«Ο σκοπός της ποινής δεν είναι η εκδίκηση ή η πρόκληση πόνου, αλλά ο
σωφρονισμός του εγκληματία, η αποτροπή του από το να επαναλάβει το
έγκλημα και η αποθάρρυνση άλλων πολιτών από τη διάπραξη παρόμοιων
πράξεων.»
Από τον «εξανθρωπιστή» του ποινικού δικαίου τους,
Cesare Bonesana, marchese di Beccaria
ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΟΥΜΕ. Ενάντια στην εγκληματοποίηση των κοινωνικών
αγώνων!
Πέντε χρόνια μετά την πορεία-μάχη της 9ης Μάρτη 2021 στη Νέα Σμύρνη κι
ενώ ο πόλεμος μαίνεται σε όλα τα πεδία της ζωής όλο και πιο βίαια, την
Τρίτη 5 Μαΐου 2026, ολοκληρώθηκε στο μικτό ορκωτό (με 4 ενόρκους)
δικαστήριο της Ευελπίδων, η δίκη σε πρώτο βαθμό των 11 διωκόμενων (στα
συλληφθέντα άτομα είχαν αποδοθεί νομικά αναβαθμισμένες κατηγορίες
κακουργηματικού χαρακτήρα: απόπειρα ανθρωποκτονίας σε ορισμένα κι έκρηξη
και κατοχή εκρηκτικών σε άλλα, μαζί με τα πλημμελήματα διατάραξης κοινής
ειρήνης, οπλοκατοχής, απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης,
τετελεσμένης επικίνδυνης σωματικής βλάβης και παράβασης νομοθεσίας περί
κόβιντ).
– Πέντε εκ των συλληφθέντων αθωώθηκαν, μεταξύ των οποίων και τα δύο
άτομα που κατηγορούνταν για απόπειρα ανθρωποκτονίας και συναυτουργία
εναντίον του Δελτά Άγγελου Μπόρα κι είχαν υποστεί βασανισμούς κατά την
κράτησή τους αλλά και προφυλάκιση και κατ’ οίκον περιορισμό εν συνεχεία
ο ένας, κατόπιν στοιχείων παρακολούθησης από την αντιτρομοκρατική της
νέας predator εποχής.
– Για τρία άτομα εκ των συλληφθέντων -μεταξύ των οποίων κι η συντρόφισσα
που σε μια στιγμή έκφρασης αυθεντικής αλληλεγγύης και προστρέχοντας για
να βοηθήσει τα παιδιά που είχαν συλλάβει αναίτια, συνελήφθη κι η ίδια,
και κατόπιν, κακοποιήθηκε και παρενοχλήθηκε σεξουαλικά από τους
μπάτσους- επιδικάστηκαν ποινές 27 μηνών (κατά συγχώνευση) με 3ετή
αναστολή, για συμμετοχή σε βιαιοπραγίες και για οπλοφορία
(πλημμελήματα). Σημειώνεται πως στα σχετικά βίντεο που η συντρόφισσα
διεκδίκησε και κατάφερε να παιχτούν στη 2η δικάσιμο της 18/3/2026, παρά
τη σθεναρή άρνηση της έδρας για προβολή βίντεο ενώπιον των ενόρκων από
την αρχή της διαδικασίας, φαινόταν κατάφωρα αφενός το συγκινητικό
στιγμιότυπο αλληλεγγύης με το θρυλικό λάκτισμα στον μπάτσο (ο οποίος
καθ’ ομολογίαν του ιδίου στη δίκη, βρισκόταν στη φύλαξη του Μιχάλη
Χρυσοχοΐδη, από όπου και καλέστηκε το βράδυ της 9ης Μάρτη του 2021,
προκειμένου να συμβάλει στο θεάρεστο έργο του υπουργού του στην περιοχή
της Νέας Σμύρνης), για να απελευθερωθούν τα παιδιά που βασανίζονταν από
τους Δελτάδες -το οποίο και με νομικούς όρους θα λαμβανόταν στην
πραγματικότητα ως «άμυνα υπέρ τρίτων»- κι αφετέρου η επίθεση της
αστυνομίας στη συντρόφισσα, η οποία τελικώς δέχθηκε «καταδίκη» για την
έμπρακτα και μαχητικά αλληλέγγυα στάση της.
