Αθήνα: Στις 17:30 στην πλατεία Συντάγματος
Θεσσαλονίκη: Στις 18:30 στο δέντρο μνήμης
Πάτρα: Στις 18:30 στην πλατεία Γεωργίου
Γιάννενα: Στις 18:30 στην περιφέρεια Ηπείρου
Αθήνα
Π. Ρουτσι: αγωνας μεχρι τελους
ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ
ΟΛΟΙ στις Συγκεντρώσεις Αλληλεγγύης στον Π. Ρούτσι – ΚΥΡΙΑΚΗ 5/10, 17:30: Σύνταγμα
Από τις 14 Σεπτεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι συνεχίζει ανυποχώρητα την απεργία πείνας, έχοντας στο πλευρό του κι άλλους απεργούς πείνας, αλληλέγγυους και χιλιάδες ανθρώπους που δείχνουν καθημερινά την υποστήριξή τους. Το αίτημα του Πάνου και των άλλων συγγενών είναι νόμιμο, ηθικό και δίκαιο: ζητούν να εξετάσουν από τι πέθαναν τα παιδιά τους, τα πτώματα των οποίων πήραν σε κλειστά φέρετρα, που απαγορεύονταν να ανοίξουν. 
Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη για να συγκαλύψει τα αίτια του εγκλήματος. Ενώ αυταρχικά αρνιόταν οποιαδήποτε συζήτηση για την εκταφή, αναγκάστηκε σε μια πρώτη υποχώρηση, όταν η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας διέταξε προκαταρκτική εξέταση για την εκταφή του παιδιού του Πάνου και άλλων συγγενών θυμάτων.
Όμως, η εισαγγελία, με υπόδειξη του υπουργού Δικαιοσύνης, εμπαίζει τον απεργό πείνας και τους συγγενείς των θυμάτων. Η προανάκριση θα είναι χρονοβόρα. Δεν είναι ξεκάθαρο τελικά αν θα απαντηθεί θετικά ή αρνητικά το αίτημα για εκταφή. Αν γίνει δεκτό, αν θα αφορά μόνο ταυτοποίηση DNA και όχι τοξικολογικές εξετάσεις, ώστε να αποδειχθούν τα πραγματικά αίτια του θανάτου του Ντένις. Η συγκάλυψη δεν κρύβεται, ούτε για τα προσχήματα πλέον! Ξέρουν ότι οι πλήρεις εξετάσεις θα άλλαζαν αναγκαστικά το πόρισμα της ντροπής, που βγήκε με fast track διαδικασίες, βγάζοντας «λάδι» όλη την κυβέρνηση και τους ενόχους, αποκρύπτοντας βασικά στοιχεία της υπόθεσης.
Είναι εξοργιστικό ότι μιλάμε για αυτονόητα δικαιώματα, που αντιμετωπίζουν αρχικά την αλαζονική άρνηση και έπειτα διάφορα νομικίστικα τερτίπια της κυβέρνησης και της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης». Οι Μητσοτάκης – Φλωρίδης πετάνε το μπαλάκι στη δικαιοσύνη για να θολώσουν τα νερά, να ολοκληρώσουν τη συγκάλυψη. Όμως δε θα τους περάσει!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
Το κύμα συμπαράστασης μεγαλώνει! Εργαζόμενοι και νεολαία στάθηκαν δίπλα στην απεργία πείνας από την αρχή, συμμετέχουν πανελλαδικά σε μαζικές κινητοποιήσεις. Το ποτάμι οργής ξεχειλίζει, η κοινωνία ψάχνει Οξυγόνο: αυτό φοβίζει την κυβέρνηση, γιατί δεν μπορεί να το ελέγξει!
Μπορούμε και πρέπει να τιμωρήσουμε πραγματικά τους ενόχους των Τεμπών και της Συγκάλυψης, της ακρίβειας, της φτώχειας, των σκανδάλων. Πλέον η υγειά του απεργού πείνας δυσχεραίνεται, χρειάζεται να βγούμε μαζικά στους δρόμους όπως στις 26/1 και στις 28/2 προκειμένου να δώσουμε ξεκάθαρα το μήνυμα στην κυβέρνηση και την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη ότι δεν θα ανεχτούμε κάτι λιγότερο από την πλήρη δικαίωση του Π. Ρούτσι. Να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις! Να φωνάξουμε: «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ»!
