Στο Σύνταγμα ανακοινώθηκε η έναρξη της απεργίας πείνας της Suzon Doppagne, κάτοικου και μέλους της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας, μέχρι θανάτου, για την υπεράσπιση της ζωής. Παραθέτουμε το κείμενο της ανακοίνωσης.
Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.)
ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
Γράμμα προς την κοινωνία, την οικογένειά μου, τους φίλους και τις φίλες μου
Ονομάζομαι Suzon Doppagne, είμαι κάτοικος και μέλος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών, και σήμερα, 1η Μαΐου, ξεκινάω απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την υπεράσπιση της ζωής.
Αποφάσισα να συμπορευτώ μαζί με τον σύντροφο Αριστοτέλη Χαντζή, που σήμερα συμπληρώνει 86 ημέρες απεργίας πείνας.
Επέλεξα τη σημερινή ημέρα αγώνα, τιμώντας τους μάρτυρες του Σικάγο του 1886 και τους 200 αγωνιστές της Καισαριανής.
Το ελληνικό κράτος και όλοι οι θεσμοί του δεν ανταποκρίθηκαν μέχρι τώρα στα αιτήματά μας. Επέλεξαν τη σιωπή και αφήνουν τον Αριστοτέλη Χαντζή να ακολουθήσει το μονοπάτι του θανάτου. Τώρα θα φέρουν και την ευθύνη του δικού μου θανάτου. Σήμερα, μετά από 86 ημέρες απεργίας πείνας του Αριστοτέλη Χαντζή, κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.
Η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών είναι το ζωντανό παράδειγμα ότι ένας άλλος τρόπος ζωής είναι εφικτός, σε ρήξη με τον κυρίαρχο καπιταλιστικό και πατριαρχικό κόσμο. Σε μια εποχή παγκόσμιας κρίσης και πολέμου, ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι κοινωνίες μας να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν ένα άλλο παράδειγμα είναι χτίζοντας τον κόσμο της Κοινότητας, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης. Γι’ αυτό τα Προσφυγικά δέχονται επίθεση.
Όλα αυτά τα χρόνια, η Κοινότητα έχει δώσει απαντήσεις τόσο στις κοινωνικές ανάγκες των ανθρώπων όσο και στις επιθέσεις που έχει δεχτεί από το κράτος και την καταστολή. Έτσι έχει χτιστεί η συλλογική μας δύναμη και οι δεσμοί μεταξύ μας.
Παραθέτω τα λόγια μας ως Γυναικεία Δομή των Προσφυγικών, με την ευθύνη και τη δέσμευση που έχω ως μέλος της:
«Αυτή η συντροφικότητα που δημιουργείται διαμορφώνει ένα συνολικό σύστημα αξιών και στάσεων που εκφράζεται σε όλα, από τον τρόπο που συνομιλείς με τη γειτόνισσά σου μέχρι τον τρόπο που στέκεσαι στον δρόμο, χωρίς να αφήνεις κανέναν πίσω. Στην ουσία, αυτοί οι δεσμοί αποτελούν τη συλλογική μας δύναμη, το εργαλείο της αυτοάμυνάς μας.»
Προχωράω σε αυτή την απεργία πείνας μέχρι θανάτου, στη βάση της συλλογικής απόφασης της Κοινότητας να δώσει αυτόν τον αγώνα μέχρι τέλους. Με σεβασμό στη ζωή και για την υπεράσπιση της Κοινότητας, των δομών της, των ανθρώπων, των σχέσεων, του δικαίου και συνολικά της κοινωνικής μας πρότασης.
Η δίαιτά μου περιλαμβάνει:
Νερό, τσάι, 10–25 γραμμάρια ζάχαρη ημερησίως, 1,5 κουταλάκι αλάτι ημερησίως, βιταμίνες B1, B6, B12, μαγνήσιο και κάλιο.
Τα αιτήματα αυτής της απεργίας πείνας είναι:
- Άμεση ακύρωση της σύμβασης από την Περιφέρεια Αττικής
- Παραμονή όλων των κατοίκων των Προσφυγικών στα σπίτια τους, στον τόπο και την περιοχή όπου διαμένουν και έχουν συνδεθεί κοινωνικά, πολιτισμικά και οργανικά
- Να δοθούν έμπρακτες εγγυήσεις για την αποκατάσταση των Προσφυγικών από την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Κάτοικοι και Φίλοι Προσφυγικών Λεωφόρου Αλεξάνδρας Α.Μ.Κ.Ε.» με δική της χρηματοδότηση — ούτε ευρώ δημόσιου χρήματος για την «ανάπλαση» των Προσφυγικών
Suzon Doppagne
Μέλος και κάτοικος της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών
Λεωφόρος Αλεξάνδρας
1/5/2026
Mail: [email protected]
Instagram: @prosfygika_hungerstrike
Facebook: Prosfygika Hungerstrike
HUNGER STRIKE UNTIL DEATH FOR THE DEFENCE OF LIFE
Letter to society, my family, my friends
My name is Suzon Doppagne. I am a resident and member of the Community of Squatted Prosfygika, and today, May 1st, I begin a hunger strike until death, in defense of life.
I have decided to stand alongside my comrade Aristotelis Chantzis, who today completes 86 days on hunger strike.
I chose this day of struggle in honor of the martyrs of Chicago in 1886 and the 200 fighters of Kaisariani.
The Greek state and all its institutions have not responded to our demands. They have chosen silence and they let Aristotelis Chatzis walk the path toward death. From now, they will also bear responsibility for my own death. Today, after 86 days of hunger strike, no one can claim they did not know.