– Για δύο εκ των συλληφθέντων επιδικάστηκαν ποινές 34 μηνών (κατά
συγχώνευση) με 3ετή αναστολή, για συμμετοχή σε βιαιοπραγίες και για
επικίνδυνη σωματική βλάβη (πλημμελήματα).
Τέλος, για έναν εκ των συλληφθέντων επιδικάστηκε φυλάκιση 12+ χρόνων
(κατά συγχώνευση) καθώς και χρηματική ποινή, με έφεση χωρίς ανασταλτικό
χαρακτήρα (!) κι οδηγήθηκε στη φυλακή για: έκρηξη, κατοχή εκρηκτικών
υλών, απόπειρα βαρειάς σκουπούμενης σωματικής βλάβης, συμμετοχή σε
βιαιοπραγίες, επικίνδυνη σωματική βλάβη, οπλοφορία και οπλοχρησία
(κακουργήματα και πλημμελήματα). Σημειώνεται ότι το συγκεκριμένο άτομο
είχε αναγνωριστεί από 3 μπάτσους κατά την εξευτελιστική διαδικασία
αναγνώρισης στην οποία κι υποβλήθηκαν όλα τα συλληφθέντα με εντολή να
σηκώνονται όρθια ένα-ένα μέσα στην αίθουσα, στη διάρκεια της δικασίμου
της 18/3/2026.
Να σημειωθεί ότι για κάθε άτομο που άκουγε ποινή, ορίστηκε ανά κεφάλι,
ποσόν 1600 ευρώ δικαστικών εξόδων, γιατί ακόμη και το άκουσμα ποινής
φορολογείται εντός του «κράτους δικαίου τους»…
Και κάπως έτσι, πέντε χρόνια μετά τη μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη της
6ετίας, με όρους μαζικά και πολύμορφα εξεγερτικούς, το κράτος επιχείρησε
να πάρει τη ρεβάνς μετά την ιστορική ήττα του στη συγκεκριμένη
επιχείρηση αστυνομοκρατίας, μέσα από το πεδίο του νόμου: κάποια θα
έπρεπε να πληρώσουν στο ταμείο του νόμου, είτε με ρώσικη ρουλέτα είτε ως
αποδιοπομπαίοι τράγοι, μετά από την ήδη 5ετή δικαστική ομηρία… Το
«τιμολόγιο εκκρεμούσε» και ανέμενε να γεμίσει το κενό, ως είθισται μετά
από μεγάλα εξεγερτικά γεγονότα… Τέτοια ήταν η «κατά κράτος ήττα» του
κράτους, τέτοιο ήταν το δικό του Μογκαντίσου του 2021, μπροστά στη
μαζική συλλογική ανυπακοή, αντίσταση και σύγκρουση στη Νέα Σμύρνη, που
στην υπόνοια και μόνον ότι μπορεί να επαναληφθεί αυτή στο κέντρο της
Αθήνας ή σε όποια συνοικία της ή σε όποια άλλη πόλη ή σε όποιο κομμάτι
γης και θαλάσσης λεηλατούν οι δολοφόνοι από τον Έβρο μέχρι τη Γαύδο, οι
εξουσιαστές έτρεξαν να κρυφτούν πίσω από το γνωστό παραπέτασμα των νόμων
και των τιμωριών τους: το μήνυμα που θέλουν να μεταφέρουν τρέμοντας,
είναι πως «το να συμμετέχει κανείς/καμία σε μαζικές συγκρουσιακές
διαδηλώσεις τιμωρείται με βασανισμούς, προφυλακίσεις, ομηρία, ποινές,
χρηματικό κόστος αλλά και φυλάκιση».