– Να στηρίξουμε έμπρακτα τον Π. Ρούτσι, κάνοντας την απεργία πείνας ένα κέντρο αγώνα και συντονισμού.
– Με διαδηλώσεις, απεργίες, αγώνα διαρκείας: Να μην είμαστε θεατές στο έγκλημα – Να συμμετέχουμε ενεργά ΜΕ ΔΡΑΣΕΙΣ στη δίκαιη υπόθεση του Π. Ρούτσι!
ΠΑΛΕΨΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Θεσσαλονίκη
Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στον Π. Ρούτσι
Π. Ρούτσι: αγώνας μέχρι τέλους
ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΔΕΚΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ
ΟΛΟΙ στις Συγκεντρώσεις Αλληλεγγύης στον Π. Ρούτσι – ΚΥΡΙΑΚΗ 5/10, 18:30: Δέντρο Μνήμης (Νέα Παραλία)
Από τις 14 Σεπτεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι συνεχίζει ανυποχώρητα την απεργία πείνας, έχοντας στο πλευρό του κι άλλους απεργούς πείνας, αλληλέγγυους και χιλιάδες ανθρώπους που δείχνουν καθημερινά την υποστήριξή τους. Το αίτημα του Πάνου και των άλλων συγγενών είναι νόμιμο, ηθικό και δίκαιο: ζητούν να εξετάσουν από τι πέθαναν τα παιδιά τους, τα πτώματα των οποίων πήραν σε κλειστά φέρετρα, που απαγορεύονταν να ανοίξουν.
Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη για να συγκαλύψει τα αίτια του εγκλήματος. Ενώ αυταρχικά αρνιόταν οποιαδήποτε συζήτηση για την εκταφή, αναγκάστηκε σε μια πρώτη υποχώρηση, όταν η εισαγγελέας Πρωτοδικών Λάρισας διέταξε προκαταρκτική εξέταση για την εκταφή του παιδιού του Πάνου και άλλων συγγενών θυμάτων.
Όμως, η εισαγγελία, με υπόδειξη του υπουργού Δικαιοσύνης, εμπαίζει τον απεργό πείνας και τους συγγενείς των θυμάτων. Η προανάκριση θα είναι χρονοβόρα. Δεν είναι ξεκάθαρο τελικά αν θα απαντηθεί θετικά ή αρνητικά το αίτημα για εκταφή. Αν γίνει δεκτό, αν θα αφορά μόνο ταυτοποίηση DNA και όχι τοξικολογικές εξετάσεις, ώστε να αποδειχθούν τα πραγματικά αίτια του θανάτου του Ντένις. Η συγκάλυψη δεν κρύβεται, ούτε για τα προσχήματα πλέον! Ξέρουν ότι οι πλήρεις εξετάσεις θα άλλαζαν αναγκαστικά το πόρισμα της ντροπής, που βγήκε με fast track διαδικασίες, βγάζοντας «λάδι» όλη την κυβέρνηση και τους ενόχους, αποκρύπτοντας βασικά στοιχεία της υπόθεσης.
Είναι εξοργιστικό ότι μιλάμε για αυτονόητα δικαιώματα, που αντιμετωπίζουν αρχικά την αλαζονική άρνηση και έπειτα διάφορα νομικίστικα τερτίπια της κυβέρνησης και της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης». Οι Μητσοτάκης – Φλωρίδης πετάνε το μπαλάκι στη δικαιοσύνη για να θολώσουν τα νερά, να ολοκληρώσουν τη συγκάλυψη. Όμως δε θα τους περάσει!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
Το κύμα συμπαράστασης μεγαλώνει! Εργαζόμενοι και νεολαία στάθηκαν δίπλα στην απεργία πείνας από την αρχή, συμμετέχουν πανελλαδικά σε μαζικές κινητοποιήσεις. Το ποτάμι οργής ξεχειλίζει, η κοινωνία ψάχνει Οξυγόνο: αυτό φοβίζει την κυβέρνηση, γιατί δεν μπορεί να το ελέγξει!