The Community of Squatted Prosfygika is a living example that another way of life is possible — in rupture with the dominant capitalist and patriarchal system. In a time of global crisis and a world war, the only way for our societies to survive and create a different paradigm is through building the world of the Community, of self-organization and solidarity. This is why Prosfygika is under attack.
Throughout all these years, the Community has given answers both to people’s social needs and to the repression it has faced. In this way, our collective strength and our bonds have been built.
I share our words as women’s structure of Prosfygika, with the responsibility and the commitment that I have as a member of it:
“This comradeship that is being built, shapes a whole system of values and attitudes, expressed in everything, from how you speak with your neighbor to how you stand in the street, refusing to leave anyone behind. In essence, these bonds are our collective strength — the tool of our self-defense.”
I proceed to this hunger strike until death based on our collective decision as a Community to carry this struggle through to the end. With respect for life, and in defense of the Community, of its structures, its people, its relationships, of justice, and of our broader social proposal.
My intake includes:
Water, tea, 10–25 grams of sugar daily, 1.5 teaspoons of salt daily, vitamins B1, B6, B12, magnesium, and potassium.
The demands of this hunger strike are:
- Immediate cancellation of the contract by the Region of Attica
- All residents of Prosfygika to remain in their homes, in the place and area where they live and have formed social, cultural, and organic ties
- Concrete guarantees for the restoration of Prosfygika by the non-profit civil law company “Residents and Friends of Prosfygika Alexandras Avenue N.P.C.C.” with its own funding — not a single euro of public money for the “redevelopment” of Prosfygika
Suzon Doppagne
Member and resident of the Community of Squatted Prosfygika, Alexandras Avenue
01/05/2026
YAŞAMI SAVUNMAK İÇİN ÖLÜME KADAR AÇLIK GREVİ
Topluma, aileme, arkadaşlarıma mektup
Benim adım Suzon Doppagne. Prosfygika İşgal Evleri Topluluğu’nun bir üyesi ve sakiniyim. Bugün, 1 Mayıs’ta, yaşamı savunmak için ölüme kadar açlık grevine başlıyorum.
Bugün 86 gündür açlık grevinde olan yoldaşım Aristotelis Hantzis ile birlikte bu yolda ilerlemeye karar verdim.
Bu mücadele gününü, 1886 Chicago şehitleri ve Kaisariani’nin 200 direnişçisinin anısına seçtim.
Yunan devleti ve tüm kurumları taleplerimize şimdiye kadar yanıt vermedi. Sessiz kalmayı seçtiler ve Aristotelis Hantzis’in ölüme doğru ilerlemesine izin veriyorlar. Bundan sonra benim ölümümün de sorumluluğunu taşıyacaklar. Bugün, Aristotelis Hantzis’in 86 günlük açlık grevinin ardından, kimse bilmediğini iddia edemez.
Prosfygika İşgal Evleri Topluluğu, egemen kapitalist ve patriyarkal düzene karşı, başka bir yaşam biçiminin mümkün olduğunun canlı bir örneğidir. Küresel kriz ve savaş döneminde, toplumlarımızın hayatta kalabilmesi ve yeni bir paradigma yaratabilmesi için tek yol; topluluk, öz-örgütlenme ve dayanışma dünyasını inşa etmektir. Bu nedenle Prosfygika saldırı altındadır.
Tüm bu yıllar boyunca Topluluk, hem insanların sosyal ihtiyaçlarına hem de devlet baskısına karşı cevaplar üretmiştir. Böylece kolektif gücümüz ve aramızdaki bağlar inşa edilmiştir.
Prosfygika Kadın Yapısı’nın bir üyesi olarak sorumluluk ve bağlılıkla şu sözleri paylaşıyorum:
“İnşa edilen bu yoldaşlık, komşunla nasıl konuştuğundan sokakta nasıl durduğuna kadar her şeyde kendini gösteren bir değerler ve tutumlar bütününü şekillendirir; kimseyi geride bırakmamayı esas alır. Esasında bu bağlar, kolektif gücümüzün ve özsavunmamızın aracıdır.”
Bu açlık grevine, Topluluğun bu mücadeleyi sonuna kadar sürdürme yönündeki kolektif kararı temelinde başlıyorum. Yaşama saygıyla; Topluluğu, yapıları, insanları, ilişkileri, adaleti ve genel olarak toplumsal önerimizi savunmak için.
Alımım şunları içerir:
Su, çay, günlük 10–25 gram şeker, günlük 1,5 çay kaşığı tuz, B1, B6, B12 vitaminleri, magnezyum ve potasyum.
Bu açlık grevinin talepleri şunlardır:
- Attika Bölgesi tarafından yapılan sözleşmenin derhal iptal edilmesi
- Prosfygika sakinlerinin, yaşadıkları ve sosyal, kültürel ve organik bağlar kurdukları evlerinde ve bölgelerinde kalmalarının sağlanması
- Prosfygika’nın restorasyonu için “Alexandras Bulvarı Prosfygika Sakinleri ve Dostları” adlı kâr amacı gütmeyen sivil kuruluş tarafından, kendi kaynaklarıyla somut güvenceler verilmesi — Prosfygika’nın “yeniden geliştirilmesi” için kamu kaynaklarından tek bir euro bile kullanılmaması
Suzon Doppagne
Prosfygika İşgal Evleri Topluluğu üyesi ve sakini
Alexandras Bulvarı
01/05/2026