Στο Περί εγκλημάτων και ποινών (1764), ο «εξανθρωπιστής» του ευρωπαϊκού
ποινικού δικαίου τους, Τσέζαρε Μπεκαρία υποστήριζε ότι «ο σκοπός της
ποινής δεν είναι η εκδίκηση ή η πρόκληση πόνου, αλλά ο σωφρονισμόςτου
εγκληματία, η αποτροπή του από το να επαναλάβει το έγκλημα και η
αποθάρρυνση άλλων πολιτών από τη διάπραξη παρόμοιων πράξεων.» Στα βήματα
αυτής της νομολογικής παράδοσης και μετά την ψήφιση του νόμου
απαγόρευσης των διαδηλώσεων του 2020-2021, λοιπόν, το κράτος συνεχίζει
την ίδια μανιέρα όποτε τρίζουν τα θεμέλιά του, με σκοπό την αποθάρρυνση
της κοινωνικής βάσης και προπαντός των νεότερων κομματιών της, από τη
σύγκρουση με το καθεστώς και την ανατροπή των τυράννων, με σκοπό την
απονέκρωση του δρόμου και την παράδοση των κοινωνιών στην υποδούλωση, τη
σιωπή και τον θάνατο. Φυσικά, δεν θα συμμορφωθούμε…
Μέσα σε ένα κλίμα προοδευτικής υποχώρησης των κινημάτων και των
αντιστάσεων την τελευταία 10ετία, αυτοκριτικά ίσως θα είχε ένα νόημα να
απολογίσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε τους τρόπους και τις τακτικές
μας ως προς την ανατροπή του καθεστώτος κράτους και κεφαλαίου. Κι αυτό
γιατί ακόμη κι αυτές οι επιθέσεις κράτους και σωφρονισμού σε δεύτερο
χρόνο (στον απόηχο των εξεγέρσεων και των αγώνων), προς όποιους/ες/α
τσιμπάει η δαγκάνα της καταστολής, άλλοτε στον σωρό, άλλοτε με ταξικά
κριτήρια κι άλλοτε με κριτήρια πολιτικής στοχοποίησης, αλλά σε όλες τις
προηγούμενες περιπτώσεις αδιαπραγμάτευτα με βασικό κινούν αίτιο, την
πράξη της σύγκρουσης με το κράτος, θα είχαν αναχαιτιστεί
αποτελεσματικότερα, αν οι κοινωνικοί αγώνες κι η κοινωνική αλληλεγγύη
παρέμεναν σθεναρές και συστηματικές στο πλάι των αγωνιζομένων σε όλα τα
πεδία, από τον δρόμο και τη σύλληψη, μέχρι τη δίκη, την ομηρία και την
αιχμαλωσία.
Συγκεφαλαιωτικά, ακόμη μια φορά κρίνεται αναγκαίο να επαναληφθεί ο
πιλοτικός χαρακτήρας των όσων έχουν λάβει χώρα στην υπόθεση της Νέας
Σμύρνης (εν μέσω απαγορεύσεων και τότε υγειονομικής τρομοκρατίας), για
τους σχεδιασμούς των κρατικών μεθοδεύσεων, καθώς το μέλλον της δυστοπίας
είναι εδώ, αντικατοπτρίζει τα ελλείμματα και τις παθογένειές μας κι
οφείλουμε να οργανωθούμε και να αντισταθούμε άμεσα:
– καταρχάς, η οργανωμένη επιχείρηση επιτήρησης κι αστυνομοκρατίας προς
μια ολόκληρη γειτονιά εκείνη την αποφράδα ημέρα 7/3/2021 στην πλατεία
Καρύλλου στη Νέα Σμύρνη (που φυσικά απαντήθηκε επάξια με την ακόλουθη
πορεία-μάχη της 9/3/2021), η τότε εικόνα από το μέλλον, έχει πια
εδραιωθεί ως κανονικοποιημένη συνθήκη σε σημεία της πόλης, από τις
εισβολές ΟΠΚΕ και ΕΚΑΜ στους καταυλισμούς των ρομά και τη σταθερή
αστυνομική παρουσία στα λεωφορεία της Δυτικής Αττικής, από την πιλοτικά
κατεχόμενη ζώνη των Εξαρχείων και τα drones κατά τις νυχτερινές ώρες σε
Αγία Παρασκευή και Κηφισιά (μάλιστα πρόσφατα έλαβε χώρα σύλληψη στον
σταθμό του Πειραιά, μετά από κατόπτευση του σημείου μέσω drone), μέχρι
τους ΜΑΤάδες στα Άγραφα και τον Λαυρακά της Γαύδου.