Μπορούμε και πρέπει να τιμωρήσουμε πραγματικά τους ενόχους των Τεμπών και της Συγκάλυψης, της ακρίβειας, της φτώχειας, των σκανδάλων. Πλέον η υγειά του απεργού πείνας δυσχεραίνεται, χρειάζεται να βγούμε μαζικά στους δρόμους όπως στις 26/1 και στις 28/2 προκειμένου να δώσουμε ξεκάθαρα το μήνυμα στην κυβέρνηση και την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη ότι δεν θα ανεχτούμε κάτι λιγότερο από την πλήρη δικαίωση του Π. Ρούτσι. Να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις! Να φωνάξουμε: «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ»!
- Να στηρίξουμε έμπρακτα τον Π. Ρούτσι, κάνοντας την απεργία πείνας ένα κέντρο αγώνα και συντονισμού.
- Με διαδηλώσεις, απεργίες, αγώνα διαρκείας: Να μην είμαστε θεατές στο έγκλημα – Να συμμετέχουμε ενεργά ΜΕ ΔΡΑΣΕΙΣ στη δίκαιη υπόθεση του Π. Ρούτσι!
ΠΑΛΕΨΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Καλούμε-συμμετέχουμε στην συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Π. Ρούτσι και για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη:
– Κυριακή 05/10, 18:30, Δέντρο της Μνήμης, Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ –
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Με αυτό το σύνθημα -και τίποτα παραπάνω- επιλέξαμε να κατευθυνθούμε, πριν από περίπου μισό χρόνο, σε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχει δει η ελλαδική γεωγραφία με εκατομμύρια κόσμου συμμέτοχους ανά πόλη και χωριό. Για να φτάσουμε στο σήμερα με συγγενείς θυμάτων του κρατικού αυτού εγκλήματος να βάζουν το ίδιο το 
σώμα τους μπροστά για τα πλέον αυτονόητα, μπροστά στους καρεκλοκένταυρους και στα κοράκια της Εξουσίας. Σαν να μην έφταναν, δηλαδή, οι δικοί τους δολοφονημένοι άνθρωποι στον βωμό του κέρδους των εταιρειών και της αλαζονείας της εξουσίας, θα πρέπει να φτάσουν στο ύψιστο σημείο διαμαρτυρίας για να πράξει η “Δικαιοσύνη” ως οφείλει.
Από μεριάς μας στεκόμαστε στο πλάι και αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα για Ζωή και Δικαιοσύνη. Μέχρι τέλους.
Από την πρώτη ημέρα διακηρύξαμε και δώσαμε την υπόσχεση στους ίδιους τους εαυτούς μας πρώτα απ’ όλα, δίνοντας χώρο στο συλλογικό πράττειν:
“Ασφαλιστικές δικλείδες δεν υπάρχουν για ο,τι μέλει να έρθει, πέρα απ’ την δική μας ενσώματη συμμετοχή και παρουσία στον δημόσιο χώρο. Γνωρίζουμε πως ο αγώνας για ισότητα με ισότητα, για αλληλεγγύη με αλληλεγγύη, για δικαιοσύνη με δικαιοσύνη έχει την δική του δυναμική.
Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.”
Με λίγα λόγια, να μην αφήσουμε το έγκλημα αυτό να ξεχαστεί.
Με τα εγκλήματα του σάπιου κόσμου της εξουσίας να συνεχίζονται απ’ άκρη σε άκρη, με το κυνήγι, τους βασανισμούς, τις φυλακίσεις κι εν τέλει την δολοφονία όποιου έχει διαφορετικό χρώμα και ψάχνει για ένα καλύτερο αύριο (Πύλος) και μία ολόκληρη γενοκτονία ενός λαού από το Ισραηλινό Κράτος και τους πρόθυμους-σιωπηλούς συμμάχους του, και όχι μόνο, να παίζουν πολιτικά παιχνίδια μπροστά στον πόλεμο (Παλαιστίνη). Όλα αυτά αναδεικνύουν και συμπυκνώνουν, παράλληλα, πως οι ζωές μας συνεχώς δεν μετράνε και είναι οι πλέον αναλώσιμες σε κάθε συνθήκη. Κι εκεί για όσους/ες κακεντρεχείς, στην καλύτερη, αναρωτιούνται, ενώνονται με το σύνθημα: Δεν υπάρχει Ειρήνη, χωρίς Δικαιοσύνη.
