αυτοκρατορικής αποφασιστικότητας, σ’ έναν κόσμο που διαχωρίζεται από λαούς και κράτη οπισθοδρομικά, και τα καινοτόμα. Οι εντάσεις των πλευρών του διαχωρισμού, καθορίζουν τον ρου της Ιστορίας.
Η ένοπλη, λοιπόν, ικανότητα του αυτοκρατορικού κράτους να αναδιαμορφώνει το πλαίσιο δράσης του, η κατάλυση δηλαδή του καπιταλιστικού περιγράμματος δράσης από όπως εγκαθιδρύθηκε μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ (WTO, FTA παντού, φθηνή ενέργεια, διαχείριση γεωπολιτικών αναταράξεων), είναι αυτή που θα επικαθορίσει την συνέχιση της ακμής έναντι της δόλιας δύναμης των οπισθοδρομικών λαών.
Αυτά γράφουν οι CEO της Palantir, η εταιρεία που έχει καταφέρει να γνωρίζει τα πάντα για σένα, με μια μορφή μάλιστα συναίνεσής σου. Όπως οι περισσότερες εταιρείες λογισμικών, ΤΝ, η Palantir κινείται ταυτόχρονα στον χώρο μιας απόλυτης στρατιωτικοποίησης των εφαρμογών των τεχνολογικών εργαλείων της, και μιας σιωπηλής, civic, πανταχού παρούσας “κοινωνικής” κινητοποίησης με σκοπό να συλλέξει, να ταξινομήσει, να κωδικοποιήσει τα διαδικτυακά, προσωπικά, συλλογικά βιώματα κι επιλογές σε data centers των εταιρειών.
Ο Σκοτεινός Διαφωτισμός, η αντιδημοκρατία, η βασιλεία του αυτοματοποιημένου ελέγχου και η θεότητα Ασφάλεια είναι μερικές έννοιες και κατηγορίες-κλειδιά, που επικαθορίζουν τις μεταδιδόμενες ιδιότητες, και γιατί όχι ιδεολογίες, των εφευρέσεων των μεγάλων κροίσων – των μοχλών κίνησης της αυτοκρατορίας.
Η ευγονική, ο ρατσισμός, η αλγοριθμική εκκαθάριση πληθυσμών φερόμενων ως ασύμβατων ως προς το τεχνοεπιστημονικό όραμα, όπως διαφαίνεται περίτρανα από τα συστήματα Lavender, που ίσχυε η αναλογία 1 προς 100 για την αυτοματοποιημένη-μαζική δολοφονία προσώπων στη Γάζα, αποτελούν συστατικά στοιχεία ενός τρομερού τρίπτυχου: Ρατσιστικό λογισμικό, αυτοματοποιημένα όπλα, γεωπολιτικοί σχεδιασμοί.
Τεχνοφασισμός
Όσο η δυσπιστία απέναντι στα κράτη και κυρίως στους λειτουργούς αυτών, στις κυβερνήσεις, βαθαίνει και πλαταίνει, το ίδιο μέλλει να ισχύει και για τους υπαρξιακούς-αναπαραγωγικούς τους πυλώνες, εν προκειμένω τις διάφορες μορφές κρατικοβιομηχανικού και στρατιωτικοβιομηχανικού μπλοκ.
Τα ίδια τα εργαλεία, δηλαδή, προβολής, επιβολής και εξάσκησης της εξουσίας, φέρουν ιδιότητες καθ’ ομοίωσιν των εφευρετών, πλέον δρώντας αφενός σε μοριακό επίπεδο, ιδίως όσον αφορά την εγχώρια διακυβέρνηση, και αφετέρου με τη μορφή καταστροφής αυτοματοποιημένης, όπως στη Γάζα ή στο Λίβανο (100 στόχοι επλήγησαν σε 10 λεπτά), ή στο Ιράν, όπου εξόντωσαν εκατοντάδες παιδάκια και προσωπικό σχολείου, λόγω πεπαλαιωμένων dataset.
Η ΤΝ, ως δημιούργημα της Sillicon Valley, των εφευρετών με τις ρατσιστικές ιδέες και τις αυτοκρατικές-μιλιταριστικές καύλες, και ο αυταρχισμός, ως σχέση επιβολής απέναντι στους ιδωμένους ως μη-σημαντικούς, διέπονται από μια εσωτερική σύνδεση, τουλάχιστον σε επίπεδο εγχώριας διακυβέρνησης, από ένα νήμα, την προβλεψιμότητα, δηλαδή την τόσο πλατιά και ταχεία και βαθιά εκμάθηση, η οποία μπορεί να παράξει ένα σύνολο από patterns, συνήθειες, επαναλιψιμότητες κοινωνικών ομάδων, ατόμων, καταναλωτών, αναπαράγοντας τα φράκταλ ξανά και ξανά, ακυρώνοντας το μέλλον.
Η προβλεψιμότητα ως σκοπός προηγείται πολλών στόχων, κυρίως εκφράσεις της επιβολής, του manipulation, των παρακολουθήσεων.
Στη Γάζα το μέλλον ακυρώθηκε μέσω ωμής βίας. Στη μάχη ενάντια στους οπισθοδρομικούς λαούς, τα εργαλεία είναι εδώ, και φέρουν ψυχικές ιδιότητες των εφευρέτων τους, το μίσος, την αλαζονεία, την απέχθεια, την επιθυμία για επιβολή, και την πλήρη αποδοχή ιεραρχήσεων, με σκοπό την ουσιοποίησή τους, παρά την εξάλειψή τους.
Προφανώς και τα κράτη, που επιδιώκουν ακριβώς την ενδυνάμωσή τους στο εσωτερικό και εξωτερικό, αναδιαμορφώνοντας τις ιδεολογίες τους για λόγους αποτελεσματικότητας ως προς το σκοπό, ξέρουν με ποιους πρέπει να συμμαχήσουν. Με τον Άλτμαν, τον Τίελ, τον William Shockley της φασιστικής ευγονικής.
ΚΟΚΚ