– υπενθυμίζεται η διαδικασία αναγνώρισης από κάθε μπάτσο-μάρτυρα στη
διάρκεια της δικασίμου της 18/3/2026 για την υπόθεση της μάχης της Νέας
Σμύρνης, όταν κάθε διωκόμενο άτομο υποχρεωνόταν να σηκωθεί όρθιο με τη
σειρά του και μετά το άκουσμα του ονόματός του, ενώπιον κάθε Δελτά που
κατέθετε προκειμένου αυτός να αναγνωρίσει (ή όχι) ως πραγματικός
δοσίλογος το άτομο δείχνοντάς το (!): η συγκεκριμένη διαδικασία και το
«σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε» των συλληφθέντων εντός του δικαστηρίου, θύμισε
άλλα ιστορικά βιώματα και μνήμες, αποδεικνύοντας ακόμη μια φορά πως στα
αδιέξοδά της η δημοκρατία, για πλάκα λειτουργεί κι ως χούντα, άλλοτε
ξεκάθαρα κι άλλοτε συγκεκαλυμμένα. Άλλωστε τα καθεστώτα συγκλίνουν.
– ως εξαγγελτικές δηλώσεις επερχόμενων κατασταλτικών σχεδιασμών ενάντια
στα τοπικά κινήματα των γειτονιών μας αλλά κι ευρύτερα, στη δίκη σε
δεύτερο βαθμό των δύο μπάτσων της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. που ευθύνονται για τον
ξυλοδαρμό των γειτόνων μας στις 7/3/2021 στην πλατεία Καρύλλου, οι
ΟΠΚΕτζήδες δήλωσαν ξεκάθαρα σε κατάθεσή τους, ότι προπαραμονή του
συμβάντος και της συνακόλουθης επίθεσης στην τοπική κοινωνία, είχαν
χτυπήσει τον βασανισθέντα γείτονά μας μαζί με άλλα συντρόφια του
περιβάλλοντος, σε δράση για τον τότε απεργό πείνας πολιτικό κρατούμενο
της 17Ν, Δημήτρη Κουφοντίνα, όπως επίσης ότι φέτος, την ίδια ημέρα
7/3/2026, πέντε χρόνια μετά (εν είδει ραντεβού;), και παραμονές των
δικών της υπόθεσης, παρέστησαν σε τοπική δράση για την υπεράσπιση του
ρέματος της Πικροδάφνης στο Μπραχάμι, ινκόγνιτο (!) ανάμεσα στον κόσμο
των τοπικών κινημάτων των γειτονιών μας. Αντιστοίχως, στην περίπτωση των
2 συλληφθέντων για τη μάχη της Νέας Σμύρνης με τις βαρειές κατηγορίες
της απόπειρας ανθρωποκτονίας του μπάτσου, προϋπήρχε τηλεφωνική
παρακολούθηση από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία για λόγους μυστικούς κι
απόρρητους «εθνικής ασφαλείας» (!), όπως θα έλεγε κι ο ΘΒ 000… Διότι η
ΕΛ.ΑΣ. ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων, επαγρυπνεί πάντα κοντά μας και
φροντίζει να μας συντροφεύει «για το καλό μας», και δη με ακόμη πιο
στενές επαφές τρίτου τύπου, χάρη στα τεχνολογικά συστήματα
παρακολουθήσεων του γενοκτόνου και συνεργάτη του ελληνικού κράτους,
ισραηλινού κράτους… Ενίοτε, διαθέτει κι ειδικευμένους
«φροντιστές-βασανιστές του κοινωνικού σώματος» μπάτσους, όπως ο
διμοιρίτης της ομάδας ΔΡΑΣΗ που επιτέθηκε σε ολόκληρη οικογένεια στα
Σεπόλια μετά την απαγορευμένη πορεία της 17 Νοέμβρη του 2021 κι ο οποίος
εμφανίστηκε ξανά λίγους μόλις μήνες αργότερα με εμπλοκή στην επίθεση σε
άλλη γειτονιά, αυτή τη φορά στη Νέα Σμύρνη την ημέρα της μάχης…