Καλούμε-συμμετέχουμε στην συγκέντρωση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Π. Ρούτσι και για το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη:
– Κυριακή 05/10, 18:30, Δέντρο της Μνήμης, Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης
-Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης-
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΠΑΝΟ ΡΟΥΤΣΙ , KYΡΙΑΚΗ 5/10, ΔΕΝΤΡΟ ΜΝΗΜΗΣ, ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΙΑ, 18:30
Στις 28/2 του 2023, διαπράχθηκε το κρατικό- καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη, στο οποίο σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, με τη σύγκρουση επιβατικού τρένου και τρένου της Hellenic Train. Τη δολοφονία τους ακολούθησε η άμεση προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος με κάθε μέσο από το ελληνικό κράτος με σκοπό να προστατευτεί από την κοινωνική οργή που ξέσπασε εκείνο το διάστημα και την απόκρυψη της χρόνιας υποβάθμισης των σιδηρορδρομικών υποδομών παρά τις προειδοποιήσεις των συνδικαλιστικών οργάνων του σιδηροδρόμου. Ωστόσο το γεγονός αυτό δεν αποτελεί ατύχημα, αλλά ένα “υπολογισμένο ρίσκο” ακολουθώντας τη λογική του κέρδους, καθιστώντας το έγκλημα στα Τέμπη προμελετημένο. Δεν διαφέρει από τα χιλιάδες άλλα εγκλήματα αντιπρολεταριακής φύσης που 
διαπράττονται, ανάμεσα στα οποία είναι οι εκατοντάδες εργατικές δολοφονίες κάθε χρόνο, ο πόλεμος εναντίον των μεταναστών και η γενικότερη εξαθλίωση της πολυεθνικής εργατικής τάξης, που βάλλεται από το καπιταλιστικό σύστημα για την αναπαραγωγή του. Πρόκειται για τη φύση της καπιταλιστικής μηχανής που λίγους μήνες μετά τα Τέμπη, δολοφόνησε 600 μετανάστ(ρι)ες στα ανοιχτά της Πύλου στο όνομα της ασφάλειας.
1 χρόνο μετά το έγκλημα στα Τέμπη, τα νέα στοιχεία που ήρθαν στη επιφάνεια αναζωπύρωσαν την κοινωνική οργή, κινητοποιώντας εκατομμύρια κόσμου που κατέκλυσαν τους δρόμους κάθε πόλης, αμφισβητώντας έτσι το κρατικό αφήγημα του εθνικού πένθους και της ενότητας καταπιεστών και καταπιεσμένων. Η κατανόηση πως η κρατική βία, η ταξική εκμετάλλευση, η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι ρατσιστικές πολιτικές διαχείρισης πληθυσμών,η λεηλεσία της φύσης, αποτελούν αδιαίρετες εκφάνσεις του καπιταλιστικού συστήματος που για να επιβιώσει χρειάζεται να πειθαρχεί, να τρομοκρατεί, να επεκτείνεται και να περιφρουρεί κάθε πτυχή της κοινωνικής μας ζωής, αποδεικνύει ότι η βαρβαρότητα του συστήματος δεν οφείλεται σε διαφθορά ή κακούς διαχειριστές της εξουσίας, αλλά στην ίδια τη λειτουργία ενός συστήματος που ενδιαφέρεται μόνο για την παραγωγή και την κερδοφορία.
Τα παραδείγματα βαρβαρότητας είναι αμέτρητα για να θεωρήσουμε πως η συγκάλυψη του εγκληματος των Τεμπων, τα “σκάνδαλα” που κάθε λίγο αποκαλύπτονται, η εμπλοκή σε πολεμικά μέτωπα με την ενεργή στήριξη της γενοκτονίας των Παλαιστινίων και οι χιλιάδες δολοφονίες μεταναστριών στα κάτεργα, στα σύνορα και στο Αιγαίο είναι εξαιρέσεις. Το ελληνικό κράτος συγκροτείται γύρω από την εκμετάλλευση και την εξόντωση ανθρώπων της τάξης μας, αποδεικνύοντας πως οι ζωές μας έχουν αξία μόνο ως πηγές παραγωγικότητας και κερδοφορίας. Ωστόσο,ο αγώνας των συγγενών των θυμάτων τα τελευταία δύο χρόνια είναι αδιάληπτος παρά την προσπάθεια φίμωσης τους και ατίμωσης των νεκρών τους. Από τις 14 Σεπτέμβρη ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του θύματος των Τεμπών Ντένις, κάνει απεργία πείνας μετά την άρνηση εκταφής και εξέτασης της σωρού του γιου του, με αίτημα την έρευνα των πραγματικών αιτιών θανάτου του.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα είναι επιτακτικής σημασίας να δούμε τους αγώνες ενάντια στο έγκλημα των Τεμπών, της αλληλεγγύης στους/στις συγγενείς των θυμώτων,τον μαχόμενο παλαιστινιακό λαό και τους/τις μετανάστ(ρι)ες ως ενιαίο σκοπό, ως κομμάτια της ταξικής πάλης. Μόνη επιλογή η ταξική συνείδηση και συγκρότηση ενάντια στον κρατικό-καπιταλιστικό μηχανισμό που σπέρνει θάνατο. Να σταθούμε η μία δίπλα στην άλλη, να οργανωθούμε, να αντισταθούμε.
ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ, ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
Ανάρες, ομάδας δράσης & αλληλεγγύης
Η τραγωδία των Τεμπών αποτελεί σύμβολο της βίαιης απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής από το κράτος και το κεφάλαιο. Δεν ήταν ένα «τυχαίο λάθος» ούτε μια «ατυχία», αλλά ένα συστημικό έγκλημα, εγγεγραμμένο στη λογική του καπιταλισμού, όπου το κέρδος μπαίνει πάνω από την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων. Η χρόνια υποχρηματοδότηση, η έλλειψη ουσιαστικής συντήρησης και εκσυγχρονισμού, η απουσία στοιχειωδών μηχανισμών ασφαλείας και η ιδιωτικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ έδειξαν καθαρά πως όταν ένα δημόσιο αγαθό μετατρέπεται σε πεδίο κερδοφορίας, η ποιότητα και η ασφάλεια θυσιάζονται στο βωμό της μείωσης κόστους.
Στις 28 Φλεβάρη 2023, 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους όχι εξαιτίας ενός σταθμάρχη, αλλά εξαιτίας μιας στρατηγικής που διαχρονικά αποδομεί και ξεπουλά τις δημόσιες δομές μέσω μνημονίων, ιδιωτικοποιήσεων, εργολαβιών και πελατειακών σχέσεων. Η αστική τάξη, σε συνεργασία με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις κρατικές δομές, επιδιώκει να παρουσιάσει το έγκλημα αυτό ως μια «μεμονωμένη» αποτυχία. Δυόμισι χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, οι πραγματικοί ιθύνοντες παραμένουν ατιμώρητοι. Η αστική δικαιοσύνη κλείνει τα μάτια μπροστά στα στοιχεία, οι φωνές όσων κατεβαίνουν στον δρόμο για να διαμαρτυρηθούν πνίγονται με καταστολή ενώ οι συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να στερούνται το δικαίωμα στη δικαίωση.
Σε αυτό το κλίμα συγκάλυψης και ατιμωρησίας, δεν είναι τυχαίο ότι ο πατέρας ενός από τα θύματα επιλέγει τον δρόμο της απεργίας πείνας, διεκδικώντας δικαιοσύνη εκεί όπου το κράτος και οι θεσμοί την αρνούνται. Ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου Ντενις θύματος των Τεμπών, από τις 15/9/25 βρίσκεται σε απεργία πείνας έξω από τη Βουλή, διεκδικώντας ακόμη και με κίνδυνο της ζωής του το αυτονόητο: να επιτραπεί η εκταφή και η επιστημονική εξέταση της σορού του γιου του, ώστε να φωτιστούν τα πραγματικά αίτια του θανάτου και, κατ’ επέκταση, οι υπεύθυνοι αυτού του εγκλήματος να λογοδοτήσουν. Η απεργία πείνας είναι η σιωπηλή κραυγή που υψώνεται όταν όλα τα άλλα μέσα έχουν αποτύχει. Είναι η μετατροπή του ίδιου του σώματος σε πεδίο μάχης, εκεί όπου η αδυναμία γίνεται δύναμη και η αυτοθυσία γίνεται όπλο ενάντια στη βία της εξουσίας. Στερημένος πλέον από κάθε άλλο εργαλείο, ο Πάνος Ρούτσι προσφέρει τη ζωή του ως καθρέφτη που φανερώνει το ψέμα της δικαιοσύνης τους, ξεσκεπάζει τη γύμνια του κράτους, αποκαλύπτει την απανθρωπιά του συστήματος. Σε έναν κόσμο που υποτιμά και εμπορεύεται τις ζωές μας, η απεργία πείνας γίνεται ύστατη πράξη αξιοπρέπειας, ένα ποιητικό και τραγικό «όχι» που δεν μπορούν να αγνοήσουν. Από την πλευρά μας δεν μπορούμε παρά να σταθούμε δίπλα του.
Και αυτό διότι η συλλογική μνήμη και η οργή των ανθρώπων που έχασαν δικούς τους δεν ξεθωριάζει και δεν υποτάσσεται σε πολιτικές σκοπιμότητες. Πρέπει να τιμωρηθούν όχι μόνο οι τελικοί υπεύθυνοι του δυστυχήματος, αλλά και όσοι συμβάλλουν στη συγκάλυψη: εκείνοι που επιδιώκουν να κλείσουν υποθέσεις πρόχειρα, εκείνοι που καθυστερούν κρίσιμες εξετάσεις, και εκείνοι που χρησιμοποιούν τη Δικαιοσύνη ως όχημα πολιτικής προστασίας. Η λεγόμενη «δικαιοσύνη» στο αστικό κράτος δεν είναι ένας ουδέτερος μηχανισμός που στέκεται πάνω από τις κοινωνικές αντιθέσεις, αλλά ένας θεσμός φτιαγμένος για να αναπαράγει τις ταξικές ιεραρχίες και να προστατεύει την καθεστηκυία τάξη. Στην πραγματικότητα, αποτελεί το θεσμοθετημένο εργαλείο με το οποίο το κράτος και το κεφάλαιο νομιμοποιούν τα εγκλήματά τους και διατηρούν την κοινωνική πειθαρχία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι φτωχοί, οι εργάτες, οι μετανάστες και όσοι αντιστέκονται βρίσκονται συστηματικά στο στόχαστρο, ενώ τα εγκλήματα των ισχυρών καλύπτονται ή σβήνονται στα δικαστικά συρτάρια.
Η διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις που διαπερνούν τη δικαστική εξουσία δεν είναι «παράσιτα» πάνω σε ένα δήθεν δίκαιο σώμα είναι οργανικό κομμάτι ενός συστήματος που λειτουργεί για να υπηρετεί την καπιταλιστική κερδοφορία και την κρατική καταστολή. Η ίδια λοιπόν η έννοια της δικαιοσύνης του κράτους είναι αντιφατική: δεν μπορεί να υπάρξει «δίκαιη» απονομή δικαιοσύνης μέσα σε ένα σύστημα χτισμένο πάνω στην εκμετάλλευση και την ανισότητα. Η αστική δικαιοσύνη είναι ο μηχανισμός που επιβάλλει τον νόμο των ισχυρών και διασφαλίζει την αναπαραγωγή της εξουσίας τους. Για αυτό και κάθε ελπίδα «μεταρρύθμισης» ή «εξυγίανσης» είναι αυταπάτη· η πραγματική δικαιοσύνη μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα από τους αγώνες των από τα κάτω, μέσα από αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη και την ανατροπή των δομών που παράγουν αδικία και ανισότητα.
Και τα Τέμπη αποτελούν το παράδειγμα όπου η σπίθα των καταπιεσμένων διέλυσε τη σιωπή. Η οργή ξεχύθηκε στους δρόμους με μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις σε κάθε γωνιά της χώρας: από τις δεκάδες χιλιάδες που κατέκλυσαν την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη τις πρώτες μέρες μετά την τραγωδία, μέχρι τις πορείες μαθητών και φοιτητών. 
Σωματεία εργαζομένων, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες και οικογένειες των θυμάτων ένωσαν τις φωνές τους σε απεργίες και συγκεντρώσεις έξω από σταθμούς και υπουργεία. Για πάνω από δύο χρόνια οι δρόμοι δεν έμειναν άδειοι, κάθε επέτειος, κάθε στιγμή που το κράτος επιχειρούσε να κουκουλώσει τις ευθύνες του, ξαναγίνονταν ποτάμι οργής. Όλες οι κινητοποιήσεις που συνεχίζονται μέχρι σήμερα δείχνουν ότι τα Τέμπη δεν ανήκουν στο παρελθόν, είναι μια ανοιχτή πληγή και ταυτόχρονα ένας ζωντανός αγώνας που αποκαλύπτει τις θανατοπολιτικές του συστήματος, την υποτίμηση της ζωής μας και την αλαζονεία ενός κράτους βουτηγμένου στη διαφθορά.