– τέλος, επειδή η πληροφορία συνιστά κεντρικό πεδίο σύγκρουσης εν μέσω
πολέμου, δεν μπορεί να παραλειφθεί ο ρόλος των σχετικών τακτικών της
κυριαρχίας: την επομένη της επίθεσης της αστυνομοκρατίας σε μια ολόκληρη
γειτονιά στην πλατεία Καρύλλου της Νέας Σμύρνης,τη Δευτέρα 8/3/2021
δηλαδή, ο γαλάζιος βουλευτής Κυρανάκης, προχώρησε σε κυπατζίδικη δήλωση
στο OPEN, με την οποία «κατέδωσε» τα στοιχεία -από την κρατική ασφάλεια-
του συντρόφου από την Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Νέας Σμύρνης, Παλαιού
Φαλήρου, Νέου Κόσμου, Αγίου Δημητρίου, ο οποίος είχε ξυλοκοπηθεί αγρίως,
την πολιτική του ταυτότητα, καθώς και ψευδή του συμμετοχή σε
συλλογικότητα, στοχοποιώντας τον ξεκάθαρα. Πέντε χρόνια μετά, στις
19/3/2026,ο Κυρανάκης επέστρεψε στη Νέα Σμύρνη με εκδήλωση της ΝΔ για τα
fake news στον πολυχώρο Γαλαξία, ως επάξιος πρέσβης -όπως αποδεικνύει
και το προαναφερθέν παρελθόν του στην κατάδοση- της Ομάδας Αλήθειας (η
οποία φυσικά κατά τα άλλα μάλλον θα έπρεπε να μετονομαστεί σε
ΚΥΠατζίδικα Ellinika Hoaxes, αλλά αυτή είναι μια παράλληλη μεγάλη
συζήτηση).
Οι συμμορίες του διακομματικού υπουργού Χρυσοχοΐδη (από τους μπάτσους
μέχρι τους κατά τόπους επιτελάρχες δήμων και περιφερειών), βρίσκονται,
λοιπόν, σε εντεταλμένη και διαπλεκόμενη υπηρεσία καθεστώτος μαφίας, με
σκοπό μέσα από πιλοτικές επιχειρήσεις αστυνομικοστρατιωτικής κατοχής
πόλης (από τα Σεπόλια και τη Νέα Σμύρνη, μέχρι το Μενίδι και τα
Εξάρχεια) αλλά και γης και θαλάσσης (από τα βουνά μέχρι τις βραχονησίδες
στα σύνορα), να πουληθούν όλα σε αυτόν τον τόπο στο ντόπιο και διεθνές
κεφάλαιο, όσο πιο γρήγορα κι όσο πιο αθόρυβα, δίχως αντιστάσεις και
μάχες. Φυσικά κι όχι.
Οι δίκες για την υπόθεση της Νέας Σμύρνης θα θυμίζουν πάντα στο κράτος
την ημέρα της «κατά κράτος ήττας του», του δικού του Μογκαντίσου, καθώς
οι νόμοι και τα διατάγματά τους ιστορικά καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα
μπροστά στη μαζική συλλογική ανυπακοή, αντίσταση και σύγκρουση. Όσο και
να πασχίζει το αστυνομικο-δικαστικό σύμπλεγμα να ξεπλύνει
αλληλοσυμπληρωματικά τη θρυλική αυτή ήττα του καθεστώτος το 2021 και να
ξεβγάλει τους λεκέδες από τους γιακάδες των αρχείων του, η λαϊκή
παρακαταθήκη αντίστασης στη βία της τυραννίας, δεν σβήνεται με κανέναν
τρόπο από το συλλογικό βίωμα και την ιστορία. Όσο έδαφος και να χάνουμε,
πάντα μπορούν να αναστραφούν όλα και να νικήσουμε.Η αντίσταση είναι
αδιάλειπτα ζωντανή μέσα στη ζωή.
Όσο για τους σύγχρονους «μπουραντάδες» (στην παράδοση του μεταξικού
μηχανοκίνητου τμήματος αστυνομίας πόλεων), κατά πώς φαίνεται,η ιστορική
μῆνις έλαβε στα σύνορα Καλλιθέας και Νέας Σμύρνης, έστω και μετά από
δεκαετίες (βλ. «επιχείρηση» της Καλλιθέας στις 24 Ιουλίου του 1944), τη
δίκαιη αποκατάστασή της.
Η αλληλεγγύη είναι η βάση του πολύμορφου κοινωνικού αγώνα με όλα τα μέσα
Αλληλεγγύη και δύναμη σε όλα τα αιχμάλωτα στα κελιά της δημοκρατίας
Δεν ξεχνάμε τον «Ινδιάνο» που προφυλακίστηκε για 7μήνες για την επίθεση
στον δελτά Άγγελο Μπόρα
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ,
ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ
Είμαστε ακόμα εδώ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ-ΕΣ-Α ΙΝΔΙΑΝΟΙ
Όσο υπάρχουν μπάτσοι, εμείς θα είμαστε απάτσι
γιατί η συνείδησή μας δεν μπαίνει σε κλουβί
[ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ] Για την ιστορία…
i. ο δρόμος ανοίγει προχωρώντας
Το απόγευμα της Τρίτης 9 Μάρτη 2021, ένα ορμητικό ποτάμι 10.000+
ανθρώπων με πολύμορφη ανθρωπογεωγραφία και κοινό παρανομαστή τη λαϊκή
οργή, αψηφώντας τις απαγορεύσεις χουντικού τύπου εν μέσω lockdown κι
υγιειονομικής τρομοκρατίας, συγκεντρώθηκε στην πλατεία Νέας Σμύρνης και
κατέλαβε τον δρόμο με σκοπό τη σύγκρουση.
Εκλυτικός πάραγοντας, τα γεγονότα της προπαραμονής (Κυριακής 7 Μάρτη
2021: https://athens.indymedia.org/p
εικόνα στις ειδήσεις. Το χρονικό της Κυριακής 7/3 στη γειτονιά της Νέας
Σμύρνης), με την επίθεση των μπάτσων στην τοπική κοινωνία στην πλατεία
Καρύλλου, όπως αυτά αναδείχθηκαν από την Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Νέας
Σμύρνης, Παλαιού Φαλήρου, Νέου Κόσμου, Αγίου Δημητρίου, μέλη της οποίας
πήραν θέση άμεσης αλληλεγγύης απέναντι στον τραμπουκισμό που λάμβανε
χώρα σε οικογένεια μέρα μεσημέρι, από πάνοπλη ομάδα Δίας της ΓΑΔΑ
μπροστά σε παιδιά και μπροστά στα μάτια μιας ολόκληρης γειτονιάς.
Ανελέητο ξύλο με μεταλλικά πτυσσόμενα γκλοπ -απαγορευμένα ακόμη κι από
τους νόμους τους για τον εξοπλισμό των δολοφόνων-φρουρών τους- και κάπως
έτσι μέσα σε λίγα λεπτά, η πλατεία Νέας Σμύρνης μετατράπηκε θεαματικά σε
έκθεση ΑΤ, καθώς περιπολικά, ΔΙΑΣ, ΟΠΚΕ και ΔΕΛΤΑ κατέλαβαν τον δημόσιο
χώρο σε κάθε σπιθαμή του, φέρνοντας από το μέλλον, την εικόνα επιτήρησης
και μπατσοκρατίας.
Στις 9 Μάρτη του 2021, στη Νέα Σμύρνη, λίγα ειπώθηκαν, πολλά έγιναν
-όπως είθισται όταν μιλά ελεύθερα η κοινωνική μάζα στην πράξη, δίχως
αφεντικά και καθοδήγηση. Όλοι-ες-α ένιωθαν στον αέρα τη σημασία της
ημέρας. Επιθέσεις στο ΑΤ και συγκρούσεις, με αποκορύφωμα το επικό εκείνο
σπριντ που λειτούργησε έκτοτε ως άτυπη παράδοση δρόμου, με τον τελευταίο
κάθε διμοιρίας, να κοιτάζει πίσω του ελέγχοντας τα νώτα του, πεζός ή
εποχούμενος. Μάλιστα, πρόσφατα, το θρυλικό video του συγκεκριμένου
στιγμιοτύπου στη Νέα Σμύρνη, βρέθηκε να παρουσιάζεται από λογαριασμό-bot
σιωνιστικής προπαγάνδας στα social media, σαν απεικόνιση στιγμής της
ιρανικής εξέγερσης -επιχειρώντας φυσικά κι εξωτερική χειραγώγηση στην
ίδια την ιρανική εξέγερση! Ποιος θα μας το έλεγε, πόσο θα πάλευε η