Απέναντι σε αυτήν την αδικία η κοινωνική βάση καλείται να οργανωθεί και να αντισταθεί. Ο μαζικός ξεσηκωμός δεν είναι μόνο μια ανάγκη, αλλά και μια υποχρέωση απέναντι σε εμάς, στα θύματα και τις οικογένειές τους. Η οργή που πυροδοτήθηκε από αυτή την τραγωδία πρέπει να μετατραπεί σε δράση, σε ένα μαζικό κίνημα που θα αμφισβητήσει τη νομιμότητα του ίδιου του συστήματος που προκάλεσε το έγκλημα. Η εξέγερση δεν αποτελεί μόνο έναν τρόπο αντίδρασης, αλλά και έναν δρόμο δημιουργίας μιας νέας πραγματικότητας. Μιας πραγματικότητας όπου η ανθρώπινη ζωή δεν θα είναι απλά ένας αριθμός στις λογιστικές εκθέσεις των εταιρειών, αλλά το κέντρο της κοινωνικής και πολιτικής δράσης. Η τραγωδία στα Τέμπη αποτελεί ένα κάλεσμα για συνολική ανατροπή, για έναν αγώνα που δεν θα συμβιβαστεί με ημίμετρα και υποσχέσεις. Και ο Πάνος Ρούτσι σε αυτήν του την προσπάθεια για ανατροπή δε θα είναι μόνος.
Το κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη είναι η απόδειξη ότι το σύστημα αυτό δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί. Είναι η απόδειξη ότι μόνο με τη συλλογική δράση, την αλληλεγγύη και την εξέγερση μπορούμε να χτίσουμε έναν κόσμο όπου οι ζωές μας θα έχουν αξία. Η κοινωνία πρέπει να αρνηθεί την υποτίμηση και να διεκδικήσει το δικαίωμα να ζει με αξιοπρέπεια, μακριά από την καταπίεση του κράτους και του κεφαλαίου.
ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΡΟΥΤΣΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ, ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ
ΤΕΜΠΗ-ΠΥΛΟΣ-ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ: ΚΥΡΙΑΚΗ 05/10 ΣΤΙΣ 18:30 – ΔΕΝΤΡΟ ΜΝΗΜΗΣ, ΝΕΑ ΠΑΡΑΛΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/10 ΣΤΙΣ 19:00 – ΕΡΜΟΥ ΜΕ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ
Συμβούλιο Αναρχικών
Άμεση δικαίωση των αιτημάτων του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι
Συγκέντρωση αλληλεγγύης: Κυριακή 5/10, 18:30, Δέντρο Μνήμης.
Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ
Ο αγώνας για δικαιοσύνη στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών δεν έχει τελειώσει. Ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου Ντένις, ενός από τα 57 θύματα του εγκλήματος στα Τέμπη, βρίσκεται σε απεργία πείνας, με κύριο αίτημα την εκταφή του παιδιού του για ταυτοποίηση και διενέργεια τοξικολογικών εξετάσεων για να εξακριβωθούν οι ακριβείς λόγοι θανάτου του παιδιού του συνεχίζεται. Προσπαθεί, βάζοντας σε κίνδυνο την ζωή του, να φανερώσει τη συγκάλυψη που επιχειρείται από τη δικαστική εξουσία και την κυβέρνηση. Και άλλοι γονείς κινούνται με αίτημα την εκταφή των παιδιών τους, ώστε να γίνουν μια σειρά από εξετάσεις, έπειτα από την κίνηση του ανακριτή του εγκλήματος των Τεμπών να κλείσει την ανάκριση χωρίς να έχουν διερευνηθεί το σύνολο των καταγγελιών και πιθανών εμπλεκόμενων άμεσα ή έμμεσα στην υπόθεση. Η απάντηση που εισπράττουν οι γονείς είναι είτε αρνητική, είτε «μισοθετική» καθώς αποκλείονται οι τοξικολογικός εξετάσεις.