εξουσία σχεδόν στα όρια του κωμικού, να σβήσει και να αφομοιώσει με κάθε
πιθανό κι απίθανο τρόπο, την ιστορική μνήμη…
Μετά τη μάχη, στην πορεία των ετών, ειπώθηκαν και γράφτηκαν πολλά, από
το «τυχαίο» -με υπονομευτική essence- ενός acab ξεσηκωμού που δεν
πληρούσε τους κομματικούς όρους και τις γραμμές πολιτικών μαντριών,
μέχρι την εστίαση μόνο στο οπαδικό υποκείμενο, με σκοπό την
αποπολιτικοποίηση της κοινωνικής εξέγερσης, λες και το πλήθος που
κατεβαίνει για μάχη, χωράει στις προκρούστειες κατηγοριοποιήσεις και
στις βυζαντινολογικές ερμηνείες όσων πασχίζουν μόνο για έλεγχο με
τέτοιας λογής επίμονες ανατομίες. Επειδή όμως η ζωή δεν είναι εικόνα
στις ειδήσεις, κι η ιστορία δεν είναι σελίδα στις αναλύσεις, αλλά στον
δρόμο χτίζονται οι συνειδήσεις, η παρακαταθήκη της μάχης της Νέας
Σμύρνης είναι κάθε μέρα εδώ, ζωντανή στη μνήμη του δρόμου και του
κόσμου, μέσα κι έξω από πολιτικές δεξαμενές, να τροφοδοτεί τη λαϊκή
παράδοση της αντίστασης και να θυμίζει ότι όσο έδαφος και να χάνουμε,
πάντα μπορούν να αναστραφούν όλα και να νικήσουμε. Η αντίσταση είναι
αδιάλειπτα ζωντανή μέσα στη ζωή.
Να επισημανθεί (όπως αποδείχτηκε εξάλλου κι ιστορικά) ο καθοριστικός
ρόλος του υποστρώματος κοινωνικής αυτοοργάνωσης κι αλληλεγγύης, και δη
στο συγκεκριμένο έδαφος, της Ανοιχτής Συνέλευσης Κατοίκων Νέας Σμύρνης,
Παλαιού Φαλήρου, Νέου Κόσμου, Αγίου Δημητρίου, που από την αρχή του
καθεστώτος των lockdown, ανοίχτηκε ενάντια στην καταδυνάστευση του
δημοσίου χώρου και διεκδίκησε την απελευθέρωσή του, με απόγειο τη στιγμή
του μαζικού ξεσηκωμού. Από την επόμενη κιόλας μέρα, τρομοκρατημένος ο
κρατικός μηχανισμός, άρχισε να ανακαλεί μέτρα και να εκθρονίζει
τυράννους και λακέδες του. Διότι μόνον όταν όλοι-ες-α εμείς γυρνάμε την
τρομοκρατία πίσω, εκεί από όπου προέρχεται, πολύμορφα, μαζικά κι
έμπρακτα, ανοίγει ο δρόμος με προοπτική.
ii. οι ρεβανσιστές του καθεστώτος
Πέντε χρόνια μετά την ιστορική μάχη, ο αγαπημένος πρακτορίσκος του ΠΑΣΟΚ
βρίσκεται και πάλι στη θέση του αγαπημένου υπουργείου της ειδικότητός
του (με ΝΔ χιτώνα τα τελευταία χρόνια, καθώς το κράτος είναι ένα), και
συνεχίζει να καταδυναστεύει ανηλεώς όσο προλαβαίνει ακόμη, εκείνους-ες-α
που συμπιέζει ταξικά η μπότα του καθεστώτος. Σε κάθε νέο επεισόδιο των
ντόπιων mafia wars, με όλο του το επιτελείο, εκτελεί κι από ένα ακόμη
μονόπρακτο καταστολής προς εφήβους-ες-α και γήπεδα, αναρχικό χώρο,
καταληψιακό πεδίο και φοιτητικό κίνημα, στο όνομα της «κοινωνικής
ειρήνης» ή μάλλον της προληπτικής αντι-εξέγερσης. Με τον αγαπημένο του
επιχειρησιακό ρεβανσισμό, αγωνίζεται με ιδρώτα να αντιστρέψει έστω και
στο παρά πέντε το κοινωνικό κλίμα, στις περιπτώσεις που οι μαζικές
κοινωνικές αντιστάσεις των γειτονιών πόνεσαν και τρόμαξαν το καθεστώς.