Όσο όμως η δικαστική εξουσία γυρνάει την πλάτη στους γονείς που αγωνίζονται τόσο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, απλός κόσμος και νεολαία βρίσκονται στο πλάι τους. Το έδειξαν οι απεργίες που έγιναν τις επόμενες μέρες του εγκλήματος, το έδειξε και η τεράστια απεργία στις 28 Φλεβάρη του 2025 που παρέλυσε τη χώρα. Το έδειξαν οι δεκάδες συγκεντρώσεις που έγιναν σε κάθε πόλη της Ελλάδας. Το έδειξαν οι δράσεις που έκαναν οι φοιτητικοί σύλλογοι για να αναδείξουν το ζήτημα. Φαίνεται και τώρα με τις μαζικές κινητοποιήσεις που γίνονται, αλλά και τους εκατοντάδες ανθρώπους που περνάνε καθημερινά για να εκφράσουν τη συμπαράσταση στον απεργό πείνας. Ο κόσμος βλέπει σε αυτό το έγκλημα να καθρεφτίζονται τα δεκάδες εγκλήματα και δυσκολίες που βιώνει καθημερινά από την πολιτική που ασκείται.
Στο έγκλημα των Τεμπών αποτυπώνεται η δυσωδία του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος που βάζει τα κέρδη 
πάνω από τις ανθρώπινες ζωές, που θα φροντίσει να κουκουλώσει τις βρωμιές του πολιτικού του προσωπικού και των εταιριών που εμπλέκονται. Είναι ένα έγκλημα με πολλούς υπευθύνους: την κυβέρνηση της ΝΔ και τις προηγούμενες κυβερνήσεις που απαξίωσαν το σιδηρόδρομο, την Ε.Ε. που επιβάλει τις ιδιωτικοποιήσεις στα κοινωνικά αγαθά, την ιταλική εταιρία Hellenic Train που έχει αγοράσει τα τρένα σε εξευτελιστική τιμή και επιδοτείται από το ελληνικό κράτος, το δικαστικό σύστημα που κάνει τα πάντα για να μην αποκαλυφθούν οι ένοχοι. Όλοι αυτοί βρίσκονται απέναντι από τους γονείς που ζητάνε δικαίωση για το χαμό των παιδιών τους, βρίσκονται απέναντι από το λαό και τη νεολαία που ζητάνε δικαιοσύνη και ζωή με αξιοπρέπεια. Και μάλιστα τους δολοφονούν ξανά και ξανά προσπαθώντας να τους διαπομπεύσουν με τα παπαγαλάκια τους στα κανάλια, ακόμα και όταν οι γονείς, όπως ο Πάνος Ρούτσι, βάζουν τη ζωή τους μπροστά για να μπορέσουν να ακουστούν.
Ο λαός και η νέα γενιά έχουν δώσει υπόσχεση «το έγκλημα των Τεμπών να μην ξεχαστεί». Για αυτό βρισκόμαστε και θα βρισκόμαστε δίπλα στον Πάνο Ρούτσι και σε κάθε συγγενή που παλεύει για δικαιοσύνη. Αγωνιζόμαστε για να μην χαθεί καμία ζωή στο βωμό του κέρδους. Για να γίνουν οι σιδηρόδρομοι και όλα τα κοινωνικά αγαθά ξανά και αποκλειστικά δημόσια. Για να αποδοθούν οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες στους υπεύθυνους. Γνωρίζουμε πολύ καλά πώς η δικαιοσύνη των ισχυρών είναι «στημένη» και θα κάνει τα πάντα για να κουκουλώσει τα έγκλημα.
Οι αγώνες του λαού και της νεολαίας θα δικαιώσουν τους 57 συνανθρώπους μας που χάθηκαν ξεσκεπάζοντας την προσπάθεια συγκάλυψης!
Αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και όχι τα κέρδη.
Βρισκόμαστε στο πλευρό του Πάνου Ρούτσι και τον στηρίζουμε.
Να ικανοποιηθούν άμεσα τα δίκαια αιτήματά του.
Να μην κινδυνεύσει άλλο η ζωή του!
· ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
· ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ. ΕΞΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η HELLENIC TRAIN. ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ. ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΣΥΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ KAI ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΕΛΕΓΧΟ
· ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ-ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ, ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