Μετά την Πύλο και τα Τέμπη, τις καθημερινές δολοφονίες στα σύνορα και τα
εργασιακά κάτεργα, και τη συνεργασία στη γενοκτονία της Γάζας και τις
ΝΑΤΟϊκές μπίζνες κι επιχειρήσεις θανάτου, πια ο βασιλιάς-κράτος είναι
γυμνός. Ο επιθανάτιος ρόγχος σας θα είναι η τελευταία σάπια βαφή μαλλιών
τού διακομματικού υπουργού σας. Ο κοινωνικός-ταξικός πόλεμος δεν
εξαντλείται σε μια ή δυο μάχες, αλλά δουλεύει πυρίκαυστα στις
συνειδήσεις και τα υπόγεια.
Το 2021, η απόπειρα στρατοκρατορικής καταδυνάστευσης μιας ολόκληρης
γειτονιάς (στο όνομα της «έκτακτης ανάγκης»), που όπως φάνηκε, άνοιγε
τον δρόμο σχεδόν εν είδει άσκησης, για τα επερχόμενα του τρέχοντος
ψυχροπολεμικού μιλιταρισμού-ολοκληρωτισμού και της κυριαρχίας του
πολέμου σε τελική φάση, έπεσε στο κενό. Ουδείς ανίκητος, ούτε η τυραννία
η ίδια. Οι ζωές μας στα χέρια μας.
iii. Το μαγαζάκι του νόμου
Στη σκούπα που ακολούθησε μετά την πορεία-μάχη της 9ης Μάρτη, με τους
άγριους ξυλοδαρμούς παιδιών και τις μπούκες των δολοφόνων σε
πολυκατοικίες της περιοχής, αλαλάζοντας «Πάμε να τους σκοτώσουμε»,
αποδείχθηκε ο τρόμος της εξουσίας όταν χάνει τον έλεγχο αλλά κι η γύμνια
της όταν αποδομείται το μύθευμα της παντοδυναμίας ισχύος της. Τα
συλληφθέντα άτομα οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου και κρατήθηκαν για κάμποσες
ημέρες υφιστάμενα βασανισμούς που καταγγέλθηκαν, κι άρνηση πρόσβασης σε
ιατρική βοήθεια, ενώ τρεις εκ των συλληφθέντων προφυλακίστηκαν.
Σημειώνεται πως συλληφθείσα συντρόφισσα έχοντας ξυλοκοπηθεί
επανειλημμένα, όπως αναφέρουν οι καταγγελίες, τόσο κατά τη σύλληψή της,
όσο και στη συνέχεια της κράτησής της, δέχτηκε επίσης απειλές
σεξουαλικού περιεχομένου και σεξουαλική παρενόχληση από άνδρα των ΜΑΤ (η
πατριαρχία συνιστά δομικό στοιχείο της βίας του κράτους), ενώ υπέστη δύο
φορές υποχρεωτική λήψη DNA. Αυτή είναι η «κοινωνική ειρήνη και ηρεμία»
του καθεστώτος. Καμία συναίνεση στην υποταγή, λοιπόν.
Σημ.: Δεν ξεχνάμε ότι την ίδια περίοδο του 2021, εξελισσόταν ο αγώνας
της τελευταίας απεργίας πείνας του αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα.
Συλλογικότητες και πολιτικές ομάδες, λαϊκές συνελεύσεις
(https://athens.indymedia.org/
αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ.Κουφοντίνα) και σωματεία στήριξαν
εμπράκτως τον αγώνα αλληλεγγύης στον πολιτικό κρατούμενο. Δεν ξεχνάμε
ότι η αδιαχώριστη κοινωνική αλληλεγγύη συνιστά βάσιμο του πολύμορφου
αγώνα με όλα τα μέσα, για την ανατροπή του καθεστώτος.
Εν είδει άλματος ιστορικού συγχρονισμού, την επομένη της μάχης της Νέας
Σμύρνης, ξημέρωνε η 10η Μάρτη, η ημέρα δολοφονίας του αναρχικού Λάμπρου
Φούντα, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, από τους ενόπλους φρουρούς του
καθεστώτος, το 2010, στη Δάφνη.
Πρωτοβουλία κατοίκων Νέας Σμύρνης & Παλαιού Φαλήρου
